مهدی فضائلی
تداوم برگزاری مستقل نمایشگاه مطبوعات از نمایشگاه کتاب و نهادینه شدن این اقدام که در دولت نهم آغاز شد حرکت ارزشمند و خوبی است. نمایشگاه مطبوعات امسال به لحاظ ظاهری و اجرایی نسبت به سال گذشته پیشرفت‌های قابل توجهی داشته است. هم نظم و آرایش غرفه‌ها و هم سرمایه‌گذاری چشمگیر برخی از رسانه‌ها در این جشنواره کاملا مشهود بود. حضور بخشی از سایت‌های خبری و نیز تعدادی از مطبوعات دانشجویی جزو حرکت‌های خوب این نمایشگاه محسوب می‌شود. حضور و بها دادن به رسانه‌های خارجی هم که هنوز جای خود را بخوبی باز نکرده‌اند از دیگر اقدامات پسندیده شانزدهمین جشنواره مطبوعات است اما به طور کلی از لحاظ کیفی فعالیت‌ها باید پر رنگ‌تر شود. باید به گونه‌ای حرکت کرد که همپای جلوه‌های نمایشگاهی و نظم و انضباطی که در فضای نمایشگاه حاکم است محتوای نمایشگاه که اصلی‌ترین دلیل حضور این گردهمایی است پیشرفت و ارتقا داشته باشد. در روز چهارم برای رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها که در یک مکان گرد هم جمع شده بودند و خیلی به ظاهر از جناح و جناح بازی خبری نبود یک اتفاق جنجال‌برانگیز و قابل تامل رخ داد؛ حضور مهدی کروبی. حضوری که خیلی دور از تصور نبود. به طور طبیعی او و دیگر اشخاص مشابه ایشان با توجه به اتفاقاتی که بعد از دهمین انتخابات ریاست جمهوری در کشور پیش آمد موقعیت و جایگاه خود را در میان قاطبه مردم از دست دادند اما امروز آنها نیازمند بازسازی رابطه برای حضور مجدد در میان مردم و جامعه هستند. این بار هم با تصوری اشتباه به نمایشگاه مطبوعات آمدند تا شاید فرصتی برای حضور و جبران بیابند! چراکه فکر می‌کردند هنوز پایگاه‌شان در بین اهالی رسانه پابرجا و محکم است اما استقبالی که از حضور کروبی دیده شد خلاف این تصور را ثابت کرد و بار دیگر به آنها نشان داد که محاسبه درستی نکرده‌اند و در این صنف پایگاه مستحکم و مقبولی ندارند. عده‌ای معتقد بودند، حضور او و حاشیه‌های اطرافش از جمله شعار دادن و تخریب واحد روابط عمومی و... موجب ایجاد حس ناامنی در شرکت‌کننده‌های غرفه‌های بین‌الملل شد؛ خیلی این عقیده را نمی‌توان پذیرفت چراکه آنها اهل رسانه هستند و چندان از فضای کشورمان بی‌خبر نبوده‌اند. در واقع رخ دادن این اتفاقات برای آنها خیلی غیرمنتظره نبود اما سوژه‌ای شد برای عده‌ای از آنها که دست خالی از این نمایشگاه بیرون نروند. واقعیت این است که این رویداد، اتفاق تاسف‌باری بود و امیدوارم آقای کروبی و دیگرانی که در خط ایشان و هم عقیده با افکار ایشان هستند متنبه شوند و بدانند بازگشت بین مردم با توجه به گذشته و رفتاری که داشتند دشوار است و مردم براحتی نمی‌پذیرند که آنها بزودی حضوری مجدد داشته باشند.
