ماهیت انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 بیش از هر چیزی متکی به شاخصه‌های فرهنگی و ارزشی جامعه اسلامی ایران بوده و هم‌اکنون نیز یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های حقیقی و اولویت‌های حیاتی نظام اسلامی در حوزه مباحث فرهنگی محسوب می‌شود. رهبر انقلاب در سال 63 و در زمان ریاست‌جمهوری در دیداری که با علمای اهل سنت بندر ترکمن داشتند، با طرح این سوال که در مقابل تهاجم فرهنگی چه کسی باید ایمان مردم را حفظ و مسلح کند، به وظایف اساسی علمای دین در راستای تربیت عالی دینی، مطلع و آگاه بودن از معلومات قانون قانع‌کننده و غنی اسلامی برای واکسینه کردن مسلمانان در برابر القای شبه‌دشمنان اشاره فرمودند. ایشان در سال 1369 فضلا و طلاب حوزه علمیه قم را به مقابله منطقی با مهاجمان فراخواندند و فرمودند:« تهاجم فرهنگی عظیمی علیه اسلام با تمام ابعاد فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و... در حال انجام است». همچنین رهبر فرزانه در اوایل دهه 70 و در اوج فعالیت‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی غرب علیه ایران اسلامی از تهاجم فرهنگی با تعبیر شبیخون فرهنگی و طی چند سال اخیر هم از جنگ نرم فرهنگی یا ناتوی فرهنگی دشمن خبر دادند.
مهدی فضائلی، عضو هیات مدیره انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان، ابتدا واژه«ناتو» را معنا می‌کند و به
«وطن امروز» می‌گوید:«ناتو، در ادبیات نظامی نام سازمانی نظامی متشکل از کشورهای استعمارگر به سردمداری آمریکاست که از یکدیگر در مقابل تهدیدات و حملات دیگر کشورها پشتیبانی و حمایت می‌کنند». و اما معنای ناتوی فرهنگی در کلام او:«مجموعه اقدامات آگاهانه، طراحی شده و هدفمند دشمنان نظام برای تغییر آگاهی‌ها و تمایلات و آداب و فرهنگ غالب مردم قبل از اشغال ظاهری و حمله نظامی است. ناتوی فرهنگی در حقیقت تعبیری است که مفهوم آن گویای یک سازماندهی گسترده توسط غرب برای مورد هجوم قرار دادن فرهنگ دنیای اسلام است».
آنچه ما به عنوان ناتوي فرهنگی از آن یاد می‌کنیم سازماندهی است برای مقابله با فرهنگ‌های غیرغربی و جلوگیری از شکل‌گیری دوباره تمدن اسلامی. ابرقدرت‌ها با کمک همه وسایل فناوری و اطلاعاتی حتی امواج براحتی در خانه‌های ما وارد می‌شوند و با صوت و تصویر، نوشتار، هنر، ورزش و حتی علم، ما و فرزندانمان را تحت تاثیر قرار می‌دهند و با اهداف سیاسی، فرهنگی و تبلیغی درصدد متزلزل کردن فرهنگ خودی و سنتی کشورهای جهان سوم بویژه کشورهای مسلمان برمی‌آیند. آنها براحتی کالاهای خود را تبلیغ می‌کنند، پیام‌های روانی خود را می‌فرستند، زمینه‌های آشفتگی هویت را برای جوانان فراهم می‌کنند، ابهت فرهنگی و دینی خانواده‌ها را می‌شکنند و برای رسیدن به اهداف خود از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنند و با کمک فناوری اطلاعات بویژه اینترنت مرزهای زمانی و جغرافیایی جوامع مختلف را در هم شکسته و وارد تمام جوامع بشری می‌شوند.
