حجت الاسلام مرتضي وافي*
در فضای کنونی جامعه باید تبیین بسیاری از مباحث اخلاقی، اجتماعی و سیاسی را در ظرف و موقعیت مناسب خود انجام دهیم. رساندن افراد به نتایج فکری و تئوریک و ساختارسازی نظری در تلاطم احساسات و غلیان عواطف اثری جز موضع‌گیری و انکار مخاطب را نخواهد داشت. بازخوانی مسائل کلان اجتماعی و تفسیر مبانی سیاسی نظام یا باید پیش از فرو غلطیدن جامعه در رفتارهای احساسی ناخوشایند انجام شود یا پس از فروکش کردن توفان حرف و حدیث‌ها و تلاطم فتنه‌ها. ریشه‌یابی برخی مباحث به نوعی پیشگیری‌کننده اتفاقات مهم بعد از آن است. در برخی علوم نظریه‌ای با نام نظریه بازی‌ها وجود دارد. طبق آن شخص رفتاری را انجام می‌دهد تا عکس‌العمل مخاطب، درجه حساسیت و نوع و روش برخورد و موضع‌گیری او را مشخص سازد، این بدان معناست که اصل آن رفتار مقدمه‌ای است برای برنامه و حرکت کلان بعدی با این تفاوت که شخص می‌داند در رفتار و برنامه نهایی چه نوع عکس‌العمل و واکنشی از مخاطب سرخواهد زد! جایزه به سلمان رشدی، چاپ کاریکاتور موهن، اهانت به مقدسات مذهبی، اشکال‌تراشی و تمسخر مبانی و پایه‌های سیاسی نظام گرچه واکنش‌های احساسی و گاه حرکت‌های فرهنگی مقطعی را به دنبال دارد اما دشمن را برای برنامه‌های بعدی و کلان خویش آماده می‌سازد.
لازم است به این نکته اشاره شود که اگر در این اتفاقات موضع‌گیری درست، منطقی و توأم با عقلانیت در جامعه شکل نگیرد آنگاه در پیشامد‌های کلان و توفان حوادث ما از بروز یک حرکت عاقلانه و همه‌جانبه عاجز خواهیم ماند.
به تعبیر مقام معظم رهبری هر حرکتی که دشمن را شاد کند در این روزها به ضرر ما و خلاف مصلحت نظام است.
از این رو تمام کسانی که در هر جهت حرکت‌های انفعالی، احساسی و مقطعی انجام می‌دهند با آسیب جدی مواجهند.
هیچگاه دغدغه‌های به‌وجود آمده در جامعه بدون بررسی، آسیب‌شناسی و حل منطقی آن از بین نخواهد رفت، بی‌توجهی متولیان فرهنگی به دغدغه‌های جامعه گاه به مثابه آتش زیر خاکستر در فضاهای احساسی و بروز و ظهور عواطف، جامعه را دچار آسیب خواهد کرد. هم کسانی که در این روزهای نمایشگاه با ورودشان فضا را مشوش کردند، می‌دانستند چه اتفاقی خواهد افتاد و هم آن عده از کسانی که منتظر بودند چنین ورودهایی انجام شود. بهترین حرکتی که اصحاب رسانه و مطبوعات توانستند در این فضای پرهیاهو و در این گیرودار شعارها و رفتارهای احساسی انجام دهند؛ اولا آرام کردن جماعت و دعوت از آنان برای ورود به یک عرصه عقلانی بود و ثانیا ایجاد فضایی برای بحث‌ها و پرسش‌های منطقی و تبادل‌‌نظرات متفاوت پیرامون اینگونه حوادث و مسببان آن.ای کاش در میان اصحاب رسانه و مطبوعات به جای تولید و تکثیر خبر ورود فلان و عکس‌العمل بهمان و خبرسازی حاشیه‌ای پیرامون آن، به علل و اسباب پیشامدهایی اینگونه و ذهنیت‌هایی که پس از ماجرا در مردم و مخاطبان و شاهدان ماجرا ایجاد می‌شود نیز پرداخته شود.
