امید صبوری: رسول صدرعاملی کارگردانی سر به زیر، کم‌حاشیه، اما پردغدغه است و این نه فقط از منش و مواضعش که در کارنامه‌اش هم به خوبی نمود دارد؛ کارنامه‌ای که از همان آغاز راه با «پاییزان»، «رهایی» و «گل‌های داوودی»رنگ دغدغه‌مندی توأم با مخاطب باوری داشت. اما صدرعاملی بیشترین نمود این خصیصه‌اش را در کارگردانی سه‌گانه‌ها به نمایش گذاشت؛ آنجا که با دغدغه «دختران نوجوان» 3 فیلم «من ترانه 15 سال دارم»، «دختری با کفش‌های کتانی» و «دیشب باباتو دیدم آیدا» را کارگردانی کرد و بعد هم سراغ احیای سوژه سال‌ها مانده در ذهنش رفت؛ «زائر». صدرعاملی هرچند در ابتدا بر آن بود که این دغدغه را در فرمتی تلویزیونی و با تعداد بیشتری داستان تصویری کند، اما شرایط طور دیگری فراهم آمد و این سوژه نیز دستمایه کارگردانی سه‌گانه سینمایی دیگری شد. «شب» نخستین قسمت از این سه‌گانه بودکه با حضور نمایندگان 3 نسل از بازیگری سینمای ایران مقابل دوربین رفت و در جشنواره فجر هم مورد توجه منتقدان و داوران قرار گرفت تا «امین حیایی» نخستین سیمرغ کارنامه هنری خود را صید کند. حضور درخشان عزت‌الله انتظامی و زنده‌یاد خسرو شکیبایی هم در این فیلم دلیلی مضاعف برای تأکید بر توفیق آن در اکران بود. اما فیلم با وجود اعلام چندباره زمان و گروه سینمایی از اکران باز ماند تا قسمت دوم هم مقابل دوربین برود. «هر شب تنهایی» در همان نگاه اول از نظر بهره‌مندی از امکان تصویربرداری سکانس‌های به نسبت دشوار در حرم رضوی فیلمی متفاوت جلوه می‌کند و این امتیاز در کنار بهره‌گیری از توانایی 2 بازیگر نسل جوان سینمای ایران(لیلا حاتمی و حامد بهداد) توفیق دیگری را در کارنامه صدرعاملی رقم زد. فیلم که ایده اولیه‌اش از «اصغر فرهادی»(نویسنده و کارگردان فیلم «درباره الی...») و نگارش فیلمنامه‌اش برعهده صدرعاملی و کامبوزیا پرتوی بود، هرچند در تعریف داستان سلیقه مخاطبان را در تراز با نام این 3 ارضا نکرد، اما به مدد بازی قابل تحسین لیلا حاتمی و حامد بهداد(که در فرمتی کاملاً متفاوت از نقش‌های پیشینش ظاهر شده است) خاطره تماشای فیلم را در ذهن مخاطب ماندگار می‌کند. صدرعاملی با اشراف کامل بر دغدغه‌ای که به گفته خود سال‌ها در گوشه ذهن خود داشته، فضای زیارتی فیلم‌هایش را چنان ملموس و خواستنی تصویر کرده که هم به ورطه شعار سقوط نکرده و هم مخاطب را میهمان حس و حال مدنظر خود کرده است.
موید این برقراری ارتباط با مخاطب هم درخشش فیلم «هرشب تنهایی» در فستیوال‌ها و اکران‌های جهانی است. با تمام این تفاسیر، اما دومین قسمت از سه‌گانه صدرعاملی هم به سرنوشت اولی دچار شده‌است و با گذشت بیش از نیمی از سال88 فیلم «هرشب تنهایی» که در جشنواره بیست‌وهفتم فجر رونمایی شده بود، هنوز رنگ پرده را به خود ندیده است. این اتفاق نه فقط مخاطبان را از تماشای فیلم‌هایی متفاوت و تازه محروم کرده که تکمیل سه‌گانه صدرعاملی را هم متوقف کرده است. صدرعاملی که هم‌اینک فیلم «یک خاطره بگو، حواسمو پرت کن» (با نام قبلی «زندگی با چشمان بسته») را در آخرین مراحل فنی دارد، اعلام کرده که برای ساخت سومین فیلمش درباره «زائر»، نیاز به ارزیابی نظر مخاطبان در اکران 2 نسخه اول دارد و همین تکمیل سه‌گانه را متوقف کرده است. درباره زائرنامه‌های سینمایی رسول صدرعاملی که هنوز اکران نشده‌اند
با همین خاطرات حواسمو پرت کن...
