در میان سیاستگذاران آمریکایی، پاکستان معمولا به خط مقدم جبهه مبارزه با تروریسم تشبیه می‌شود. هرچند پاسخ پاکستان به لایحه کری – لوگر نشان‌دهنده این است که تفاوت زیادی میان برداشت واشنگتن از موضوع پاکستان تا آن برداشتی که در اسلا‌م‌آباد از سیاست‌های آن می‌شود وجود دارد اما ایالات متحده کماکان در امور پاکستان بعضا اظهارنظر‌هایی می‌کند که در اسلا‌م‌آباد به آن توجه ویژه‌ای می‌شود. به ما بگویید به عنوان نخستین سفر شما به پاکستان با سمت وزیر خارجه، شما چه برداشتی از اوضاع موجود در کشور ما دارید و بیشتر به چه مواردی توجه نشان خواهید داد؟
من خیلی به سفرم به پاکستان امیدوار هستم. این پنجمین سفر من است که یکی از آنها به عنوان زن اول آمریکا، 3 تا از آنها به عنوان سناتور و این سفر نیز به عنوان وزیر خارجه انجام شده است. فکر می‌کنم این خیلی مهم است که میان2 کشور مذاکرات نزدیکی انجام شود. امید اصلی من آن است که بتوانم برگ جدیدی میان روابط پاکستان و کشورم رقم بزنم. این سفر شخصا برای من بسیار خوشایند است. من دوستان پاکستانی زیادی دارم و همانطور که می‌دانید پاکستانی- آمریکایی‌های بسیاری در ایالات متحده زندگی می‌کنند.
قبل از سفرتان اظهاراتی را از آقای هالبروک شنیده بودیم. ایشان ایجاد یک کارگروه آمریکایی برای کمک و برنامه‌ریزی برای خروج از بحران انرژی حال حاضر پاکستان را نوید داده‌اند. می‌توانید به ما بگوید آیا در این موارد صحبت کرده‌اید یا اینکه آیا پاکستان در این روزها بیشتر به سرمایه‌گذاری اقتصادی نیاز ندارد تا تغییر در الگوی‌های مصرف انرژی؟
خب شما در هر 2 مورد درست می‌گویید و دقیقا به همین دلیل است که درباره گشودن صفحه جدید میان روابط آمریکا و پاکستان صحبت کرده‌ام. ما قصد داریم به مردم و دولت شما کمک کنیم تا دولت نیازهای مردم را درک کرده و آن را برطرف کند و البته مهم‌تر از همه، مساله انرژی بویژه بحران برق و همینطور بهبود وضعیت بازار کار در پاکستان است. ما به دنبال راه‌های اقتصادی و ایجاد فضای خوب سرمایه‌گذاری در پاکستان هستیم.
این امید بسیار قوی ما است که با پاکستان به عنوان یک همکار همکاری کنیم. البته باید گفت پاکستان آینده‌اش را خودش تعیین می‌کند و مردم باید احترام به حکومت مرکزی را حفظ کنند. امیدوارم راهی برای اینکه با مردم و دولت پاکستان کار کنیم بیابیم و به دولت پاکستان بگوییم آنچه مردم در اینجا می‌خواهند چیزی است که مردم دیگر نقاط جهان نیز آن را می‌خواهند؛ شغل خوب تحصیلات، بهداشت و انرژی، مجموعه تشکیل‌دهنده بسته من به پاکستان است.
درباره لایحه کری-لوگر همان طور که مقامات ایالات متحده اظهار داشتند، قرار بود این لایحه از مردم پاکستان حمایت کند، ولی با شرایط پیش آمده نوعی بدبینی در پاکستان به وجود آمده و بسیاری از مردم پاکستان بر این باورند که شاید شرایطی که در این لایحه مطرح شده، همچنان به این معناست که ایالات متحده به نیروهای امنیتی پاکستان اعتماد ندارد و معتقد نیست که پاکستان شریکی قابل اعتماد برای مبارزه با تروریسم است.