*مدير مركز مطالعات راهبردي خيمه
و دبير شوراي فرهنگي و برنامه ريزي مسجد جمكران رسانه و عقلانيت
حجت الاسلام مرتضي وافي*
در فضای کنونی جامعه باید تبیین بسیاری از مباحث اخلاقی، اجتماعی و سیاسی را در ظرف و موقعیت مناسب خود انجام دهیم. رساندن افراد به نتایج فکری و تئوریک و ساختارسازی نظری در تلاطم احساسات و غلیان عواطف اثری جز موضع‌گیری و انکار مخاطب را نخواهد داشت. بازخوانی مسائل کلان اجتماعی و تفسیر مبانی سیاسی نظام یا باید پیش از فرو غلطیدن جامعه در رفتارهای احساسی ناخوشایند انجام شود یا پس از فروکش کردن توفان حرف و حدیث‌ها و تلاطم فتنه‌ها. ریشه‌یابی برخی مباحث به نوعی پیشگیری‌کننده اتفاقات مهم بعد از آن است. در برخی علوم نظریه‌ای با نام نظریه بازی‌ها وجود دارد. طبق آن شخص رفتاری را انجام می‌دهد تا عکس‌العمل مخاطب، درجه حساسیت و نوع و روش برخورد و موضع‌گیری او را مشخص سازد، این بدان معناست که اصل آن رفتار مقدمه‌ای است برای برنامه و حرکت کلان بعدی با این تفاوت که شخص می‌داند در رفتار و برنامه نهایی چه نوع عکس‌العمل و واکنشی از مخاطب سرخواهد زد! جایزه به سلمان رشدی، چاپ کاریکاتور موهن، اهانت به مقدسات مذهبی، اشکال‌تراشی و تمسخر مبانی و پایه‌های سیاسی نظام گرچه واکنش‌های احساسی و گاه حرکت‌های فرهنگی مقطعی را به دنبال دارد اما دشمن را برای برنامه‌های بعدی و کلان خویش آماده می‌سازد.
لازم است به این نکته اشاره شود که اگر در این اتفاقات موضع‌گیری درست، منطقی و توأم با عقلانیت در جامعه شکل نگیرد آنگاه در پیشامد‌های کلان و توفان حوادث ما از بروز یک حرکت عاقلانه و همه‌جانبه عاجز خواهیم ماند.
به تعبیر مقام معظم رهبری هر حرکتی که دشمن را شاد کند در این روزها به ضرر ما و خلاف مصلحت نظام است.
از این رو تمام کسانی که در هر جهت حرکت‌های انفعالی، احساسی و مقطعی انجام می‌دهند با آسیب جدی مواجهند.
هیچگاه دغدغه‌های به‌وجود آمده در جامعه بدون بررسی، آسیب‌شناسی و حل منطقی آن از بین نخواهد رفت، بی‌توجهی متولیان فرهنگی به دغدغه‌های جامعه گاه به مثابه آتش زیر خاکستر در فضاهای احساسی و بروز و ظهور عواطف، جامعه را دچار آسیب خواهد کرد. هم کسانی که در این روزهای نمایشگاه با ورودشان فضا را مشوش کردند، می‌دانستند چه اتفاقی خواهد افتاد و هم آن عده از کسانی که منتظر بودند چنین ورودهایی انجام شود. بهترین حرکتی که اصحاب رسانه و مطبوعات توانستند در این فضای پرهیاهو و در این گیرودار شعارها و رفتارهای احساسی انجام دهند؛ اولا آرام کردن جماعت و دعوت از آنان برای ورود به یک عرصه عقلانی بود و ثانیا ایجاد فضایی برای بحث‌ها و پرسش‌های منطقی و تبادل‌‌نظرات متفاوت پیرامون اینگونه حوادث و مسببان آن.ای کاش در میان اصحاب رسانه و مطبوعات به جای تولید و تکثیر خبر ورود فلان و عکس‌العمل بهمان و خبرسازی حاشیه‌ای پیرامون آن، به علل و اسباب پیشامدهایی اینگونه و ذهنیت‌هایی که پس از ماجرا در مردم و مخاطبان و شاهدان ماجرا ایجاد می‌شود نیز پرداخته شود.
*مدير مركز مطالعات راهبردي خيمه
و دبير شوراي فرهنگي و برنامه ريزي مسجد جمكران ارسال نظر
پربیننده