مایلی‌کهن: برنامه 90 کاسب‌کارانه است

اعتراض است و اعتراض. حرف‌هایش تنها در محوریت این واژه خلاصه می‌شود. خیلی وقت است که همه به حرف‌های مایلی‌کهن عادت کرده‌اند. هیچ‌کس توقع شنیدن حرف‌های دیگری از او را ندارد و آنچه می‌تواند اسباب تعجب آنها را فراهم کند که حاجی غیر از چارچوب انتقاد حرف بزند؛ «در فوتبال ایران کسی به دنبال پاکسازی نیست و هر کس که پول‌دارتر باشد تیغش برنده‌تر است و هر کس خلاف می‌کند، هم تیغش برنده‌تر است هم زبانش درازتر». مایلی‌کهن این حرف را می‌زند تا دوباره با انتقادهایش فوتبال ایران را تحت تاثیر قرار دهد. او حرف‌هایش را با اشاره به دوپینگ ادامه می‌دهد و می‌گوید: «آیا عیبی دارد که به دنبال پاکسازی باشیم. حرفم این است که بازیکن تنها در یک مقطعی در اختیار باشگاه است. کسی را متهم نکردم. می‌گویم از بازیکن من تست دوپینگ بگیرید و از بازیکن حریف هم چنین آزمایشی را بگیرید. وقتی بازیکنی 2 متری در دقیقه‌ 94 فاصله‌ 80 متری را با سرعت می‌رود و برمی‌گردد و بسکتبالیستی مانند حامد حدادی برای رفت و برگشت یک زمین بسکتبال به طول 28 متر مشکل دارد، آیا نباید مشکوک شد؟» حاجی به سیم آخر زده و به نظر با حرف‌هایش می‌خواهد شخمی اساسی به فوتبال ایران زده باشد. اگر نه دلیلی ندارد که در بین صحبت‌هایش پای قاضی شریفی، دایی و برنامه 90 را وسط بکشد؛ «الان می‌گویند مشکل ورزش ما وجود دوشغله‌هاست، اما من به صراحت می‌گویم شریفی، رئیس کمیته‌ انضباطی بیش از 3 شغل دارد. شریفی کارمند دیوان محاسبات و رئیس کمیته‌ انضباطی است و عضو هیات مدیره‌ باشگاه علم و ادب هم بوده و هیچ‌جا ما ندیدیم که او از هیات‌مدیره این باشگاه استعفا دهد». گیر مایلی‌کهن به برنامه 90هم با گفتن این جمله آغاز می‌شود: «برنامه 90کاسب‌کارانه است». او ادامه می‌دهد: «باید بگویم که برنامه 90یک برنامه کاسب‌کارانه است.آنها همیشه دم از عدالت می‌زنند و این روزها کوچک‌ترین عدالت محوری در آن دیده نمی‌شود.من 6 هفته با پیکان کار کردم و یک مربی دیگری 18 هفته‌ بعدی هدایت پیکان را برعهده داشت و پیکان با این مربی سقوط کرد، اما این برنامه عدالت محور اعلام کرد که مایلی‌کهن پیکان را به دسته دوم فرستاده است». فاکتورگیری از برنامه 90 و تعریف از علی دایی. این جزو معدود دفعاتی است که مایلی‌کهن در یک گفت‌وگوی انتقادی از علی دایی تعریف می‌کند. او دوست دارد تاکید کند که عدم صعود به جام جهانی تقصیر دایی نبوده است،بنابراین می‌گوید: « ابتدا گفتیم آفریقا هتل را برای ما رزرو کن. بعد گفتیم کره شمالی را مثل کف دست می‌شناسیم. معتقدم حتی با ابرام چرخی هم می‌توانستیم امارات را ببریم. نمی‌توان گفت که مقصر نرسیدن تیم ملی به جام جهانی علی دایی بود». حرف‌های انتقادی‌اش که تمام می‌شود یاد تیم ملی نوجوانان و اظهارنظر کردن در این‌باره می‌افتد. مایلی‌کهن می‌گوید که دوستی کارش را بلد است: «دقیقا در مقطعی یک خارجی هدایت تیم جوانان را برعهده داشت و سرمربیگری تیم نوجوانان هم برعهده‌ دوستی بود. در آن زمان اتفاقی به فدراسیون فوتبال رفتم. متاسفانه دیدم کم‌لطفی بسیاری در حق دوستی می‌کنند. همان جا با رئیس وقت کمیته جوانان صحبت کردم و گفتم دوستی کارش را بلد است. اگر از او حمایت نمی‌کنید لااقل چوب لای چرخ او نگذارید. پس از‌ آن دوباره کم‌لطفی کردند و جلالی را به عنوان مشاور تیم نوجوانان معرفی کردند که این مساله هم ناراحتی جلالی را در پی داشت و هم باعث آزردگی خاطر دوستی شد. دوستی در این مدت هم از نظر فنی و هم از نظر اخلاقی نتایج بسیار خوبی را به دست آورده است و برای نخستین‌بار در تاریخ یک تیم از ایران توانست از مرحله گروهی عبور کند».