خب اجازه دهید به این موضوع پاسخ دهم و متشکرم از اینکه این موضوع را مطرح کردید، زیرا در این باره اطلاعات نادرستی وجود دارد که امیدوارم بتوانم آنها را اصلاح کنم. نخست اینکه فداکاری‌هایی که مردم پاکستان در مبارزه با افراط‌گرایان ستیزه‌جو انجام می‌دهند، فوق‌العاده است؛ شجاعت نظامیان شما و اقدامات و تلاش‌های کاملا مصمم و قدرتمندی که هم‌اکنون جهت ریشه‌کن کردن افراط‌گرایانی که زندگی، اموال و آینده پاکستان را تهدید می‌کنند، انجام می‌گیرد. دیگر اینکه هدف ما در لایحه کری-لوگر، ارائه کمک‌هایی بیش از همیشه به بخش غیرنظامی در پاکستان بود، بدین ترتیب که برخی از نیازهای ضروری مردم که مدت‌هاست درباره آنها با من صحبت می‌شود، مورد توجه قرار گیرد و ما دریابیم که چگونه می‌توانیم مطمئن شویم پاکستان سرنوشت خود را رقم می‌زند و من از اقداماتی که جهت شفاف‌سازی این اطلاعات صورت گرفته است، استقبال می‌کنم و نکته سوم اینکه شرایطی برای پاکستان در نظر گرفته نشده است. شرایطی وجود دارد که ما برای خود در نظر گرفته ایم. پرسش‌هایی وجود دارند که ما در همه برنامه‌های امدادرسانی که برای سال‌های متمادی انجام می‌دهیم، از خود می‌پرسیم تا مطمئن شویم بهترین مشارکت را انجام می‌دهیم و کمک‌هایی قابل استفاده ارائه می‌کنیم.
بنابراین فکر می‌کنم اگر ما بتوانیم آنچه را که می‌خواهیم انجام دهیم به روشنی شرح دهیم - که حقیقتا چیزی است که مردم پاکستان در طول سال‌های گذشته و دولت فعلی نیز از ما خواسته‌اند - تردیدی در این باره وجود نخواهد داشت که ما به هیچ‌وجه قصد تحمیل نظرات خود به دولت یا ارتش پاکستان یا زیر پاگذاشتن تمامیت ارضی این کشور را نداریم و فقط می‌خواهیم رابطه خود را با پاکستان به سطح روابطمان با دیگر کشورها ارتقا دهیم تا بتوانیم به مردم پاکستان در ساختن آینده خود کمک کنیم.
گزارش‌ها و دیدگاه‌هایی درباره لایحه کری-لوگر وجود دارند و یکی از این نظرها این بود که شاید ایالات متحده با این لایحه تلاش می‌کند برنامه هسته‌ای پاکستان را متوقف کند و به این موضوع بویژه در یکی از بندهای آن که می‌گوید «اطلاعات یا دسترسی افرادی که در فرآیند دستیابی به مواد هسته‌ای حضور دارند»، اشاره شده است، بنابراین مردم پاکستان می‌گویند که به دست آوردن مواد هسته‌ای، ارتباطی با گسترش [سلاح‌های هسته‌ای] ندارد، ولی این نکته در لایحه مورد اشاره قرار گرفته بود و آنها اعتقاد دارند هدف این بند از لایحه، توقف گسترش سلاح‌های هسته‌ای نیست، بلکه شاید توقف برنامه هسته‌ای پاکستان است.
خب این نکته اصلا چیزی نیست که در فرآیند تصویب این قانون در نظر گرفته شده بود. نخست اجازه دهید به این موضوع اشاره کنم که ما کاملا به دولت پاکستان و ارتش این کشور در تلاش برای محافظت از زرادخانه هسته‌ای پاکستان اعتماد داریم. ما هیچ دلیلی برای تردید درباره اقدامات جدی و مهمی که پاکستان تاکنون انجام داده است، نداریم، ولی ما درباره گسترش سلاح‌های هسته‌ای نگران هستیم و من فکر می‌کنم پاکستان نیز باید در این‌باره نگران باشد. اگر تروریست‌ها به نقطه دیگری از جهان رفته به موادی جهت منفجر کردن بمبی که دارای مواد هسته‌ای است، دست یابند، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ چه این اتفاق در پاکستان بیفتد، چه در افغانستان، خاورمیانه، اروپا یا ایالات متحده، اتفاقی ویران‌کننده خواهد بود. من فکر می‌کنم همه افرادی که اهمیت این نکته را می‌دانند که چنین موادی نباید به دست افراد ناصالح برسد با ما موافق هستند، ولی این موضوع هیچ ارتباطی به اعتماد ما نسبت به برنامه پاکستان ندارد.
