چند نکته به بهانه اکران «کتاب قانون»
جامعه‌شناسی خودمانی!
«کتاب قانون» فیلمی چندوجهی است. بعضی آن را طنز می‌دانند؛ برخی ملودرام و عده‌ای اجتماعی. اما ورای اینها و فارغ از هرگونه تعریف سینمایی، فیلم اخیر مازیار میری به زعم نگارنده، فیلمی تلخ، گزنده و هشداردهنده است. برای آنها که «جامعه شناسی خودمانی» حسن نراقی را خوانده‌اند، عاریت گرفتن اسم كتاب براي عنوان اين مطلب، گویای منظور فیلم است. قصه فیلم با تیتراژ آغاز می‌شود و مخاطب می‌فهمد که قرار است خانواده‌ای برای جوانشان زن انتخاب کنند.این جوان، مهندس رحمان توانا (پرویز پرستویی) است.اوهمراه با هیاتی برای شرکت در یک جلسه مذاکره به لبنان میرود و در آنجا با یک خانم جوان مسیحی به نام «ژولیت خمسه» آشنا می‌شود. او زبان فارسی را یادگرفته و تا حدودی با ادبیات ایرانی آشنایی دارد. این آشنایی به عشقی میان این دو تبدیل می‌شود که در نهایت ازدواج می‌کنند. مهندس توانا همسر تازهمسلمان خود را به ایران میآورد و زندگی با او را در خانواده سنتی خود آغاز میکند. فیلم قرارنیست تقابل 2 فرهنگ را نشان دهد؛ اگرچه این وجه هم از فیلم استنباط می‌شود. قرار نیست غربت و مهجوریت را نشان دهد، تاکیدی بر عنصر آشنای اختلاف مادر شوهر با عروس ندارد، حتی قصد ندارد بحث نخ نمای باردار نشدن عروس و سرکوفت زدن‌ها را دوباره به یادمان آورد، ورای همه اینها تلنگری است که فیلم می‌خواهد به مخاطبش بزند.چند سال پیش و زمانی که فیلم در مرحله پیش تولید بود، تهیه کننده(محسن علی اکبری) «کتاب قانون» را فیلمی بر اساس آموزه‌های قرآن عنوان کرد.همان زمان کارگردان نسبت به این تعریف واکنش نشان داد و حالا در می‌یابیم که به راستی فیلم به سیاق دیگر فیلم‌های اخلاقی قصد امر و نهی ندارد و تنها به دنبال همان تلنگر است؛چیزی که در این نیم قرن بسیاری از روشنفکران دغدغه‌مند به دنبال آن بوده‌اند، اینکه ما چگونه ما شدیم یا اینکه چرا غرب پیشرفت کرد و ما عقب ماندیم و اینکه چرا گاهی برداشتی چنین سطحی از دین داریم و چرا ما فقط اسم مسلمان را یدک می‌کشیم و به قول سیدجمال الدین اسدآبادی؛ «رفتم غرب مسلمان دیدم اسلام ندیدم، آمدم ایران اسلام دیدم مسلمان ندیدم». حالا اینکه برخی به اکران فیلم معترض هستند، عجیب می‌نماید. شاید دوستان به نوع بیان فیلم ایراد داشته باشند که شکی نیست به لحاظ فرم و محتوا صورت‌های دیگری برای فیلم می‌توان متصور بود که قطعا با استقبال سازندگان مواجه می‌شود اما اینکه بخواهیم ریشه فیلم را از ته بزنیم بی‌انصافی و حتی ظلم است. اینکه جواد شمقدری برای اکران فیلمی که در زمان مدیریت پیشین معاونت سینمایی ارشاد به محاق رفته بود، مؤاخذه شود، چندان خوشایند نیست. امیدواریم در ادامه، تصمیم‌های اینچنین شمقدری و دیگر مدیران سینمایی با اینگونه استدلال‌های نه چندان متقن، خدشه دار نشود. سابقه این گروه راه هرگونه نگرانی را می‌بندد ضمن اینکه دغدغه و پیشینه سازندگان «کتاب قانون» بویژه شخص محسن علی اکبری بر کسی پوشیده نیست.
درشتي ونرمي
خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی‌وقت هیبت ببرد. نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.
