زمانی نهچندان دور هالووین فقط جشنی یکروزه بود که در آن کودکان با پوشیدن لباسهای آغشته به خون و دندانهای پلاستیکی سعی میکردند چهرههای ترسناکی به خود بگیرند، گاهی هم ترجیح میدادند به شکل ابرقهرمانهای افسانهای لباس بپوشند و با یک سبد برای جمع کردن آجیل و آبنات خانه به خانه میرفتند، اما در سالهای گذشته هالووین تبدیل به عنوان یک جشن درآمدزا مورد توجه پارکهای تفریحی قرار گرفته به طوری که این جشن از رسمی یکشبه به مراسمی یکماهه تبدیل شده است. استقبال پارکها از هالووین هم دلایل اقتصادی دارد و هم فرصتی برای نوآوری به شمار میرود. در واقع نخستینبار پارکی در کالیفرنیا اقدام به برپایی جشن هالووین کرد تا به این وسیله از کساد شدن بازار و کسب و کارش با آغاز فصل پاییز جلوگیری کرده باشد. هالووین به پارکهای آمریکا انگیزهای اضافی بخشید که فصل کاری خود را گسترش دهند و در زمانی مردم را به خود جلب کنند که به طور سنتی فصل کسادی پارکهای تفریحی است.
چنانچه به اخبار حوادث شب هالووین توجه کنید حوادثی نظیر آتشسوزی، ضرب و شتم و حتی مرگ و میر بیشتر از هر وقت دیگر در این شب به چشم میخورد. به نظر میرسد مردم آمریکا در پایان اکتبر میخواهند خودشان را در تجربههای ترسآور غرق کنند و دوست دارند از هرگونه کنترلی رها باشند. در واقع هالووین را مهاجران ایرلندی و اسکاتلندی در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. این جشن که مراسم آن هر سال در شب 31 اکتبر برگزار میشود یک جشن مسیحی است که در کشورهای آمریکا، ایرلند، اسکاتلند و کانادا برپا میشود.
هالووین با قدمتی بیش از 2 هزار سال در واقع بیانکننده اعتقاد پیشینیان به جهان آخرت است. بنیانگذاران این جشن قوم سلتی بودند که سالها پیش از میلاد مسیح در ایرلند و شمال فرانسه زندگی میکردند. به روایت این قوم آغاز سال میلادی اول نوامبر است و با این اعتقاد آخرین شب سال یعنی 31 اکتبر بهترین فرصت برای توجه به ارواح درگذشتگان خواهد بود. ایرلندیها در این روز جشنی برپا کرده و با افروختن آتش و قربانی کردن طلب خیر میکردند. آنها بر این باور بودند که در این شب راه میان 2 جهان باز میشود و ارواح درگذشتگانشان در جمع آنها حاضر میشوند، به همین دلیل کسانی که با سخاوت بیشتری در این جشن شرکت میکردند مورد شفاعت درگذشتگان نزد خداوند قرار گرفته و تا پایان آن سال از گزند بدیها و بلاها در امان میماندند. پوشیدن لباسهایی از پوست سر حیوانات، پیشگویی توسط کشیشان، خوردن سیب به عنوان نشان خدای میوه و درخت و بردن باقیماندههای آتش و خاکستر به خانهها همگی از آیینهای هالووین بود که با نیت دوری جستن از بدیها و سرمای زمستان انجام میشد.
این سنت پس از گذشت سالیان دراز و با حمله رومیها دچار تغییراتی شد از جمله آنکه هالووین یا «شب همه مقدسین» دیگر تنها متعلق به ارواح پاک نبود بلکه مردم شیاطین و ارواح خبیث را نیز در این جشن حاضر میدانستند. از این رو برخی از مردم در جشن هالووین لباسهای عجیب و ترسناک میپوشیدند تا در برابر ارواح گناهکار ایستادگی کنند و به شکلی نمادین آنها را ترسانده و از میان خود برانند. رفتهرفته با شکلگیری زندگی شهری، کشاورزان تنها قشری شدند که مصرانه این جشن را برگزار کرده و برای آن به در خانهها میرفتند و طلب غذا و خوراک برای پذیرایی در جشن میکردند. در همین دوران رفتار نیک و حیله و نیرنگ نیز به هالووین افزوده شد. به این ترتیب اگر کسی سخاوت به خرج میداد و هدایای بیشتری به هالووین تقدیم میکرد مردم برای او کار نیکی انجام میدادند و هر کس کالا یا خوراک قابل توجهی نمیداد او را به سخره و بازی میگرفتند. در واقع رسم قاشقزنی یا همان (trick or treat) از همین دوران شکل گرفته است.
