ثریا فتحیان: راهبندان و ترافیک برای هر رانندهای مصیبت است بویژه وقتی عجله هم در کار باشد، اما این فاجعه امروزه به بخشی از زندگی روزمره بسیاری از شهروندان کلانشهرهای دنیا در شرق و غرب عالم تبدیل شده است. توکیو، نیویورک، لندن، بمبئی، آتن و بسیاری از دیگر شهرهای بزرگ و صاحبنام دنیا امروزه کم وبیش با معضل ترافیک شهری مواجه هستند. ترافیک و راهبندان اگرچه در همه این شهرها نشان از رشد نامتناسب عوامل ترافیکزا دارد اما روی هم رفته دلایل بروز آن به کلی از یکدیگر متفاوت است.
توکیو یکی از کلانشهریهایی است که با وجود داشتن خطوط منوریل، مترو و انواع دیگر وسایل
حمل و نقل عمومی با ترافیک سنگینی روبهرو است. شاید به همین دلیل مرکز کنترل ترافیک توکیو به صورت شبانهروزی فعال است. این مرکز که اجازه دارد در صورت بروز راهبندان، چراغهای خیابانها را خود تنظیم کند در سطح شهر توکیو بیش از 17 هزار ردیاب نیز دارد.
بمبئی از دیگر شهرهایی است که به دلایل مختلف از ترافیک سنگین رنج میبرد. بارانهای شدید، خیابانهای باریک و تعداد بالای خودرو از جمله عواملی است که موجب بروز ترافیک بالا در این شهر میشود. ترافیک شدید بمبئی موجب شده گردشگران همیشه نسبت به بدی هوای این شهر ابراز ناراحتی کنند.
لسآنجلس نیز یکی از شهرهایی است که به داشتن بدترین راهبندانها در دنیا شهرت دارد. اگرچه این شهر بزرگراهها و آزادراههای مختلفی دارد اما همچنان نام آن در میان فهرست پرترافیکترین شهرهای دنیا دیده میشود. بانکوک که به عقیده بسیاری از گردشگران دارای ترافیکهای سنگینی است اگرچه به تأسیس بزرگراه و خطوط ریلی اقدام کرده است و حتی در مناطقی از آن، مردم از قایق برای عبور و مرور استفاده میکنند اما یکی دیگر از شهرهای پرترافیک دنیاست. این شهر با جمعیتی معادل 10 میلیون نفر شرایط مشابهی با تهران دارد، به همین دلیل محدودیتهای ترافیکی بسیاری در آن وضع شده است.
در سئول ترافیک محصول رشد سطح زندگی مردم به شمار میرود. در این شهر با افزایش شرکتهای خودروسازی کرهای با وجود بحران اقتصادی، مردم خودروهای جدید گران قیمت میخرند اما خیابانها جای کافی برای این خودروها ندارند.
مسکو نیز یکی دیگر از شهرهای بزرگدنیاست که به داشتن راهبندانهای طولانی شهرت دارد. اگرچه راهبندانهای مسکو دلایلی متفاوت با دیگر شهرهای دنیا مانند یخبندانهای زمستانی دارد و خیابانهای پوشیده از یخ این شهر نمیتوانند پاسخگوی نیاز مردم باشند، اما شاید مهمترین دلیل راهبندانهای مسکو، قدیمی بودن خیابانهای آن است.
شانگهای هم از شهرهایی است که به علت داشتن جمعیت بالا با مشکل ترافیک مواجه است. در این شهر در فاصله سالهای 1998 تا 2003 خودروهای شخصی از 7 هزار به 170 هزار افزایش داشته است. در این شهر بسیاری از مردم تمکن مالی لازم برای داشتن خودروی شخصی را دارند، به همین دلیل خیابانها بیش از حد شلوغ است.
مجله تایمز، نام سائوپائولو را نیز به عنوان یکی از پرترافیکترین شهرهای دنیا در فهرست خود قرار داده است. این شهر با رکورد تاریخی راهبندانی به طول 266 کیلومتر در رتبه سوم پرترافیکترین شهرهای دنیا قرار دارد. آمار حاکی از این واقعیت است که در این شهر سالانه یکهزار خودروی جدید خریداری میشود.
جاکارتا پایتخت اندونزی با بیش از 9 میلیون نفر جمعیت هر روز بیش از روز قبل با معضل ترافیک دست به گریبان است. در بسیاری از خیابانهای این شهر که با وجود پهنای قابل توجه راهبندانهای سنگینی دارند، مقررات رفت و آمد ویژهای اعمال میشود، بهعنوان مثال هیچ خودرویی در ساعات پرترافیک حق ندارد با کمتر از 3 سرنشین وارد محدوده شلوغ شهر شود. با اینکه جاکارتا پرجمعیتترین شهر اندونزی است اما سیستم حمل و نقل عمومی در این شهر محدود به ناوگان اتوبوسرانی است و مردم بیشتر از موتورهایی موسوم به باجاج برای جابهجایی استفاده میکنند. تصویری از چند شهر پرترافیک دنیا
ثریا فتحیان: راهبندان و ترافیک برای هر رانندهای مصیبت است بویژه وقتی عجله هم در کار باشد، اما این فاجعه امروزه به بخشی از زندگی روزمره بسیاری از شهروندان کلانشهرهای دنیا در شرق و غرب عالم تبدیل شده است. توکیو، نیویورک، لندن، بمبئی، آتن و بسیاری از دیگر شهرهای بزرگ و صاحبنام دنیا امروزه کم وبیش با معضل ترافیک شهری مواجه هستند. ترافیک و راهبندان اگرچه در همه این شهرها نشان از رشد نامتناسب عوامل ترافیکزا دارد اما روی هم رفته دلایل بروز آن به کلی از یکدیگر متفاوت است.
