هزارتوی مجازی؛
راه کشف رمز ثبت حافظه
دانشمندان با دواندن یک موش در یک هزارتوی مجازی توانسته‌اند اطلاعاتی از سلول‌های مغز و اعصاب به دست آورند. محققان در مقاله‌ای در تازه‌ترین شماره نشریه علمی «نیچر» شرح داده‌اند که چطور توانسته‌اند اطلاعاتی را از سلول‌هایی در مرکز حافظه در مغز موش به دست آورند. این سلول‌ها با الگویی هماهنگ فعال می‌شود که می‌تواند به موقعیت مکانی موش مربوط باشد. دانشمندان امیدوارند روشی که برای این پژوهش به کار برده‌اند به آنها کمک کند تا بفهمند چطور فعالیت سلولی منجر به ثبت خاطرات تازه می‌شود و این فعالیت سلولی چطور بر رفتار انسان تاثیر می‌گذارد. در سیستم مجازی که این دانشمندان طراحی کرده‌اند، موش قادر است در حالی که سرش تقریباً ثابت نگه داشته شده است، روی یک گوی به هر طرف که می‌خواهد بدود. این روش به دانشمندان اجازه می‌دهد به طور ممتد رفتار یک سلول را در مغز موش بررسی کنند. سلول‌هایی که آنها روی آن کار می‌کنند«سلول‌های مکان‌یاب» نامیده شده است. در قسمت هیپوکامپ مغز انسان سلول‌هایی وجود دارد که وظیفه اصلی آن ثبت حافظه است. سلول‌های مکان‌یاب هر بار که موش در موقعیت خاص مکانی قرار می‌گیرد حساس می‌شود، به همین دلیل دانشمندان امیدوارند با بررسی این سلول‌ها راز ثبت حافظه، یادگرفتن و جهت‌یابی را کشف کنند. پیش از این دانشمندان برای بررسی این سلول‌ها از الکترود‌های سلولی (سیم‌های باریکی که بیرون از سلول قرار می‌گرفتند) استفاده می‌کردند. همزمان با اینکه موش در فضای مجازی پیش رویش به دنبال راه فرار می‌گردد، دانشمندان رفتار مغز حیوان را ثبت می‌کنند. در حقیقت موش در جایی ثابت ایستاده و روی توپی در حال دویدن است که در هوا قرار دارد. موش به تصاویر هزارتو که برایش پخش می‌شود نگاه کرده و تلاش می‌کند راه خود را در این هزارتوی مجازی پیدا کند. با نجات پیدا کردن از هر هزارتو به موش جایزه‌ای داده می‌شود. نکته‌ای که در این آزمایش بسیار مهم است این است که موش بتواند آزادانه به هر جهتی که می‌خواهد حرکت کند. تنها در این حالت است که سلول‌های مغز او در نقاط خاصی در راهروهای هزارتو فعال می‌شود. این نقاط خاص«منطقه مکانی» نامیده شده است. فعال شدن سلول‌ها با الگوی هماهنگی انجام می‌شود. سوال این است که آیا سلول‌های مکانی بخش پایه‌ای از مغز است که در آن مکان‌یابی می‌شود یا اینکه آنها وظیفه‌ای کلی‌تر مثل توانایی برای یادآوری سلسله‌ای از موقعیت‌ها را برعهده دارند؟ پروفسور تنک، مسؤول این گروه تحقیقاتی معتقد است نکته قابل توجه درباره استفاده از صفحه مجازی این است که شما می‌توانید تغییراتی در این فضا ایجاد کنید که در دنیای واقعی امکان آن وجود ندارد. او می‌گوید:«مثلاً شما می‌توانید همزمان با حرکت موش در هزارتو مسیر آن را تغییر دهید تا ببینید سلول‌ها چطور به این موضوع واکنش نشان می‌دهد». دکتر روساموند لنگستون، متخصص عصب‌شناس از دانشگاه علوم و تکنولوژی نروژ در ترودنهایم این پژوهش را یک«دستاورد عظیم تکنولوژیکی» ارزیابی می‌کند. لنگستون که تحقيقاتش در زمينه کشف راز یادگیری و حافظه انسان است در این تحقیق دخالتی ندارد. او معتقد است:«این یک جهش بزرگ به جلو در عصب‌شناسی، چه در روش بررسی سیستمی آن و چه در سطح مطالعات سلولی است».