هالووین یک بار دیگر نیز پس از مهاجرت ایرلندیها به آمریکا دستخوش تغییر شد، به عنوان مثال آمریکاییها حضور شیاطین و ارواح گناهکار در هالووین را بیشتر مورد استقبال قرار دادند و بیشتر سمبلهایی که برای آن در نظر گرفتند ترسناک و خشن بود تا آنجا که شرارت و شیطنت در این شب کاملا عادی و معمولی به نظر میرسید. گاه پیش میآمد راه مردم را میبستند، به در خانهها سبزی و میوه پرتاب میکردند، با سنگ و کلوخ دودکش خانهها را مسدود میکردند و دیگران را مورد آزار و اذیت قرار میدادند. هالووین به شیوه آمریکایی با این عنوان که این اتفاقات ناشی از حضور ارواح موذی و شیاطین است مدتی توجیه میشد اما با گذشت زمان افزایش آزار و اذیتها در شب هالووین موجب شد برگزاری هالووین در آمریکا متوقف شود. اگرچه بعدها هالووین دوباره در سال 1920 به طور رسمی به شکلی متعادلتر جشن گرفته شد اما این بار نیز دستخوش تغییرات دیگری شد تا باز هم این مراسم با آنچه در ذهن و نیت پدیدآورندگان قدیمی آن بود بسیار متفاوت برگزار شود. یکی دیگر از تغییرات هالووین در آمریکا استفاده از کدو بود. در واقع آمریکاییها به جای تزئین ترب برای شخصیت گناهکاری به نام «جک» ترجیح دادند از کدو که بیشتر در دسترس بود استفاده کنند و به دلیل آنکه جک یک دوزخی محکوم به فنا به حساب میآمد روی کدوها را با اشکال ترسناک تزئین میکردند.یکی از آداب بسیار رایج در هالووین trick or treat نام دارد و بسیار شبیه به قاشقزنی خودمان است، به این ترتیب که افراد- بویژه کودکان - در گروههایی کوچک به درخانهها رفته و میگویند trick or treat به این معنی که«چیزی بده تا اذیتت نکنیم» این رسم در واقع بازسازی اتفاقی است که در دوران گذشته میافتاد. در روز «همه مقدسین» فقرا به در منزل ثروتمندان میرفتند و از آنها پول یا غذا میگرفتند و اگر کسی از کمک به آنها سر باز میزد، ارواح خبیث به سراغش میآمدند و خانهاش را ویران میکردند. امروزه یونیسف از این رسم به نفع زنان و کودکان نیازمند استفاده میکند به این ترتیب که از سال 1950 تاکنون، همه ساله گروهی از جوانان در فیلادلفیا با جعبههای تزئین شده به در خانهها میروند تا کمکهای مالی مردم را جمعآوری کرده و برای یونیسف ارسال کنند. هالووین در کشورهایی چون ایرلند و اسکاتلند همچنان یکی از روزهای مذهبی و محترم به شمار میرود و مردم با برگزاری این جشن کمکم به استقبال کریسمس و میلاد حضرت عیسی(ع) میروند.