محور اصلی شعار شانزدهمین نمایشگاه مطبوعات بحث اخلاق است. یکی از مهم‌ترین دلایل انتخاب این شعار می‌تواند آسیب‌هایی که در جریان انتخابات و حوادث بعد از آن روی داد، باشد. در فضای حاکم بر مطبوعات یکی از خلأ‌هایی که کاملا مشهود است و می‌توان به عنوان آسیب برجسته از آن نام برد بحث اخلاق و فقدان و دوری رسانه‌ها از آن است. البته در دوره‌ای مقوله اخلاق در رسانه‌های غربی هم بسیار موضوعیت پیدا کرد که موجب شد منشور اخلاقی متناسب با آسیب‌های موجود و آلوده شدن رسانه‌ها به تجارت و تسویه حساب‌های اخلاقی و... برای جامعه مطبوعات آنها تدوین شود. در جامعه ما هم باتوجه به اینکه یک جامعه دینی و مبتنی بر اسلام است تلاش می‌کنیم که اینگونه باشد. انتظار این است که بحث اخلاق محوری در رسانه‌های داخلی بیشتر مورد توجه قرار گیرد. البته معتقدم ما نیازمند یک کار پژوهشی و به دنبال آن کار آموزشی جدی هستیم تا بتوانیم روی فقه رسانه و روزنامه‌نگاری اسلامی در جامعه کار کنیم تا چارچوب‌های آن را به لحاظ تئوریک تدوین و تبیین کنیم. وقتی هم فعالان رسانه‌ای آن را آموزش ببینند دیگر خیلی از اقداماتی که ممکن است در چارچوب فعالیت رسانه‌ای یک اقدام حرفه‌ای تلقی و از این باب دنبال شود مشخص می‌شود آن اقدام حرفه‌ای الزاما یک رفتار دینی و اخلاقی نیست و اگر ما دین را سرمشق و حاکم بر فعالیت‌های خود بدانیم آن وقت باید از اینگونه اقدامات فاصله بگیریم. آن موقع می‌شود انتظار داشت رسانه‌ها و به تبع آن جامعه و افکار عمومی اخلاقی‌تر و دینی‌تر شود. اخلاق و رسانه
مهدی فضائلی
تداوم برگزاری مستقل نمایشگاه مطبوعات از نمایشگاه کتاب و نهادینه شدن این اقدام که در دولت نهم آغاز شد حرکت ارزشمند و خوبی است. نمایشگاه مطبوعات امسال به لحاظ ظاهری و اجرایی نسبت به سال گذشته پیشرفت‌های قابل توجهی داشته است. هم نظم و آرایش غرفه‌ها و هم سرمایه‌گذاری چشمگیر برخی از رسانه‌ها در این جشنواره کاملا مشهود بود. حضور بخشی از سایت‌های خبری و نیز تعدادی از مطبوعات دانشجویی جزو حرکت‌های خوب این نمایشگاه محسوب می‌شود. حضور و بها دادن به رسانه‌های خارجی هم که هنوز جای خود را بخوبی باز نکرده‌اند از دیگر اقدامات پسندیده شانزدهمین جشنواره مطبوعات است اما به طور کلی از لحاظ کیفی فعالیت‌ها باید پر رنگ‌تر شود. باید به گونه‌ای حرکت کرد که همپای جلوه‌های نمایشگاهی و نظم و انضباطی که در فضای نمایشگاه حاکم است محتوای نمایشگاه که اصلی‌ترین دلیل حضور این گردهمایی است پیشرفت و ارتقا داشته باشد. در روز چهارم برای رسانه‌ها و خبرگزاری‌ها که در یک مکان گرد هم جمع شده بودند و خیلی به ظاهر از جناح و جناح بازی خبری نبود یک اتفاق جنجال‌برانگیز و قابل تامل رخ داد؛ حضور مهدی کروبی. حضوری که خیلی دور از تصور نبود. به طور طبیعی او و دیگر اشخاص مشابه ایشان با توجه به اتفاقاتی که بعد از دهمین انتخابات ریاست جمهوری در کشور پیش آمد