باز رسیدیم به 8 آذر. روزی تاریخی و مقدس در فوتبال ایران. در چنین روزی 25 سال قبل نسل طلایی فوتبال ایران موفق شد با تساوی 2 - 2 مقابل استرالیا، به جام‌جهانی 1998 فرانسه صعود کند. 8 آذر76، روزی بود که توده مردم ایران عاشق فوتبال شدند. مدارس فوتبال پر شد از پسربچه‌هایی که آرزوی تکرار این نسل را داشتند. شاید یکی از آنها همین مهدی طارمی خودمان باشد. شاید هم سردار و کریم. اکثر آنها 25 سال قبل کودکان زیر 10 سال بودند که شاید چندان آن فوتبال را با جزئیاتش به خاطر نیاورند اما بدون شک موج به راه افتاده که ماحصل آن بازی تاریخی بود، مسیر فوتبالدوستی بین ایرانیان را برای همیشه تغییر داد. در ابتدای قرن پانزدهم خورشیدی، باز به یک 8 آذر دیگر رسیدیم. روزی که شاید حتی با یک تساوی(در صورت پیروز نشدن ولز مقابل انگلیس در بازی همزمان) ما برای نخستین‌بار جواز صعود به مرحله یک‌هشتم نهایی جام‌جهانی را پیدا کنیم. اگر هم امشب مقابل تیم ملی فوتبال آمریکا پیروز شویم که در هر صورت به دور بعد صعود می‌کنیم.
امشب، شب تاریخ‌سازی است. امشب، شب جاودانگی ابدی برای تک‌تک این بچه‌‌هاست. بیرو اگر می‌خواهد عابدزاده شود (در صورت حضور در ترکیب اصلی البته اگر حسینی مجددا گلر نخست ما نباشد) باید همان نمایش احمدرضا عابدزاده را در 25 سال قبل تکرار کند. مهدی طارمی و سردار آزمون اگر می‌خواهند جایگاه خداداد عزیزی را به دست بیاورند، باید زننده آن گل طلایی معروف در بازی امشب شوند. بله! سخت است. بسیار هم سخت اما اسطوره شدن و جاودانگی، پشت همین سختی‌ها نشسته. اگر ساده باشد که نمی‌گویند کارستان و شاهکار. کی‌روش دیشب حجت را بر بازیکنانش تمام کرد. اگر صعود نکنیم، گویی هیچ کاری انجام نداده‌ایم.
* آمریکا را دست‌کم نگیریم
تا قبل از بازی ایران و ولز، کمتر کسی به سرنوشت تیم کارلوس کی‌روش در جام‌جهانی خوشبین بود اما نمایش متفاوت ایران جلوی شاگردان «راب پیج» باعث شد شرایط به سود تیم ملی تغییر کند و حالا کی‌روش و شاگردانش این فرصت را دارند که حتی با تساوی مقابل آمریکا، برای نخستین‌بار، از گروه خود صعود کنند.
* امیدواری آمریکایی‌ها
به همان اندازه که کارلوس کی‌روش و شاگردانش به موفقیت در بازی امشب امیدوارند، آمریکایی‌ها هم با خوشبینی به استقبال بازی خواهند رفت. اگر چه شاگردان گرگ برهالتر در ۲ بازی قبلی‌شان موفق به پیروزی نشده‌اند اما نمایش آنها مقابل ولز و انگلیس نشان داد این تیم حرفهای زیادی برای گفتن دارد. آمریکا حتی می‌توانست برنده بازی با انگلیس شود اما ضعف این تیم در گلزنی باعث شد آنها نتوانند برای نخستین‌بار بعد از سال 1950، برنده تقابل با سه‌شیرها در جام‌جهانی شوند.
* تیمی با لژیونرهای سرشناس
معروف‌ترین ستاره تیم ملی آمریکا، «کریستین پولیسیچ» یا با تلفظ دیگر، پولیسیک، مهاجم شماره 10 این تیم است که در چلسی توپ می‌زند. «وستون مک‌کنی» هافبک این تیم در یوونتوس توپ می‌زند، «سرجینیو دِست» مدافع راست آمریکایی‌ها، به صورت قرضی از بارسلونا راهی میلان شده است و «یونس موسی» هافبک این تیم هم در والنسیا توپ می‌زند.