فضائلی در ادامه می‌افزاید:« غرب برای پیگیری هدفش راه‌های متعددی را در پیش گرفته است، اما مهم‌ترین زمینه و بستری که آنها برای تحقق اهدافشان دنبال کرده و می‌کنند بحث حوزه فرهنگ است. طبیعتا غربی‌ها برای پیشبرد تهاجم فرهنگی و تحقق ناتوی فرهنگی از مهم‌ترین ابزار که رسانه است، استفاده می‌کنند. در واقع دستاوردهای غرب در حوزه فناوری ارتباطات که روز به روز هم شاهد جلوه‌های جدیدتر آن هستیم این امکان را برای آنها فراهم می‌کند تا بتوانند در این زمینه به صورت تاثیرگذارتری برنامه‌های خود را دنبال کنند».
سیدنظام‌الدین موسوی، مدیرمسؤول روزنامه جوان نیز در این‌باره توضیح می‌دهد:«آمریکایی‌ها و دشمنان غربی نظام جمهوری اسلامی راه‌های مختلفی را برای براندازی یا ایجاد انحراف در نظام کشورمان آزمایش کردند. امروز با توجه به فضا و شرایط کنونی به این نتیجه رسیدند که عمده تلاش خود را بر مقوله جنگ نرم متمرکز کنند. البته ما تازه با حوزه جنگ نرم مواجه نشده‌ایم و آمریکایی‌ها بتازگی تهدیدات نرم خود را متوجه نظام ما نکرده‌اند. این مبارزه سالیان متمادی وجود داشته است. این‌طور می‌توان گفت که از فردای پیروزی انقلاب اسلامی به موازت جنگ سخت و تهدیدات نظامی و پیروزی‌ای که آمریکایی‌ها و دشمنان انقلاب علیه انقلاب و نظام جمهوری اسلامی به راه انداختند، جنگ نرم را هم در دستور کار خود داشتند. ما با درگیری‌های نظامی و مسلحانه‌ای که کاملا مورد حمایت آمریکا در مناطق مرزی کشور از جمله کردستان، سیستان و بلوچستان، ترکمانچای و... بود مواجه شدیم یا حرکت‌هایی که منجر به ترور سران نظام و شخصیت‌های برجسته انقلاب بود که این از نوع جنگ سخت و برخورد قهری آنها بود؛ بعد از آن هم 8 سال جنگ تحمیلی. اگر دقت کنیم در کنار این مقوله‌های سخت ما با مقولاتی از جنس نرم هم روبه رو بوده‌ایم، یعنی همان فردای پیروزی انقلاب اسلامی آمریکایی‌ها با استخدام و به کارگیری بعضی از جریان‌های مساله‌دار و مشکوک تلاش کردند نظام را دچار انحلال کنند. حرکت‌هایی مثل جریان خزنده لیبرال یا جریان بنی‌صدر یا مطبوعات و نشریات مختلفی که در 2، 3 سال اول بعد از پیروزی انقلاب در سطح گسترده‌ای منتشر می‌شد که مروج ایده‌های مارکسیسمی و لیبرالیسمی و ضد انقلابی بود همه و همه به معنای جنگ نرمی علیه ساختارهای نظام بود».
این پژوهشگر مسائل سیاسی در ادامه می‌افزاید:
«به عقیده من آنها در برخی از موضوعات توفیقاتی هم پیدا کردند. نفوذ بنی‌صدر و چهره‌هایی مانند او در حاکمیت در واقع از جنس براندازی نرم بود. آنها به دنبال این بودند که از طریق نفوذ افرادی که در ظاهر انقلابی و در باطن وابسته‌گرا هستند، نظام را منحرف و دگرگون کنند. اما بعد از جنگ تحمیلی و پاکسازی نظام از عناصر نفوذی مدتی خبری از دسیسه‌های بیگانگان نبود تا اوایل دهه 70 آمریکایی‌ها زمینه‌هایی را فراهم کردند تا نظام را تحت‌تاثیر تهاجم فرهنگی دچار انحراف کنند. در کنار این جنگ نرم تهدیدها و تحریم‌های اقتصادی هم وجود داشت. بعد از وقایع مربوط به دوم خرداد آمریکایی‌ها احساس کردند باید در جنگ نرم بیشتر متمرکز شوند. در دوره ریاست جمهوری بوش با توجه به روحیه جنگ‌طلبانه‌اش هم تهدیدات نظامی علیه ایران وجود داشت و هم تهاجمات فرهنگی و سیاسی. اما در دوره اخیر بعد از کنار رفتن بوش به نظر می‌رسد تمرکز اساسی‌تری روی جنگ نرم علیه ایران کرده‌اند که بعضی از مسائل آن را در فضای انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری مشاهده کردیم، یعنی اغتشاشی کاملا هماهنگ و شبکه‌ای. ما در فضایی از پیش طراحی شده قرار گرفتیم که شاهد حرکت‌هایی دقیقا از جنس شورش‌های مخملی کشورهای اروپای شرقی و قفقاز بودیم».
