گروه فرهنگ و هنر: «فرار از زندان» یک نمونه موفق سریال‌سازی است؛ سریالی که در‌آغاز با روایتی 13 قسمتی کلید می‌خورد و با استقبال مخاطبان جهانی به سریالی چندین قسمتی در 4 فصل دنباله‌دار تبدیل می‌شود. اما نکته این «اعجاز تلویزیونی» کجاست و کدام اصل موجود اما ناخوانده است که هر بار مرور کارنامه رسانه ملی را دچار تردید در اعلام قبولی می‌کند و هر از چندی موج کره‌ای و غربی را میهمان آنتن بام‌های خانه‌های وطن می‌کند؟ هرچند ناگفته نباید گذاشت که صداوسیما در این سال‌ها خود نیز به تکاپوی عبور از این بحران برآمده و هر از گاهی با استمداد از بزرگان، گلیم نیمه مرطوب خود را از گرداب رقبا بیرون کشانده، اما سوال اینجاست که چرا آن سوی داستان همواره «موج» در کار است و این سو، هر از گاهی آن هم «استثنا»؟
در کنار این داستان اما آنچه ورود و پرداخت به پرونده توفیق مجموعه‌ای چون «فرار از زندان» را به رنگ و لعابی سراسر الزام در‌آورد، درون مایه داستانی آن و جسارت تحسین برانگیز دست‌اندرکاران آن از نگارش فیلمنامه گرفته تا کارگردانی قسمت‌ها و فصل‌هاست. «فرار از زندان» در روایتی به‌ظاهر تکراری از سیستم فاسد دولتمردی در آمریکا وارد حیطه‌هایی بشدت نو می‌شود و در بهره‌مندی از فضایی رسانه‌محور، وظیفه خود را در کنار سرگرمی مخاطب بر زمین نمی‌گذارد و چون منتقدی جدی و جسور نقش رسانه‌ای خود را ایفا می‌کند. انتقادات طرح شده در این مجموعه که در قالب «رونمایی از تعاملات پشت صحنه و مریض در سطوح بالای پلیس، قضاوت و سیاست در آمریکا» نمود یافته است، بی‌تردید اصلی‌ترین برگ برنده آن در ارضای نظر مخاطبان است. یادآوری خلأ همین نگاه در تولیدات داخل (البته نه با این غلظت)، نکته‌ای بود که تنظیم پرونده‌ای تحت عنوان «جای خالی پلیس‌بد!» در آثار پلیسی داخلی را در شماره 261 «وطن امروز» ضروری کرد. آنچه در قالب پرونده ویژه «فرار از زندان» در صفحات 8 و9 روزنامه امروز گردآوری شده است، در مجموع یادآوری همه نکات مثبت و تشریح برگ‌برنده این مجموعه در توفیقی چنین گسترده در سطح جهان است. پرونده‌اي درباره یکی از محبوب‌ترین مجموعه‌های تلویزیونی این سال‌های جهان
نمايش اعجاب‌آور فساد دولتي در ايالات متحده
تب سريالي «فرار از زندان»
گروه فرهنگ و هنر: «فرار از زندان» یک نمونه موفق سریال‌سازی است؛ سریالی که در‌آغاز با روایتی 13 قسمتی کلید می‌خورد و با استقبال مخاطبان جهانی به سریالی چندین قسمتی در 4 فصل دنباله‌دار تبدیل می‌شود. اما نکته این «اعجاز تلویزیونی» کجاست و کدام اصل موجود اما ناخوانده است که هر بار مرور کارنامه رسانه ملی را دچار تردید در اعلام قبولی می‌کند و هر از چندی موج کره‌ای و غربی را میهمان آنتن بام‌های خانه‌های وطن می‌کند؟ هرچند ناگفته نباید گذاشت که صداوسیما در این سال‌ها خود نیز به تکاپوی عبور از این بحران برآمده و هر از گاهی با استمداد از بزرگان، گلیم نیمه مرطوب خود را از گرداب رقبا بیرون کشانده، اما سوال اینجاست که چرا آن سوی داستان همواره «موج» در کار است و این سو، هر از گاهی آن هم «استثنا»؟
در کنار این داستان اما آنچه ورود و پرداخت به پرونده توفیق مجموعه‌ای چون «فرار از زندان» را به رنگ و لعابی سراسر الزام در‌آورد، درون مایه داستانی آن و جسارت تحسین برانگیز دست‌اندرکاران آن از نگارش فیلمنامه گرفته تا کارگردانی قسمت‌ها و فصل‌هاست. «فرار از زندان» در روایتی به‌ظاهر تکراری از سیستم فاسد دولتمردی در آمریکا وارد حیطه‌هایی بشدت نو می‌شود و در بهره‌مندی از فضایی رسانه‌محور، وظیفه خود را در کنار سرگرمی مخاطب بر زمین نمی‌گذارد و چون منتقدی جدی و جسور نقش رسانه‌ای خود را ایفا می‌کند. انتقادات طرح شده در این مجموعه که در قالب «رونمایی از تعاملات پشت صحنه و مریض در سطوح بالای پلیس، قضاوت و سیاست در آمریکا» نمود یافته است، بی‌تردید اصلی‌ترین برگ برنده آن در ارضای نظر مخاطبان است. یادآوری خلأ همین نگاه در تولیدات داخل (البته نه با این غلظت)، نکته‌ای بود که تنظیم پرونده‌ای تحت عنوان «جای خالی پلیس‌بد!» در آثار پلیسی داخلی را در شماره 261 «وطن امروز» ضروری کرد. آنچه در قالب پرونده ویژه «فرار از زندان» در صفحات 8 و9 روزنامه امروز گردآوری شده است، در مجموع یادآوری همه نکات مثبت و تشریح برگ‌برنده این مجموعه در توفیقی چنین گسترده در سطح جهان است. ارسال نظر
پربیننده