خانم وزیر! بگذارید راجع به جنگ با تروریسم صحبت کنیم، نیروهای پاکستان در استان وزیرستان درحال مبارزه با طالبان هستند ولی این نگرانی وجود دارد که با حمله پاکستانی‌ها به این مناطق به پست‌های بازرسی در مرز افغانستان نیز صدمه وارد شده است. آیا دلیل خاصی برای این امر وجود داشت؟
خیر اصلا. من از این موضوع مطلع نیستم ولی می‌دانم ما خیلی از عملکرد ارتش پاکستان راضی هستیم. به نظر می‌رسد تلاش حساب شده‌ای برای تعقیب طالبان باشد.معتقدم سوال شما به بخشی از نگرانی امنیت مرزی و چگونگی برخورد با طالبان بدون صدمه زدن به مردم پاکستان و افغانستان بازمی‌گردد. عده‌ای از پاکستانی‌ها و افغان‌ها به مرزهای همسایه پناهنده می‌شوند. درباره جزئیات عملیات نظامی پاکستان اطلاعی ندارم ولی می‌دانم دولت اوباما متعهد به مبارزه علیه طالبان در افغانستان است.
شما نخستین کسی نیستید که نسبت به مذاکره با عده‌ای از مقامات طالبان که از القاعده دوری جستند سخن گفتید آیا پیشرفتی داشته‌اید؟
فکر نمی‌کنم این امر جزئی از استراتژی گسترده آمریکا در رابطه با مردم افغانستان باشد، افرادی که به اصطلاح خود را طالبان نامیدند و خواستار برقراری مذاکره هستند تاکنون چه تلاشی برای همکاری در مبارزه با تروریسم انجام داده‌اند. ما از دولت پاکستان بویژه سرویس اطلاعاتی انتظار همکاری داریم.
آیا این امر بامبارزه علیه طالبان در پاکستان منطبق است؟
این به تصمیم دولت پاکستان بستگی دارد.
بزرگ‌ترین مساله، کمبود اعتماد میان 2 دولت پاکستان و آمریکاست، طبق گزارش‌ها اکثریت پاکستانی‌ها به آمریکایی‌ها اعتماد ندارند و بالعکس. آیا استراتژی تازه‌ای برای حل این مشکل وجود دارد؟
فکر می‌کنم آقای اوباما و من متعهد به پیشبرد همکاری‌ها با پاکستان هستیم، این امر نه تنها رابطه 2 دولت بلکه رابطه میان ارتش‌ها، سرویس‌های اطلاعاتی و مردم است. من و آقای اوباما به فرهنگ پاکستان علاقه داریم. همکاری متقابل، یک‌شبه حاصل نمی‌شود، ولی معتقدم در 9 ماه گذشته شاهد پیشرفت بوده‌ایم. ما در حال گسترش روابط میان ارتش و سرویس اطلاعاتی هستیم. نسبت به آغاز دوباره مذاکرات استراتژیک میان پاکستان و آمریکا امیدوارم. ما منافع مشترکی داریم که در زمینه‌های اقتصاد، سرمایه‌گذاری، بهداشت و انرژی وجود دارد. در میان نیروهای محافظه‌کار پاکستان نیز شوق به همکاری وجود دارد ولی در عملیات مبارزه با طالبان، نیروهای امنیتی با کمبود سلاح روبه‌رو هستند و کمک 2 میلیون دلاری آمریکا هنوز به این کشور ارائه نشده است. ما سعی داریم جو همکاری در مناسبات 2 کشور را گسترش دهیم، ما به مالیات‌دهندگان آمریکایی مدیون هستیم ولی ممکن است این پول در دستان نیروهای امنیتی مستقیم استفاده نشود در عین حال این بی‌اعتمادی به یکدیگر موضوع خاصی نیست و ما به دنبال پاسخ دادن هستیم. موضوع دیگر روابط پاکستان و هندوستان است. آقای اوباما درباره موضوع کشمیر در کمپین انتخاباتی خود صحبت کرده بود، این مساله نشان می‌دهد ما تا چه اندازه به موضوع حساس شبه قاره علاقه‌مندیم و با انتخاب ریچارد هالبروک از سوی رئیس‌جمهور، کاخ سفید تلاش می‌کند مشکلات منطقه را از نزدیک لمس کند.