رهبر انقلاب اسلامی چندی پیش در جمع دانشجویان و دانشگاهیان استان سمنان، اجنتاب‌ناپذیر بودن تحولات در جوامع بشری، کنترل تحولات جهانی به دست صهیونیسم و سرمایه‌داری جهانی را خطری جدی خواندند و بیان داشتند: «باندهای بین‌المللی زر و زور که برای تسلط بر منافع ملت‌ها، سازمان‌های نظامی ناتو را تشکیل داده بودند، اکنون برای نابودی هویت ملی جوامع بشری و تحقق بیشتر اهدافشان در پی تشکیل ناتوی فرهنگی هستند تا با استفاده از امکانات زنجیره‌ای، متنوع و بسیار گسترده رسانه‌ای، سررشته تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورها و ملت‌ها را به دست بگیرند که باید هوشیارانه این مساله را زیر نظر داشت».
به طور کلی اهداف ناتوی فرهنگی را می‌توان اینگونه برشمرد: نابودی هویت ملی جوامع بشری، مقابله با ایمان انسان‌های دارای هویت دینی و ملی، جنگ نرم در قالب تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در کشورهای هدف و ترویج ارزش‌های مشترک غرب به منظور تضعیف ارزش‌های مقاوم کشورهای هدف.
طبیعتا برای مقابله با این موضوع تدابیری را باید اندیشید. فضائلی، کارشناس مسائل سیاسی به راهکارهایی برای مقابله اشاره می‌کند:«در درجه اول باید شناخت و باور آن را برای همه مسلمانان جهان مطرح و تبیین کرد. باید مردم را آگاه سازیم که این حربه یک اقدام واقعی، جدی و خطرناک است. تا زمانی که این باور در اذهان عمومی به وجود نیاید هیچ اقدامی برای مقابله و مواجهه با آن با موفقیت صورت نمی‌گیرد. مرحله دومی که بعد از باور باید اتفاق بیفتد بحث شناخت تهاجم، ابعاد و سازوکارهای آن است که برای مقابله با این حربه لازم و ضروری است. بعد از آن طراحی سازوکارهای مناسب که به طور طبیعی باید هم ابعاد ایجابی مثل مهندسی فرهنگی داشته باشد و هم سلبی برای مقابله با تهاجم فرهنگی است».
موسوی، مدیرمسؤول روزنامه جوان نیز با توجه به هدف‌گیری اعتماد مردم در ناتوی فرهنگی می‌گوید:
«هرچه مسؤولان بتوانند با کارآمدی و صداقت خودشان سطح اعتماد عمومی به نظام و دولت را بالا ببرند به طور طبیعی در برابر جنگ نرم واکسینه می‌شویم. بخشی از اعتمادسازی به نحوه فعالیت‌ها باز می‌گردد و بخشی دیگر به تبلیغ کار. تبلیغ یکی از وظایف رسانه‌هاست. رسانه‌ها هم که مهم‌ترین ابزار ناتوی فرهنگی محسوب می‌شوند باید تصویر درست و دقیقی از آن چیزی که هست را به مردم نشان دهند تا دیگر دشمنان نتوانند تصویری خلاف واقعیت را بسازند و اذهان عمومی را فریب دهند. همان طور که رهبر انقلاب در سخنان اخیرشان فرمودند که اگر صدا و سیما درست کار می‌کرد و واقعیت‌ها را درست به مردم نشان می‌داد و سطح امید و اعتماد مردم به نظام و آینده آن بالاتر بود».