موقعیت و جایگاه خود را در میان قاطبه مردم از دست دادند اما امروز آنها نیازمند بازسازی رابطه برای حضور مجدد در میان مردم و جامعه هستند. این بار هم با تصوری اشتباه به نمایشگاه مطبوعات آمدند تا شاید فرصتی برای حضور و جبران بیابند! چراکه فکر می‌کردند هنوز پایگاه‌شان در بین اهالی رسانه پابرجا و محکم است اما استقبالی که از حضور کروبی دیده شد خلاف این تصور را ثابت کرد و بار دیگر به آنها نشان داد که محاسبه درستی نکرده‌اند و در این صنف پایگاه مستحکم و مقبولی ندارند. عده‌ای معتقد بودند، حضور او و حاشیه‌های اطرافش از جمله شعار دادن و تخریب واحد روابط عمومی و... موجب ایجاد حس ناامنی در شرکت‌کننده‌های غرفه‌های بین‌الملل شد؛ خیلی این عقیده را نمی‌توان پذیرفت چراکه آنها اهل رسانه هستند و چندان از فضای کشورمان بی‌خبر نبوده‌اند. در واقع رخ دادن این اتفاقات برای آنها خیلی غیرمنتظره نبود اما سوژه‌ای شد برای عده‌ای از آنها که دست خالی از این نمایشگاه بیرون نروند. واقعیت این است که این رویداد، اتفاق تاسف‌باری بود و امیدوارم آقای کروبی و دیگرانی که در خط ایشان و هم عقیده با افکار ایشان هستند متنبه شوند و بدانند بازگشت بین مردم با توجه به گذشته و رفتاری که داشتند دشوار است و مردم براحتی نمی‌پذیرند که آنها بزودی حضوری مجدد داشته باشند.
محور اصلی شعار شانزدهمین نمایشگاه مطبوعات بحث اخلاق است. یکی از مهم‌ترین دلایل انتخاب این شعار می‌تواند آسیب‌هایی که در جریان انتخابات و حوادث بعد از آن روی داد، باشد. در فضای حاکم بر مطبوعات یکی از خلأ‌هایی که کاملا مشهود است و می‌توان به عنوان آسیب برجسته از آن نام برد بحث اخلاق و فقدان و دوری رسانه‌ها از آن است. البته در دوره‌ای مقوله اخلاق در رسانه‌های غربی هم بسیار موضوعیت پیدا کرد که موجب شد منشور اخلاقی متناسب با آسیب‌های موجود و آلوده شدن رسانه‌ها به تجارت و تسویه حساب‌های اخلاقی و... برای جامعه مطبوعات آنها تدوین شود. در جامعه ما هم باتوجه به اینکه یک جامعه دینی و مبتنی بر اسلام است تلاش می‌کنیم که اینگونه باشد. انتظار این است که بحث اخلاق محوری در رسانه‌های داخلی بیشتر مورد توجه قرار گیرد. البته معتقدم ما نیازمند یک کار پژوهشی و به دنبال آن کار آموزشی جدی هستیم تا بتوانیم روی فقه رسانه و روزنامه‌نگاری اسلامی در جامعه کار کنیم تا چارچوب‌های آن را به لحاظ تئوریک تدوین و تبیین کنیم. وقتی هم فعالان رسانه‌ای آن را آموزش ببینند دیگر خیلی از اقداماتی که ممکن است در چارچوب فعالیت رسانه‌ای یک اقدام حرفه‌ای تلقی و از این باب دنبال شود مشخص می‌شود آن اقدام حرفه‌ای الزاما یک رفتار دینی و اخلاقی نیست و اگر ما دین را سرمشق و حاکم بر فعالیت‌های خود بدانیم آن وقت باید از اینگونه اقدامات فاصله بگیریم. آن موقع می‌شود انتظار داشت رسانه‌ها و به تبع آن جامعه و افکار عمومی اخلاقی‌تر و دینی‌تر شود. ارسال نظر
پربیننده