گروه فرهنگ و هنر: به دنبال نامه انتقادی حامد بهداد به هوشنگ گلمکانی، دبیر شورای نویسندگان مجله فیلم چند تن از منتقدان و نویسندگان سینمایی به صحبتهای وی واکنش نشان دادند.بهداد در یادداشت خود آورده بود: «میزان موفقیت و محبوبیتم را در میان مردم هرگز مدیون نقد و یادداشتهای منتقدان نمیدانم». این نامهنگاریها و یادداشتهای انتقادی میان حامد بهداد و برزو ارجمند با مصطفی جلالیفخر و هوشنگ گلمکانی پس از آن شدت گرفت که حامد بهداد در گفتوگو با چنگیز جلیلوند در «وطنامروز» به نقد مجله فیلم معترض شد.
باید حرمت افراد نگه داشته شود
حسین سلطانمحمدی در اینباره گفت: سینما یک کار گروهی و وظیفه یک رسانه کاملاً روشن است. رسانهها کالای فرهنگی را به جامعه معرفی میکنند و سهم عمدهای در اطلاعرسانی دارند و به نظر من باید حرمت همه افراد نگه داشته شود، رسانهها سهم دارند چرا که کالا را معرفی و در کنار آن ایجاد شناخت میکنند و اگر قرار باشد حرمت آنان حفظ نشود، رابطهها هم شکسته میشود چرا که همه لازم و ملزوم هم هستیم. این منتقد سینما در ادامه افزود: ما به اندازه دانش خود نقد میکنیم و پیشنهاد میدهیم و همان طور این کالا جلو میرود. اگر به ما اعتماد داشته باشند نقد را میخوانند و استفاده میکنند. بدیهی است که ما در نقد با کسی تعارف نداریم و منتقدان همیشه سختگیر هستند و در جامعه این طور است که خیلی از بازیگران به نقد اهمیت نمیدهند، همان طور که بعضی نشریات عکس این بازیگران را چاپ میکنند و آنها را معرفی میکنند و کالا عرضه میشود که این یک امتیاز مثبت است. بازیگران هم این امتیاز را به ما بدهند تا به نقد کشیده شوند و در کارهای آتی، اشکالاتشان را برطرف کنند. اگر حامد بهداد به نقد کشیده شده، باید خیلی ممنون باشد که توسط منتقدان دیده شده و حالا در نقد میتواند اظهارنظر برای خودش داشته باشد، نه اینکه توهین و بیاحترامی کند. سلطان محمدی اظهار داشت: امسال اگر ما منتقدان نبودیم «درباره الی...» به اسکار راه پیدا نمیکرد. ما شمشیر دولبه هستیم و حامد بهداد هم به ما نیاز دارد.
بازیگران چرا نگرانند؟
حسن معظمی، روزنامهنگار و منتقد سینما نیز گفت: فعالان عرصه رسانه بویژه رسانههای هنری و بازیگران، اگر به تخصص، سطح کار، نوع کار و دانش کار خود اعتقاد دارند، هیچگاه نباید نگران نقد شدن کار خود و بازیهایشان در آثار هنری باشند، در غیر اینصورت هیچیک از خصوصیات یاد شده را نمیتوانند داشته باشند. وی در ادامه افزود: در همه جای دنیا بازیگران حرفهای، صاحب سبک و دارای رتبه هنری همواره از نقد کار خود، ولو اینکه موردپسند آنان نباشد، استقبال میکنند.
حق هم با بهداد است هم با مجله «فیلم»!