خانم کلینتون! بسیاری از مردم پاکستان بر این باورند که جنگ در افغانستان آغازی است که شما در آمریکا سناریویی برای اتمام آن در نظر ندارید. با توجه به چنین برداشتی از حضور نظامی ایالات متحده شما آینده حضور ارتش آمریکا و ناتو را در افغانستان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
باید به شما این نکته را تاکید کنم که باراک اوباما به افغانستان به عنوان جنگی بی‌پایان نگاه نمی‌کند. ما اکنون در حال بررسی نحوه مبارزه با تروریسم سازمان‌یافته در این کشور هستیم. اوباما راه‌هایی را در نظر دارد تا از آن طریق بتوان امنیت و آرامش را به افغانستان و پس از آن پاکستان بازگرداند. من رئیس‌جمهور آمریکا نیستم و بگذارید اوباما در فرصتی مناسب در این باره صحبت کند.
امیدوارم از سفرتان در اسلا‌م‌آباد لذت ببرید و بتوانید به نتایج مطلوبی دست یابید. بار دیگر از اینکه برای این ملاقات وقتی در اختیار ما گذاشتید از شما تشکر می‌کنم.
من هم از شما تشکر می‌کنم و امیدوارم همانطور که شما گفتید نتایج مثبتی در این سفر عاید ما و پاکستانی‌ها شود.
ترجمه: سید بهزاد اخلاقی هیلاری کلینتون در گفت‌وگو با شبکه تلویزیونیGEO :
آمریکا به دنبال پاکستان بدون سلاح هسته‌ای است
در میان سیاستگذاران آمریکایی، پاکستان معمولا به خط مقدم جبهه مبارزه با تروریسم تشبیه می‌شود. هرچند پاسخ پاکستان به لایحه کری – لوگر نشان‌دهنده این است که تفاوت زیادی میان برداشت واشنگتن از موضوع پاکستان تا آن برداشتی که در اسلا‌م‌آباد از سیاست‌های آن می‌شود وجود دارد اما ایالات متحده کماکان در امور پاکستان بعضا اظهارنظر‌هایی می‌کند که در اسلا‌م‌آباد به آن توجه ویژه‌ای می‌شود. به ما بگویید به عنوان نخستین سفر شما به پاکستان با سمت وزیر خارجه، شما چه برداشتی از اوضاع موجود در کشور ما دارید و بیشتر به چه مواردی توجه نشان خواهید داد؟
من خیلی به سفرم به پاکستان امیدوار هستم. این پنجمین سفر من است که یکی از آنها به عنوان زن اول آمریکا، 3 تا از آنها به عنوان سناتور و این سفر نیز به عنوان وزیر خارجه انجام شده است. فکر می‌کنم این خیلی مهم است که میان2 کشور مذاکرات نزدیکی انجام شود. امید اصلی من آن است که بتوانم برگ جدیدی میان روابط پاکستان و کشورم رقم بزنم. این سفر شخصا برای من بسیار خوشایند است. من دوستان پاکستانی زیادی دارم و همانطور که می‌دانید پاکستانی- آمریکایی‌های بسیاری در ایالات متحده زندگی می‌کنند.