بازنشستگی کامل
برای انسان ضرر دارد
تحقیقاتی در آمریکا نشان می‌دهد که بازنشستگی کامل می‌تواند برای سلامت انسان مضر باشد. محققان در این مطالعه که روی 12 هزار و 189 نفر انجام شده، دریافتند بازنشستگانی که کارهای پاره‌وقت یا موقتی انجام می‌دهند کمتر به بیماری‌های عمده مبتلا می‌شوند و بدنشان بهتر کار می‌کند. این یافته‌ها حتی پس از احتساب وضعیت سلامتی جسمی و فکری فرد پیش از بازنشستگی چشمگیر بود. نتایج این مطالعه که در دانشگاه ایالتی مریلند انجام شد در نشریه«روانشناسی بهداشت شغلی» چاپ شده است. محققان داده‌های مربوط به افراد مورد مطالعه که 51 تا 61 سال سن داشتند را در آغاز تحقیقات خود در سال 1992 بررسی کردند. در 6 سال بعدی، داوطلبان هر 2 سال یک‌بار مورد مصاحبه قرار گرفتند تا اطلاعات مربوط به وضع سلامتی، مالی، تاریخچه اشتغال و زندگی در بازنشستگی آنها جمع‌آوری شود. پژوهشگران تنها بیماری‌هایی را ثبت کردند که توسط پزشکان تشخیص داده شده بود و عواملی چون جنسیت، سطح تحصیلات و ثروت مالی را در محاسبات خود وارد کردند. شرکت‌کنندگان همچنین یک پرسشنامه ساده درباره سلامت روانی خود پر کردند. یافته‌ها نشان داد افرادی که پس از بازنشستگی مشغول به کارهایی مرتبط با حرفه اصلی خود شده‌اند در مقایسه با کسانی که به طور کامل دست از کار کشیده بودند، سلامت روانی بیشتری دارند. با این حال این موضوع درباره کسانی که بعد از بازنشستگی در خارج از حیطه تخصص خود مشغول فعالیت شدند صدق نمی‌کرد. محققان معتقدند، دلیل این وضع احتمالا این است که بازنشستگانی که مشغول کارهایی نامربوط به تخصص خود می‌شوند ممکن است مجبور به تطبیق با یک محیط تازه و متفاوت باشند که موجب فشار روانی می‌شود. نتایج همچنین نشان داد بازنشستگانی که مشکلات مالی دارند بیشتر احتمال دارد پس از بازنشستگی در زمینه‌ای متفاوت مشغول کار شوند. خبر
هزارتوی مجازی؛
راه کشف رمز ثبت حافظه
دانشمندان با دواندن یک موش در یک هزارتوی مجازی توانسته‌اند اطلاعاتی از سلول‌های مغز و اعصاب به دست آورند. محققان در مقاله‌ای در تازه‌ترین شماره نشریه علمی «نیچر» شرح داده‌اند که چطور توانسته‌اند اطلاعاتی را از سلول‌هایی در مرکز حافظه در مغز موش به دست آورند. این سلول‌ها با الگویی هماهنگ فعال می‌شود که می‌تواند به موقعیت مکانی موش مربوط باشد. دانشمندان امیدوارند روشی که برای این پژوهش به کار برده‌اند به آنها کمک کند تا بفهمند چطور فعالیت سلولی منجر به ثبت خاطرات تازه می‌شود و این فعالیت سلولی چطور بر رفتار انسان تاثیر می‌گذارد. در سیستم مجازی که این دانشمندان طراحی کرده‌اند، موش قادر است در حالی که سرش تقریباً ثابت نگه داشته شده است، روی یک گوی به هر طرف که می‌خواهد بدود. این روش به دانشمندان اجازه می‌دهد به طور ممتد رفتار یک سلول را در مغز موش بررسی کنند. سلول‌هایی که آنها روی آن کار می‌کنند«سلول‌های مکان‌یاب» نامیده شده است. در قسمت هیپوکامپ مغز انسان سلول‌هایی وجود دارد که وظیفه اصلی آن ثبت حافظه است. سلول‌های مکان‌یاب هر بار که موش در موقعیت خاص مکانی قرار می‌گیرد حساس می‌شود، به همین دلیل دانشمندان امیدوارند با بررسی این سلول‌ها راز ثبت حافظه، یادگرفتن و جهت‌یابی را کشف کنند. پیش از این دانشمندان برای بررسی این سلول‌ها از الکترود‌های سلولی (سیم‌های باریکی که بیرون از سلول قرار می‌گرفتند) استفاده می‌کردند. همزمان با اینکه موش در فضای مجازی پیش رویش به دنبال راه فرار می‌گردد، دانشمندان رفتار مغز حیوان را ثبت می‌کنند. در