اما محمدتقی فهیم هم چنین گفت: این اتفاق را میتوان از 2 جنبه مورد بررسی قرار داد. یکی اینکه به نظر من حامد بهداد باید رعایت همه جوانب را میکرد و نسبت به نقد وامداری میکرد. نقش منتقدان در ارتقای سینما غیرقابل کتمان است و حامد بهداد کمی بیانصافی کرده است. وی ادامه داد: اما جنبه دوم این است که مجله «فیلم» طی سالهای گذشته نسبت به سینمای ایران کمی بیمهری کرده و بازیگران جوان را هم حمایت نمیکند که این حرف درستی است. به نظر من یکی از وظایف رسانه این است که کشف استعداد کند. در نظرسنجی اخیری که از سوی مجله فیلم صورت گرفت، 90 درصد فیلمهای انتخاب شده، فیلمهای قبل از انقلاب هستند. آیا سینمای ایران در بعد از پیروزی انقلاب از نظر تکنیک، ساختار، محتوا و... پیشرفت نکرده؟ آیا این بیانصافی نیست که دل خیلی از جوانان سینما را در مجله فیلم بیازاریم؟ فهیم در ادامه افزود: همان طور که عرض کردم حامد بهداد هم باید حرمت پیشکسوتان را نگه دارد، اما مجله فیلم نسبت به سینمای بعد از انقلاب واکنش مثبتی ندارد. خروجی نظرسنجی آنها، فیلمهای قبل از انقلاب است و حتی به آثار صرفا جشنوارهای هم توهین میکنند، همان فیلمهایی که به اسکار راه پیدا کردند و فروش میلیاردی داشتند.
بازی دیده میشود، نقد دیده نمیشود
شهرام خرازیها، منتقد و نویسنده سینمایی هم گفت: به نظر من یک اظهار مکتوب سینمایی در جامعه هنری و مطبوعات آنقدر ارزش ندارد که چنین واکنشهایی را برانگیزند. در شأن یک هنرمند در حد و اندازه حامد بهداد - که از برجستهترین هنرمندان سالهای اخیر سینمای ایران محسوب میشود- هم نیست که اینچنین عجولانه واکنش نشان دهد. وی ادامه داد: شمار کسانی که بازی حامد بهداد را میبینند، با شمار کسانی که نقد بازیگری او را میخوانند، اصلا قابل مقایسه نیست. بنابراین این بازیگر میتواند با خیال راحت به فعالیت خود ادامه دهد؛ بیآنکه نگران تأثیر گسترده اظهارنظر مکتوب درباره بازیگریاش بر طرفدارانش باشد. در کشور ما نقد بازیگری در مکتوبات، آنچنان رشد و توسعه نیافته که بتواند به افکار عمومی درباره نحوه ایفای نقش هنرپیشه جهت دهد. منتقدان به صحبتهای «حامد بهداد» واکنش نشان دادند
همه علیه یکی، یکی علیه همه
گروه فرهنگ و هنر: به دنبال نامه انتقادی حامد بهداد به هوشنگ گلمکانی، دبیر شورای نویسندگان مجله فیلم چند تن از منتقدان و نویسندگان سینمایی به صحبتهای وی واکنش نشان دادند.بهداد در یادداشت خود آورده بود: «میزان موفقیت و محبوبیتم را در میان مردم هرگز مدیون نقد و یادداشتهای منتقدان نمیدانم». این نامهنگاریها و یادداشتهای انتقادی میان حامد بهداد و برزو ارجمند با مصطفی جلالیفخر و هوشنگ گلمکانی پس از آن شدت گرفت که حامد بهداد در گفتوگو با چنگیز جلیلوند در «وطنامروز» به نقد مجله فیلم معترض شد.
باید حرمت افراد نگه داشته شود
حسین سلطانمحمدی در اینباره گفت: سینما یک کار گروهی و وظیفه یک رسانه کاملاً روشن است. رسانهها کالای فرهنگی را به جامعه معرفی میکنند و سهم عمدهای در اطلاعرسانی دارند و به نظر من باید حرمت همه افراد نگه داشته شود، رسانهها سهم دارند چرا که کالا را معرفی و در کنار آن ایجاد شناخت میکنند و اگر قرار باشد حرمت آنان حفظ نشود، رابطهها هم شکسته میشود چرا که همه لازم و ملزوم هم هستیم. این منتقد سینما در ادامه افزود: ما به اندازه دانش خود نقد میکنیم و پیشنهاد میدهیم و همان طور این کالا جلو میرود. اگر به ما اعتماد داشته باشند نقد را میخوانند و استفاده میکنند. بدیهی است که ما در نقد با کسی تعارف نداریم و منتقدان همیشه سختگیر هستند و در جامعه این طور است که خیلی از بازیگران به نقد اهمیت نمیدهند، همان طور که بعضی نشریات عکس این بازیگران را چاپ میکنند و آنها را معرفی میکنند و کالا عرضه میشود که این یک امتیاز مثبت است. بازیگران هم این امتیاز را به ما بدهند تا به نقد کشیده شوند و در کارهای آتی، اشکالاتشان را برطرف کنند. اگر حامد بهداد به نقد کشیده شده، باید خیلی ممنون باشد که توسط منتقدان دیده شده و حالا در نقد میتواند اظهارنظر برای خودش داشته باشد، نه اینکه توهین و بیاحترامی کند. سلطان محمدی اظهار داشت: امسال اگر ما منتقدان نبودیم «درباره الی...» به اسکار راه پیدا نمیکرد. ما شمشیر دولبه هستیم و حامد بهداد هم به ما نیاز دارد.
