آنچه باعث بهبود رفتار دیدیه دروگبا در بهترین روز‌های دوران فوتبالش شد فقط محرومیت 3 جلسه‌ای از لیگ قهرمانان یا بالا رفتن احتمال فروشش نبود بلکه ستاره چلسی اعتراف می‌کند بیش از هرچیز پسرش باعث تغییر رفتارش شده است. کمی پس از آنکه او در مقابل چشم همگان به داور نروژی، تام‌هینک اوربو که رأی به حذف چلسی توسط بارسا داد، نهیب زد که چشمانش را باز کند، حالا اسطوره کماکان پا به توپ فوتبال ساحل‌عاج تأثیر‌پذیری خود از پسرش را فوق‌العاده توصیف می‌کند. ایساک دروگبا 8 ساله همان‌چیزی را گفته که حرف دل سرسخت‌ترین دوستداران دروگباست؛ بابا اشتباه کرد! به دنبال این حرف ایساک‌کوچولو بود که دروگبا در مقابل دیدگان حیرت‌زده میلیون‌ها نفر این‌بار به عذرخواهی در ملأ‌عام پرداخت، کاری که تقریبا معادل عذرخواهی از شخص اوربو نیز بود. او احساس شرم از پسرش را عامل حساس شدن نسبت به عواقب رفتار خود می‌داند: «من همیشه نسبت به اینکه مردم چه فکری می‌کنند حساس نبودم اما در این مورد لازم بود پاپیش بگذارم و از کودکانی که آن صحنه‌ها را در حاشیه آن مسابقه دیده بودند، عذرخواهی کنم. پسرم که در مدرسه آن بازی را در کنار دوستانش تماشا می‌کرد به‌خاطر رفتار من آزرده شده بود. اتفاق خوب این بود که او به بغل من آمد و گفت؛ کاری که کردی درست نبود بابا، تو باید چند تا پنالتی می‌گرفتی ولی درست نبود با داور آن‌طور رفتارکنی. من هم به او قول دادم که دیگر آن کار را نکنم. او 8 سالش است و شماره 9 نونهالان چلسی را بر تن می‌کند ولی با من خیلی فرق دارد. او واقعا آرام است». دروگبا که خود از سن 5 سالگی خانه و کاشانه‌اش را با آرزوی رسیدن به فوتبال حرفه‌ای ترک کرد، باشگاه‌های بسیاری را به عنوان یک کودک نابغه پشت سرگذاشت تا در 12 سالگی به مارسی رسید. حرفه‌ای شدن در این سن بسیار کم اگرچه توانایی‌ها و اعتماد به نفس بی‌نهایت به مهاجم ساحل‌عاجی بخشیده است اما در عین حال او را دچار پاره‌ای از محرومیت‌ها و محدودیت‌های اخلاقی کرده است. نقصی که این روز‌ها دیدیه 31ساله با جدیت در حال برطرف کردن آن است: «من همیشه احساساتی بودم ولی واقعا نمی‌دانم چرا. والدینم آدم‌های بسیار آرام و ساکتی بودند و من هم در زندگی شخصی‌ام چنین هستم ولی وقتی در زمین هستم کاملا فرق می‌کنم. گاهی که فیلم مسابقاتمان را تماشا می‌کنم از خودم می‌پرسم، آیا واقعا این خودم هستم؟» اما او در آستانه بازی حساس چلسی با رقیب سرسختش، منچستر یونایتد مژده‌ای بزرگ به دوستدارانش می‌دهد. او در بهترین روزهایش که یک‌تنه چلسی را پیشاپیش ابرقدرت‌های جزیره به جلو هدایت می‌کند، بهترین کار زندگی‌اش را انجام می‌دهد. در یک اقدام دوستانه که نام خانوادگی دروگبا را هم بر خود دارد، مهاجم چلسی 3 سال پس از درگذشت دوست نزدیکش بر اثر سرطان خون و در سالگرد حادثه دلخراش ورزشگاه ملی آبیجان، پایتخت ساحل عاج که به مرگ 19 هوادار زیر آوار دیوار ورزشگاه انجامید، موسسه‌ای خیریه به نام «دیدیه دروگبا» تاسیس کرده است. در حال حاضر او قصد دارد بیمارستان جدیدی برای شهر زادگاهش آبیجان بسازد و فعلا زمین آن را خریده است که ظرف 2 سال آینده باید 5/2 میلیون پوند سرمایه برای راه‌اندازی آن جمع‌آوری کند و مراسم شام خیریه بدین منظور در مرکز دورچستر در لندن برگزار می‌شود، همان جایی که مراسم یادبود سر بابی‌رابسون در ماه اخیر برپا شد. این بیمارستان به یاد پسر کوچکی به نام استفان که دوستی نزدیکی با دروگبا برقرار کرده بود، «استفان» نامیده خواهد شد. دروگباي پسر به پدر: كارت اشتباه بود بابا!
