بهناز شیربانی: «صداها» عنوان تازه‌ترین ساخته «فرزاد مؤتمن» است که به‌تازگی در جدول اکران عمومی سینماها قرار گرفته است. با وجود اینکه مدت زیادی از اکران این فیلم نگذشته اما بحث و نظرهای قابل توجهی را به همراه داشته است.صداها که در حال حاضر در مجموعه فیلم‌های فرهنگی قرار گرفته با توجه به محدودیت سینماهای نمایش‌دهنده نتوانسته انتظار سازندگان این فیلم را برآورده کند. مؤتمن معتقد است، صداها، شخصی‌ترین فیلمی است که تاکنون ساخته است؛ یک درام جنایی که در یک مجتمع مسکونی اتفاق می‌افتد و همسایه‌ها هرکدام به نحوی درگیر آن می‌شوند.
با نگاهی به آخرین ساخته مؤتمن می‌توان این‌طور برداشت کرد که صداها در میان فیلم‌هایی که در سال‌های اخیر با محوریت روایت داستان‌های جنایی ساخته شده از معدود فیلم‌هایی است که با شیوه داستان‌گویی متفاوتش سعی کرده فضای جدیدی را به تصویر بکشد. سعید عقیقی داستان این فیلم را از پایان به آغاز نگاشته و همین موضوع نحوه روایت داستان را جذاب‌تر کرده است؛ فیلمنامه‌ای که تا حد زیادی دست مؤتمن را در نحوه پرداخت بهتر چنین فیلمی باز گذاشته است. مؤتمن که پس از ساخت آثاری همچون «باج‌خور»، «شب‌های روشن»، «جعبه موسیقی» و... این بار دست به تجربه جدیدی زده است، صداها را از جمله فیلم‌های متفاوتی می‌داند که به خوبی با مخاطب عام ارتباط برقرار می‌کند.
صداها از حیث وجود بازیگرانی مثل آتیلا پسیانی، رضا کیانیان، رویا نونهالی (که یکی از متفاوت‌ترین نقش‌هایش را در این فیلم ایفا کرده است) پگاه آهنگرانی و طناز طباطبایی توانسته تجربه موفقی را برای مؤتمن رقم بزند و البته باید منتظر ماند و دید که آیا با شرایط نامناسب اکران این فیلم و حاشیه‌هایی که اکران آن در پی داشته می‌تواند اقبال عمومی مخاطب را با خود به همراه داشته باشد یا خیر.
«صداها»؛ نگاهی متفاوت به فیلم‌های جنایی
بهناز شیربانی: «صداها» عنوان تازه‌ترین ساخته «فرزاد مؤتمن» است که به‌تازگی در جدول اکران عمومی سینماها قرار گرفته است. با وجود اینکه مدت زیادی از اکران این فیلم نگذشته اما بحث و نظرهای قابل توجهی را به همراه داشته است.صداها که در حال حاضر در مجموعه فیلم‌های فرهنگی قرار گرفته با توجه به محدودیت سینماهای نمایش‌دهنده نتوانسته انتظار سازندگان این فیلم را برآورده کند. مؤتمن معتقد است، صداها، شخصی‌ترین فیلمی است که تاکنون ساخته است؛ یک درام جنایی که در یک مجتمع مسکونی اتفاق می‌افتد و همسایه‌ها هرکدام به نحوی درگیر آن می‌شوند.
با نگاهی به آخرین ساخته مؤتمن می‌توان این‌طور برداشت کرد که صداها در میان فیلم‌هایی که در سال‌های اخیر با محوریت روایت داستان‌های جنایی ساخته شده از معدود فیلم‌هایی است که با شیوه داستان‌گویی متفاوتش سعی کرده فضای جدیدی را به تصویر بکشد. سعید عقیقی داستان این فیلم را از پایان به آغاز نگاشته و همین موضوع نحوه روایت داستان را جذاب‌تر کرده است؛ فیلمنامه‌ای که تا حد زیادی دست مؤتمن را در نحوه پرداخت بهتر چنین فیلمی باز گذاشته است. مؤتمن که پس از ساخت آثاری همچون «باج‌خور»، «شب‌های روشن»، «جعبه موسیقی» و... این بار دست به تجربه جدیدی زده است، صداها را از جمله فیلم‌های متفاوتی می‌داند که به خوبی با مخاطب عام ارتباط برقرار می‌کند.
صداها از حیث وجود بازیگرانی مثل آتیلا پسیانی، رضا کیانیان، رویا نونهالی (که یکی از متفاوت‌ترین نقش‌هایش را در این فیلم ایفا کرده است) پگاه آهنگرانی و طناز طباطبایی توانسته تجربه موفقی را برای مؤتمن رقم بزند و البته باید منتظر ماند و دید که آیا با شرایط نامناسب اکران این فیلم و حاشیه‌هایی که اکران آن در پی داشته می‌تواند اقبال عمومی مخاطب را با خود به همراه داشته باشد یا خیر.
ارسال نظر
پربیننده