اما حمیدرضا مقدم‌فر، مدیرعامل خبرگزاری فارس با اشاره به روش‌های جدید نفوذ استکبار در مجامع روش‌های قدیمی نفود استکبار در کشورها را از طریق سفارتخانه‌ها می‌داند که کار جاسوسی و نفوذ در دستگاه‌ها و نهاد‌های اطلاعاتی کشور مقابل را دنبال می‌کردند. او این روش را شیوه‌ای کهنه دانسته و می‌گوید:« کشورهای استعمارگر از طریق سفارتخانه به عنوان محلی که مانند خاک کشورشان تلقی می‌شود و در آن مصونیت دارند، عمل می‌کردند. آنها از این طریق، نیروهای نفوذی خود را مستقر می‌کردند تا ابزار، دستگاه‌ها، اطلاعات و نفرات رابط بتوانند با آنها تماس گرفته، عامل‌گیری و نفوذ کنند. این راهکارهای سنتی سال‌ها دنبال می‌شد و نمونه تمام و کمال آن لانه جاسوسی بود که 13 آبان 1358 اشغال شد.» او در ادامه با تشریح جنگ نرم می‌افزاید:« مدتی است استکبار به عنوان طرح‌های تهاجم نرم با شیوه‌های دیگری عمل می‌کند. این شیوه‌ها در 2 حوزه رسانه و نخبگان است، یعنی سعی می‌کنند علاوه بر رسانه‌های فعال خود در جنگ رسانه‌ای و عملیات روانی، تلاش کنند و در رسانه‌های کشور حریف اصحاب و مدیران رسانه را در کارگاه‌هایشان آموزش دهند و برای همراهی با خود در کشور حریف مهیا کنند. این طرح در چند کشور انجام شده و در کشورما هم چند سال است که دنبال می‌شود.» مقدم‌فر به حضور الیزابت چنی، دختر دیک چنی، در كشور امارات و برگزاری دوره‌های آموزشی از سوي وي برای اصحاب رسانه اشاره کرده و می‌افزاید:« این سفر‌ها و جلسات کارگاهی هم با عنوان‌های پرطمطراقی برگزار می‌شد که به ظاهر مباحث علمی و تئوریک در آن ارائه می‌شد. این برخوردهای آشکار استکبار با رسانه‌هاست.آنها بازی‌های پنهانی هم داشته‌اند؛ کمک‌های مالی پنهانی به برخی از رسانه‌ها صورت می‌گیرد که گاهی خودشان آن را اعلام می‌کنند». مقدم فر تاکید می‌کند این حمایت‌های مادی و معنوی پنهان، مشخص نمی‌شود مگر از طریق دستگاه‌های امنیتی و گاهی از برآیند و نتیجه کار رسانه‌ها که نشان می‌دهد محصول آن، کاری است که عقبه امنیتی- اطلاعاتی دشمن پشت آن بوده ولی لباس دیپلماتیک و رسانه‌ای بر تن کرده است.
این روزها ناخواسته تصویری مدام در ذهنم مرور می‌شود انگار تا زمانی که ایران چاه نفت دارد و جوانان نخبه و رهبرانش دست از مخالفت با استکبار برنداشته‌اند، آمریکا و همپیمانانش نیز دست از دشمنی و تهی کردن مشت ما از داشته‌هایمان بر نمی‌دارند، هر روز در رنگی نو و در رختی نو می‌کوشند و یکی از تلاش‌های آنان و عوامل داخلی‌‌شان کمرنگ جلوه دادن این دشمنی و توهم دانستن آن است. اما مطمئن هستم 13 آبان را بیهوده روز مقابله با استکبار جهانی ندانسته‌اند و خمینی کبیر به یقین از روی حکمتی عظیم آن را انقلاب مردم نامید. جنگ استکبار جهانی
با مستضعفان دنیا همچنان ادامه دارد
بيا تا برويم!
