از حیث جنجال مربیان و مصاحبه‌های آتشین علیه یکدیگر، کم کم به فوتبال حرفه‌ای جهان نزدیک می‌شویم و این یعنی اگر قادر نیستیم «خوب های» آنها را «خوب» بیاموزیم در عوض در بعدهای منفی بعضا پیشی هم می‌گیریم. اگر همه مطبوعات ورزشی دهه 50، 60 و همین دهه 70 خورشیدی را واو به واو بگردید انگشت شمار به مصاحبه‌های آنچنانی بر می‌خورید اما به محض پیشرفت در امر خبررسانی و توسعه رسانه‌ها در دهه جاری این واژه‌های نامانوس بودند که از سکو‌های تماشاگران به جان مردان فوتبال سرایت کردند تا آنها بی‌پروا مقابل هم قد علم کنند. حتی کار به جایی رسیده که امروز بازیکنان یک تیم با کمال خونسردی علیه هم صحبت می‌کنند چرا که فردا با یک جعبه شیرینی همه چیز حل شدنی می‌نماید. آتش اختلاف واعظی و قلعه‌نویی تا مرز اتمسفر زمین زبانه کشیده بود که ناگهان طرفین با تغییر فاز چنان با یکدیگر دوست شدند که احتمالا پس از بازگشت آشتیانی از سفر حج، مطبوعات گمانه زنی می‌کنند قلعه نویی در تعطیلات نیم فصل به جمع آبی‌ها ملحق می‌شود! اما آشتی آنها پایان حواشی زرد فوتبال ایران نبود چرا که باز هم آتش اختلاف مایلی‌کهن و قلعه‌نویی شعله‌ور شد و تا روز آشتی‌کنان باید کلمات رد و بدل شده بین آنان را تحمل کرد. قلعه‌نویی در مصاحبه‌ای کاملا جنجالی ابتدا از آتش‌بس‌اش با آشتیانی گفت و افزود:«ایشان زنگ زد و حلالیت طلبید. در ضمن صحبت‌های ما خیلی دوستانه بود و به هیچ عنوان خشک و رسمی حرف نزدیم و بیشتر گفت‌وگوی ما همراه با خنده بود. آشتیانی گفت که مرا حلال کن و من هم گفتم که حلالت می‌کنم و تو هم مرا حلال کن. حتی من به مدیرعامل استقلال گفتم که در مکه برای من هم نماز بخواند و او گفت که اگر برای هر کس نماز نخوانم مطمئن باش که برای تو نماز خواهم خواند». قلعه‌نویی در پاسخ به این سوال که آیا اختلافات شما با آشتیانی تمام شده است، تاکید می‌کند: «دیگر دوست ندارم درباره گذشته حرف بزنم و همه چیز را فراموش کرده‌ام». محمد مایلی‌کهن در برنامه 90 گفت که یک تیم بعد از بارسلونا صاحب بهترین خط حمله لیگ برتر می‌شود اما در لیگ قهرمانان آسیا در رده چهارم قرار می‌گیرد. حتی در این برنامه عادل فردوسی‌پور خطاب به مایلی‌کهن گفت که منظور او استقلال است ولی سرمربی سایپا حاضر نشد اسم از تیم و یا شخص بیاورد. اما قلعه‌نویی در این‌باره می‌گوید: «من که این برنامه را ندیدم ولی درباره بحث دوپینگ بهتر است که به دکتر نوروزی، پزشک استقلال زنگ بزنید و از او بپرسید. در ضمن من نمی‌دانم بحث دوپینگ و حرف زدن درباره دیگر تیم‌ها چه ربطی به این آقا دارد. مایلی‌کهن بهتر است به جای فرافکنی به فکر باخت‌های تیمش باشد و بدون مدرک حرف نزند. شما دیدید که 2 تیم فرانسه و ایتالیا با قدرت به فینال جام جهانی راه پیدا کردند ولی بعد از آن افت کردند. استقلال هم قهرمان ایران شد ولی در جام باشگاه‌های آسیا بدشانسی آورد. اگر ما در ایران با دوپینگ قهرمان شدیم، مطمئن باشید که این کار را در آسیا هم می‌کردیم و به مراحل بالاتر صعود می‌کردیم. در ضمن همه می‌دانند که فصل گذشته هم از بازیکنان مختلف تست دوپینگ گرفته می‌شد». قلعه‌نویی تاکید می‌کند: «من سال‌هاست در این فوتبال حضور دارم ولی به خودم اجازه نمی‌دهم که درباره دیگران حرف بزنم و ندیده و نشنیده به دیگران تهمت بزنم. حتی وقتی از استقلال هم رفتم درباره این تیم حرف نزدم منتها بعضی آقایان وقتی تیم‌شان نتیجه نمی‌گیرد برای اینکه فضا را عوض کنند چنین حرف‌هایی را می‌زنند تا به اهداف‌شان برسند. به نظر شما کارشناسان و مردم به این حرف‌ها نمی‌خندند؟ من در جام ملت‌ها بعد از حذف ایران خودم را مقصر دانستم و همه چیز تمام شد ولی نمی‌دانم چرا بعضی از آقایان بعد از نتیجه نگرفتن تیم‌شان به جای اینکه به فکر حل مشکلات خودشان باشند این حرف‌ها را مطرح می‌کنند». البته این حرف قلعه نویی به هیچ وجه سندیت ندارد چرا که او پس از برکناری از تیم ملی حتی در جلسه‌ای که با مردان بهارستان برگزار کرد به هیچ وجه حاضر به قبول اشتباهاتش نشد و این سناریو در میزگرد تلویزیونی با ذوالفقارنسب و امیر حاج‌رضایی هم تکرار شد تا جایی که ذوالفقارنسب به او انگ جوانی زد و حاج‌رضایی گفت ادبیاتت مناسب مربی تیم ملی نیست! با این وجود قلعه نویی پایان مصاحبه‌اش را اختصاص داد به هجوم دوباره‌ای به مایلی‌کهن:«این آقایان که ادعای مسلمانی دارند بهتر است با مدرک حرف بزنند. متاسفم که در فوتبال ایران یک نفر خیلی راحت با آبروی دیگران بازی می‌کند و هیچ‌کس هم به این موضوع رسیدگی نمی‌کند. جالب اینجاست که این آقا به عنوان مربی اخلاق هم انتخاب می‌شود. بهتر است من در این‌باره حرف نزنم چراکه مردم بخوبی روی تمام مسائل اشراف کامل دارند و می‌دانند که فلان تیم یا فلان مربی از لحاظ فنی در چه وضعیتی قرار دارند». خب، حالا بهتر است اختلافات این مربی را در چند سال اخیر مجددا بررسی کنیم؛ قلعه‌نویی با دایی، قلعه‌نویی با واعظی، قلعه نویی با مایلی‌کهن، قلعه‌نویی با حجازی و... اشکال از کجاست؟ پس از آتش‌بس با واعظی حالا قلعه‌نویی در نبرد با مایلی کهن
اگر دوپینگی بودیم در آسیا هم چنین می‌کردیم
از حیث جنجال مربیان و مصاحبه‌های آتشین علیه یکدیگر، کم کم به فوتبال حرفه‌ای جهان نزدیک می‌شویم و این یعنی اگر قادر نیستیم «خوب های» آنها را «خوب» بیاموزیم در عوض در بعدهای منفی بعضا پیشی هم می‌گیریم. اگر همه مطبوعات ورزشی دهه 50، 60 و همین دهه 70 خورشیدی را واو به واو بگردید انگشت شمار به مصاحبه‌های آنچنانی بر می‌خورید اما به محض پیشرفت در امر خبررسانی و توسعه رسانه‌ها در دهه جاری این واژه‌های نامانوس بودند که از سکو‌های تماشاگران به جان مردان فوتبال سرایت کردند تا آنها بی‌پروا مقابل هم قد علم کنند. حتی کار به جایی رسیده که امروز بازیکنان یک تیم با کمال خونسردی علیه هم صحبت می‌کنند چرا که فردا با یک جعبه شیرینی همه چیز حل شدنی می‌نماید. آتش اختلاف واعظی و قلعه‌نویی تا مرز اتمسفر زمین زبانه کشیده بود که ناگهان طرفین با تغییر فاز چنان با یکدیگر دوست شدند که احتمالا پس از بازگشت آشتیانی از سفر حج، مطبوعات گمانه زنی می‌کنند قلعه نویی در تعطیلات نیم فصل به جمع آبی‌ها ملحق می‌شود! اما آشتی آنها پایان حواشی زرد فوتبال ایران نبود چرا که باز هم آتش اختلاف مایلی‌کهن و قلعه‌نویی شعله‌ور شد و تا روز آشتی‌کنان باید کلمات رد و بدل شده بین آنان را تحمل کرد. قلعه‌نویی در مصاحبه‌ای کاملا جنجالی ابتدا از آتش‌بس‌اش با آشتیانی گفت و افزود:«ایشان زنگ زد و حلالیت طلبید. در ضمن صحبت‌های ما خیلی دوستانه بود و به هیچ عنوان خشک و رسمی حرف نزدیم و بیشتر گفت‌وگوی ما همراه با خنده بود. آشتیانی گفت که مرا حلال کن و من هم گفتم که حلالت می‌کنم و تو هم مرا حلال کن. حتی من به مدیرعامل