پیش از این بارها از گورستان ظهیرالدوله گفتیم، از مزارهای ویرانش، از مشاهیر ادب و هنر و بزرگانی که در آن دفن هستند، از درختان تکیده‌اش و گمنامی‌اش، از اینکه مسؤولان ما حتی به اندازه یک مصاحبه کوتاه هم حاضر نیستند وقتی برایش بگذارند یا شاید حرفی ندارند و خوشبینانه اینکه خجلند از سهل‌انگاری‌هایشان. خالی از لطف نیست اما اگر بگوییم چه می‌کنند در دیگر ممالک یا گورستان‌هایی اینچنین ارزشمند. خالی از لطف نیست بگوییم اگر به فرانسه سفر کردید در کنار برج ایفل و موزه لوور حتما سری هم به شهر مردگان پرلاشز pere_lachaise واقع در منطقه 20 پاریس بزنید. منظور از شهر مردگان در غرب همان گورستان خودمان است در ایران؛ جایی که در گذشته دفن و کفن مردگان اغلب به دست کلیساها و انجمن‌های شهری انجام می‌شد، اما امروزه این وظیفه تنها به عهده شهرداری‌ها گذاشته شده است. در سراسر جهان شهرهای مردگان بسیاری وجود دارند که اهمیت و شهرت خود را مدیون قدمت، نوع ساخت، محیط اطراف و افراد دفن شده در خود هستند و یکی از این شهرهای مردگان، پرلاشز است. این گورستان یکی از معروف‌ترین گورستان‌های اروپا و جهان است که الگوی اولیه تمام گورستان‌های آمریکا از سال 1831 میلادی به بعد محسوب می‌شود. گورستان پرلاشز پاریس یکی از نقاط گردشگری این شهر به شمار می‌رود و کمتر گردشگری است که به پاریس برود و دیدار از این گورستان را در برنامه سفر خود نداشته باشد. اسکار وایلد، اونوره دوبالزاک، مارسل پروست، ریچارد رایت، امیل زولا، جیم موریسون و صادق هدایت از جمله کسانی هستند که در این گورستان خفته‌اند. این گورستان با بیش از 300 هزار قبر سالانه 2 میلیون بیننده را از سراسر دنیا برسر گور افرادی می‌کشاند که در طول 200 سال گذشته در فرانسه زندگی کرده‌اند. پرلاشز نه تنها به عنوان یک قبرستان بلکه به عنوان یک مکان توریستی بازدیدکنندگان بسیاری را به خود جذب می‌کند چرا که از پیشینه‌ای تاریخی برخوردار است. در سال 1785، وقتی که گورستان معروف «سنت اینوسان»، یکی از بزرگ‌ترین گورستان‌ها در قلب شهر پاریس بسته شد، میلیون‌ها استخوان پوسیده به گورهای عمومی‌قدیمی‌که به «کاتاکومب» (دخمه گور) تغییر نام داده بودند، منتقل شدند اما لازم بود گورستانی بزرگ برای شهر ایجاد شود. سرانجام با هم‌اندیشی «الکساندر برونیار» معمار و «کاترومر دو کوینسی» باستان‌شناس، گورستان پرلاشز شبیه باغ‌های انگلیسی در 21 مه 1804 با قوانین جدیدی که توسط ناپلئون وضع شد، مورد بهره‌برداری قرار گرفت. ناپلئون اعلام کرد: اینجا یک فضای عمومی و گردشی است؛ فضایی غیرمذهبی و همگانی که از این پس زیر نظر شهرداری اداره می‌شود و بی‌توجه به ریشه یا مذهب، متعلق به همه شهروندان است.به این ترتیب تنها با گذشت چند دهه، بناهای یادبود، مکان‌های نیایش، اتاقک‌ها و ستون‌ها بر قبرها چندبرابر شدند که بسیاری از آنها بسیار دیدنی‌اند. تعیین محل قبر و بنای یادبود در این گورستان آزاد است و هیچ گروه‌بندی مذهبی، اجتماعی یا سیاسی در فضای آن وجود ندارد. دیوار معروف
Communard که سمبل آزادیخواهی و آرمان‌طلبی مردم فرانسه است در این گورستان واقع شده و این دلیل دیگری بر تاریخی و توریستی بودن پرلاشز است. اگر دوست دارید در دنیای مجازی اینترنت سفری به این شهر مردگان داشته باشید، سری به آدرس www.pere_lachaise.com بزنید؛ این سایت به 2 زبان فرانسه و انگلیسی قابل دسترس است. نگاهی به گورستان منطقه 20 پاریس
