گروه سیاسی: آنچه پس از برگزاری نشست 3 روزه وین بیش از دیگر موضوعات و حواشی خودنمایی می‌کرد، استقبال و حمایت گسترده مقامات ارشد 3 کشور طرف مذاکره با ایران یعنی آمریکا، روسیه و فرانسه از پیشنهاد دریافت اورانیوم ایران با غنای 3 درصد و تامین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران با غنای 20 درصد بود. در واقع طرف های غربی بدون اشاره به جزئیات مذاکرات پشت درهای بسته وین که بی‌شک آگاهی از آن در ارزیابی صحیح و دقیق از علت موضع‌گیری‌های آنها مؤثر است، صرفا به اعلام موافقت خود با پیش‌نویس توافقنامه پیشنهادی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پرداختند. اما در این میان، سخنگوی وزارت خارجه فرانسه در اظهارنظر خود به نکته‌ای اشاره و در عین حال تاکید کرد که از یک سو بیانگر علت تعجیل و اصرار غرب در پذیرش این توافقنامه از سوی دولتمردان ایرانی است و از سوی دیگر نشانگر دلیل تعلل ایران در پاسخگویی سریع به پیش‌نویس آژانس است. کریستین فاژ در نخستین اظهارنظر خود پس از پایان نشست وین با اشاره به اینکه بر اساس این توافقنامه، ایران یکهزار و 200 کیلوگرم اورانیوم با غلظت پایین را تا پایان سال جاری میلادی از تاسیسات اتمی نطنز به روسیه ارسال خواهد کرد، تاکید کرد که آنها مایلند اورانیوم کم غنی شده ایران «یک‌جا» و نه مرحله به مرحله به مسکو منتقل شود. در واقع با توجه به این نکته به نظر می‌رسد پس از اینکه ایران نیاز خود به سوخت برای رآکتور تحقیقاتی تهران را به اطلاع آژانس رساند و این سازمان بین‌المللی نیز طرف‌های خارجی را از این موضوع مطلع کرد، آنها بویژه آمریکا درصدد سوء‌استفاده از این موقعیت برآمدند تا از فرصت استفاده کرده و ذخیره مواد هسته‌ای ایران را تهی کنند؛ از این رو آمریکا و روسیه طی پیشنهادی اعلام کردند که ایران 75 درصد ذخیره اورانیوم کم غنی شده خود را (حدود یک تن) به روسیه تحویل دهد و روسیه طی فرایندی آن را به اورانیوم با غنای 75/19درصد تبدیل کند و برای قرارگرفتن در لوله‌های سوخت به فرانسه فرستاده شود و از آنجا به ایران برگردد که البته آنها این پیشنهاد را مشروط به دریافت کل یا قسمت اعظم اورانیوم کم غنی‌شده از ایران کردند؛ موضوعی که ابوالفضل ظهره‌وند، کارشناس و دیپلمات برجسته کشورمان با اشاره به آن، از این موضوع به عنوان تلاش غرب برای به «تعلیق» درآوردن برنامه هسته‌ای ایران یاد کرد. وی در گفت‌وگو با ایرنا به واکاوی نیت پنهان غرب از پیشنهاد ارسال 70 درصد از اورانیوم غنی سازی شده ایران در مقیاس پایین در مقابل دریافت اورانیوم موردنیاز نیروگاه تهران پرداخت و گفت: «ما از ابتدا هم به دنبال خرید اورانیوم بوده‌ایم و این مساله، مساله‌ای فنی و تجاری است. طرف‌های غربی اما در پیشنهادات خود سعی کرده‌اند از این مساله به عنوان یک فرصت استفاده کرده و آن را مرتبط با برنامه‌های هسته‌ای ایران کنند. به همین دلیل بعد از اینکه ایران پیشنهاد خرید خود را مطرح می‌کند، آنها پیشنهادات دیگری را مطرح می‌کنند و در واقع آنها این پیشنهاد را به نوعی از تعلیق تبدیل کرده‌اند و می‌خواهند 70درصد اورانیوم غنی‌سازی شده ایران را به صورت یک‌جا از کشور خارج کنند». ظهره‌وند در ادامه افزود: «اگر قرار باشد که ما دوباره این مقدار اورانیوم را غنی‌سازی کنیم، حداقل 18 ماه طول می‌کشد تا دوباره به این ظرفیت برسیم و در این 18 ماه آنها این فرصت را خواهند یافت تا با فشار دوباره بر ایران مذاکرات را به همان سمتی که می‌خواستند، ببرند و همین موضوع باعث تشدید بی‌اعتمادی ما نسبت به غرب شده است». یک منبع آگاه نیز در