قبل از سفرتان اظهاراتی را از آقای هالبروک شنیده بودیم. ایشان ایجاد یک کارگروه آمریکایی برای کمک و برنامه‌ریزی برای خروج از بحران انرژی حال حاضر پاکستان را نوید داده‌اند. می‌توانید به ما بگوید آیا در این موارد صحبت کرده‌اید یا اینکه آیا پاکستان در این روزها بیشتر به سرمایه‌گذاری اقتصادی نیاز ندارد تا تغییر در الگوی‌های مصرف انرژی؟
خب شما در هر 2 مورد درست می‌گویید و دقیقا به همین دلیل است که درباره گشودن صفحه جدید میان روابط آمریکا و پاکستان صحبت کرده‌ام. ما قصد داریم به مردم و دولت شما کمک کنیم تا دولت نیازهای مردم را درک کرده و آن را برطرف کند و البته مهم‌تر از همه، مساله انرژی بویژه بحران برق و همینطور بهبود وضعیت بازار کار در پاکستان است. ما به دنبال راه‌های اقتصادی و ایجاد فضای خوب سرمایه‌گذاری در پاکستان هستیم.
این امید بسیار قوی ما است که با پاکستان به عنوان یک همکار همکاری کنیم. البته باید گفت پاکستان آینده‌اش را خودش تعیین می‌کند و مردم باید احترام به حکومت مرکزی را حفظ کنند. امیدوارم راهی برای اینکه با مردم و دولت پاکستان کار کنیم بیابیم و به دولت پاکستان بگوییم آنچه مردم در اینجا می‌خواهند چیزی است که مردم دیگر نقاط جهان نیز آن را می‌خواهند؛ شغل خوب تحصیلات، بهداشت و انرژی، مجموعه تشکیل‌دهنده بسته من به پاکستان است.
درباره لایحه کری-لوگر همان طور که مقامات ایالات متحده اظهار داشتند، قرار بود این لایحه از مردم پاکستان حمایت کند، ولی با شرایط پیش آمده نوعی بدبینی در پاکستان به وجود آمده و بسیاری از مردم پاکستان بر این باورند که شاید شرایطی که در این لایحه مطرح شده، همچنان به این معناست که ایالات متحده به نیروهای امنیتی پاکستان اعتماد ندارد و معتقد نیست که پاکستان شریکی قابل اعتماد برای مبارزه با تروریسم است.
خب اجازه دهید به این موضوع پاسخ دهم و متشکرم از اینکه این موضوع را مطرح کردید، زیرا در این باره اطلاعات نادرستی وجود دارد که امیدوارم بتوانم آنها را اصلاح کنم. نخست اینکه فداکاری‌هایی که مردم پاکستان در مبارزه با افراط‌گرایان ستیزه‌جو انجام می‌دهند، فوق‌العاده است؛ شجاعت نظامیان شما و اقدامات و تلاش‌های کاملا مصمم و قدرتمندی که هم‌اکنون جهت ریشه‌کن کردن افراط‌گرایانی که زندگی، اموال و آینده پاکستان را تهدید می‌کنند، انجام می‌گیرد. دیگر اینکه هدف ما در لایحه کری-لوگر، ارائه کمک‌هایی بیش از همیشه به بخش غیرنظامی در پاکستان بود، بدین ترتیب که برخی از نیازهای ضروری مردم که مدت‌هاست درباره آنها با من صحبت می‌شود، مورد توجه قرار گیرد و ما دریابیم که چگونه می‌توانیم مطمئن شویم پاکستان سرنوشت خود را رقم می‌زند و من از اقداماتی که جهت شفاف‌سازی این اطلاعات صورت گرفته است، استقبال می‌کنم و نکته سوم اینکه شرایطی برای پاکستان در نظر گرفته نشده است. شرایطی وجود دارد که ما برای خود در نظر گرفته ایم. پرسش‌هایی وجود دارند که ما در همه برنامه‌های امدادرسانی که برای سال‌های متمادی انجام می‌دهیم، از خود می‌پرسیم تا مطمئن شویم بهترین مشارکت را انجام می‌دهیم و کمک‌هایی قابل استفاده ارائه می‌کنیم.
بنابراین فکر می‌کنم اگر ما بتوانیم آنچه را که می‌خواهیم انجام دهیم به روشنی شرح دهیم - که حقیقتا چیزی است که مردم پاکستان در طول سال‌های گذشته و دولت فعلی نیز از ما خواسته‌اند - تردیدی در این باره وجود نخواهد داشت که ما به هیچ‌وجه قصد تحمیل نظرات خود به دولت یا ارتش پاکستان یا زیر پاگذاشتن تمامیت ارضی این کشور را نداریم و فقط می‌خواهیم رابطه خود را با پاکستان به سطح روابطمان با دیگر کشورها ارتقا دهیم تا بتوانیم به مردم پاکستان در ساختن آینده خود کمک کنیم.
