کاظم برآبادی: پس از آنکه بخش عمده‌ای از طرح‌هایی که شهرداری تهران در پایتخت انجام داده بود با مشکلات اجتماعی، ترافیکی، محیط‌زیستی و... همراه شد، طرح ایجاد مرکزی برای بررسی و مطالعه طرح‌های شهری در دستور کار شهرداری قرار گرفت تا پیش از آنکه طرحی را به اجرا درآورد بتواند به محاسبه عوارض اجتماعی آن در حوزه‌های مختلف بپردازد، اما حالا که اداره کل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران 2 سال از تولدش را پشت سر گذاشته هنوز طرح‌هایی در شهر به اجرا در می‌آیند که عارضه‌های اجتماعی‌شان برای مسؤولان شهری غیرقابل پیش‌بینی بوده یا مسؤولان با سکوت از برابرش می‌گذرند. با اینکه ایجاد چنین مرکزی در سطح اداره کل این توقع را به وجود می‌آورد که شهرداری طرح‌هایی با کمترین هزینه اجتماعی در سطح شهر به اجرا درآورد اما مدیرکل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران به طور ضمنی، نوپا بودن این نهاد، نبودن دانش بومی، نبودن پژوهشگران خبره و عدم فرهنگ‌سازی مناسب برای این مرکز را از دلایل نداشتن پیوست اجتماعی در بسیاری از پروژه‌های شهری عنوان می‌کند. سیدرضا مصطفوی که صبح دیروز خبرنگاران حوزه شهری را فراخوانده بود تا از فعالیت‌های اداره کل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران گزارشی ارائه دهد در ابتدای سخن از اهداف تشکیل این اداره و چالش‌های پیش‌رو گفت تا جلسه را در غیاب بسیاری از خبرنگاران آغاز کند: این اداره مسؤولیت مطالعات، پژوهش‌ها، افکارسنجی و تهیه پیوست اجتماعی برای پروژه‌ها و طرح‌های حوزه اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران را برعهده دارد. هر طرح، پروژه و... که در حوزه‌های مختلف در سطح کشور انجام می‌شود با پیامدهای مختلفی همراه است که بعضی از این پیامدها آثار سوئی در جامعه و بستر شهری دارند. موضوع پیوست‌های اجتماعی طرح‌های شهری، بررسی پیامدهای منفی اجرای این طرح‌ها برای شهروندان است. مشکلات رسیدن به این جایگاه هم بسیار است. مصطفوی در این‌باره هم در نشست صحبت کرد: در نخستین گام اجرای این طرح، بحث نبود دانش بومی در این حوزه مطرح بود. شهرداری تهران از سال گذشته در زمینه تولید دانش به عنوان اولین‌ها وارد حوزه شد. جلسات متعددی برگزار شد تا دقیقا چارچوب‌های یک پیوست اجتماعی طراحی شود. در بخش بعدی نبود محققان و پژوهشگران چالش ما بود، دانشگاه‌های ما کمتر به این موضوع پرداخته بودند اما نهایتا شهرداری با برگزاری کارگاه‌هایی به آموزش بیش از 120 نفر پرداخت که این کار همچنان ادامه دارد، اما اینکه نتایج فعالیت‌های مطالعاتی این مرکز چه تاثیری در فرآیندکاری شهرداری دارد، مصطفوی اینگونه به آن پاسخ می‌دهد: «شهرداری برنامه‌های زیادی را در سطح شهر به اجرا در می‌آورد بنابراین مسؤولان اداره شهر می‌خواهند بدانند که این طرح‌ها چقدر نتیجه‌بخش بوده و باعث رضایت مردم شده است. دانستن بازخورد طرح‌ها وظیفه شهرداری است و شهرداری تهران به همه مناطق، معاونت‌ها و... ابلاغ کرده که رضایت شهروندان از هر طرحی که در پایتخت به اجرا در می‌آید باید مشخص شود. به همین دلیل در حال حاضر 30 درصد نمره ارزشیابی عملکرد مسؤولان به رضایت مردم از طرح‌ها مرتبط شده است. این اداره از سال گذشته تاکنون 125 نظرسنجی از فعالیت‌های شهرداری انجام داده که در سال 88 علاوه بر اینها باید عملکرد حوزه‌های شهرداری هم مورد ارزیابی قرار بگیرد». مدیرکل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران همچنین درباره عمده‌ترین پژوهش‌هایی که در حال حاضر مشغول انجام آن هستند می‌گوید: خوشه‌بندی اجتماعی مناطق شهرداری تهران مهم‌ترین فعالیت مطالعاتی ما است که نتایج آن به بررسی یکنواختی محله‌های شهر می‌انجامد. مطالعات آسیب‌های اجتماعی در سطح محله‌های