گفت‌وگو با خبرنگار «وطن‌امروز» از تلاش غرب برای پیوند زدن این معامله یعنی تامین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران با تعلیق اورانیوم ایران خبر داد و گفت: «از دید هیات ایرانی، تامین سوخت رآکتور تهران و غنی‌سازی برای اهداف صلح‌آمیز با یکدیگر متفاوت و جداگانه است و به طرف‌ها اجازه نداد بین آنها پیوند ایجاد کنند». وی در ادامه اضافه کرد: «ایران نباید صادرات مواد هسته‌ای کم غنی‌شده خود به بیرون را بپذیرد چراکه این اقدام یعنی خالی شدن ذخیره اورانیوم ایران که عواقب امنیتی دارد و علاوه بر این، هیچ تضمینی وجود ندارد که وقتی مواد هسته‌ای ما از کشورمان خارج شد، دوباره بازگردد. به بیانی دیگر مجموعه مقررات بین‌المللی کفایت لازم برای تضمین این موضوع را ندارد و هیچ مکانیسم تضمین شده‌ای وجود ندارد که بتواند از مواد هسته‌ای ایران حفاظت کند، از این‌رو ایران باید ذخیره مواد شکاف‌پذیر خود را در داخل حفظ کند». به گفته وی، غرب مایل نیست ایران تجربه غنی‌سازی با غنای بالاتر را پیدا کند و از این رو به لحاظ استراتژیک برای آنها بهتر است که سوخت رآکتور تهران را تامین کنند تا ایران اقدام به تولید سوخت نکند. این منبع آگاه با اشاره به اینکه غرب اکنون بر سر دوراهی قرار گرفته است، گفت: «برای آنها بهتر است که از تهی کردن ذخیره اورانیوم ایران صرف‌نظر كرده و سوخت رآکتور را تامین کنند تا جمهوری‌اسلامی برای غنی‌سازی با درصد بالا اقدام نکند. از این‌رو پیش‌بینی می‌کنم که ایران بدون ارسال هیچگونه اورانیوم با غنای پایین می‌تواند سوخت رآکتور تهران را تامین کند که با توجه به هوشمندی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای، این امر امکان‌پذیر است».
واكنش ايران به احتمال سوء نيت غرب در مذاكرات وين
اورانيوم 20 درصدرا خريداري مي‌كنيم
گروه سیاسی: آنچه پس از برگزاری نشست 3 روزه وین بیش از دیگر موضوعات و حواشی خودنمایی می‌کرد، استقبال و حمایت گسترده مقامات ارشد 3 کشور طرف مذاکره با ایران یعنی آمریکا، روسیه و فرانسه از پیشنهاد دریافت اورانیوم ایران با غنای 3 درصد و تامین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران با غنای 20 درصد بود. در واقع طرف های غربی بدون اشاره به جزئیات مذاکرات پشت درهای بسته وین که بی‌شک آگاهی از آن در ارزیابی صحیح و دقیق از علت موضع‌گیری‌های آنها مؤثر است، صرفا به اعلام موافقت خود با پیش‌نویس توافقنامه پیشنهادی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی پرداختند. اما در این میان، سخنگوی وزارت خارجه فرانسه در اظهارنظر خود به نکته‌ای اشاره و در عین حال تاکید کرد که از یک سو بیانگر علت تعجیل و اصرار غرب در پذیرش این توافقنامه از سوی دولتمردان ایرانی است و از سوی دیگر نشانگر دلیل تعلل ایران در پاسخگویی سریع به پیش‌نویس آژانس است. کریستین فاژ در نخستین اظهارنظر خود پس از پایان نشست وین با اشاره به اینکه بر اساس این توافقنامه، ایران یکهزار و 200 کیلوگرم اورانیوم با غلظت پایین را تا پایان سال جاری میلادی از تاسیسات اتمی نطنز به روسیه ارسال خواهد کرد، تاکید کرد که آنها مایلند اورانیوم کم غنی شده ایران «یک‌جا» و نه مرحله به مرحله به مسکو منتقل شود. در واقع با توجه به این نکته به نظر می‌رسد پس از اینکه ایران نیاز خود به سوخت برای رآکتور تحقیقاتی تهران را به اطلاع آژانس رساند و این سازمان بین‌المللی نیز طرف‌های خارجی را از این موضوع مطلع کرد، آنها بویژه آمریکا درصدد سوء‌استفاده از این موقعیت برآمدند تا از فرصت استفاده کرده و ذخیره مواد هسته‌ای ایران را