حقیقت موش در جایی ثابت ایستاده و روی توپی در حال دویدن است که در هوا قرار دارد. موش به تصاویر هزارتو که برایش پخش می‌شود نگاه کرده و تلاش می‌کند راه خود را در این هزارتوی مجازی پیدا کند. با نجات پیدا کردن از هر هزارتو به موش جایزه‌ای داده می‌شود. نکته‌ای که در این آزمایش بسیار مهم است این است که موش بتواند آزادانه به هر جهتی که می‌خواهد حرکت کند. تنها در این حالت است که سلول‌های مغز او در نقاط خاصی در راهروهای هزارتو فعال می‌شود. این نقاط خاص«منطقه مکانی» نامیده شده است. فعال شدن سلول‌ها با الگوی هماهنگی انجام می‌شود. سوال این است که آیا سلول‌های مکانی بخش پایه‌ای از مغز است که در آن مکان‌یابی می‌شود یا اینکه آنها وظیفه‌ای کلی‌تر مثل توانایی برای یادآوری سلسله‌ای از موقعیت‌ها را برعهده دارند؟ پروفسور تنک، مسؤول این گروه تحقیقاتی معتقد است نکته قابل توجه درباره استفاده از صفحه مجازی این است که شما می‌توانید تغییراتی در این فضا ایجاد کنید که در دنیای واقعی امکان آن وجود ندارد. او می‌گوید:«مثلاً شما می‌توانید همزمان با حرکت موش در هزارتو مسیر آن را تغییر دهید تا ببینید سلول‌ها چطور به این موضوع واکنش نشان می‌دهد». دکتر روساموند لنگستون، متخصص عصب‌شناس از دانشگاه علوم و تکنولوژی نروژ در ترودنهایم این پژوهش را یک«دستاورد عظیم تکنولوژیکی» ارزیابی می‌کند. لنگستون که تحقيقاتش در زمينه کشف راز یادگیری و حافظه انسان است در این تحقیق دخالتی ندارد. او معتقد است:«این یک جهش بزرگ به جلو در عصب‌شناسی، چه در روش بررسی سیستمی آن و چه در سطح مطالعات سلولی است».
بازنشستگی کامل
برای انسان ضرر دارد
تحقیقاتی در آمریکا نشان می‌دهد که بازنشستگی کامل می‌تواند برای سلامت انسان مضر باشد. محققان در این مطالعه که روی 12 هزار و 189 نفر انجام شده، دریافتند بازنشستگانی که کارهای پاره‌وقت یا موقتی انجام می‌دهند کمتر به بیماری‌های عمده مبتلا می‌شوند و بدنشان بهتر کار می‌کند. این یافته‌ها حتی پس از احتساب وضعیت سلامتی جسمی و فکری فرد پیش از بازنشستگی چشمگیر بود. نتایج این مطالعه که در دانشگاه ایالتی مریلند انجام شد در نشریه«روانشناسی بهداشت شغلی» چاپ شده است. محققان داده‌های مربوط به افراد مورد مطالعه که 51 تا 61 سال سن داشتند را در آغاز تحقیقات خود در سال 1992 بررسی کردند. در 6 سال بعدی، داوطلبان هر 2 سال یک‌بار مورد مصاحبه قرار گرفتند تا اطلاعات مربوط به وضع سلامتی، مالی، تاریخچه اشتغال و زندگی در بازنشستگی آنها جمع‌آوری شود. پژوهشگران تنها بیماری‌هایی را ثبت کردند که توسط پزشکان تشخیص داده شده بود و عواملی چون جنسیت، سطح تحصیلات و ثروت مالی را در محاسبات خود وارد کردند. شرکت‌کنندگان همچنین یک پرسشنامه ساده درباره سلامت روانی خود پر کردند. یافته‌ها نشان داد افرادی که پس از بازنشستگی مشغول به کارهایی مرتبط با حرفه اصلی خود شده‌اند در مقایسه با کسانی که به طور کامل دست از کار کشیده بودند، سلامت روانی بیشتری دارند. با این حال این موضوع درباره کسانی که بعد از بازنشستگی در خارج از حیطه تخصص خود مشغول فعالیت شدند صدق نمی‌کرد. محققان معتقدند، دلیل این وضع احتمالا این است که بازنشستگانی که مشغول کارهایی نامربوط به تخصص خود می‌شوند ممکن است مجبور به تطبیق با یک محیط تازه و متفاوت باشند که موجب فشار روانی می‌شود. نتایج همچنین نشان داد بازنشستگانی که مشکلات مالی دارند بیشتر احتمال دارد پس از بازنشستگی در زمینه‌ای متفاوت مشغول کار شوند. ارسال نظر
پربیننده