رزماری گیاهی خوراکی است که از روغن آن نیز استفاده می‌شود.
رزماری، برگ و سرشاخه‌های گلدار خشک شده گیاه Rosmarinus officinalis از خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است. در زبان فارسی به رزماری، رومارن یا اکلیل کوهی هم گفته می‌شود. پرورش گیاه رزماری در بیشتر نواحی ایران معمول است. پرورش‌دهندگان عمده گیاه رزماری را در دنیا کشورهای شمال آفریقا بویژه مراکش، تونس و کشورهای اسپانیا، فرانسه، ایتالیا، یوگسلاوی و آمریکا تشکیل می‌دهند.
از رزماری به صورت خوراکی در درمان اضطراب، سردرد، میگرن، فشار خون، نفخ و بی‌اشتهایی و به صورت موضعی به‌عنوان مسکن موضعی در درمان دردهای عضلانی و بیماری‌های روماتیسمی استفاده می‌شود. همچنین به علت عطر و طعم مناسب در صنایع آرایشی ـ بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. روغن رزماری یک روغن محرک است که از نظر رایحه و اثر، گرم و نافذ است. مصرف رزماری موجب سهولت ترشح و دفع صفرا می‌شود و به همین دلیل از آن در درمان بیماری‌های یرقان و نارسایی اعمال کبد استفاده می‌شود. مصرف رومارن در موارد ضعف عمومی، خستگی مفرط و بی‌حالی بیمار در دوران نقاهت مفید است. گیاه رزماری با اکلیل کوهی دارای ترکیبات ویژه‌ای است که سبب تحریک متابولیسم و تسریع گردش خون شده و عامل گشادکنندگی عروق و مویرگ‌ها بوده و بدین ترتیب باعث تقویت و شادابی پوست و مو می‌شود. عصاره گیاه رزماری از ریزش مو جلوگیری می‌کند و لذا در تولید فرآورده‌های بهداشتی و آرایشی روی مو و پوست معمولی و چرب کاربرد دارد. علاوه بر این از این گیاه در درمان فشار خون، نفخ و بی‌اشتهایی نیز استفاده می‌کنند. مصرف موضعی این گیاه در درمان دردهای عضلانی و بیماری‌های روماتیسمی کاربرد دارد. اساسا این گیاه خاصیت ضدباکتریایی و ضدقارچی داشته و به‌عنوان طعم‌دهنده در داروهای بدمزه به کار می‌رود. مواد موثره این گیاه خاصیت نگهدارندگی شدید داشته و در صنایع غذایی و کنسروسازی نیز کاربرد فراوانی دارد.
علاوه بر این از مواد موثره این گیاه در تهیه پمادها و کرم‌های تسکین‌دهنده دردهای روماتیسمی و عضلانی استفاده می‌شود. مهم‌ترین فرآورده‌های تولیدی از عصاره این گیاه شامل شامپوها، نرم‌کننده‌ها، لوسیون‌های دست و صورت و ژل
حمام است. آشنایی با خواص دارویی و بهداشتی رزماری
رزماری گیاهی خوراکی است که از روغن آن نیز استفاده می‌شود.
رزماری، برگ و سرشاخه‌های گلدار خشک شده گیاه Rosmarinus officinalis از خانواده نعناعیان (Lamiaceae) است. در زبان فارسی به رزماری، رومارن یا اکلیل کوهی هم گفته می‌شود. پرورش گیاه رزماری در بیشتر نواحی ایران معمول است. پرورش‌دهندگان عمده گیاه رزماری را در دنیا کشورهای شمال آفریقا بویژه مراکش، تونس و کشورهای اسپانیا، فرانسه، ایتالیا، یوگسلاوی و آمریکا تشکیل می‌دهند.
از رزماری به صورت خوراکی در درمان اضطراب، سردرد، میگرن، فشار خون، نفخ و بی‌اشتهایی و به صورت موضعی به‌عنوان مسکن موضعی در درمان دردهای عضلانی و بیماری‌های روماتیسمی استفاده می‌شود. همچنین به علت عطر و طعم مناسب در صنایع آرایشی ـ بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. روغن رزماری یک روغن محرک است که از نظر رایحه و اثر، گرم و نافذ است. مصرف رزماری موجب سهولت ترشح و دفع صفرا می‌شود و به همین دلیل از آن در درمان بیماری‌های یرقان و نارسایی اعمال کبد استفاده می‌شود. مصرف رومارن در موارد ضعف عمومی، خستگی مفرط و بی‌حالی بیمار در دوران نقاهت مفید است. گیاه رزماری با اکلیل کوهی دارای ترکیبات ویژه‌ای است که سبب تحریک متابولیسم و تسریع گردش خون شده و عامل گشادکنندگی عروق و مویرگ‌ها بوده و بدین ترتیب باعث تقویت و شادابی پوست و مو می‌شود. عصاره گیاه رزماری از ریزش مو جلوگیری می‌کند و لذا در تولید فرآورده‌های بهداشتی و آرایشی روی مو و پوست معمولی و چرب کاربرد دارد. علاوه بر این از این گیاه در درمان فشار خون، نفخ و بی‌اشتهایی نیز استفاده می‌کنند. مصرف موضعی این گیاه در درمان دردهای عضلانی و بیماری‌های روماتیسمی کاربرد دارد. اساسا این گیاه خاصیت ضدباکتریایی و ضدقارچی داشته و به‌عنوان طعم‌دهنده در داروهای بدمزه به کار می‌رود. مواد موثره این گیاه خاصیت نگهدارندگی شدید داشته و در صنایع غذایی و کنسروسازی نیز کاربرد فراوانی دارد.
علاوه بر این از مواد موثره این گیاه در تهیه پمادها و کرم‌های تسکین‌دهنده دردهای روماتیسمی و عضلانی استفاده می‌شود. مهم‌ترین فرآورده‌های تولیدی از عصاره این گیاه شامل شامپوها، نرم‌کننده‌ها، لوسیون‌های دست و صورت و ژل
حمام است. ارسال نظر
پربیننده