ماهیت انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 بیش از هر چیزی متکی به شاخصه‌های فرهنگی و ارزشی جامعه اسلامی ایران بوده و هم‌اکنون نیز یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های حقیقی و اولویت‌های حیاتی نظام اسلامی در حوزه مباحث فرهنگی محسوب می‌شود. رهبر انقلاب در سال 63 و در زمان ریاست‌جمهوری در دیداری که با علمای اهل سنت بندر ترکمن داشتند، با طرح این سوال که در مقابل تهاجم فرهنگی چه کسی باید ایمان مردم را حفظ و مسلح کند، به وظایف اساسی علمای دین در راستای تربیت عالی دینی، مطلع و آگاه بودن از معلومات قانون قانع‌کننده و غنی اسلامی برای واکسینه کردن مسلمانان در برابر القای شبه‌دشمنان اشاره فرمودند. ایشان در سال 1369 فضلا و طلاب حوزه علمیه قم را به مقابله منطقی با مهاجمان فراخواندند و فرمودند:« تهاجم فرهنگی عظیمی علیه اسلام با تمام ابعاد فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و... در حال انجام است». همچنین رهبر فرزانه در اوایل دهه 70 و در اوج فعالیت‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی غرب علیه ایران اسلامی از تهاجم فرهنگی با تعبیر شبیخون فرهنگی و طی چند سال اخیر هم از جنگ نرم فرهنگی یا ناتوی فرهنگی دشمن خبر دادند.
مهدی فضائلی، عضو هیات مدیره انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان، ابتدا واژه«ناتو» را معنا می‌کند و به
«وطن امروز» می‌گوید:«ناتو، در ادبیات نظامی نام سازمانی نظامی متشکل از کشورهای استعمارگر به سردمداری آمریکاست که از یکدیگر در مقابل تهدیدات و حملات دیگر کشورها پشتیبانی و حمایت می‌کنند». و اما معنای ناتوی فرهنگی در کلام او:«مجموعه اقدامات آگاهانه، طراحی شده و هدفمند دشمنان نظام برای تغییر آگاهی‌ها و تمایلات و آداب و فرهنگ غالب مردم قبل از اشغال ظاهری و حمله نظامی است. ناتوی فرهنگی در حقیقت تعبیری است که مفهوم آن گویای یک سازماندهی گسترده توسط غرب برای مورد هجوم قرار دادن فرهنگ دنیای اسلام است».
آنچه ما به عنوان ناتوي فرهنگی از آن یاد می‌کنیم سازماندهی است برای مقابله با فرهنگ‌های غیرغربی و جلوگیری از شکل‌گیری دوباره تمدن اسلامی. ابرقدرت‌ها با کمک همه وسایل فناوری و اطلاعاتی حتی امواج براحتی در خانه‌های ما وارد می‌شوند و با صوت و تصویر، نوشتار، هنر، ورزش و حتی علم، ما و فرزندانمان را تحت تاثیر قرار می‌دهند و با اهداف سیاسی، فرهنگی و تبلیغی درصدد متزلزل کردن فرهنگ خودی و سنتی کشورهای جهان سوم بویژه کشورهای مسلمان برمی‌آیند. آنها براحتی کالاهای خود را تبلیغ می‌کنند، پیام‌های روانی خود را می‌فرستند، زمینه‌های آشفتگی هویت را برای جوانان فراهم می‌کنند، ابهت فرهنگی و دینی خانواده‌ها را می‌شکنند و برای رسیدن به اهداف خود از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنند و با کمک فناوری اطلاعات بویژه اینترنت مرزهای زمانی و جغرافیایی جوامع مختلف را در هم شکسته و وارد تمام جوامع بشری می‌شوند.