تهران، بررسی ارزش‌های فرهنگی در پایتخت و بررسی میزان مصرف کالاهای فرهنگی در تهران عناوین پروژه‌های مطالعاتی ما هستند که در آینده نزدیک نتایج آن اعلام می‌شود، اما وقتی که از مصطفوی خواسته می‌شود که به صورت مصداقی چند پروژه کلانشهری را که توسط این اداره برایشان پیوست اجتماعی طراحی شده، را نام ببرد، لحن صحبت‌های وی تغییر می‌کند. البته فعالیت‌های مطالعاتی انجام شده و به تهیه پیوست اجتماعی هم ختم شده است اما نه آنگونه که مردم در روند آن قرار بگیرند. مصطفوی به «وطن‌امروز» می‌گوید: تهیه پیوست اجتماعی 3 مرحله دارد که در هر مرحله می‌توان وارد شد. در مرحله اول زمانی است که ایده به طرح تبدیل می‌شود که اگر طرح مورد مطالعه قرار گرفت و نتایج آن مثبت نبود از اجرای آن جلوگیری می‌شود. مرحله بعد در حین انجام پروژه است، اگر نتایج منفی از انجام پروژه در سطح شهر ایجاد شود، پروژه متوقف نمی‌گردد بلکه ممکن است در بعضی بخش‌ها با تغییر همراه باشد. پس از احداث نیز میزان اثربخشی پروژه مورد بررسی قرار می‌گیرد. اصل بر تهیه پیوست اجتماعی برای همه پروژه‌هاست چرا که بخش قابل توجهی از پروژه‌ها با بعضی از مشکلات پیش‌بینی نشده مواجه می‌شوند اما باید در نظر گرفت که این دانش در کشور ما نوپاست و پژوهشگران آن هم بسیار کم هستند. بهسازی پیاده‌روی خیابان ولی‌عصر و انقلاب، ساماندهی متکدیان، ارزیابی پروژه پل ری، بوستان کودک، اسکان کارگران فصلی و ساخت پایانه‌های شهر از رئوس فعالیت‌های مطالعاتی این اداره زیر مجموعه شهرداری است؛ اداره‌ای که بسیاری از طرح‌های شهرداری تهران را قبل از اجرا مطالعه می‌کند و درباره آن به اظهار نظرهای اجتماعی و فرهنگی می‌پردازد اما به نظر می‌رسد که هنوز مردم تهران از فواید چنین تشکیلات علمی بی‌بهره مانده‌اند! مدیرکل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری عملکرد این نهاد در سال گذشته را تشریح کرد
انجام 125 نظرسنجی درباره فعالیت‌های شهرداری تهران
کاظم برآبادی: پس از آنکه بخش عمده‌ای از طرح‌هایی که شهرداری تهران در پایتخت انجام داده بود با مشکلات اجتماعی، ترافیکی، محیط‌زیستی و... همراه شد، طرح ایجاد مرکزی برای بررسی و مطالعه طرح‌های شهری در دستور کار شهرداری قرار گرفت تا پیش از آنکه طرحی را به اجرا درآورد بتواند به محاسبه عوارض اجتماعی آن در حوزه‌های مختلف بپردازد، اما حالا که اداره کل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران 2 سال از تولدش را پشت سر گذاشته هنوز طرح‌هایی در شهر به اجرا در می‌آیند که عارضه‌های اجتماعی‌شان برای مسؤولان شهری غیرقابل پیش‌بینی بوده یا مسؤولان با سکوت از برابرش می‌گذرند. با اینکه ایجاد چنین مرکزی در سطح اداره کل این توقع را به وجود می‌آورد که شهرداری طرح‌هایی با کمترین هزینه اجتماعی در سطح شهر به اجرا درآورد اما مدیرکل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران به طور ضمنی، نوپا بودن این نهاد، نبودن دانش بومی، نبودن پژوهشگران خبره و عدم فرهنگ‌سازی مناسب برای این مرکز را از دلایل نداشتن پیوست اجتماعی در بسیاری از پروژه‌های شهری عنوان می‌کند. سیدرضا مصطفوی که صبح دیروز خبرنگاران حوزه شهری را فراخوانده بود تا از فعالیت‌های اداره کل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران گزارشی ارائه دهد در ابتدای سخن از اهداف تشکیل این اداره و چالش‌های پیش‌رو گفت تا جلسه را در غیاب بسیاری از خبرنگاران آغاز کند: این اداره مسؤولیت مطالعات، پژوهش‌ها، افکارسنجی و تهیه پیوست اجتماعی برای پروژه‌ها و طرح‌های حوزه اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران را برعهده دارد. هر طرح، پروژه و... که در حوزه‌های مختلف در سطح کشور انجام می‌شود با پیامدهای مختلفی همراه است که بعضی از این پیامدها