شهر مردگان پرلاشز
پیش از این بارها از گورستان ظهیرالدوله گفتیم، از مزارهای ویرانش، از مشاهیر ادب و هنر و بزرگانی که در آن دفن هستند، از درختان تکیده‌اش و گمنامی‌اش، از اینکه مسؤولان ما حتی به اندازه یک مصاحبه کوتاه هم حاضر نیستند وقتی برایش بگذارند یا شاید حرفی ندارند و خوشبینانه اینکه خجلند از سهل‌انگاری‌هایشان. خالی از لطف نیست اما اگر بگوییم چه می‌کنند در دیگر ممالک یا گورستان‌هایی اینچنین ارزشمند. خالی از لطف نیست بگوییم اگر به فرانسه سفر کردید در کنار برج ایفل و موزه لوور حتما سری هم به شهر مردگان پرلاشز pere_lachaise واقع در منطقه 20 پاریس بزنید. منظور از شهر مردگان در غرب همان گورستان خودمان است در ایران؛ جایی که در گذشته دفن و کفن مردگان اغلب به دست کلیساها و انجمن‌های شهری انجام می‌شد، اما امروزه این وظیفه تنها به عهده شهرداری‌ها گذاشته شده است. در سراسر جهان شهرهای مردگان بسیاری وجود دارند که اهمیت و شهرت خود را مدیون قدمت، نوع ساخت، محیط اطراف و افراد دفن شده در خود هستند و یکی از این شهرهای مردگان، پرلاشز است. این گورستان یکی از معروف‌ترین گورستان‌های اروپا و جهان است که الگوی اولیه تمام گورستان‌های آمریکا از سال 1831 میلادی به بعد محسوب می‌شود. گورستان پرلاشز پاریس یکی از نقاط گردشگری این شهر به شمار می‌رود و کمتر گردشگری است که به پاریس برود و دیدار از این گورستان را در برنامه سفر خود نداشته باشد. اسکار وایلد، اونوره دوبالزاک، مارسل پروست، ریچارد رایت، امیل زولا، جیم موریسون و صادق هدایت از جمله کسانی هستند که در این گورستان خفته‌اند. این گورستان با بیش از 300 هزار قبر سالانه 2 میلیون بیننده را از سراسر دنیا برسر گور افرادی می‌کشاند که در طول 200 سال گذشته در فرانسه زندگی کرده‌اند. پرلاشز نه تنها به عنوان یک قبرستان بلکه به عنوان یک مکان توریستی بازدیدکنندگان بسیاری را به خود جذب می‌کند چرا که از پیشینه‌ای تاریخی برخوردار است. در سال 1785، وقتی که گورستان معروف «سنت اینوسان»، یکی از بزرگ‌ترین گورستان‌ها در قلب شهر پاریس بسته شد، میلیون‌ها استخوان پوسیده به گورهای عمومی‌قدیمی‌که به «کاتاکومب» (دخمه گور) تغییر نام داده بودند، منتقل شدند اما لازم بود گورستانی بزرگ برای شهر ایجاد شود. سرانجام با هم‌اندیشی «الکساندر برونیار» معمار و «کاترومر دو کوینسی» باستان‌شناس، گورستان پرلاشز شبیه باغ‌های انگلیسی در 21 مه 1804 با قوانین جدیدی که توسط ناپلئون وضع شد، مورد بهره‌برداری قرار گرفت. ناپلئون اعلام کرد: اینجا یک فضای عمومی و گردشی است؛ فضایی غیرمذهبی و همگانی که از این پس زیر نظر شهرداری اداره می‌شود و بی‌توجه به ریشه یا مذهب، متعلق به همه شهروندان است.به این ترتیب تنها با گذشت چند دهه، بناهای یادبود، مکان‌های نیایش، اتاقک‌ها و ستون‌ها بر قبرها چندبرابر شدند که بسیاری از آنها بسیار دیدنی‌اند. تعیین محل قبر و بنای یادبود در این گورستان آزاد است و هیچ گروه‌بندی مذهبی، اجتماعی یا سیاسی در فضای آن وجود ندارد. دیوار معروف
Communard که سمبل آزادیخواهی و آرمان‌طلبی مردم فرانسه است در این گورستان واقع شده و این دلیل دیگری بر تاریخی و توریستی بودن پرلاشز است. اگر دوست دارید در دنیای مجازی اینترنت سفری به این شهر مردگان داشته باشید، سری به آدرس www.pere_lachaise.com بزنید؛ این سایت به 2 زبان فرانسه و انگلیسی قابل دسترس است. ارسال نظر
پربیننده