شهری برای زباله‌های الکترونیکی
زندگی در مسمومیت!
مروارید رستمی: شرکت‌های سازنده گوشی‌های موبایل هر ماه مدل‌های تازه‌تری با امکانات بیشتر راهی بازار مصرف می‌کنند، کامپیوترها روز به روز توانمندتر می‌شوند طوری که سیستمی که امروز مایه تفاخر یک کاربر است، چند ماه بعد مبدل به امری کاملا عادی و یکی، دو سال بعد کلا از رده خارج می‌شود.اما در نهایت چه بر سر وسایل الکترونیک از مد افتاده می‌آید؟! دیر یا زود آنها آنقدر از رده خارج می‌شوند که دیگر مشتری‌ای برای آنها پیدا نمی‌شود، بنابراین باید دور انداخته شوند و مورد بازیافت قرار بگیرند. بازیافت زباله‌های الکترونیک در کجا و به دست چه کسانی صورت می‌گیرد؟ شهر «گویی‌یو» (Guiyu) در جنوب استان «گوانگدونگ» چین بزرگ‌ترین مرکز بازیافت زباله‌های الکترونیک جهان است. در این شهر و چند شهر همسایه بیشترین حجم بازیافت به وسیله کارگران صورت می‌گیرد. بازیافت فی نفسه چیز بدی نیست مشروط به اینکه عوارض زیست محیطی و مشکلات سلامتی به همراه نداشته باشد. در كارگاه‌هاي كوچك شهر گويي‌يو، كارگران قطعات مانيتورها، كامپيوترها، تلفن‌ها، پخش‌كننده‌هاي DVD و ويدئو، پرينترها، شارژرهاي تلفن، اجاق‌هاي ماكرو ويو و باتري‌هاي خودروها را از هم جدا مي‌كنند تا قسمت‌هاي قابل بازيافت‌شان را مجدداٌ استفاده كنند.
درآمد بالا به جای سلامت جسم
در این شهر، هر سال یک‌میلیون تن زباله الکترونیک بازیافت می‌شود، کارگران بدون عینک محافظ، ماسک و دستکش، سیم‌های مسی را جدا می‌کنند، لحیم‌های سربی را ذوب می‌کنند و بوردها را در اسید قرار می‌دهند تا فلزهای کمیابی مثل طلا و پالادیوم را جدا کنند. بعد از این عملیات جداسازی، هر چیزی که باقی می‌ماند در فضای باز سوزانده می‌شود. نتیجه چنین بازیافت‌های غیراصولی‌ای وقوع یک فاجعه زیست محیطی و مشکلات فراوان بهداشتی و سلامت برای ساکنان این شهر است. آبراه‌های گویی‌یو سیاهرنگ هستند و Ph آنها گاهی به یک تا ۲ می‌رسد؛ اسیدیته‌ای که می‌تواند سکه‌های فلزی را متلاشی کند. با همین کارها درآمد اهالی شهر بالا رفته و آنها هم‌اکنون به جای خانه‌های یک طبقه‌ای که تا 2 دهه قبل در آنها ساکن بودند، ساختمان‌های 4-3 طبقه‌ای دارند که طبقه همکف آنها را تبديل به کارگاه بازیافت کرده‌اند و کم‌کم سر و کله کارگرهای مهاجر از شهرهای دیگر هم پیدا شده است تا نوبت آنها باشد که جان خود را به خطر بیندازند.
اثرات سوء بهداشتی
با پژوهشی که یکی از استادان چینی روی بچه‌های یک تا 6 ساله این شهر انجام داد، معلوم شد ۸۲ درصد آنها سطح بالایی از سرب در خون دارند که می‌تواند روی تکامل دستگاه عصبی مرکزی و ضریب هوشی آنها اثر بگذارد. بروز بعضی از بیماری‌ها مثل مشکلات پوستی، تهوع و استفراغ، سردرد، التهاب معده، زخم معده و دوازدهه و سرگیجه در این شهر بسیار بالاست. چین امضا کننده معاهده «Basle» است که بر اساس آن ورود زباله‌های الکترونیک از کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای در حال توسعه ممنوع شده است. ورود زباله‌های الکترونیک از سال ۱۹۹۶ ممنوع است، اما اشتهای اقتصاد و صنعت چین برای فلزات آنقدر زیاد است که در بسیاری از موارد چشم‌ها روی آنچه در شهرهای کوچک انجام می‌گیرد، بسته می‌شود. کشورهایی مثل آمریکا که قرارداد Basle را امضا نکرده‌اند، با سوءاستفاده از این فرصت از شر زباله‌هایشان خلاص می‌شوند و مجبور نیستند از راه‌های قانونمند و گران استفاده کنند.
