سیروس محمودیان: 1- قطعنامه اخیر پارلمان اتحادیه اروپایی علیه ملت ایران و متهم کردن نظام جمهوری اسلامی به رفتار ضدحقوق بشری اگرچه در بوته عمل یک قطعنامه فرمایشی و بی‌خاصیت محسوب می‌شود اما روشن است که این قطعنامه از زوایای مختلفی قابل بررسی است. این قطعنامه منحط در حالی در دفاع از جریان بهائیت و تاکید معنادار درباره ضرورت حفظ جان قاچاقچیان بزرگ مواد مخدر، فتنه‌گران و تروریست‌های ضد انقلاب ایران صادر شده است که مجموع این گروه‌ها در عرصه دشمنی با ملت ایران وابستگی ماهیتی و عینی به غربی‌ها دارند. درحقیقت در شرایطی که غرب باید به‌عنوان بزرگ‌ترین ناقض حقوق بشر در دوره معاصر و مبدع برده‌داری نوین در مجامع بی‌طرف بین‌المللی مورد محاکمه و مجازات جدی قرار گیرد، اقدام به تصویب قطعنامه‌ای علیه ملت آزاده ایران کرده است که انتشار تبلیغاتی آن به وضوح دامنه‌های روشنی از حاکمیت صهیونیسم بین‌الملل بر مجامع اروپایی را به نمایش می‌گذارد.
2- همزمانی صدور این قطعنامه فرمایشی با دور جدید مذاکرات هسته‌ای ایران با 1+5 موید آن است که غرب در مواجهه با ملت ایران از هیچ منطق
انسانی – اجتماعی برخوردار نیست. ملاحظه تحلیلی مبانی برخورد ضدانسانی اروپایی‌ها با ملت ایران در طول 36 سال گذشته مبین این حقیقت است که آنان در چارچوب آموزه‌های لیبرالی مکتب سرمایه‌داری تعریف کاملا اختصاصی از مذاکره دارند. اساسا تسلیم بی‌قید و شرط ملت ایران در برابر افزون‌طلبی غربی‌ها روح مذاکرات پیش رو و روابط فی‌مابین را شکل می‌دهد. از منظر غربی‌ها در بحث روابط بین ملت ایران و اروپایی‌ها تنها رابطه‌ای قابل قبول است که در متن آن مجموعه مصالح و منافع ملت ایران مصروف منافع نامشروع غربی‌ها شود. تنها رضایت دادن ملت ایران به چپاول ذخایرکشور توسط غربی‌ها ملاک رضایت اروپایی‌ها از ایران و ایرانی است. در واقع عدم خوش‌بینی رهبر حکیم انقلاب به نتایج مذاکرات ایران با غربی‌ها ریشه در شناخت دقیق و اشراف حضرت معظم‌له بر اصول حاکم بر نظام سرمایه‌داری سلطه‌محور دارد.
3- از نظر زمانی و متناسب با اهداف پنهان اروپایی‌ها در خاورمیانه می‌توان گفت، غربی‌ها در بطن این نوع قطعنامه‌های کاغذی فاقد مشروعیت بین‌المللی در پی آن هستند که ضمن تهییج افکار عمومی علیه نظام اسلامی، زمینه اجتماعی را برای راه‌اندازی شورش‌های داخلی در ایران فراهم کنند. مهیا کردن شرایط مساعد برای ایجاد یک مرکز جاسوسی پیشرفته در داخل ایران به بهانه اطلاع‌یابی از وضعیت حقوق بشر در داخل کشور در راستای هدایت فعالیت‌های ضدانقلابی، بخش دیگری از نیات پنهان اتحادیه اروپایی در تصویب این نوع قطعنامه‌های مداخله‌جویانه است.
3- جاسوس‌پروری شبکه‌ای، ماجراجویی سیاسی، بزرگنمایی اختلافات قومی، حمایت علنی فراگیر از تروریست‌های منافق و تلاش برای ایجاد یک مصونیت جامع برای قاچاقچیان بین‌المللی مواد مخدر، وجاهت‌بخشی به اقدامات خلاف امنیت ملی کودتاچیان مخملی، اشاعه فساد و فحشا در پوشش تبلیغ ضرورت آزادی حجاب در ایران وکوشش هدفمند در جهت فروپاشی حریم اخلاق و سیاست در کشور بخش دیگری از نیات سوء اروپایی‌ها را در تصویب این نوع قطعنامه‌های حقوق بشری نشان می‌دهد.
به هر حال بی‌ثبات‌سازی نظام سیاسی ایران آرزویی دست‌نیافتنی است که غرب در این قطعنامه‌ها به دنبال دستیابی به آن است. زیر سوال بردن عظمت و مجد تاریخی ملت متمدن ایران اسلامی بخش دیگری از سناریوی قطعنامه‌نویسی اروپایی‌ها را تشکیل می‌دهد.
