حسین قدیانی
خداوند بر درجات شهید والامقام «محسن وزوایی» بیفزاید. این فاتح لانه جاسوسی آن زمان که از دیوار سفارت شیطان بزرگ بالا رفته بود، همان بالای دیوار دغدغه‌ها داشت و آنطور که دوستانش نقل می‌کنند گفته بود: «بالای دیوار احساس کردم بچه‌ها بعدها 2دسته می‌شوند؛ آنهایی که از دیوار پایین می‌پرند و سقوط می‌کنند و آنهایی که از این دیوار نیز بالاتر می‌روند». وزوایی و ورامینی و دیگر دانشجویان بعدها همنشین ستارگان شدند و به خیل شهدا پیوستند اما عده‌ای هم هنوز در حال سقوط از دیوار سفارتند و با این سقوط آزاد، عجبا که خود را فاتحان اصلی لانه می‌دانند. «پیرو خط امام»، چه دانشجو باشد و چه مشغول به هر کار دیگری، آمریکا را شیطان بزرگ و دشمن خود می‌داند و این وسط آنها که دست دوستی به خصم داده‌اند، پیرو خط امام نیستند. «دشمن دوستان»یا به عبارت بهتر دوست دشمنان این بار بهتر است به جای بالا رفتن از دیوار سفارتخانه‌ها از دیوار نفس خود بالا روند و با شیطانی که در وجودشان لانه کرده به مبارزه برخیزند. شیطان بزرگ با همه بزرگی‌اش در برابر ملت ایران همواره تحقیر شده. آمریکا، این دشمن ملت ایران اما از رسانه‌های خود، صدای پشیمان‌شده‌ها را به صورت رسا در بوق می‌کند و بر سر سران اغتشاش چون دایگان مهربان‌تر از مادر دست نوازش می‌کشد. این جماعت تا وقتی به انکار حقیقت می‌پردازند آمریکا را با ایشان کار نیست. دشمن این حضرات، ابلیسی است که در لانه نفس‌شان نفس می‌کشد و وقتی شیطان در خانه وجود، لانه کرده باشد، وقت فتح سنگر دیگری است، باید از دیوار نفس بالا رفت.
باید فاتح لانه نفس خود شد. باورم هست در این فتح و در این اشغال نیز اسناد مهمی به دست می‌آید. اگر سران اغتشاش و دنباله‌روهای ریز و درشت‌شان از دیوار جاسوسخانه ابلیس موجود در وجودشان بالا روند، مهم‌ترین سندی که کشف می‌کنند، «حب دنیا»است؛ راس تمام خطاها. یکی مثل بنی‌صدر پند پدر پیر ما را به گوش نخرید و ابلیس را همنشین و ندیم دائمی نفس خویش کرد. سرنوشت بنی‌صدر پیش روی سران فتنه اخیر است. عبرت می‌گیرند یا نه، به این بازمی‌گردد که چگونه «خسروانی» باشند و صلاح مملکت خویش را چه تشخیص دهند. دیگر سندی که حتم دارم از اندرون حضرات به دست می‌آید، «خودبزرگبینی» است. نظام جمهوری اسلامی دشمنانی در تراز آمریکا و اسرائیل دارد. شوروی دیروز هم بود. با 4 تا بیانیه و چند شعار، هر کسی مبدل به دشمن ملت ما نمی‌شود. ملت ما عارشان می‌آید این جماعت را دشمن خود فرض کند. بحث محاکمه و مجازات البته بر جای خود باقی است. اینکه سران فتنه باید پای لرز خربزه‌ای که خورد‌ه‌اند بنشینند، ربطی به این ندارد که حالا خیال کنند دشمن ملت شده‌اند. «خودبزرگبینی» چه کارها که دست آدمی نمی‌دهد. لابد در تصورات‌شان هست که نظام، مردم را به صحنه می‌آورد، ما هم می‌توانیم. مردمی که شما به صحنه می‌آورید، عروسکان خیمه‌شب‌بازی غربند، نه توده ملت. شما حتی آه و نفرین جماعتی که در انتخابات فریب‌شان دادید و به اسم «خط امام» و «نخست‌وزیر مردم» رای‌شان را دزدیدید و با رای‌شان پز آشوب و اغتشاش دادید، درآورده‌اید.