با کمی تامل در مییابیم امروزه اسکلت، ماسک دراکولا، زخمهای مصنوعی روی صورت، خون مصنوعی، ماسک حیواناتی مانند گربه، سگ و خفاش، جارو، کدوی نورانی، بادام، سیب و خانههای تزئین شده توام با نور زرد فقط یک جشن معمولی برای تفریح و داشتن وقتی خوش نیستند. در کشوری که شیطانپرستی به عنوان یک آیین رسمی پذیرفته شده و زندانیان حتی در سلولهای زندان اجازه دارند آداب و مناسک شیطانپرستانه خاص خودشان را انجام دهند، چه بسا مراسم هالووین با آیینهای شیطانپرستی نیامیخته باشد، اما آنچه موجب حیرت میشود این است که در کشور ما بهرغم داشتن تمدنی کهن و جشنها و رسوم بومی در برخی مهدکودکها اقدام به برگزاری مراسمی با نمادهای هالووین میشود! تجربه ترس و وحشت در 31 اكتبر
«هالووین» چيست؟
زمانی نهچندان دور هالووین فقط جشنی یکروزه بود که در آن کودکان با پوشیدن لباسهای آغشته به خون و دندانهای پلاستیکی سعی میکردند چهرههای ترسناکی به خود بگیرند، گاهی هم ترجیح میدادند به شکل ابرقهرمانهای افسانهای لباس بپوشند و با یک سبد برای جمع کردن آجیل و آبنات خانه به خانه میرفتند، اما در سالهای گذشته هالووین تبدیل به عنوان یک جشن درآمدزا مورد توجه پارکهای تفریحی قرار گرفته به طوری که این جشن از رسمی یکشبه به مراسمی یکماهه تبدیل شده است. استقبال پارکها از هالووین هم دلایل اقتصادی دارد و هم فرصتی برای نوآوری به شمار میرود. در واقع نخستینبار پارکی در کالیفرنیا اقدام به برپایی جشن هالووین کرد تا به این وسیله از کساد شدن بازار و کسب و کارش با آغاز فصل پاییز جلوگیری کرده باشد. هالووین به پارکهای آمریکا انگیزهای اضافی بخشید که فصل کاری خود را گسترش دهند و در زمانی مردم را به خود جلب کنند که به طور سنتی فصل کسادی پارکهای تفریحی است.
چنانچه به اخبار حوادث شب هالووین توجه کنید حوادثی نظیر آتشسوزی، ضرب و شتم و حتی مرگ و میر بیشتر از هر وقت دیگر در این شب به چشم میخورد. به نظر میرسد مردم آمریکا در پایان اکتبر میخواهند خودشان را در تجربههای ترسآور غرق کنند و دوست دارند از هرگونه کنترلی رها باشند. در واقع هالووین را مهاجران ایرلندی و اسکاتلندی در سده نوزدهم با خود به قاره آمریکا آوردند. این جشن که مراسم آن هر سال در شب 31 اکتبر برگزار میشود یک جشن مسیحی است که در کشورهای آمریکا، ایرلند، اسکاتلند و کانادا برپا میشود.
هالووین با قدمتی بیش از 2 هزار سال در واقع بیانکننده اعتقاد پیشینیان به جهان آخرت است. بنیانگذاران این جشن قوم سلتی بودند که سالها پیش از میلاد مسیح در ایرلند و شمال فرانسه زندگی میکردند. به روایت این قوم آغاز سال میلادی اول نوامبر است و با این اعتقاد آخرین شب سال یعنی 31 اکتبر بهترین فرصت برای توجه به ارواح درگذشتگان خواهد بود. ایرلندیها در این روز جشنی برپا کرده و با افروختن آتش و قربانی کردن طلب خیر میکردند. آنها بر این باور بودند که در این شب راه میان 2 جهان باز میشود و ارواح درگذشتگانشان در جمع آنها حاضر میشوند، به همین دلیل کسانی که با سخاوت بیشتری در این جشن شرکت میکردند مورد شفاعت درگذشتگان نزد خداوند قرار گرفته و تا پایان آن سال از گزند بدیها و بلاها در امان میماندند. پوشیدن لباسهایی از پوست سر حیوانات، پیشگویی توسط کشیشان، خوردن سیب به عنوان نشان خدای میوه و درخت و بردن باقیماندههای آتش و خاکستر به خانهها همگی از آیینهای هالووین بود که با نیت دوری جستن از بدیها و سرمای زمستان انجام میشد.
این سنت پس از گذشت سالیان دراز و با حمله رومیها دچار تغییراتی شد از جمله آنکه هالووین یا «شب همه مقدسین» دیگر تنها متعلق به ارواح پاک نبود بلکه مردم شیاطین و ارواح خبیث را نیز در این جشن حاضر میدانستند. از این رو برخی از مردم در جشن هالووین لباسهای عجیب و ترسناک میپوشیدند تا در برابر ارواح گناهکار ایستادگی کنند و به شکلی نمادین آنها را ترسانده و از میان خود برانند. رفتهرفته با شکلگیری زندگی شهری، کشاورزان تنها قشری شدند که مصرانه این جشن را برگزار کرده و برای آن به در خانهها میرفتند و طلب غذا و خوراک برای پذیرایی در جشن میکردند. در همین دوران رفتار نیک و حیله و نیرنگ نیز به هالووین افزوده شد. به این ترتیب اگر کسی سخاوت به خرج میداد و هدایای بیشتری به هالووین تقدیم میکرد مردم برای او کار نیکی انجام میدادند و هر کس کالا یا خوراک قابل توجهی نمیداد او را به سخره و بازی میگرفتند. در واقع رسم قاشقزنی یا همان (trick or treat) از همین دوران شکل گرفته است.