اثر منفی توسعه راه‌های
ریلی بین‌شهری بر محیط‌زیست
در یک مقاله دانشجویی میزان اثرات توسعه ریلی بین‌شهری بر محیط زیست بررسی و نتایج آن مورد تحلیل قرار گرفت. سیامک بولاقپور، محقق دانشگاه علم و صنعت در این باره اعلام کرد: پیشرفت‌های اقتصادی، روابط مستقیم موثری با فعالیت‌ها، نقل و انتقالات توسط خطوط مواصلاتی بین‌شهری بویژه خطوط راه‌آهن دارد. این روابط طوری است که راه‌آهن به عنوان یکی از خطوط انتقالی امن با پتانسیل و بازدهی بسیار بالا، سال‌هاست توجه جوامع بشری را به خود جلب کرده است. به گفته وی خطوط راه‌آهن در مرحله احداث و هنگام بهره‌برداری از جنبه‌های مختلف، محیط زیست اطراف خود را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این تأثیرات شامل آب، خاک، هوا و منابع بیولوژیک و اتولوژیک مثل جنگل، مرتع و حتی رودخانه می‌شود. در برخی از موارد، عبور راه‌آهن از یک منطقه می‌تواند حیات موجودات زنده و حتی آبزیان را به خطر اندازد و نیز موجب انقراض آنها شود. به گفته وی، آلودگی صوتی ایجاد شده بر اثر حرکت لکوموتیوها و واگن‌های متصل شده به آن، ساکنان و به طور کلی تمام موجودات زنده منطقه را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این پژوهشگر تصریح کرد: در این تحقیقات، ضمن بررسی مشکلات زیست محیطی احداث خطوط آهن در یک منطقه، موارد مخرب زیست محیطی بعد از احداث راه‌آهن و هنگام بهره‌برداری مورد تحلیل قرار گرفته است. وی افزود: اثرات احداث این خطوط به محیط‌زیست، فرسایش خاک، آلودگی آب، خاک و هوا و نیز صوت است که از اثرات سوء و منفی این احداث است. وی افزود: بر اثر احداث مسیر راه‌آهن خاک منطقه برای اجرای عملیات مورد تغییر و تخریب قرار می‌گیرد که همین امر، علت فرسایش خاک این مناطق است. دریچه
شهری برای زباله‌های الکترونیکی
زندگی در مسمومیت!
مروارید رستمی: شرکت‌های سازنده گوشی‌های موبایل هر ماه مدل‌های تازه‌تری با امکانات بیشتر راهی بازار مصرف می‌کنند، کامپیوترها روز به روز توانمندتر می‌شوند طوری که سیستمی که امروز مایه تفاخر یک کاربر است، چند ماه بعد مبدل به امری کاملا عادی و یکی، دو سال بعد کلا از رده خارج می‌شود.اما در نهایت چه بر سر وسایل الکترونیک از مد افتاده می‌آید؟! دیر یا زود آنها آنقدر از رده خارج می‌شوند که دیگر مشتری‌ای برای آنها پیدا نمی‌شود، بنابراین باید دور انداخته شوند و مورد بازیافت قرار بگیرند. بازیافت زباله‌های الکترونیک در کجا و به دست چه کسانی صورت می‌گیرد؟ شهر «گویی‌یو» (Guiyu) در جنوب استان «گوانگدونگ» چین بزرگ‌ترین مرکز بازیافت زباله‌های الکترونیک جهان است. در این شهر و چند شهر همسایه بیشترین حجم بازیافت به وسیله کارگران صورت می‌گیرد. بازیافت فی نفسه چیز بدی نیست مشروط به اینکه عوارض زیست محیطی و مشکلات سلامتی به همراه نداشته باشد. در كارگاه‌هاي كوچك شهر گويي‌يو، كارگران قطعات مانيتورها، كامپيوترها، تلفن‌ها، پخش‌كننده‌هاي DVD و ويدئو، پرينترها، شارژرهاي تلفن، اجاق‌هاي ماكرو ويو و باتري‌هاي خودروها را از هم جدا مي‌كنند تا قسمت‌هاي قابل بازيافت‌شان را مجدداٌ استفاده كنند.