24 میلیون رای احمدی‌نژاد در سفر به مشهد، راست بودن خودش را نشان داد اما 13 میلیون شما چرا در روز قدس به یک جماعت چند صد نفره فروکاست؟! امروز هم عروسکان خیمه‌شب‌بازی غرب در دریای مواج ملت، چاره‌ای جز غرق شدن ندارند و باز هم اگر فاتح نفس خود باشید، سندهایی دیگر برای کشف هست؛ «نفاق» از جمله این اسناد است. عکس انداختن در کنار تصویر امام اما حرکت در مسیر عکس امام، رای گرفتن از ملت با نام امام اما همراهی با دشمنان امام. مرد بودید و از همان قبل انتخابات، حرف‌هایی می‌زدید که قند در دل دشمن آب کند، آن وقت از میزان رای‌تان به همان تعداد عروسکان خیمه‌شب‌بازی کاسته می‌شد. «معاویه بودن» اگرچه اوج خباثت است اما شجاعتی می‌خواهد که طلحه و زبیر آن را ندارند. ما که البته تا «علی» داریم، بیم نه از معاویه داریم و نه از طلحه و زبیر.
***
سیزدهم آبان‌ماه 58 دست بسیاری رو شد. کافی بود دانشجویان پیرو خط امام از دیوار سفارت شیطان بزرگ بالا بروند و اسناد توطئه را علنی کنند. امروز اما دست پنهانی نمانده و همه دست‌ها برای ملت رو شده است. منافقان جدید یا باید از دیوار نفس خود بالا بروند و به پیشگاه ولایت و ملت عذر به تقصیر فرودآورند یا چاره‌شان نیست جز بیچاره شدن و این فقط بیچاره‌ها هستند که هر چه می‌گذرد بیشتر سقوط می‌کنند. هر کسی سعادت محسن وزوایی را ندارد که به جای فرود آمدن از دیوار سفارت و سقوط، جرعه زلال شهادت را بنوشد.
دغدغه «وزوایی» بالای دیوار لانه
حسین قدیانی
خداوند بر درجات شهید والامقام «محسن وزوایی» بیفزاید. این فاتح لانه جاسوسی آن زمان که از دیوار سفارت شیطان بزرگ بالا رفته بود، همان بالای دیوار دغدغه‌ها داشت و آنطور که دوستانش نقل می‌کنند گفته بود: «بالای دیوار احساس کردم بچه‌ها بعدها 2دسته می‌شوند؛ آنهایی که از دیوار پایین می‌پرند و سقوط می‌کنند و آنهایی که از این دیوار نیز بالاتر می‌روند». وزوایی و ورامینی و دیگر دانشجویان بعدها همنشین ستارگان شدند و به خیل شهدا پیوستند اما عده‌ای هم هنوز در حال سقوط از دیوار سفارتند و با این سقوط آزاد، عجبا که خود را فاتحان اصلی لانه می‌دانند. «پیرو خط امام»، چه دانشجو باشد و چه مشغول به هر کار دیگری، آمریکا را شیطان بزرگ و دشمن خود می‌داند و این وسط آنها که دست دوستی به خصم داده‌اند، پیرو خط امام نیستند. «دشمن دوستان»یا به عبارت بهتر دوست دشمنان این بار بهتر است به جای بالا رفتن از دیوار سفارتخانه‌ها از دیوار نفس خود بالا روند و با شیطانی که در وجودشان لانه کرده به مبارزه برخیزند. شیطان بزرگ با همه بزرگی‌اش در برابر ملت ایران همواره تحقیر شده. آمریکا، این دشمن ملت ایران اما از رسانه‌های خود، صدای پشیمان‌شده‌ها را به صورت رسا در بوق می‌کند و بر سر سران اغتشاش چون دایگان مهربان‌تر از مادر دست نوازش می‌کشد. این جماعت تا وقتی به انکار حقیقت می‌پردازند آمریکا را با ایشان کار نیست. دشمن این حضرات، ابلیسی است که در لانه نفس‌شان نفس می‌کشد و وقتی شیطان در خانه وجود، لانه کرده باشد، وقت فتح سنگر دیگری است، باید از دیوار نفس بالا رفت.
