همه فوتبال آن چیزی نیست که ما می‌بینیم؛ دلالی، آمیختگی به سیاست، تبانی، پول، قدرت و ده‌ها آیتم دیگر که اینک چنان تار در پود این ورزش تنیده‌اند که منفک‌کردن‌شان ممکن نیست. اما فوتبال روی دیگری هم دارد. شکست‌ها و پیروزی‌ها تاریخ مصرف‌شان مشخص است اما وقتی از دریچه چشمان یک پسربچه پرورشگاهی به این ورزش می‌نگری آن وقت شاید یک گل یا یک پیروزی ارزشی را داشته باشد که پیدا کردن مشابه‌اش در عالم مادی به این آسانی‌ها نیست. هفته دهم لیگ برتر یادتان هست، همان شبی که پرسپولیس با نتیجه 4بر2 از سد مقاومت گذشت؟ قطعا اگر پرسپولیسی باشید آن شب به‌خاطر کسب نخستین پیروزی پر گل تیم‌تان سر از پا نشناختید اما خوشحالی‌تان محال ممکن است بیشتر از یک هفته دوام آورده باشد چرا که پرسپولیس یک هفته بعد باز هم به نوار تساوی‌هایش بازگشت و آن حس تلخ نرسیدن به صدر جدول، مجددا در رگ قرمزها جاری شد اما یک نفر که شاید صدها مشابه دیگر در دل این آب و خاک داشته باشد، آن شب با گل کاپیتان کریم باقری و پیروزی پرسپولیس به معراج آرزوهایش رفت؛ آرش دهقان کودک 10 ساله‌ای که از بدرقصی روزگار اینک یکی از ساکنان بهزیستی جنوب تهران است آن شب با گل کریم جشن گرفت و با پیروزی قرمزها به رفقایش فخر فروخت.دنیای کوچک آرش دهقان که از همه بزرگی دنیا، تنها بهزیستی غیاثوند مأمن‌گاهش شده، آن شب نورانی‌تر از هر دنیایی بود که در بزرگی‌شان، دنیای آرش ناپیداست. پسرک 10 ساله وقتی فهمید میهمان آن روز پرورشگاه‌شان یک خبرنگار ورزشی است بلافاصله دست به کار شد و نامه‌ای را برای کریم باقری نوشت تا به کاپیتان تیم محبوبش بگوید ؛ چگونه در تمنای مثل او شدن است. او حتی در نامه‌اش به کاپیتان دوم پرسپولیس هم اشاره می‌کند به شیث رضایی که کمتر شبیه باقری است اما آرش می‌گوید؛ ای کاش او هم پرورشگاه ما می‌آمد. متن نامه 88 کلمه‌ای آرش دهقان را بخوانید تا بفهمید فوتبال همه آن چیزی نیست که ما می‌بینیم.
به نام خداوند مهربان
نام: آرش
نام خانوادگی: دهقان
سلام، اسم من آرش است و از بهزیستی غیاثوند برای تو نوشته‌ام. من خیلی دوست دارم تو را ببینم و دوست دارم در آینده مثل تو باشم. مثل تو شوت بزنم. تو بازی با مقاومت سپاسی گل قشنگی زدی و من با گل تو به بچه‌ها پز می‌دادم. راستش را بخواهی من آن روز که فرهاد مجیدی آمد به بهزیستی ما، من خیلی حسادت کردم ولی همیشه آرزو داشتم تو یا شیث رضایی را ببینم.
«دوستدار تو آرش» نامه یک پسربچه پرورشگاهی به کریم باقری
می‌خواهم مثل تو باشم
همه فوتبال آن چیزی نیست که ما می‌بینیم؛ دلالی، آمیختگی به سیاست، تبانی، پول، قدرت و ده‌ها آیتم دیگر که اینک چنان تار در پود این ورزش تنیده‌اند که منفک‌کردن‌شان ممکن نیست. اما فوتبال روی دیگری هم دارد. شکست‌ها و پیروزی‌ها تاریخ مصرف‌شان مشخص است اما وقتی از دریچه چشمان یک پسربچه پرورشگاهی به این ورزش می‌نگری آن وقت شاید یک گل یا یک پیروزی ارزشی را داشته باشد که پیدا کردن مشابه‌اش در عالم مادی به این آسانی‌ها نیست. هفته دهم لیگ برتر یادتان هست، همان شبی که پرسپولیس با نتیجه 4بر2 از سد مقاومت گذشت؟ قطعا اگر پرسپولیسی باشید آن شب به‌خاطر کسب نخستین پیروزی پر گل تیم‌تان سر از پا نشناختید اما خوشحالی‌تان محال ممکن است بیشتر از یک هفته دوام آورده باشد چرا که پرسپولیس یک هفته بعد باز هم به نوار تساوی‌هایش بازگشت و آن حس تلخ نرسیدن به صدر جدول، مجددا در رگ قرمزها جاری شد اما یک نفر که شاید صدها مشابه دیگر در دل این آب و خاک داشته باشد، آن شب با گل کاپیتان کریم باقری و پیروزی پرسپولیس به معراج آرزوهایش رفت؛ آرش دهقان کودک 10 ساله‌ای که از بدرقصی روزگار اینک یکی از ساکنان بهزیستی جنوب تهران است آن شب با گل کریم جشن گرفت و با پیروزی قرمزها به رفقایش فخر فروخت.دنیای کوچک آرش دهقان که از همه بزرگی دنیا، تنها بهزیستی غیاثوند مأمن‌گاهش شده، آن شب نورانی‌تر از هر دنیایی بود که در بزرگی‌شان، دنیای آرش ناپیداست. پسرک 10 ساله وقتی فهمید میهمان آن روز پرورشگاه‌شان یک خبرنگار ورزشی است بلافاصله دست به کار شد و نامه‌ای را برای کریم باقری نوشت تا به کاپیتان تیم محبوبش بگوید ؛ چگونه در تمنای مثل او شدن است. او حتی در نامه‌اش به کاپیتان دوم پرسپولیس هم اشاره می‌کند به شیث رضایی که کمتر شبیه باقری است اما آرش می‌گوید؛ ای کاش او هم پرورشگاه ما می‌آمد. متن نامه 88 کلمه‌ای آرش دهقان را بخوانید تا بفهمید فوتبال همه آن چیزی نیست که ما می‌بینیم.
به نام خداوند مهربان
نام: آرش
نام خانوادگی: دهقان
سلام، اسم من آرش است و از بهزیستی غیاثوند برای تو نوشته‌ام. من خیلی دوست دارم تو را ببینم و دوست دارم در آینده مثل تو باشم. مثل تو شوت بزنم. تو بازی با مقاومت سپاسی گل قشنگی زدی و من با گل تو به بچه‌ها پز می‌دادم. راستش را بخواهی من آن روز که فرهاد مجیدی آمد به بهزیستی ما، من خیلی حسادت کردم ولی همیشه آرزو داشتم تو یا شیث رضایی را ببینم.
«دوستدار تو آرش» ارسال نظر
پربیننده