فضائلی در ادامه می‌افزاید:« غرب برای پیگیری هدفش راه‌های متعددی را در پیش گرفته است، اما مهم‌ترین زمینه و بستری که آنها برای تحقق اهدافشان دنبال کرده و می‌کنند بحث حوزه فرهنگ است. طبیعتا غربی‌ها برای پیشبرد تهاجم فرهنگی و تحقق ناتوی فرهنگی از مهم‌ترین ابزار که رسانه است، استفاده می‌کنند. در واقع دستاوردهای غرب در حوزه فناوری ارتباطات که روز به روز هم شاهد جلوه‌های جدیدتر آن هستیم این امکان را برای آنها فراهم می‌کند تا بتوانند در این زمینه به صورت تاثیرگذارتری برنامه‌های خود را دنبال کنند».
سیدنظام‌الدین موسوی، مدیرمسؤول روزنامه جوان نیز در این‌باره توضیح می‌دهد:«آمریکایی‌ها و دشمنان غربی نظام جمهوری اسلامی راه‌های مختلفی را برای براندازی یا ایجاد انحراف در نظام کشورمان آزمایش کردند. امروز با توجه به فضا و شرایط کنونی به این نتیجه رسیدند که عمده تلاش خود را بر مقوله جنگ نرم متمرکز کنند. البته ما تازه با حوزه جنگ نرم مواجه نشده‌ایم و آمریکایی‌ها بتازگی تهدیدات نرم خود را متوجه نظام ما نکرده‌اند. این مبارزه سالیان متمادی وجود داشته است. این‌طور می‌توان گفت که از فردای پیروزی انقلاب اسلامی به موازت جنگ سخت و تهدیدات نظامی و پیروزی‌ای که آمریکایی‌ها و دشمنان انقلاب علیه انقلاب و نظام جمهوری اسلامی به راه انداختند، جنگ نرم را هم در دستور کار خود داشتند. ما با درگیری‌های نظامی و مسلحانه‌ای که کاملا مورد حمایت آمریکا در مناطق مرزی کشور از جمله کردستان، سیستان و بلوچستان، ترکمانچای و... بود مواجه شدیم یا حرکت‌هایی که منجر به ترور سران نظام و شخصیت‌های برجسته انقلاب بود که این از نوع جنگ سخت و برخورد قهری آنها بود؛ بعد از آن هم 8 سال جنگ تحمیلی. اگر دقت کنیم در کنار این مقوله‌های سخت ما با مقولاتی از جنس نرم هم روبه رو بوده‌ایم، یعنی همان فردای پیروزی انقلاب اسلامی آمریکایی‌ها با استخدام و به کارگیری بعضی از جریان‌های مساله‌دار و مشکوک تلاش کردند نظام را دچار انحلال کنند. حرکت‌هایی مثل جریان خزنده لیبرال یا جریان بنی‌صدر یا مطبوعات و نشریات مختلفی که در 2، 3 سال اول بعد از پیروزی انقلاب در سطح گسترده‌ای منتشر می‌شد که مروج ایده‌های مارکسیسمی و لیبرالیسمی و ضد انقلابی بود همه و همه به معنای جنگ نرمی علیه ساختارهای نظام بود».
این پژوهشگر مسائل سیاسی در ادامه می‌افزاید:
«به عقیده من آنها در برخی از موضوعات توفیقاتی هم پیدا کردند. نفوذ بنی‌صدر و چهره‌هایی مانند او در حاکمیت در واقع از جنس براندازی نرم بود. آنها به دنبال این بودند که از طریق نفوذ افرادی که در ظاهر انقلابی و در باطن وابسته‌گرا هستند، نظام را منحرف و دگرگون کنند. اما بعد از جنگ تحمیلی و پاکسازی نظام از عناصر نفوذی مدتی خبری از دسیسه‌های بیگانگان نبود تا اوایل دهه 70 آمریکایی‌ها زمینه‌هایی را فراهم کردند تا نظام را تحت‌تاثیر تهاجم فرهنگی دچار انحراف کنند. در کنار این جنگ نرم تهدیدها و تحریم‌های اقتصادی هم وجود داشت. بعد از وقایع مربوط به دوم خرداد آمریکایی‌ها احساس کردند باید در جنگ نرم بیشتر متمرکز شوند. در دوره ریاست جمهوری بوش با توجه به روحیه جنگ‌طلبانه‌اش هم تهدیدات نظامی علیه ایران وجود داشت و هم تهاجمات فرهنگی و سیاسی. اما در دوره اخیر بعد از کنار رفتن بوش به نظر می‌رسد تمرکز اساسی‌تری روی جنگ نرم علیه ایران کرده‌اند که بعضی از مسائل آن را در فضای انتخابات دهمین دوره ریاست‌جمهوری مشاهده کردیم، یعنی اغتشاشی کاملا هماهنگ و شبکه‌ای. ما در فضایی از پیش طراحی شده قرار گرفتیم که شاهد حرکت‌هایی دقیقا از جنس شورش‌های مخملی کشورهای اروپای شرقی و قفقاز بودیم».
