شهادت «سیدابوالحسن آل‌رسول شمس‌آبادی» به دست گروهک مهدی هاشمی در اصفهان (1355ش)
آیتالله سیدابوالحسن آل‌رسول معروف به شمس‌آبادی در سال 1286 ش (1327 ق) در خانوادهای عالم و روحانی در اصفهان دیده به جهان گشود. وی پس از فراگیری تحصیلات مقدماتی علوم اسلامی در زادگاه خود، در 25 سالگی عازم نجف اشرف شد و از محضر درس خارج بزرگانی همچون سیدابوالحسن اصفهانی، آقاضیاء‌الدین عراقی، سیدجمال‌الدین گلپایگانی، سیدعبدالهادی شیرازی و سیدمحسن حکیم کسب فیض کرد. سیدابوالحسن پس از دوازده سال اقامت در نجف و اخذ مدارج عالی علمی، راهی اصفهان شد و به تدریس و ارشاد مردم همت گماشت. آیتالله شمس‌آبادی از روحانیونی بود که در سال 1342 وفاداری خود را به نهضت حضرت امام اعلام کرد. ایشان در تأسیس و گسترش انجمن مددکاری ویژه ایتام، سازمان ابابصیر ویژه نابینایان و حسینیه اصفهانیها در مشهد و کربلا نقش بسزایی داشت. همچنین شرح صحیفه سجادیه، اشعار در مراثی و مناقب اهل‌بیت(ع) و موعظه ابراهیم از آثار علمی این عالم ربانی است. آیتالله شمس‌آبادی سرانجام یک روز پس از بازگشت از سفر حج در سپیده دم هجدهم فروردین 1355ش در راهِ رفتن به مسجد جهت اقامه نماز جماعت، توسط باند جنایتکار مهدی هاشمی ربوده شد و به طرز فجیعی به قتل رسید و جسدش را در اطراف اصفهان رها کردند. جسد ایشان پس از کشف، با تشییع باشکوه مردم در تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.
اخراج هزاران ایرانی مقیم عراق توسط رژیم بعث این کشور (1359 ش)
صدام از همان ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ایران، بغض و کینه خود را نسبت به ایران اسلامی آشکار میساخت و به طور آشکار و پنهان، درصدد تعرض به انقلاب اسلامی برآمد. وی ابتدا ستون پنجم خود را برای اقدامات تخریبی به شهرهای مختلف ایران بویژه نقاط مرزی مانند خرمشهر، آبادان و اهواز اعزام کرد. همچنین از اوایل سال 1358، هزاران ایرانی تبعه عراق را از جوار اماکن متبرکه نجف، سامرا، کربلا و کاظمین به‌طرز رقت‌انگیزی اخراج و اموالشان را مصادره کرد. در همین راستا، در چنین روزی، رژیم بعثی عراق که خود را برای حمله وسیع و سراسری به ایران آماده میکرد عده بیشماری از ایرانیان مقیم این کشور را به وسیله کامیون تا مرز آورده و آنها را به همان وضع رها کرد. در این حال، مقامات محلی ایران، از رانده‌شدگان به عنوان مهمان جمهوری اسلامی استقبال و امکانات رفاهی برای آنان فراهم کردند. اخراج ایرانیان و شیعیان در روزهای بعد نیز ادامه یافت و صدها هزار نفر در این جریان بیخانمان و آواره شدند.
درگذشت «هنری فورد» مخترع آمریکایی و پدر صنعت اتومبیل (1947م)
هنری فورد، مخترع آمریکایى در 30 ژوئیه سال 1863م در خانوادهای فقیر در آمریکا به دنیا آمد. فورد از کوچکی علاقه مفرطی به پیچ و مهره و ابزار مکانیکی داشت و به هنگام کودکی به ساعت‌سازی و در جوانی به شغل مکانیکی روی آورد. هنری روزی ماشینی را دید که بدون اسب و با نیروی بخار در جاده حرکت میکند. وی وقتی آن را از نزدیک مشاهده کرد، خودش مثل آن را ساخت و در 12 سالگی اولین ارابه بیاسب را مورد آزمایش قرار داد. هنری این دستگاه را تکمیل کرد و در سال 1896م اتومبیل خود را برای اولین‌بار به نمایش گذاشت. وی در سال‌های بعد، اختراع خود را تکمیل کرد و به‌رغم اینکه دیگران نیز اتومبیلهای مشابهی ساخته بودند، ولی در سال 1895م، رسما امتیاز اختراع اتومبیل به هنری فورد داده شد. فورد در ابتدا به همراه شرکای خود، شرکت اتومبیل‌سازی دیترویت را تأسیس کرد و در سال 1903، شرکت موتور فورد را به وجود آورد. او در سال 1907 سهام دیگران را خرید و از آن پس اداره شرکت در خانواده او باقی ماند و ثروتی هنگفت به دست آورد. فورد با اتخاذ تدابیری، اتومبیل ارزان به تعداد بسیار تولید کرد و از این حیث از همه رقبای خود پیشی گرفت. هنری فورد که ابتدا دارای خانوادهای فقیر بود، پس از این اختراع، به عنوان پدر صنعت اتومبیل‌سازی شهرت یافت و به هنگام مرگ، یک امپراتوری بزرگ در صنعت اتومبیل به وجود آورده بود. فورد سرانجام در 7 آوریل 1947م در 84 سالگی درگذشت.