بالاترین ذخیره حیات
انسان تا به چیزی معرفت پیدا نکند، محبت پیدا نمی‌کند. ارزش انسان به مقدار محبت او است و هرکسی با محبوبش محشور می‌شود. اگر انسان خواست دوست علی و اولاد علی (علیهم‌السلام) بشود که ذخیره‌ای بالاتر از مساله تولی و تبری نیست، باید بعد از معرفت خدا، آنان را اولیای خویش قرار بدهد.به رسمیت شناختن، غیر از دوست داشتن است؛ گاهی انسان موظف است از نظر برنامه‌های نظامی یا قانونی به کسی احترام بگذارد اما دوست داشتن چیز دیگری است. انسان پیش عده زیادی درس می‌خواند اما گاهی یکی از اساتید را دوست دارد. دوستی غیر از تعظیم و تجلیل و تکریم است. آن سر سپردن و دل‌بستن چیز دیگری است.گفته‌اند: سعی کنید علی و اولاد علی (علیهم‌السلام) را دوست داشته باشید. این دوست داشتن ذخیره و یکی از ارکان اصلی دین به نام «ولایت» است. تنها آنان را به عنوان سرپرستی قبول کردن نیست؛ بلکه باید در تمام نمازها به یاد آنان باشیم. کدام نماز است که سخنی از علی و اولاد علی در آن نیست؟کدام نماز است که تشهد در آن نیست؟ یکی از واجبات تشهد گفتن «اللهم صلی علی محمد و آل محمد» است. درود بر این خاندان در کنار شهادتین در متن عبادت قرار گرفته است. قال النبی (ص): «من صلی علی ولم یصل علی آلی، لم یجد ریح الجنه و ان ریحها لتوجد من مسیره خمسمائه عام» پیامبر فرمود: کسی که بر من صلوات بفرستد و بر آل من نفرستد، بوی بهشتی که از فاصله پانصد سال استشمام می‌شود به مشام او نمی‌رسد. سخن از تجلیل و تکریم قانونی نیست؛ که آنها هرچه گفتند، اطاعت کنیم؛ زیرا این مرحله اول است. لذا مرحوم استاد علامه طباطبایی (قدس سره) می‌فرمودند: معنای صلوات بر محمد و آل محمد (علیهم‌السلام) این است که خدایا رحمتت را بر آنان فرو فرست که از آنان به ما برسد، اگر بخواهد رحمتی ببارد ابتدا بر این خاندان می‌بارد و سپس به دیگران می‌رسد لذا طلب رحمت کردن مستلزم اجابت دعاست. مرحوم سید حیدر آملی این سخن بلند را نقل می‌کند و به محقق طوسی هم منسوب است که درباره حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) گفته می‌شود: «بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء» به یمن وجود امام عصر (عجل‌الله فرجه الشریف) جهانیان روزی می‌خورند و به پاس وجود آن حضرت آسمان و زمین برجاست. پس همه برکات از این خانواده به سایرین می‌رسد.
آیت‌الله جوادی آملی
بالاترین ذخیره حیات
بالاترین ذخیره حیات
انسان تا به چیزی معرفت پیدا نکند، محبت پیدا نمی‌کند. ارزش انسان به مقدار محبت او است و هرکسی با محبوبش محشور می‌شود. اگر انسان خواست دوست علی و اولاد علی (علیهم‌السلام) بشود که ذخیره‌ای بالاتر از مساله تولی و تبری نیست، باید بعد از معرفت خدا، آنان را اولیای خویش قرار بدهد.به رسمیت شناختن، غیر از دوست داشتن است؛ گاهی انسان موظف است از نظر برنامه‌های نظامی یا قانونی به کسی احترام بگذارد اما دوست داشتن چیز دیگری است. انسان پیش عده زیادی درس می‌خواند اما گاهی یکی از اساتید را دوست دارد. دوستی غیر از تعظیم و تجلیل و تکریم است. آن سر سپردن و دل‌بستن چیز دیگری است.گفته‌اند: سعی کنید علی و اولاد علی (علیهم‌السلام) را دوست داشته باشید. این دوست داشتن ذخیره و یکی از ارکان اصلی دین به نام «ولایت» است. تنها آنان را به عنوان سرپرستی قبول کردن نیست؛ بلکه باید در تمام نمازها به یاد آنان باشیم. کدام نماز است که سخنی از علی و اولاد علی در آن نیست؟کدام نماز است که تشهد در آن نیست؟ یکی از واجبات تشهد گفتن «اللهم صلی علی محمد و آل محمد» است. درود بر این خاندان در کنار شهادتین در متن عبادت قرار گرفته است. قال النبی (ص): «من صلی علی ولم یصل علی آلی، لم یجد ریح الجنه و ان ریحها لتوجد من مسیره خمسمائه عام» پیامبر فرمود: کسی که بر من صلوات بفرستد و بر آل من نفرستد، بوی بهشتی که از فاصله پانصد سال استشمام می‌شود به مشام او نمی‌رسد. سخن از تجلیل و تکریم قانونی نیست؛ که آنها هرچه گفتند، اطاعت کنیم؛ زیرا این مرحله اول است. لذا مرحوم استاد علامه طباطبایی (قدس سره) می‌فرمودند: معنای صلوات بر محمد و آل محمد (علیهم‌السلام) این است که خدایا رحمتت را بر آنان فرو فرست که از آنان به ما برسد، اگر بخواهد رحمتی ببارد ابتدا بر این خاندان می‌بارد و سپس به دیگران می‌رسد لذا طلب رحمت کردن مستلزم اجابت دعاست. مرحوم سید حیدر آملی این سخن بلند را نقل می‌کند و به محقق طوسی هم منسوب است که درباره حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) گفته می‌شود: «بیمنه رزق الوری و بوجوده ثبتت الارض و السماء» به یمن وجود امام عصر (عجل‌الله فرجه الشریف) جهانیان روزی می‌خورند و به پاس وجود آن حضرت آسمان و زمین برجاست. پس همه برکات از این خانواده به سایرین می‌رسد.
آیت‌الله جوادی آملی
ارسال نظر
پربیننده