آثار سوئی در جامعه و بستر شهری دارند. موضوع پیوست‌های اجتماعی طرح‌های شهری، بررسی پیامدهای منفی اجرای این طرح‌ها برای شهروندان است. مشکلات رسیدن به این جایگاه هم بسیار است. مصطفوی در این‌باره هم در نشست صحبت کرد: در نخستین گام اجرای این طرح، بحث نبود دانش بومی در این حوزه مطرح بود. شهرداری تهران از سال گذشته در زمینه تولید دانش به عنوان اولین‌ها وارد حوزه شد. جلسات متعددی برگزار شد تا دقیقا چارچوب‌های یک پیوست اجتماعی طراحی شود. در بخش بعدی نبود محققان و پژوهشگران چالش ما بود، دانشگاه‌های ما کمتر به این موضوع پرداخته بودند اما نهایتا شهرداری با برگزاری کارگاه‌هایی به آموزش بیش از 120 نفر پرداخت که این کار همچنان ادامه دارد، اما اینکه نتایج فعالیت‌های مطالعاتی این مرکز چه تاثیری در فرآیندکاری شهرداری دارد، مصطفوی اینگونه به آن پاسخ می‌دهد: «شهرداری برنامه‌های زیادی را در سطح شهر به اجرا در می‌آورد بنابراین مسؤولان اداره شهر می‌خواهند بدانند که این طرح‌ها چقدر نتیجه‌بخش بوده و باعث رضایت مردم شده است. دانستن بازخورد طرح‌ها وظیفه شهرداری است و شهرداری تهران به همه مناطق، معاونت‌ها و... ابلاغ کرده که رضایت شهروندان از هر طرحی که در پایتخت به اجرا در می‌آید باید مشخص شود. به همین دلیل در حال حاضر 30 درصد نمره ارزشیابی عملکرد مسؤولان به رضایت مردم از طرح‌ها مرتبط شده است. این اداره از سال گذشته تاکنون 125 نظرسنجی از فعالیت‌های شهرداری انجام داده که در سال 88 علاوه بر اینها باید عملکرد حوزه‌های شهرداری هم مورد ارزیابی قرار بگیرد». مدیرکل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران همچنین درباره عمده‌ترین پژوهش‌هایی که در حال حاضر مشغول انجام آن هستند می‌گوید: خوشه‌بندی اجتماعی مناطق شهرداری تهران مهم‌ترین فعالیت مطالعاتی ما است که نتایج آن به بررسی یکنواختی محله‌های شهر می‌انجامد. مطالعات آسیب‌های اجتماعی در سطح محله‌های تهران، بررسی ارزش‌های فرهنگی در پایتخت و بررسی میزان مصرف کالاهای فرهنگی در تهران عناوین پروژه‌های مطالعاتی ما هستند که در آینده نزدیک نتایج آن اعلام می‌شود، اما وقتی که از مصطفوی خواسته می‌شود که به صورت مصداقی چند پروژه کلانشهری را که توسط این اداره برایشان پیوست اجتماعی طراحی شده، را نام ببرد، لحن صحبت‌های وی تغییر می‌کند. البته فعالیت‌های مطالعاتی انجام شده و به تهیه پیوست اجتماعی هم ختم شده است اما نه آنگونه که مردم در روند آن قرار بگیرند. مصطفوی به «وطن‌امروز» می‌گوید: تهیه پیوست اجتماعی 3 مرحله دارد که در هر مرحله می‌توان وارد شد. در مرحله اول زمانی است که ایده به طرح تبدیل می‌شود که اگر طرح مورد مطالعه قرار گرفت و نتایج آن مثبت نبود از اجرای آن جلوگیری می‌شود. مرحله بعد در حین انجام پروژه است، اگر نتایج منفی از انجام پروژه در سطح شهر ایجاد شود، پروژه متوقف نمی‌گردد بلکه ممکن است در بعضی بخش‌ها با تغییر همراه باشد. پس از احداث نیز میزان اثربخشی پروژه مورد بررسی قرار می‌گیرد. اصل بر تهیه پیوست اجتماعی برای همه پروژه‌هاست چرا که بخش قابل توجهی از پروژه‌ها با بعضی از مشکلات پیش‌بینی نشده مواجه می‌شوند اما باید در نظر گرفت که این دانش در کشور ما نوپاست و پژوهشگران آن هم بسیار کم هستند. بهسازی پیاده‌روی خیابان ولی‌عصر و انقلاب، ساماندهی متکدیان، ارزیابی پروژه پل ری، بوستان کودک، اسکان کارگران فصلی و ساخت پایانه‌های شهر از رئوس فعالیت‌های مطالعاتی این اداره زیر مجموعه شهرداری است؛ اداره‌ای که بسیاری از طرح‌های شهرداری تهران را قبل از اجرا مطالعه می‌کند و درباره آن به اظهار نظرهای اجتماعی و فرهنگی می‌پردازد اما به نظر می‌رسد که هنوز مردم تهران از فواید چنین تشکیلات علمی بی‌بهره مانده‌اند! ارسال نظر
پربیننده