تهی کنند؛ از این رو آمریکا و روسیه طی پیشنهادی اعلام کردند که ایران 75 درصد ذخیره اورانیوم کم غنی شده خود را (حدود یک تن) به روسیه تحویل دهد و روسیه طی فرایندی آن را به اورانیوم با غنای 75/19درصد تبدیل کند و برای قرارگرفتن در لوله‌های سوخت به فرانسه فرستاده شود و از آنجا به ایران برگردد که البته آنها این پیشنهاد را مشروط به دریافت کل یا قسمت اعظم اورانیوم کم غنی‌شده از ایران کردند؛ موضوعی که ابوالفضل ظهره‌وند، کارشناس و دیپلمات برجسته کشورمان با اشاره به آن، از این موضوع به عنوان تلاش غرب برای به «تعلیق» درآوردن برنامه هسته‌ای ایران یاد کرد. وی در گفت‌وگو با ایرنا به واکاوی نیت پنهان غرب از پیشنهاد ارسال 70 درصد از اورانیوم غنی سازی شده ایران در مقیاس پایین در مقابل دریافت اورانیوم موردنیاز نیروگاه تهران پرداخت و گفت: «ما از ابتدا هم به دنبال خرید اورانیوم بوده‌ایم و این مساله، مساله‌ای فنی و تجاری است. طرف‌های غربی اما در پیشنهادات خود سعی کرده‌اند از این مساله به عنوان یک فرصت استفاده کرده و آن را مرتبط با برنامه‌های هسته‌ای ایران کنند. به همین دلیل بعد از اینکه ایران پیشنهاد خرید خود را مطرح می‌کند، آنها پیشنهادات دیگری را مطرح می‌کنند و در واقع آنها این پیشنهاد را به نوعی از تعلیق تبدیل کرده‌اند و می‌خواهند 70درصد اورانیوم غنی‌سازی شده ایران را به صورت یک‌جا از کشور خارج کنند». ظهره‌وند در ادامه افزود: «اگر قرار باشد که ما دوباره این مقدار اورانیوم را غنی‌سازی کنیم، حداقل 18 ماه طول می‌کشد تا دوباره به این ظرفیت برسیم و در این 18 ماه آنها این فرصت را خواهند یافت تا با فشار دوباره بر ایران مذاکرات را به همان سمتی که می‌خواستند، ببرند و همین موضوع باعث تشدید بی‌اعتمادی ما نسبت به غرب شده است». یک منبع آگاه نیز در گفت‌وگو با خبرنگار «وطن‌امروز» از تلاش غرب برای پیوند زدن این معامله یعنی تامین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران با تعلیق اورانیوم ایران خبر داد و گفت: «از دید هیات ایرانی، تامین سوخت رآکتور تهران و غنی‌سازی برای اهداف صلح‌آمیز با یکدیگر متفاوت و جداگانه است و به طرف‌ها اجازه نداد بین آنها پیوند ایجاد کنند». وی در ادامه اضافه کرد: «ایران نباید صادرات مواد هسته‌ای کم غنی‌شده خود به بیرون را بپذیرد چراکه این اقدام یعنی خالی شدن ذخیره اورانیوم ایران که عواقب امنیتی دارد و علاوه بر این، هیچ تضمینی وجود ندارد که وقتی مواد هسته‌ای ما از کشورمان خارج شد، دوباره بازگردد. به بیانی دیگر مجموعه مقررات بین‌المللی کفایت لازم برای تضمین این موضوع را ندارد و هیچ مکانیسم تضمین شده‌ای وجود ندارد که بتواند از مواد هسته‌ای ایران حفاظت کند، از این‌رو ایران باید ذخیره مواد شکاف‌پذیر خود را در داخل حفظ کند». به گفته وی، غرب مایل نیست ایران تجربه غنی‌سازی با غنای بالاتر را پیدا کند و از این رو به لحاظ استراتژیک برای آنها بهتر است که سوخت رآکتور تهران را تامین کنند تا ایران اقدام به تولید سوخت نکند. این منبع آگاه با اشاره به اینکه غرب اکنون بر سر دوراهی قرار گرفته است، گفت: «برای آنها بهتر است که از تهی کردن ذخیره اورانیوم ایران صرف‌نظر كرده و سوخت رآکتور را تامین کنند تا جمهوری‌اسلامی برای غنی‌سازی با درصد بالا اقدام نکند. از این‌رو پیش‌بینی می‌کنم که ایران بدون ارسال هیچگونه اورانیوم با غنای پایین می‌تواند سوخت رآکتور تهران را تامین کند که با توجه به هوشمندی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای، این امر امکان‌پذیر است».
ارسال نظر
پربیننده