***
آنچه ما در کنار کی‌روش در نشست خبری‌اش لمس کردیم
ایمان ایران به خدای فوتبال
شروین طاهری، خبرنگار اعزامی «وطن‌امروز» به دوحه: بعد از ظهر دیروز نشست خبری تیم ملی ایران پیش از دیدار حساس مقابل آمریکا در مرکز رسانه‌ای جام‌جهانی ۲۰۲۲ قطر
با حضور ده‌ها تن از نمایندگان رسانه‌ای از ایران، آمریکا و سایر کشورها برگزار شد. در ابتدای این نشست هنگام ورود کارلوس کی‌روش، سرمربی تیم ملی کشورمان و کریم انصاری‌فرد به سالن، آنها مورد تشویق ایرانیان حاضر قرار گرفتند. مرد پرتغالی که کاملا به اهمیت بازی هشتم آذر مقابل آمریکایی‌ها آگاه بود، این بار هم تله سیاسی رسانه‌های آنگلوساکسون را ناکام گذاشت. در عین حال او دیروز یکی از به یاد‌ماندنی‌ترین گفت‌و‌گوهای رسانه‌ای‌اش را با تاکید بر ایمان به «رویای صعود» و «خدای فوتبال» انجام داد که باعث شد ۲ بار دیگر تا پایان نشست مورد تشویق قرار بگیرد.
کی‌روش مسابقه امروز مقابل آمریکا را یک بازی ویژه خواند و گفت برای حریف احترام قائل است اما در عین حال یادآوری کرد تجربه کار در «MLS» (لیگ ساکر یا فوتبال ایالات متحده) را دارد. سپس به آمریکایی‌ها کنایه زد که خود یکی از کسانی بوده که در جهش آمریکایی‌ها از ساکر محلی به فوتبال نقش داشته است.
گل حرفهای سرمربی ایران در ۳ جام‌جهانی اخیر اما زمانی بود که او نام «خدای فوتبال» را به عنوان استعاره‌ای از پروردگار قادر متعال بر زبان آورد؛ حرکتی بسیار هوشمندانه و فرهیخته در پاسخ به اقدام سخیف و سیاسی فدراسیون ساکر ایالات متحده در حذف نشان «الله» از پرچم جمهوری اسلامی ایران و اینگونه توپ را به زمین آمریکایی‌ها انداخت.
کی‌روش ابتدا در نهایت تواضع، پرسش یکی از خبرنگاران ایرانی درباره وضعیت برتر تیم ملی کشورمان در مقابل حریف آمریکایی را با اشاره به این موضوع پاسخ داد که نتیجه دست «خدای فوتبال» است و او تنها می‌تواند بر ارزش‌های کاری و اخلاقی تیم خود در زمین حساب کند.
او سپس در پاسخ به یک خبرنگار آمریکایی که قصد داشت با مطرح کردن موضوع واکنش ایرانیان نسبت به اهانت به پرچم ایران توسط فدراسیون ساکر ایالات متحده، به حاشیه‌سازی روزهای اخیر رسانه‌های آنگلوساکسون علیه تیم ملی ادامه دهد، پاسخی تاریخی داد.
کی‌روش ابتدا اعلام کرد می‌داند قصد پرسش‌کننده بازی روانی است و با تجربه‌ای که دارد اسیر این تله نمی‌شود. سپس با مطرح کردن خاستگاه آفریقایی خود و خدمات سال‌های اخیرش در ایران به موضع استکباری طرف آمریکایی کنایه زد. این حرفهای کهنه‌کار مستطیل سبز، در جملاتی احساسی و کم‌سابقه از ایمان خود به «خدای فوتبال» گفت که فرقی میان عاشقان بازی زیبا قائل نمی‌شود. او از احساس بی‌نظیر هدیه دادن یک توپ به کودکان فقیری که در پارک بازی می‌کنند سخن گفت و در نهایت خاطرنشان کرد بهتر است آمریکایی‌ها هم به جای حاشیه رفتن از فوتبال لذت ببرند.