توکیو یکی از کلانشهریهایی است که با وجود داشتن خطوط منوریل، مترو و انواع دیگر وسایل
حمل و نقل عمومی با ترافیک سنگینی روبهرو است. شاید به همین دلیل مرکز کنترل ترافیک توکیو به صورت شبانهروزی فعال است. این مرکز که اجازه دارد در صورت بروز راهبندان، چراغهای خیابانها را خود تنظیم کند در سطح شهر توکیو بیش از 17 هزار ردیاب نیز دارد.
بمبئی از دیگر شهرهایی است که به دلایل مختلف از ترافیک سنگین رنج میبرد. بارانهای شدید، خیابانهای باریک و تعداد بالای خودرو از جمله عواملی است که موجب بروز ترافیک بالا در این شهر میشود. ترافیک شدید بمبئی موجب شده گردشگران همیشه نسبت به بدی هوای این شهر ابراز ناراحتی کنند.
لسآنجلس نیز یکی از شهرهایی است که به داشتن بدترین راهبندانها در دنیا شهرت دارد. اگرچه این شهر بزرگراهها و آزادراههای مختلفی دارد اما همچنان نام آن در میان فهرست پرترافیکترین شهرهای دنیا دیده میشود. بانکوک که به عقیده بسیاری از گردشگران دارای ترافیکهای سنگینی است اگرچه به تأسیس بزرگراه و خطوط ریلی اقدام کرده است و حتی در مناطقی از آن، مردم از قایق برای عبور و مرور استفاده میکنند اما یکی دیگر از شهرهای پرترافیک دنیاست. این شهر با جمعیتی معادل 10 میلیون نفر شرایط مشابهی با تهران دارد، به همین دلیل محدودیتهای ترافیکی بسیاری در آن وضع شده است.
در سئول ترافیک محصول رشد سطح زندگی مردم به شمار میرود. در این شهر با افزایش شرکتهای خودروسازی کرهای با وجود بحران اقتصادی، مردم خودروهای جدید گران قیمت میخرند اما خیابانها جای کافی برای این خودروها ندارند.
مسکو نیز یکی دیگر از شهرهای بزرگدنیاست که به داشتن راهبندانهای طولانی شهرت دارد. اگرچه راهبندانهای مسکو دلایلی متفاوت با دیگر شهرهای دنیا مانند یخبندانهای زمستانی دارد و خیابانهای پوشیده از یخ این شهر نمیتوانند پاسخگوی نیاز مردم باشند، اما شاید مهمترین دلیل راهبندانهای مسکو، قدیمی بودن خیابانهای آن است.
شانگهای هم از شهرهایی است که به علت داشتن جمعیت بالا با مشکل ترافیک مواجه است. در این شهر در فاصله سالهای 1998 تا 2003 خودروهای شخصی از 7 هزار به 170 هزار افزایش داشته است. در این شهر بسیاری از مردم تمکن مالی لازم برای داشتن خودروی شخصی را دارند، به همین دلیل خیابانها بیش از حد شلوغ است.
مجله تایمز، نام سائوپائولو را نیز به عنوان یکی از پرترافیکترین شهرهای دنیا در فهرست خود قرار داده است. این شهر با رکورد تاریخی راهبندانی به طول 266 کیلومتر در رتبه سوم پرترافیکترین شهرهای دنیا قرار دارد. آمار حاکی از این واقعیت است که در این شهر سالانه یکهزار خودروی جدید خریداری میشود.
جاکارتا پایتخت اندونزی با بیش از 9 میلیون نفر جمعیت هر روز بیش از روز قبل با معضل ترافیک دست به گریبان است. در بسیاری از خیابانهای این شهر که با وجود پهنای قابل توجه راهبندانهای سنگینی دارند، مقررات رفت و آمد ویژهای اعمال میشود، بهعنوان مثال هیچ خودرویی در ساعات پرترافیک حق ندارد با کمتر از 3 سرنشین وارد محدوده شلوغ شهر شود. با اینکه جاکارتا پرجمعیتترین شهر اندونزی است اما سیستم حمل و نقل عمومی در این شهر محدود به ناوگان اتوبوسرانی است و مردم بیشتر از موتورهایی موسوم به باجاج برای جابهجایی استفاده میکنند. ارسال نظر
پربیننده