گزارش‌ها و دیدگاه‌هایی درباره لایحه کری-لوگر وجود دارند و یکی از این نظرها این بود که شاید ایالات متحده با این لایحه تلاش می‌کند برنامه هسته‌ای پاکستان را متوقف کند و به این موضوع بویژه در یکی از بندهای آن که می‌گوید «اطلاعات یا دسترسی افرادی که در فرآیند دستیابی به مواد هسته‌ای حضور دارند»، اشاره شده است، بنابراین مردم پاکستان می‌گویند که به دست آوردن مواد هسته‌ای، ارتباطی با گسترش [سلاح‌های هسته‌ای] ندارد، ولی این نکته در لایحه مورد اشاره قرار گرفته بود و آنها اعتقاد دارند هدف این بند از لایحه، توقف گسترش سلاح‌های هسته‌ای نیست، بلکه شاید توقف برنامه هسته‌ای پاکستان است.
خب این نکته اصلا چیزی نیست که در فرآیند تصویب این قانون در نظر گرفته شده بود. نخست اجازه دهید به این موضوع اشاره کنم که ما کاملا به دولت پاکستان و ارتش این کشور در تلاش برای محافظت از زرادخانه هسته‌ای پاکستان اعتماد داریم. ما هیچ دلیلی برای تردید درباره اقدامات جدی و مهمی که پاکستان تاکنون انجام داده است، نداریم، ولی ما درباره گسترش سلاح‌های هسته‌ای نگران هستیم و من فکر می‌کنم پاکستان نیز باید در این‌باره نگران باشد. اگر تروریست‌ها به نقطه دیگری از جهان رفته به موادی جهت منفجر کردن بمبی که دارای مواد هسته‌ای است، دست یابند، چه اتفاقی رخ می‌دهد؟ چه این اتفاق در پاکستان بیفتد، چه در افغانستان، خاورمیانه، اروپا یا ایالات متحده، اتفاقی ویران‌کننده خواهد بود. من فکر می‌کنم همه افرادی که اهمیت این نکته را می‌دانند که چنین موادی نباید به دست افراد ناصالح برسد با ما موافق هستند، ولی این موضوع هیچ ارتباطی به اعتماد ما نسبت به برنامه پاکستان ندارد.
خانم وزیر! بگذارید راجع به جنگ با تروریسم صحبت کنیم، نیروهای پاکستان در استان وزیرستان درحال مبارزه با طالبان هستند ولی این نگرانی وجود دارد که با حمله پاکستانی‌ها به این مناطق به پست‌های بازرسی در مرز افغانستان نیز صدمه وارد شده است. آیا دلیل خاصی برای این امر وجود داشت؟
خیر اصلا. من از این موضوع مطلع نیستم ولی می‌دانم ما خیلی از عملکرد ارتش پاکستان راضی هستیم. به نظر می‌رسد تلاش حساب شده‌ای برای تعقیب طالبان باشد.معتقدم سوال شما به بخشی از نگرانی امنیت مرزی و چگونگی برخورد با طالبان بدون صدمه زدن به مردم پاکستان و افغانستان بازمی‌گردد. عده‌ای از پاکستانی‌ها و افغان‌ها به مرزهای همسایه پناهنده می‌شوند. درباره جزئیات عملیات نظامی پاکستان اطلاعی ندارم ولی می‌دانم دولت اوباما متعهد به مبارزه علیه طالبان در افغانستان است.
شما نخستین کسی نیستید که نسبت به مذاکره با عده‌ای از مقامات طالبان که از القاعده دوری جستند سخن گفتید آیا پیشرفتی داشته‌اید؟
فکر نمی‌کنم این امر جزئی از استراتژی گسترده آمریکا در رابطه با مردم افغانستان باشد، افرادی که به اصطلاح خود را طالبان نامیدند و خواستار برقراری مذاکره هستند تاکنون چه تلاشی برای همکاری در مبارزه با تروریسم انجام داده‌اند. ما از دولت پاکستان بویژه سرویس اطلاعاتی انتظار همکاری داریم.