باید فاتح لانه نفس خود شد. باورم هست در این فتح و در این اشغال نیز اسناد مهمی به دست می‌آید. اگر سران اغتشاش و دنباله‌روهای ریز و درشت‌شان از دیوار جاسوسخانه ابلیس موجود در وجودشان بالا روند، مهم‌ترین سندی که کشف می‌کنند، «حب دنیا»است؛ راس تمام خطاها. یکی مثل بنی‌صدر پند پدر پیر ما را به گوش نخرید و ابلیس را همنشین و ندیم دائمی نفس خویش کرد. سرنوشت بنی‌صدر پیش روی سران فتنه اخیر است. عبرت می‌گیرند یا نه، به این بازمی‌گردد که چگونه «خسروانی» باشند و صلاح مملکت خویش را چه تشخیص دهند. دیگر سندی که حتم دارم از اندرون حضرات به دست می‌آید، «خودبزرگبینی» است. نظام جمهوری اسلامی دشمنانی در تراز آمریکا و اسرائیل دارد. شوروی دیروز هم بود. با 4 تا بیانیه و چند شعار، هر کسی مبدل به دشمن ملت ما نمی‌شود. ملت ما عارشان می‌آید این جماعت را دشمن خود فرض کند. بحث محاکمه و مجازات البته بر جای خود باقی است. اینکه سران فتنه باید پای لرز خربزه‌ای که خورد‌ه‌اند بنشینند، ربطی به این ندارد که حالا خیال کنند دشمن ملت شده‌اند. «خودبزرگبینی» چه کارها که دست آدمی نمی‌دهد. لابد در تصورات‌شان هست که نظام، مردم را به صحنه می‌آورد، ما هم می‌توانیم. مردمی که شما به صحنه می‌آورید، عروسکان خیمه‌شب‌بازی غربند، نه توده ملت. شما حتی آه و نفرین جماعتی که در انتخابات فریب‌شان دادید و به اسم «خط امام» و «نخست‌وزیر مردم» رای‌شان را دزدیدید و با رای‌شان پز آشوب و اغتشاش دادید، درآورده‌اید.
24 میلیون رای احمدی‌نژاد در سفر به مشهد، راست بودن خودش را نشان داد اما 13 میلیون شما چرا در روز قدس به یک جماعت چند صد نفره فروکاست؟! امروز هم عروسکان خیمه‌شب‌بازی غرب در دریای مواج ملت، چاره‌ای جز غرق شدن ندارند و باز هم اگر فاتح نفس خود باشید، سندهایی دیگر برای کشف هست؛ «نفاق» از جمله این اسناد است. عکس انداختن در کنار تصویر امام اما حرکت در مسیر عکس امام، رای گرفتن از ملت با نام امام اما همراهی با دشمنان امام. مرد بودید و از همان قبل انتخابات، حرف‌هایی می‌زدید که قند در دل دشمن آب کند، آن وقت از میزان رای‌تان به همان تعداد عروسکان خیمه‌شب‌بازی کاسته می‌شد. «معاویه بودن» اگرچه اوج خباثت است اما شجاعتی می‌خواهد که طلحه و زبیر آن را ندارند. ما که البته تا «علی» داریم، بیم نه از معاویه داریم و نه از طلحه و زبیر.
***
سیزدهم آبان‌ماه 58 دست بسیاری رو شد. کافی بود دانشجویان پیرو خط امام از دیوار سفارت شیطان بزرگ بالا بروند و اسناد توطئه را علنی کنند. امروز اما دست پنهانی نمانده و همه دست‌ها برای ملت رو شده است. منافقان جدید یا باید از دیوار نفس خود بالا بروند و به پیشگاه ولایت و ملت عذر به تقصیر فرودآورند یا چاره‌شان نیست جز بیچاره شدن و این فقط بیچاره‌ها هستند که هر چه می‌گذرد بیشتر سقوط می‌کنند. هر کسی سعادت محسن وزوایی را ندارد که به جای فرود آمدن از دیوار سفارت و سقوط، جرعه زلال شهادت را بنوشد.
ارسال نظر
پربیننده