پسرم من را تغيير داد
آنچه باعث بهبود رفتار دیدیه دروگبا در بهترین روز‌های دوران فوتبالش شد فقط محرومیت 3 جلسه‌ای از لیگ قهرمانان یا بالا رفتن احتمال فروشش نبود بلکه ستاره چلسی اعتراف می‌کند بیش از هرچیز پسرش باعث تغییر رفتارش شده است. کمی پس از آنکه او در مقابل چشم همگان به داور نروژی، تام‌هینک اوربو که رأی به حذف چلسی توسط بارسا داد، نهیب زد که چشمانش را باز کند، حالا اسطوره کماکان پا به توپ فوتبال ساحل‌عاج تأثیر‌پذیری خود از پسرش را فوق‌العاده توصیف می‌کند. ایساک دروگبا 8 ساله همان‌چیزی را گفته که حرف دل سرسخت‌ترین دوستداران دروگباست؛ بابا اشتباه کرد! به دنبال این حرف ایساک‌کوچولو بود که دروگبا در مقابل دیدگان حیرت‌زده میلیون‌ها نفر این‌بار به عذرخواهی در ملأ‌عام پرداخت، کاری که تقریبا معادل عذرخواهی از شخص اوربو نیز بود. او احساس شرم از پسرش را عامل حساس شدن نسبت به عواقب رفتار خود می‌داند: «من همیشه نسبت به اینکه مردم چه فکری می‌کنند حساس نبودم اما در این مورد لازم بود پاپیش بگذارم و از کودکانی که آن صحنه‌ها را در حاشیه آن مسابقه دیده بودند، عذرخواهی کنم. پسرم که در مدرسه آن بازی را در کنار دوستانش تماشا می‌کرد به‌خاطر رفتار من آزرده شده بود. اتفاق خوب این بود که او به بغل من آمد و گفت؛ کاری که کردی درست نبود بابا، تو باید چند تا پنالتی می‌گرفتی ولی درست نبود با داور آن‌طور رفتارکنی. من هم به او قول دادم که دیگر آن کار را نکنم. او 8 سالش است و شماره 9 نونهالان چلسی را بر تن می‌کند ولی با من خیلی فرق دارد. او واقعا آرام است». دروگبا که خود از سن 5 سالگی خانه و کاشانه‌اش را با آرزوی رسیدن به فوتبال حرفه‌ای ترک کرد، باشگاه‌های بسیاری را به عنوان یک کودک نابغه پشت سرگذاشت تا در 12 سالگی به مارسی رسید. حرفه‌ای شدن در این سن بسیار کم اگرچه توانایی‌ها و اعتماد به نفس بی‌نهایت به مهاجم ساحل‌عاجی بخشیده است اما در عین حال او را دچار پاره‌ای از محرومیت‌ها و محدودیت‌های اخلاقی کرده است. نقصی که این روز‌ها دیدیه 31ساله با جدیت در حال برطرف کردن آن است: «من همیشه احساساتی بودم ولی واقعا نمی‌دانم چرا. والدینم آدم‌های بسیار آرام و ساکتی بودند و من هم در زندگی شخصی‌ام چنین هستم ولی وقتی در زمین هستم کاملا فرق می‌کنم. گاهی که فیلم مسابقاتمان را تماشا می‌کنم از خودم می‌پرسم، آیا واقعا این خودم هستم؟» اما او در آستانه بازی حساس چلسی با رقیب سرسختش، منچستر یونایتد مژده‌ای بزرگ به دوستدارانش می‌دهد. او در بهترین روزهایش که یک‌تنه چلسی را پیشاپیش ابرقدرت‌های جزیره به جلو هدایت می‌کند، بهترین کار زندگی‌اش را انجام می‌دهد. در یک اقدام دوستانه که نام خانوادگی دروگبا را هم بر خود دارد، مهاجم چلسی 3 سال پس از درگذشت دوست نزدیکش بر اثر سرطان خون و در سالگرد حادثه دلخراش ورزشگاه ملی آبیجان، پایتخت ساحل عاج که به مرگ 19 هوادار زیر آوار دیوار ورزشگاه انجامید، موسسه‌ای خیریه به نام «دیدیه دروگبا» تاسیس کرده است. در حال حاضر او قصد دارد بیمارستان جدیدی برای شهر زادگاهش آبیجان بسازد و فعلا زمین آن را خریده است که ظرف 2 سال آینده باید 5/2 میلیون پوند سرمایه برای راه‌اندازی آن جمع‌آوری کند و مراسم شام خیریه بدین منظور در مرکز دورچستر در لندن برگزار می‌شود، همان جایی که مراسم یادبود سر بابی‌رابسون در ماه اخیر برپا شد. این بیمارستان به یاد پسر کوچکی به نام استفان که دوستی نزدیکی با دروگبا برقرار کرده بود، «استفان» نامیده خواهد شد. ارسال نظر
پربیننده