4- اصرار هیات‌های اروپایی حاضر در ایران مبنی بر انجام دیدارهای پنهان و دزدانه با عوامل فتنه 88 و تاکید مداخله‌جویانه مبنی بر ضرورت لغو حصرخانگی سران فتنه یا اعلام صریح پیش‌شرط مضحک دیدار رسمی با فتنه‌گران توسط هیات‌های اروپایی برای حضور در ایران، حکایت از آن دارد که ایجاد شبکه‌های سازمان‌یافته براندازی نرم در داخل کشور، بازسازی و تقویت تیم‌های فتنه‌گر و امیدآفرینی نزد گروه‌های تروریستی برای ایجاد درگیری داخلی در کشور ابعاد دیگری از قطعنامه مذکور را دوام و قوام سیاسی می‌دهد. بر هم زدن امنیت و آرامش سیاسی- اقتصادی ایران وجه ممیزه این نوع قطعنامه‌های استعماری از دیگر قطعنامه‌های مشروع بین‌المللی است.
5- همزمانی تنظیم این قطعنامه با اتفاقات اوکراین در بحث ساقط کردن ضرب‌الاجلی دولت قانونی توسط معدود مخالفان شورشی حاضر در خیابان‌ها و تطبیق آن با وضعیت هزینه‌ساز تروریست‌های خارجی مستقر در سوریه و شکست تدریجی آنان در مقابل محور مقاومت، موید آن است که غرب در حال تثبیت مدل نوینی از التهاب‌آفرینی در کشورهای غیر‌همسو در منطقه خاورمیانه است. اگرچه تبلور حماسه سیاسی ملت ایران در قالب برگزاری انتخابات پرشور ریاست جمهوری اقتدار ملی ما را در عرصه بین‌المللی به نمایش گذاشته و تهی بودن ادعاهای واهی غربی‌ها درباره نقض گسترده حقوق بشر در ایران را به سادگی اثبات کرد اما در عین حال ضرورت دارد دولت یازدهم ضمن انسداد هوشمندانه راه‌های نفوذ غربی‌ها در ایران که اتفاقا از قدیم‌الایام در پوشش هیات‌های دیپلماتیک صورت می‌گیرد، با جدیت و عزم انقلابی تمهیدات لازم را برای برخورد قاطع با اروپایی‌ها در دستور کار قرار دهد و متقابلا مطابق وظایف مصرح خویش در قانون اساسی با تمام وجود به حراست از شأنیت ایران و ایرانی همت گمارند.
6- در خاتمه لازم به یادآوری است ملت ایران اساسا ملتی صلح‌طلب و متمدن است که ضمن پایبندی به اصول حقه انقلاب اسلامی همواره به دیگر ملل احترام گذاشته و در راستای عزت و اقتدار اسلامی در پی ایجاد یک روابط متقابل دوسویه با جهانیان بوده است. قطعا تصویب این قطعنامه‌های فرمایشی تاثیری در جایگاه و وجاهت بین‌المللی ملت ایران ندارد اما در عین حال باید توجه داشت همزمانی تصویب این قطعنامه با امتیازدهی ولو مصلحتی دولت یازدهم در متن مذاکرات هسته‌ای و گردن نهادن گام به گام دولت به افزون‌طلبی‌های غربی‌ها حکایت از آن دارد که نظام سلطه مبتنی بر قواعد اعتقادی خویش در مواجهه با ملت ایران در محاسبات سیاسی خویش دچار خطای استراتژیک شده و به اشتباه اعمال فشار بر ملت ایران یا تشدید تحریم‌ها را در عرصه به تسلیم کشانیدن ملت ایران بسیار موثر می‌پندارد. غربی‌ها باید توجه داشته باشند ملت ایران هیچگاه تحت فشار بیگانگان از اصول و آرمان‌های متعالی خویش دست نکشیده و نخواهد کشید. از سوی دیگر دولتمردان باید با عمق وجود متوجه باشند دل خوش کردن به وعده‌های توخالی دشمنان انقلاب اسلامی هیچ بهره‌ای برای کشور ندارد چرا که غربی‌ها و بویژه مسؤولان ارشد دولت آمریکا برابر چیزی جز تسلیم بی‌قید و شرط ملت ایران در برابر نظام سلطه و برچیده شدن کامل تاسیسات هسته‌ای ایران اعلام رضایت نخواهند کرد. اغماض تعمدی اروپایی‌ها درباره نقض گسترده حقوق اولیه شهروندی در کشورهای وابسته‌ای از قبیل عربستان، بحرین،امارات، قطر و... عمق سیاست‌زدگی خصمانه این نوع قطعنامه‌ها را به اثبات می‌رساند.