بازیگران چرا نگرانند؟
حسن معظمی، روزنامهنگار و منتقد سینما نیز گفت: فعالان عرصه رسانه بویژه رسانههای هنری و بازیگران، اگر به تخصص، سطح کار، نوع کار و دانش کار خود اعتقاد دارند، هیچگاه نباید نگران نقد شدن کار خود و بازیهایشان در آثار هنری باشند، در غیر اینصورت هیچیک از خصوصیات یاد شده را نمیتوانند داشته باشند. وی در ادامه افزود: در همه جای دنیا بازیگران حرفهای، صاحب سبک و دارای رتبه هنری همواره از نقد کار خود، ولو اینکه موردپسند آنان نباشد، استقبال میکنند.
حق هم با بهداد است هم با مجله «فیلم»!
اما محمدتقی فهیم هم چنین گفت: این اتفاق را میتوان از 2 جنبه مورد بررسی قرار داد. یکی اینکه به نظر من حامد بهداد باید رعایت همه جوانب را میکرد و نسبت به نقد وامداری میکرد. نقش منتقدان در ارتقای سینما غیرقابل کتمان است و حامد بهداد کمی بیانصافی کرده است. وی ادامه داد: اما جنبه دوم این است که مجله «فیلم» طی سالهای گذشته نسبت به سینمای ایران کمی بیمهری کرده و بازیگران جوان را هم حمایت نمیکند که این حرف درستی است. به نظر من یکی از وظایف رسانه این است که کشف استعداد کند. در نظرسنجی اخیری که از سوی مجله فیلم صورت گرفت، 90 درصد فیلمهای انتخاب شده، فیلمهای قبل از انقلاب هستند. آیا سینمای ایران در بعد از پیروزی انقلاب از نظر تکنیک، ساختار، محتوا و... پیشرفت نکرده؟ آیا این بیانصافی نیست که دل خیلی از جوانان سینما را در مجله فیلم بیازاریم؟ فهیم در ادامه افزود: همان طور که عرض کردم حامد بهداد هم باید حرمت پیشکسوتان را نگه دارد، اما مجله فیلم نسبت به سینمای بعد از انقلاب واکنش مثبتی ندارد. خروجی نظرسنجی آنها، فیلمهای قبل از انقلاب است و حتی به آثار صرفا جشنوارهای هم توهین میکنند، همان فیلمهایی که به اسکار راه پیدا کردند و فروش میلیاردی داشتند.
بازی دیده میشود، نقد دیده نمیشود
شهرام خرازیها، منتقد و نویسنده سینمایی هم گفت: به نظر من یک اظهار مکتوب سینمایی در جامعه هنری و مطبوعات آنقدر ارزش ندارد که چنین واکنشهایی را برانگیزند. در شأن یک هنرمند در حد و اندازه حامد بهداد - که از برجستهترین هنرمندان سالهای اخیر سینمای ایران محسوب میشود- هم نیست که اینچنین عجولانه واکنش نشان دهد. وی ادامه داد: شمار کسانی که بازی حامد بهداد را میبینند، با شمار کسانی که نقد بازیگری او را میخوانند، اصلا قابل مقایسه نیست. بنابراین این بازیگر میتواند با خیال راحت به فعالیت خود ادامه دهد؛ بیآنکه نگران تأثیر گسترده اظهارنظر مکتوب درباره بازیگریاش بر طرفدارانش باشد. در کشور ما نقد بازیگری در مکتوبات، آنچنان رشد و توسعه نیافته که بتواند به افکار عمومی درباره نحوه ایفای نقش هنرپیشه جهت دهد. ارسال نظر
پربیننده