درآمد بالا به جای سلامت جسم
در این شهر، هر سال یک‌میلیون تن زباله الکترونیک بازیافت می‌شود، کارگران بدون عینک محافظ، ماسک و دستکش، سیم‌های مسی را جدا می‌کنند، لحیم‌های سربی را ذوب می‌کنند و بوردها را در اسید قرار می‌دهند تا فلزهای کمیابی مثل طلا و پالادیوم را جدا کنند. بعد از این عملیات جداسازی، هر چیزی که باقی می‌ماند در فضای باز سوزانده می‌شود. نتیجه چنین بازیافت‌های غیراصولی‌ای وقوع یک فاجعه زیست محیطی و مشکلات فراوان بهداشتی و سلامت برای ساکنان این شهر است. آبراه‌های گویی‌یو سیاهرنگ هستند و Ph آنها گاهی به یک تا ۲ می‌رسد؛ اسیدیته‌ای که می‌تواند سکه‌های فلزی را متلاشی کند. با همین کارها درآمد اهالی شهر بالا رفته و آنها هم‌اکنون به جای خانه‌های یک طبقه‌ای که تا 2 دهه قبل در آنها ساکن بودند، ساختمان‌های 4-3 طبقه‌ای دارند که طبقه همکف آنها را تبديل به کارگاه بازیافت کرده‌اند و کم‌کم سر و کله کارگرهای مهاجر از شهرهای دیگر هم پیدا شده است تا نوبت آنها باشد که جان خود را به خطر بیندازند.
اثرات سوء بهداشتی
با پژوهشی که یکی از استادان چینی روی بچه‌های یک تا 6 ساله این شهر انجام داد، معلوم شد ۸۲ درصد آنها سطح بالایی از سرب در خون دارند که می‌تواند روی تکامل دستگاه عصبی مرکزی و ضریب هوشی آنها اثر بگذارد. بروز بعضی از بیماری‌ها مثل مشکلات پوستی، تهوع و استفراغ، سردرد، التهاب معده، زخم معده و دوازدهه و سرگیجه در این شهر بسیار بالاست. چین امضا کننده معاهده «Basle» است که بر اساس آن ورود زباله‌های الکترونیک از کشورهای توسعه‌یافته به کشورهای در حال توسعه ممنوع شده است. ورود زباله‌های الکترونیک از سال ۱۹۹۶ ممنوع است، اما اشتهای اقتصاد و صنعت چین برای فلزات آنقدر زیاد است که در بسیاری از موارد چشم‌ها روی آنچه در شهرهای کوچک انجام می‌گیرد، بسته می‌شود. کشورهایی مثل آمریکا که قرارداد Basle را امضا نکرده‌اند، با سوءاستفاده از این فرصت از شر زباله‌هایشان خلاص می‌شوند و مجبور نیستند از راه‌های قانونمند و گران استفاده کنند.
اثر منفی توسعه راه‌های
ریلی بین‌شهری بر محیط‌زیست
در یک مقاله دانشجویی میزان اثرات توسعه ریلی بین‌شهری بر محیط زیست بررسی و نتایج آن مورد تحلیل قرار گرفت. سیامک بولاقپور، محقق دانشگاه علم و صنعت در این باره اعلام کرد: پیشرفت‌های اقتصادی، روابط مستقیم موثری با فعالیت‌ها، نقل و انتقالات توسط خطوط مواصلاتی بین‌شهری بویژه خطوط راه‌آهن دارد. این روابط طوری است که راه‌آهن به عنوان یکی از خطوط انتقالی امن با پتانسیل و بازدهی بسیار بالا، سال‌هاست توجه جوامع بشری را به خود جلب کرده است. به گفته وی خطوط راه‌آهن در مرحله احداث و هنگام بهره‌برداری از جنبه‌های مختلف، محیط زیست اطراف خود را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این تأثیرات شامل آب، خاک، هوا و منابع بیولوژیک و اتولوژیک مثل جنگل، مرتع و حتی رودخانه می‌شود. در برخی از موارد، عبور راه‌آهن از یک منطقه می‌تواند حیات موجودات زنده و حتی آبزیان را به خطر اندازد و نیز موجب انقراض آنها شود. به گفته وی، آلودگی صوتی ایجاد شده بر اثر حرکت لکوموتیوها و واگن‌های متصل شده به آن، ساکنان و به طور کلی تمام موجودات زنده منطقه را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. این پژوهشگر تصریح کرد: در این تحقیقات، ضمن بررسی مشکلات زیست محیطی احداث خطوط آهن در یک منطقه، موارد مخرب زیست محیطی بعد از احداث راه‌آهن و هنگام بهره‌برداری مورد تحلیل قرار گرفته است. وی افزود: اثرات احداث این خطوط به محیط‌زیست، فرسایش خاک، آلودگی آب، خاک و هوا و نیز صوت است که از اثرات سوء و منفی این احداث است. وی افزود: بر اثر احداث مسیر راه‌آهن خاک منطقه برای اجرای عملیات مورد تغییر و تخریب قرار می‌گیرد که همین امر، علت فرسایش خاک این مناطق است. ارسال نظر
پربیننده