هالووین یک بار دیگر نیز پس از مهاجرت ایرلندیها به آمریکا دستخوش تغییر شد، به عنوان مثال آمریکاییها حضور شیاطین و ارواح گناهکار در هالووین را بیشتر مورد استقبال قرار دادند و بیشتر سمبلهایی که برای آن در نظر گرفتند ترسناک و خشن بود تا آنجا که شرارت و شیطنت در این شب کاملا عادی و معمولی به نظر میرسید. گاه پیش میآمد راه مردم را میبستند، به در خانهها سبزی و میوه پرتاب میکردند، با سنگ و کلوخ دودکش خانهها را مسدود میکردند و دیگران را مورد آزار و اذیت قرار میدادند. هالووین به شیوه آمریکایی با این عنوان که این اتفاقات ناشی از حضور ارواح موذی و شیاطین است مدتی توجیه میشد اما با گذشت زمان افزایش آزار و اذیتها در شب هالووین موجب شد برگزاری هالووین در آمریکا متوقف شود. اگرچه بعدها هالووین دوباره در سال 1920 به طور رسمی به شکلی متعادلتر جشن گرفته شد اما این بار نیز دستخوش تغییرات دیگری شد تا باز هم این مراسم با آنچه در ذهن و نیت پدیدآورندگان قدیمی آن بود بسیار متفاوت برگزار شود. یکی دیگر از تغییرات هالووین در آمریکا استفاده از کدو بود. در واقع آمریکاییها به جای تزئین ترب برای شخصیت گناهکاری به نام «جک» ترجیح دادند از کدو که بیشتر در دسترس بود استفاده کنند و به دلیل آنکه جک یک دوزخی محکوم به فنا به حساب میآمد روی کدوها را با اشکال ترسناک تزئین میکردند.یکی از آداب بسیار رایج در هالووین trick or treat نام دارد و بسیار شبیه به قاشقزنی خودمان است، به این ترتیب که افراد- بویژه کودکان - در گروههایی کوچک به درخانهها رفته و میگویند trick or treat به این معنی که«چیزی بده تا اذیتت نکنیم» این رسم در واقع بازسازی اتفاقی است که در دوران گذشته میافتاد. در روز «همه مقدسین» فقرا به در منزل ثروتمندان میرفتند و از آنها پول یا غذا میگرفتند و اگر کسی از کمک به آنها سر باز میزد، ارواح خبیث به سراغش میآمدند و خانهاش را ویران میکردند. امروزه یونیسف از این رسم به نفع زنان و کودکان نیازمند استفاده میکند به این ترتیب که از سال 1950 تاکنون، همه ساله گروهی از جوانان در فیلادلفیا با جعبههای تزئین شده به در خانهها میروند تا کمکهای مالی مردم را جمعآوری کرده و برای یونیسف ارسال کنند. هالووین در کشورهایی چون ایرلند و اسکاتلند همچنان یکی از روزهای مذهبی و محترم به شمار میرود و مردم با برگزاری این جشن کمکم به استقبال کریسمس و میلاد حضرت عیسی(ع) میروند.
با کمی تامل در مییابیم امروزه اسکلت، ماسک دراکولا، زخمهای مصنوعی روی صورت، خون مصنوعی، ماسک حیواناتی مانند گربه، سگ و خفاش، جارو، کدوی نورانی، بادام، سیب و خانههای تزئین شده توام با نور زرد فقط یک جشن معمولی برای تفریح و داشتن وقتی خوش نیستند. در کشوری که شیطانپرستی به عنوان یک آیین رسمی پذیرفته شده و زندانیان حتی در سلولهای زندان اجازه دارند آداب و مناسک شیطانپرستانه خاص خودشان را انجام دهند، چه بسا مراسم هالووین با آیینهای شیطانپرستی نیامیخته باشد، اما آنچه موجب حیرت میشود این است که در کشور ما بهرغم داشتن تمدنی کهن و جشنها و رسوم بومی در برخی مهدکودکها اقدام به برگزاری مراسمی با نمادهای هالووین میشود! ارسال نظر
پربیننده