رهبر انقلاب اسلامی چندی پیش در جمع دانشجویان و دانشگاهیان استان سمنان، اجنتاب‌ناپذیر بودن تحولات در جوامع بشری، کنترل تحولات جهانی به دست صهیونیسم و سرمایه‌داری جهانی را خطری جدی خواندند و بیان داشتند: «باندهای بین‌المللی زر و زور که برای تسلط بر منافع ملت‌ها، سازمان‌های نظامی ناتو را تشکیل داده بودند، اکنون برای نابودی هویت ملی جوامع بشری و تحقق بیشتر اهدافشان در پی تشکیل ناتوی فرهنگی هستند تا با استفاده از امکانات زنجیره‌ای، متنوع و بسیار گسترده رسانه‌ای، سررشته تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشورها و ملت‌ها را به دست بگیرند که باید هوشیارانه این مساله را زیر نظر داشت».
به طور کلی اهداف ناتوی فرهنگی را می‌توان اینگونه برشمرد: نابودی هویت ملی جوامع بشری، مقابله با ایمان انسان‌های دارای هویت دینی و ملی، جنگ نرم در قالب تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در کشورهای هدف و ترویج ارزش‌های مشترک غرب به منظور تضعیف ارزش‌های مقاوم کشورهای هدف.
طبیعتا برای مقابله با این موضوع تدابیری را باید اندیشید. فضائلی، کارشناس مسائل سیاسی به راهکارهایی برای مقابله اشاره می‌کند:«در درجه اول باید شناخت و باور آن را برای همه مسلمانان جهان مطرح و تبیین کرد. باید مردم را آگاه سازیم که این حربه یک اقدام واقعی، جدی و خطرناک است. تا زمانی که این باور در اذهان عمومی به وجود نیاید هیچ اقدامی برای مقابله و مواجهه با آن با موفقیت صورت نمی‌گیرد. مرحله دومی که بعد از باور باید اتفاق بیفتد بحث شناخت تهاجم، ابعاد و سازوکارهای آن است که برای مقابله با این حربه لازم و ضروری است. بعد از آن طراحی سازوکارهای مناسب که به طور طبیعی باید هم ابعاد ایجابی مثل مهندسی فرهنگی داشته باشد و هم سلبی برای مقابله با تهاجم فرهنگی است».
موسوی، مدیرمسؤول روزنامه جوان نیز با توجه به هدف‌گیری اعتماد مردم در ناتوی فرهنگی می‌گوید:
«هرچه مسؤولان بتوانند با کارآمدی و صداقت خودشان سطح اعتماد عمومی به نظام و دولت را بالا ببرند به طور طبیعی در برابر جنگ نرم واکسینه می‌شویم. بخشی از اعتمادسازی به نحوه فعالیت‌ها باز می‌گردد و بخشی دیگر به تبلیغ کار. تبلیغ یکی از وظایف رسانه‌هاست. رسانه‌ها هم که مهم‌ترین ابزار ناتوی فرهنگی محسوب می‌شوند باید تصویر درست و دقیقی از آن چیزی که هست را به مردم نشان دهند تا دیگر دشمنان نتوانند تصویری خلاف واقعیت را بسازند و اذهان عمومی را فریب دهند. همان طور که رهبر انقلاب در سخنان اخیرشان فرمودند که اگر صدا و سیما درست کار می‌کرد و واقعیت‌ها را درست به مردم نشان می‌داد و سطح امید و اعتماد مردم به نظام و آینده آن بالاتر بود».
