کلینتون ، میچل و دیپلماسی فرسایشی

دکتر حسین افتخاری تعیین میچل به عنوان نماینده ویژه اوباما برای فعال کردن روند سازش، با پشت سر گذاشتن سفرهای متوالی به فلسطین اشغالی و کشورهای منطقه با عناد صهیونیست‌ها و حکومت افراطی نتانیاهو در توقف شهرک‌سازی در اراضی اشغالی به بن‌بست رسید و گزارش وی به وزیر خارجه و سپس به اوباما به طرح قبلی پایان داده و روند جدیدی را پیشنهاد می‌کند.اصرار اوباما و بسیاری از کشورهای غربی برای توقف شهرک‌سازی‌ها در قدس و کرانه باختری، خشم لابی‌های صهیونیستی را برانگیخته و موجب تمکین اوباما شد تا در کنار حذف شرط توقف شهرک‌سازی،‌روندهای موقتی در مذاکره با فلسطینی‌ها در دستور کار قرار گیرد. این خواسته رژیم صهیونیستی است تا در قبال موضوعات موقتی به کسب مشروعیت علنی از سوی کشورهای عربی و اسلامی برسد و حکومت، مرز، اختیارات حاکمیتی و سرزمین موقت را به طرف‌های فلسطینی وعده بدهد.بوش با وعده پایان دادن به مساله فلسطین و تشکیل دولت دائمی فلسطین، جام شراب را به دست ملک عبدالله سعودی داد تا عادی‌سازی روابط با صهیونیست‌ها را بپذیرد و اوباما با همین وعده، عادی‌سازی روابط را به عنوان گام حسن نیت عربی خواستار است.این به معنای رسوایی کامل برای کشورهای عربی است که طرح ملک عبدالله را در سال 2001 در بیروت مصوب کرده و تاکید دوباره بر آن را در آخرین نشست سران اتحادیه عرب ثبت کردند.حکومت نتانیاهو اعتقادی به حق فلسطینی‌ها در تشکیل دولت مستقل ندارد و آن را حتی در بخش‌هایی از اراضی اشغالی 1967 نیز نمی‌پذیرد و راه‌حل موقت را صرفا برای اعمال مدیریت امنیتی بر فلسطینی‌ها و ایجاد وابستگی بیشتر حکومت خودگردان به سازوکارهای رژیم صهیونیستی می‌داند. به عنوان مثال؛ امتیاز سیستم و شبکه ارتباطی موبایل در کرانه باختری را وقتی به فرزند ابومازن می‌دهد که ابومازن در یک رسوایی شرم‌سارانه، بررسی گزارش گلدستون در شورای حقوق بشر سازمان ملل را به تعویق بیندازد، حال آنکه این شبکه موبایل در کنترل سیستماتیک صهیونیست‌ها است.جمع‌بندی میچل و هيلاري کلینتون این است که در بن‌بست فعلی، اگر نمی‌توان رژیم صهیونیستی را به راه‌حل دائمی و توقف شهرک‌سازی‌ها در اراضی اشغالی فلسطینی وادار کرد، می‌توان به ابومازن و کشورهای عربی برای دادن امتیازات جدید فشار آورد و کشورهای عربی را به نرمش بیشتر واداشت.اوباما برای پیشبرد سیاست‌های منطقه‌ای خود در فلسطین، لبنان، عراق و افغانستان و پاکستان نیازمند همکاری و همسویی کشورهای عربی است و با ایران‌هراسی در فضای منطقه‌ای،‌ انسجام بخشیدن به کشورهای عربی را شکل می‌دهد.در عرصه فلسطینی که ابومازن و حکومت خودگردان در بدترین شرایط وجاهت و مشروعیت اخلاقی و قانونی قرار دارند و باید به استقبال انتخابات پارلمانی و ریاستی بروند، حفظ حمایت کشورهای عربی از ابومازن در مقابل حماس و بقیه گروه‌های جهادی،‌ امری حیاتی است.در شرایط فعلی،‌ ابومازن بیش از ترتیبات امنیتی با صهیونیست‌ها و اجرای طرح‌های ژنرال ریتون آمریکایی در کرانه باختری ... ... ظرفیت دیگری ندارد، که این مطلوب صهیونیست‌ها است تا با فعال کردن دور جدیدی از مذاکرات با ابومازن، به این همکاری‌های امنیتی، سرعت بخشند.اگر در قتل یاسر عرفات و همکاری اطلاعاتی با رژیم صهیونیستی در غزه و کرانه باختری علیه گروه‌های مقاومت فلسطینی و کمک به صهیونیست‌ها برای مصون ماندن از تبعات حقوقی و سیاسی گزارش گلدستون، ‌ابومازن نقش اول را داراست و به قول نویسندگان روزنامه‌های رژیم صهیونیستی،‌ تیر خلاص به ابومازن در مجبور کردن وی به تعویق گزارش گلدستون توسط نتانیاهو و لیبرمن شلیک شده، جلوگیری از فروپاشی حکومت خودگردان و اعضای کاملا اسرائیلی آن، دستور کار فعلی خانم کلینتون و آقای میچل است که باید کشورهای عربی را پشت سر وی قرار داده و مذاکرات مستقیم و غیرمستقیم با نتانیاهو را برای پر کردن ذهن افکار عمومی منطقه آغاز کنند. البته صهیونیست‌ها به همین میزان مذاکره غیرمستقیم هم رضایت ندادند و باراک برای فریب جدید خود، صورت مذاکره با سوری‌ها را مطرح کرده است. لیبرمن و حکومت نتانیاهو،‌ به صراحت امسال را سال یهودی‌سازی کامل قدس اعلام کرده‌اند و برای اجرای پروژه فوق، باید زمان با کمترین تنش را کسب کنند. کاهش هزینه و تنش صهیونیست‌ها در پروژه یهودی‌سازی بیت‌المقدس، در دیپلماسی فرسایشی کلینتون و میچل و بررسی کشورهای سازشکار عرب دنبال خواهد شد.