مدت‌هاست که میراث فرهنگی کشورمان گویی گره خورده است با اخبار تخریب بی‌بازگشت آثار کهنی که یادگاری هستند از نیاکان ما در ایران زمین. شاید به همین بهانه بود که خبرنگار ایسنا با سیاوش صابر، مدیرکل دفتر حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی به گفت‌وگو نشست.
وضع میراث فرهنگی را در کشور چگونه ارزیابی می‌کنید؟
به نظر می‌رسد این روزها جای جریان بانشاط تولید فرهنگ در میان مردم و جوانان کشور در این حوزه خالی است که متاسفانه نتیجه آن بی‌انگیزگی و بی‌تفاوتی است بنابراین حفظ میراث فرهنگی نیازمند فرهنگسازی است.
به اعتقاد شما چگونه می‌توان از آسیب و تخریب آثار تاریخی جلوگیری کرد؟
نگاه ما به میراث فرهنگی از ابتدا، نگاهی دولتی بوده است، یعنی اگر اثری در فهرست آثار ملی کشور ثبت نشده باشد، می‌توان آن را تخریب کرد، چون در ظاهر، ابزاری برای جلوگیری وجود ندارد؛ ولی اینکه این اثر تخریب شود یا به آن احترام گذاشته شود، به فرهنگ ما مربوط می‌شود. مشکل ما در تمام این دوره‌ها این بوده که ممکن است موضوع میراث فرهنگی دغدغه من، شما یا جمع دیگری از مردم کشور باشد، ولی دغدغه عمومی نیست.
به نظر می‌رسد این مشکل در حوزه میراث معنوی نیز بشدت مشهود است؟
بله، به طور مثال نمایش تعزیه صرف اینکه در فهرست آثار ملی ثبت شود یا نشود، لزوما حفظ نمی‌شود، بلکه باید در دهه محرم عده‌ای آن را در سراسر کشور برگزار کنند و مخاطب نیز باید برای تماشای آن وجود داشته باشد. در واقع، فرهنگ باید دارای زایش فرهنگی باشد. البته ممکن است این زایش فرهنگی وجود نداشته باشد و عده‌ای احساس کنند چیز‌هایی در حال از بین رفتن هستند و از آنجا که همه مردم چنین احساسی را ندارند، این عده بسیار زجر می‌کشند، زیرا نمی‌توانند موضوع را به‌عنوان یک دغدغه به دیگران منتقل کنند.
مدیرکل دفتر حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی:
حفظ میراث فرهنگی نیازمند فرهنگسازی است
مدت‌هاست که میراث فرهنگی کشورمان گویی گره خورده است با اخبار تخریب بی‌بازگشت آثار کهنی که یادگاری هستند از نیاکان ما در ایران زمین. شاید به همین بهانه بود که خبرنگار ایسنا با سیاوش صابر، مدیرکل دفتر حفظ و احیای بناها و محوطه‌های تاریخی به گفت‌وگو نشست.
وضع میراث فرهنگی را در کشور چگونه ارزیابی می‌کنید؟
به نظر می‌رسد این روزها جای جریان بانشاط تولید فرهنگ در میان مردم و جوانان کشور در این حوزه خالی است که متاسفانه نتیجه آن بی‌انگیزگی و بی‌تفاوتی است بنابراین حفظ میراث فرهنگی نیازمند فرهنگسازی است.
به اعتقاد شما چگونه می‌توان از آسیب و تخریب آثار تاریخی جلوگیری کرد؟
نگاه ما به میراث فرهنگی از ابتدا، نگاهی دولتی بوده است، یعنی اگر اثری در فهرست آثار ملی کشور ثبت نشده باشد، می‌توان آن را تخریب کرد، چون در ظاهر، ابزاری برای جلوگیری وجود ندارد؛ ولی اینکه این اثر تخریب شود یا به آن احترام گذاشته شود، به فرهنگ ما مربوط می‌شود. مشکل ما در تمام این دوره‌ها این بوده که ممکن است موضوع میراث فرهنگی دغدغه من، شما یا جمع دیگری از مردم کشور باشد، ولی دغدغه عمومی نیست.
به نظر می‌رسد این مشکل در حوزه میراث معنوی نیز بشدت مشهود است؟
بله، به طور مثال نمایش تعزیه صرف اینکه در فهرست آثار ملی ثبت شود یا نشود، لزوما حفظ نمی‌شود، بلکه باید در دهه محرم عده‌ای آن را در سراسر کشور برگزار کنند و مخاطب نیز باید برای تماشای آن وجود داشته باشد. در واقع، فرهنگ باید دارای زایش فرهنگی باشد. البته ممکن است این زایش فرهنگی وجود نداشته باشد و عده‌ای احساس کنند چیز‌هایی در حال از بین رفتن هستند و از آنجا که همه مردم چنین احساسی را ندارند، این عده بسیار زجر می‌کشند، زیرا نمی‌توانند موضوع را به‌عنوان یک دغدغه به دیگران منتقل کنند.
ارسال نظر
پربیننده