۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۳:۱۱
مصاحبه با فرید زکریا

جهان پس از آمریکا

مینا احمدی فرید زکریا یکی از تاثیرگذارترین نخبگان رسانه‌ای در ایالات متحده است. «جهان پس از آمریکا» آخرین کتاب پرفروش اوست که به زبان فرانسوی چاپ شده است. پس از مدت‌ها تلاش بالاخره شبکه یورو نیوز اروپا توانست با او در رابطه با این کتاب به بحث و تبادل نظر بپردازد. عنوان کتاب شما «جهان پس از آمریکا» است و نخستین عبارتش می‌گوید: این کتاب درباره انحطاط آمریکا نیست بلکه درباره پیشرفت دیگران است. این «دیگران» چه کسانی هستند و چگونه ایالات متحده را به مبارزه می‌طلبند؟ همانطور که می‌دانید، 5 یا 7 سال پیش در سفر دور دنیا راجع به این کتاب فکر می‌کردم و آن‌را می‌نوشتم. کاملا مشخص است که اینها کشورهایی مثل چین، هند، برزیل، روسیه و همچنین آفریقای جنوبی، اندونزی، ترکیه، آرژانتین و شیلی هستند. البته این گروه آنقدر گسترده است که شما فکرمی‌کنید واقعا تغییری در ساختار قدرت به‌وجود آمده که آمریکا و غرب را تهدید می‌کند، چون ما به‌مدت 400 سال دریک سیستم غربی زندگی کرده‌ایم. بزرگ‌ترین کارخانه دنیا در کجا ساخته شده است؟ در چین. بزرگ ترین تصفیه خانه در کجا ساخته شده؟ در هند. بلندترین ساختمان دنیا در کجاست؟ در دوبی. ثروتمندترین مرد دنیا کیست؟ یک مکزیکی. در حقیقت به یک‌باره متوجه می‌شوید آن آینده‌ای که آمریکایی‌ها عادت کرده‌اند، همیشه در آمریکا بوقوع بپیوندد، حالا در همه جای دنیا اتفاق می‌افتد. به معاملات تجاری 10 سال پیش در هند، چین و برزیل نگاه کنید، هر امتیازی را می‌دادند تا به بازارهای غرب راه پیدا کنند، ولی حالا می‌گویند: به همان اندازه که ما به شما نیاز داریم شما هم به ما نیازمندید، بنابراین کل ویژگی‌های سیاسی و اقتصادی در حال تغییر است. راجع به این موضوع صحبت کنیم، اخیراْ اجلاس جی-20 درپترزبورگ برگزار شد که در این اجلاس کشورهای تازه مطرح شده موفق شدند عضو جی ـ20 شوند و آن را جایگزین جی ـ 8 کنند. آیا این یک پیشرفت نیست؟ قطعا یک پیشرفت به‌حساب می‌آید. تصویری که تا حدی کتاب من را توضیح می‌دهد، جی ـ20 است. من فکر می‌کنم، بحران اقتصادی ماحصل همین اتحاد است. چون بحران اقتصادی کشورها را مجبور می‌کند این واقعیت جدید را بشناسند و می‌گویند: یک لحظه صبر کنید!اگر می‌خواهیم از این بحران بیرون بیاییم بدون چین، هند و برزیل نمی‌توانیم. ما به همه اعضای گروه احتیاج داریم. درنتیجه این گروه، این تغییر مهم را به‌وجود آورده است. چیزهای دیگری هم وجود دارد که ما نمی‌توانیم بدون چین، هند و برزیل انجام دهیم. تغییر آب وهوا یا جدل درباره این مساله از آن جمله است. در این باره، می‌خواهم بگویم، اجلاس پترزبورگ ناامیدکننده بود، واجلاس کپنهاگ هم، خوش‌بینی بیشتری را ایجاد نکرد. در حال حاضرچین و آمریکا 2 کشور مهم در زمینه گرم شدن زمین هستند. هردو بزرگ‌ترین تولیدکنندگان دی‌اکسیدکربن بحساب می‌آیند. به هر حال، مردم به اشتباه فکر می‌کنند آمریکا در درجه اول قرار دارد، اینطور نیست. چین اولین تولیدکننده دی اکسید کربن است. اما بقیه هم به آرامی در پشت سرحرکت می‌کنند. اروپا دراین زمینه پیشروست. بنابراین من فکر می‌کنم، اگربتوانیم با اروپا، ایالات متحده، وچین به یک نوع توافق اساسی برسیم، به گونه‌ای که چین را مجبور به پذیرش اهداف خاصی کند، فکر می‌کنم تا حد زیادی موفق خواهیم بود. من به اندازه شما بدبین نیستم. چون چین در پترزبورگ واتحادیه اروپا ملزم به پذیرش چندین تعهد ویژه شد. فکر می‌کنم در ایالات متحده، آنچه شاهد آن خواهیم بود، یک تغییر مهم به‌سمت گونه جدید انرژی است. چون دولت اوباما، هرچند قادر نبوداز طریق کنگره به خواسته‌هایش دست پیدا کند، تلاش نسبتا قابل توجهی می‌کند تابرحسب بودجه از انرژی خورشیدی و بادی استفاده کند. این تلاش‌ها همه تازه صورت گرفته وچند سالی طول خواهد کشید. اما من فکر می‌کنم، از طریق اقدامات بیشتر در آمریکا و اقدامات بیشتر در چین، می توانید یک الگو به‌وجود آورید. اگر آمریکا قدرتمند باقی بماند وبقیه هم پیشرفت کنند، اروپا به کجا خواهد رسید؟ سوال خوبی است. در حقیقت اگر به درصد جی دی پی جهانی نگاهی بیندازید، سهم جی دی پی جهانی، در 20سال آینده به‌وسیله بیشترین طرح‌ها، برای آمریکا ثابت خواهد بود، درآسیا پیشرفت می‌کند ودر اروپا نزول می‌کند. به لحاظ سیاسی خرد چه معنایی دارد؟ آیا اروپا از نظر تاثیرش بر حوزه جهانی در حال تنزل است؟ هنوزنه. اما این انتخابی است که اروپا می‌تواند داشته باشد. از آنجایی که اروپا 40 میلیون نفر جمعیت دارد و 27 کشور، در سیاست خارجی یکصدا و متحد عمل نمی‌کند. در سیاست دفاعی قادر نیست برای قدرت طرح‌ریزی کند. این عقیده کلی که بدون مکمل‌های کامل قدرت می‌توانید یک بازیگر جهانی باشید و می‌توانید بر جهان تاْثیر بگذارید تنها یک توهم است. باید بتوانید قدرت نظامی، اقتصادی وفرهنگی راسازماندهی کنید. می‌دانید، هیچ راهی وجود ندارد، آمریکا فقط می‌تواند قدرت نظامی را سازماندهی کند و شما برای مدارس بودجه پیدا کنید، آنچه اروپا و آمریکا باید انجام دهند این است: به این مبارزه نگاه کنند و آن را بپذیرند.
ارسال نظر
captcha
پربیننده