استقلال گفتم که در مکه برای من هم نماز بخواند و او گفت که اگر برای هر کس نماز نخوانم مطمئن باش که برای تو نماز خواهم خواند». قلعه‌نویی در پاسخ به این سوال که آیا اختلافات شما با آشتیانی تمام شده است، تاکید می‌کند: «دیگر دوست ندارم درباره گذشته حرف بزنم و همه چیز را فراموش کرده‌ام». محمد مایلی‌کهن در برنامه 90 گفت که یک تیم بعد از بارسلونا صاحب بهترین خط حمله لیگ برتر می‌شود اما در لیگ قهرمانان آسیا در رده چهارم قرار می‌گیرد. حتی در این برنامه عادل فردوسی‌پور خطاب به مایلی‌کهن گفت که منظور او استقلال است ولی سرمربی سایپا حاضر نشد اسم از تیم و یا شخص بیاورد. اما قلعه‌نویی در این‌باره می‌گوید: «من که این برنامه را ندیدم ولی درباره بحث دوپینگ بهتر است که به دکتر نوروزی، پزشک استقلال زنگ بزنید و از او بپرسید. در ضمن من نمی‌دانم بحث دوپینگ و حرف زدن درباره دیگر تیم‌ها چه ربطی به این آقا دارد. مایلی‌کهن بهتر است به جای فرافکنی به فکر باخت‌های تیمش باشد و بدون مدرک حرف نزند. شما دیدید که 2 تیم فرانسه و ایتالیا با قدرت به فینال جام جهانی راه پیدا کردند ولی بعد از آن افت کردند. استقلال هم قهرمان ایران شد ولی در جام باشگاه‌های آسیا بدشانسی آورد. اگر ما در ایران با دوپینگ قهرمان شدیم، مطمئن باشید که این کار را در آسیا هم می‌کردیم و به مراحل بالاتر صعود می‌کردیم. در ضمن همه می‌دانند که فصل گذشته هم از بازیکنان مختلف تست دوپینگ گرفته می‌شد». قلعه‌نویی تاکید می‌کند: «من سال‌هاست در این فوتبال حضور دارم ولی به خودم اجازه نمی‌دهم که درباره دیگران حرف بزنم و ندیده و نشنیده به دیگران تهمت بزنم. حتی وقتی از استقلال هم رفتم درباره این تیم حرف نزدم منتها بعضی آقایان وقتی تیم‌شان نتیجه نمی‌گیرد برای اینکه فضا را عوض کنند چنین حرف‌هایی را می‌زنند تا به اهداف‌شان برسند. به نظر شما کارشناسان و مردم به این حرف‌ها نمی‌خندند؟ من در جام ملت‌ها بعد از حذف ایران خودم را مقصر دانستم و همه چیز تمام شد ولی نمی‌دانم چرا بعضی از آقایان بعد از نتیجه نگرفتن تیم‌شان به جای اینکه به فکر حل مشکلات خودشان باشند این حرف‌ها را مطرح می‌کنند». البته این حرف قلعه نویی به هیچ وجه سندیت ندارد چرا که او پس از برکناری از تیم ملی حتی در جلسه‌ای که با مردان بهارستان برگزار کرد به هیچ وجه حاضر به قبول اشتباهاتش نشد و این سناریو در میزگرد تلویزیونی با ذوالفقارنسب و امیر حاج‌رضایی هم تکرار شد تا جایی که ذوالفقارنسب به او انگ جوانی زد و حاج‌رضایی گفت ادبیاتت مناسب مربی تیم ملی نیست! با این وجود قلعه نویی پایان مصاحبه‌اش را اختصاص داد به هجوم دوباره‌ای به مایلی‌کهن:«این آقایان که ادعای مسلمانی دارند بهتر است با مدرک حرف بزنند. متاسفم که در فوتبال ایران یک نفر خیلی راحت با آبروی دیگران بازی می‌کند و هیچ‌کس هم به این موضوع رسیدگی نمی‌کند. جالب اینجاست که این آقا به عنوان مربی اخلاق هم انتخاب می‌شود. بهتر است من در این‌باره حرف نزنم چراکه مردم بخوبی روی تمام مسائل اشراف کامل دارند و می‌دانند که فلان تیم یا فلان مربی از لحاظ فنی در چه وضعیتی قرار دارند». خب، حالا بهتر است اختلافات این مربی را در چند سال اخیر مجددا بررسی کنیم؛ قلعه‌نویی با دایی، قلعه‌نویی با واعظی، قلعه نویی با مایلی‌کهن، قلعه‌نویی با حجازی و... اشکال از کجاست؟ ارسال نظر
پربیننده