امید صبوری: رسول صدرعاملی کارگردانی سر به زیر، کم‌حاشیه، اما پردغدغه است و این نه فقط از منش و مواضعش که در کارنامه‌اش هم به خوبی نمود دارد؛ کارنامه‌ای که از همان آغاز راه با «پاییزان»، «رهایی» و «گل‌های داوودی»رنگ دغدغه‌مندی توأم با مخاطب باوری داشت. اما صدرعاملی بیشترین نمود این خصیصه‌اش را در کارگردانی سه‌گانه‌ها به نمایش گذاشت؛ آنجا که با دغدغه «دختران نوجوان» 3 فیلم «من ترانه 15 سال دارم»، «دختری با کفش‌های کتانی» و «دیشب باباتو دیدم آیدا» را کارگردانی کرد و بعد هم سراغ احیای سوژه سال‌ها مانده در ذهنش رفت؛ «زائر». صدرعاملی هرچند در ابتدا بر آن بود که این دغدغه را در فرمتی تلویزیونی و با تعداد بیشتری داستان تصویری کند، اما شرایط طور دیگری فراهم آمد و این سوژه نیز دستمایه کارگردانی سه‌گانه سینمایی دیگری شد. «شب» نخستین قسمت از این سه‌گانه بودکه با حضور نمایندگان 3 نسل از بازیگری سینمای ایران مقابل دوربین رفت و در جشنواره فجر هم مورد توجه منتقدان و داوران قرار گرفت تا «امین حیایی» نخستین سیمرغ کارنامه هنری خود را صید کند. حضور درخشان عزت‌الله انتظامی و زنده‌یاد خسرو شکیبایی هم در این فیلم دلیلی مضاعف برای تأکید بر توفیق آن در اکران بود. اما فیلم با وجود اعلام چندباره زمان و گروه سینمایی از اکران باز ماند تا قسمت دوم هم مقابل دوربین برود. «هر شب تنهایی» در همان نگاه اول از نظر بهره‌مندی از امکان تصویربرداری سکانس‌های به نسبت دشوار در حرم رضوی فیلمی متفاوت جلوه می‌کند و این امتیاز در کنار بهره‌گیری از توانایی 2 بازیگر نسل جوان سینمای ایران(لیلا حاتمی و حامد بهداد) توفیق دیگری را در کارنامه صدرعاملی رقم زد. فیلم که ایده اولیه‌اش از «اصغر فرهادی»(نویسنده و کارگردان فیلم «درباره الی...») و نگارش فیلمنامه‌اش برعهده صدرعاملی و کامبوزیا پرتوی بود، هرچند در تعریف داستان سلیقه مخاطبان را در تراز با نام این 3 ارضا نکرد، اما به مدد بازی قابل تحسین لیلا حاتمی و حامد بهداد(که در فرمتی کاملاً متفاوت از نقش‌های پیشینش ظاهر شده است) خاطره تماشای فیلم را در ذهن مخاطب ماندگار می‌کند. صدرعاملی با اشراف کامل بر دغدغه‌ای که به گفته خود سال‌ها در گوشه ذهن خود داشته، فضای زیارتی فیلم‌هایش را چنان ملموس و خواستنی تصویر کرده که هم به ورطه شعار سقوط نکرده و هم مخاطب را میهمان حس و حال مدنظر خود کرده است.
موید این برقراری ارتباط با مخاطب هم درخشش فیلم «هرشب تنهایی» در فستیوال‌ها و اکران‌های جهانی است. با تمام این تفاسیر، اما دومین قسمت از سه‌گانه صدرعاملی هم به سرنوشت اولی دچار شده‌است و با گذشت بیش از نیمی از سال88 فیلم «هرشب تنهایی» که در جشنواره بیست‌وهفتم فجر رونمایی شده بود، هنوز رنگ پرده را به خود ندیده است. این اتفاق نه فقط مخاطبان را از تماشای فیلم‌هایی متفاوت و تازه محروم کرده که تکمیل سه‌گانه صدرعاملی را هم متوقف کرده است. صدرعاملی که هم‌اینک فیلم «یک خاطره بگو، حواسمو پرت کن» (با نام قبلی «زندگی با چشمان بسته») را در آخرین مراحل فنی دارد، اعلام کرده که برای ساخت سومین فیلمش درباره «زائر»، نیاز به ارزیابی نظر مخاطبان در اکران 2 نسخه اول دارد و همین تکمیل سه‌گانه را متوقف کرده است. ارسال نظر
پربیننده