اما حمیدرضا مقدم‌فر، مدیرعامل خبرگزاری فارس با اشاره به روش‌های جدید نفوذ استکبار در مجامع روش‌های قدیمی نفود استکبار در کشورها را از طریق سفارتخانه‌ها می‌داند که کار جاسوسی و نفوذ در دستگاه‌ها و نهاد‌های اطلاعاتی کشور مقابل را دنبال می‌کردند. او این روش را شیوه‌ای کهنه دانسته و می‌گوید:« کشورهای استعمارگر از طریق سفارتخانه به عنوان محلی که مانند خاک کشورشان تلقی می‌شود و در آن مصونیت دارند، عمل می‌کردند. آنها از این طریق، نیروهای نفوذی خود را مستقر می‌کردند تا ابزار، دستگاه‌ها، اطلاعات و نفرات رابط بتوانند با آنها تماس گرفته، عامل‌گیری و نفوذ کنند. این راهکارهای سنتی سال‌ها دنبال می‌شد و نمونه تمام و کمال آن لانه جاسوسی بود که 13 آبان 1358 اشغال شد.» او در ادامه با تشریح جنگ نرم می‌افزاید:« مدتی است استکبار به عنوان طرح‌های تهاجم نرم با شیوه‌های دیگری عمل می‌کند. این شیوه‌ها در 2 حوزه رسانه و نخبگان است، یعنی سعی می‌کنند علاوه بر رسانه‌های فعال خود در جنگ رسانه‌ای و عملیات روانی، تلاش کنند و در رسانه‌های کشور حریف اصحاب و مدیران رسانه را در کارگاه‌هایشان آموزش دهند و برای همراهی با خود در کشور حریف مهیا کنند. این طرح در چند کشور انجام شده و در کشورما هم چند سال است که دنبال می‌شود.» مقدم‌فر به حضور الیزابت چنی، دختر دیک چنی، در كشور امارات و برگزاری دوره‌های آموزشی از سوي وي برای اصحاب رسانه اشاره کرده و می‌افزاید:« این سفر‌ها و جلسات کارگاهی هم با عنوان‌های پرطمطراقی برگزار می‌شد که به ظاهر مباحث علمی و تئوریک در آن ارائه می‌شد. این برخوردهای آشکار استکبار با رسانه‌هاست.آنها بازی‌های پنهانی هم داشته‌اند؛ کمک‌های مالی پنهانی به برخی از رسانه‌ها صورت می‌گیرد که گاهی خودشان آن را اعلام می‌کنند». مقدم فر تاکید می‌کند این حمایت‌های مادی و معنوی پنهان، مشخص نمی‌شود مگر از طریق دستگاه‌های امنیتی و گاهی از برآیند و نتیجه کار رسانه‌ها که نشان می‌دهد محصول آن، کاری است که عقبه امنیتی- اطلاعاتی دشمن پشت آن بوده ولی لباس دیپلماتیک و رسانه‌ای بر تن کرده است.
این روزها ناخواسته تصویری مدام در ذهنم مرور می‌شود انگار تا زمانی که ایران چاه نفت دارد و جوانان نخبه و رهبرانش دست از مخالفت با استکبار برنداشته‌اند، آمریکا و همپیمانانش نیز دست از دشمنی و تهی کردن مشت ما از داشته‌هایمان بر نمی‌دارند، هر روز در رنگی نو و در رختی نو می‌کوشند و یکی از تلاش‌های آنان و عوامل داخلی‌‌شان کمرنگ جلوه دادن این دشمنی و توهم دانستن آن است. اما مطمئن هستم 13 آبان را بیهوده روز مقابله با استکبار جهانی ندانسته‌اند و خمینی کبیر به یقین از روی حکمتی عظیم آن را انقلاب مردم نامید. ارسال نظر
پربیننده