آیا این امر بامبارزه علیه طالبان در پاکستان منطبق است؟
این به تصمیم دولت پاکستان بستگی دارد.
بزرگ‌ترین مساله، کمبود اعتماد میان 2 دولت پاکستان و آمریکاست، طبق گزارش‌ها اکثریت پاکستانی‌ها به آمریکایی‌ها اعتماد ندارند و بالعکس. آیا استراتژی تازه‌ای برای حل این مشکل وجود دارد؟
فکر می‌کنم آقای اوباما و من متعهد به پیشبرد همکاری‌ها با پاکستان هستیم، این امر نه تنها رابطه 2 دولت بلکه رابطه میان ارتش‌ها، سرویس‌های اطلاعاتی و مردم است. من و آقای اوباما به فرهنگ پاکستان علاقه داریم. همکاری متقابل، یک‌شبه حاصل نمی‌شود، ولی معتقدم در 9 ماه گذشته شاهد پیشرفت بوده‌ایم. ما در حال گسترش روابط میان ارتش و سرویس اطلاعاتی هستیم. نسبت به آغاز دوباره مذاکرات استراتژیک میان پاکستان و آمریکا امیدوارم. ما منافع مشترکی داریم که در زمینه‌های اقتصاد، سرمایه‌گذاری، بهداشت و انرژی وجود دارد. در میان نیروهای محافظه‌کار پاکستان نیز شوق به همکاری وجود دارد ولی در عملیات مبارزه با طالبان، نیروهای امنیتی با کمبود سلاح روبه‌رو هستند و کمک 2 میلیون دلاری آمریکا هنوز به این کشور ارائه نشده است. ما سعی داریم جو همکاری در مناسبات 2 کشور را گسترش دهیم، ما به مالیات‌دهندگان آمریکایی مدیون هستیم ولی ممکن است این پول در دستان نیروهای امنیتی مستقیم استفاده نشود در عین حال این بی‌اعتمادی به یکدیگر موضوع خاصی نیست و ما به دنبال پاسخ دادن هستیم. موضوع دیگر روابط پاکستان و هندوستان است. آقای اوباما درباره موضوع کشمیر در کمپین انتخاباتی خود صحبت کرده بود، این مساله نشان می‌دهد ما تا چه اندازه به موضوع حساس شبه قاره علاقه‌مندیم و با انتخاب ریچارد هالبروک از سوی رئیس‌جمهور، کاخ سفید تلاش می‌کند مشکلات منطقه را از نزدیک لمس کند.
خانم کلینتون! بسیاری از مردم پاکستان بر این باورند که جنگ در افغانستان آغازی است که شما در آمریکا سناریویی برای اتمام آن در نظر ندارید. با توجه به چنین برداشتی از حضور نظامی ایالات متحده شما آینده حضور ارتش آمریکا و ناتو را در افغانستان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
باید به شما این نکته را تاکید کنم که باراک اوباما به افغانستان به عنوان جنگی بی‌پایان نگاه نمی‌کند. ما اکنون در حال بررسی نحوه مبارزه با تروریسم سازمان‌یافته در این کشور هستیم. اوباما راه‌هایی را در نظر دارد تا از آن طریق بتوان امنیت و آرامش را به افغانستان و پس از آن پاکستان بازگرداند. من رئیس‌جمهور آمریکا نیستم و بگذارید اوباما در فرصتی مناسب در این باره صحبت کند.
امیدوارم از سفرتان در اسلا‌م‌آباد لذت ببرید و بتوانید به نتایج مطلوبی دست یابید. بار دیگر از اینکه برای این ملاقات وقتی در اختیار ما گذاشتید از شما تشکر می‌کنم.
من هم از شما تشکر می‌کنم و امیدوارم همانطور که شما گفتید نتایج مثبتی در این سفر عاید ما و پاکستانی‌ها شود.
ترجمه: سید بهزاد اخلاقی ارسال نظر
پربیننده