درشتی و نرمی به هم در به است
چو فاصد که جراح و مرهم نه است
درشتی نگیرد خردمند پیش
نه سستی که ناقص کند قدر خویش
نه مر خویشتن را فزونی نهد
نه یکباره تن در مذلت دهد
گلستان سعدی
بازتاب حاشیه‌سازی رسانه‌های داخلی در خارج از کشور
رقم دستمزد بازیگران سینمای ایران سوژه «گاردین»
مناقشات اخیر در سینمای ایران درباره پرداخت دستمزدهای ده‌ها میلیونی به بازیگران صاحبنام، سوژه رسانه‌های خارجی شد. در همین راستا روزنامه «گاردین» چاپ انگلیس در شماره روز یکشنبه خود با چاپ مطلبی درباره بازیگران سینمای ایران که دستمزدهای کلان دریافت می‌کنند، عکس
«محمدرضا گلزار» را در اول گزارش خود آورد. به گزارش ایسنا، گاردین نوشت: دریافت 55هزار پوند، فقط برای 3 روز بازی در فیلم «دموکراسی در روز روشن» بسیار ایده‌آل است، اما این درآمد چشمگیر می‌تواند پیامدهایی چون تنبیه مالیاتی نیز در پی داشته باشد. گاردین بدون اشاره به تکذیب چنین راهکاری از سوی مدیرکل اداره نظارت و ارزشیابی وزارت فرهنگ و ارشاد، در ادامه گزارش خود آورده است: این اقدام احتمالی ازسوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران پس از آن صورت می‌گیرد که علنی‌شدن دستمزد محمدرضا گلزار موجب شد تا استادی از منتقدین فیلم در یک برنامه تلویزیونی پرده از نام دیگر بازیگرانی که دستمزد کلان می‌گیرند، بردارد و آنها را سرزنش کند. این روزنامه انگلیسی با ارائه تحلیل‌هایی نوشت: تهیه‌کنندگان و کارگردانان سینمای ایران از فهرست ارائه‌شده توسط یک منتقد استفاده کرده و هشدار داده‌اند که این اتفاق افزایش هزینه‌های تولید و تضعیف اعتبار صنعت فیلم را در پی خواهد داشت. گاردین در ادامه مطلب خود آورده است: برخی بازیگران سینمای ایران در واکنش به این امر مدعی شده‌اند که دستمزدهای آنها را اگر با دستمزد فوتبالیست‌های لیگ برتر مقایسه کنند و عمر کوتاه بازیگری آنها را در نظر بگیرند، توجیه‌پذیر خواهد بود. نگاه
چند نکته به بهانه اکران «کتاب قانون»
جامعه‌شناسی خودمانی!
«کتاب قانون» فیلمی چندوجهی است. بعضی آن را طنز می‌دانند؛ برخی ملودرام و عده‌ای اجتماعی. اما ورای اینها و فارغ از هرگونه تعریف سینمایی، فیلم اخیر مازیار میری به زعم نگارنده، فیلمی تلخ، گزنده و هشداردهنده است. برای آنها که «جامعه شناسی خودمانی» حسن نراقی را خوانده‌اند، عاریت گرفتن اسم كتاب براي عنوان اين مطلب، گویای منظور فیلم است. قصه فیلم با تیتراژ آغاز می‌شود و مخاطب می‌فهمد که قرار است خانواده‌ای برای جوانشان زن انتخاب کنند.این جوان، مهندس رحمان توانا (پرویز پرستویی) است.اوهمراه با هیاتی برای شرکت در یک جلسه مذاکره به لبنان میرود و در آنجا با یک خانم جوان مسیحی به نام «ژولیت خمسه» آشنا می‌شود. او زبان فارسی را یادگرفته و تا حدودی با ادبیات ایرانی آشنایی دارد. این آشنایی به عشقی میان این دو تبدیل می‌شود که در نهایت ازدواج می‌کنند. مهندس توانا همسر تازهمسلمان خود را به ایران میآورد و زندگی با او را در خانواده سنتی خود آغاز میکند. فیلم قرارنیست تقابل 2 فرهنگ را نشان دهد؛ اگرچه این وجه هم از فیلم استنباط می‌شود. قرار نیست غربت و مهجوریت را نشان دهد، تاکیدی بر عنصر آشنای اختلاف مادر شوهر با عروس ندارد، حتی قصد ندارد بحث نخ نمای باردار نشدن عروس و سرکوفت زدن‌ها را دوباره به یادمان آورد، ورای همه اینها تلنگری است که فیلم می‌خواهد به مخاطبش بزند.چند سال پیش و زمانی که فیلم در مرحله پیش تولید بود، تهیه کننده(محسن علی اکبری) «کتاب قانون» را فیلمی بر اساس آموزه‌های قرآن عنوان کرد.همان زمان کارگردان نسبت به این تعریف واکنش نشان داد و حالا در می‌یابیم که به راستی فیلم به سیاق دیگر فیلم‌های اخلاقی قصد امر و نهی ندارد و تنها به دنبال همان تلنگر است؛چیزی که در این نیم قرن بسیاری از روشنفکران دغدغه‌مند به دنبال آن بوده‌اند، اینکه ما چگونه ما شدیم یا اینکه چرا غرب پیشرفت کرد و ما عقب ماندیم و اینکه چرا گاهی برداشتی چنین سطحی از دین داریم و چرا ما فقط اسم مسلمان را یدک می‌کشیم و به قول سیدجمال الدین اسدآبادی؛ «رفتم غرب مسلمان دیدم اسلام ندیدم، آمدم ایران اسلام دیدم مسلمان ندیدم». حالا اینکه برخی به اکران فیلم معترض هستند، عجیب می‌نماید. شاید دوستان به نوع بیان فیلم ایراد داشته باشند که شکی نیست به لحاظ فرم و محتوا صورت‌های دیگری برای فیلم می‌توان متصور بود که قطعا با استقبال سازندگان مواجه می‌شود اما اینکه بخواهیم ریشه فیلم را از ته بزنیم بی‌انصافی و حتی ظلم است. اینکه جواد شمقدری برای اکران فیلمی که در زمان مدیریت پیشین معاونت سینمایی ارشاد به محاق رفته بود، مؤاخذه شود، چندان خوشایند نیست. امیدواریم در ادامه، تصمیم‌های اینچنین شمقدری و دیگر مدیران سینمایی با اینگونه استدلال‌های نه چندان متقن، خدشه دار نشود. سابقه این گروه راه هرگونه نگرانی را می‌بندد ضمن اینکه دغدغه و پیشینه سازندگان «کتاب قانون» بویژه شخص محسن علی اکبری بر کسی پوشیده نیست.
درشتي ونرمي
خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی‌وقت هیبت ببرد. نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.
درشتی و نرمی به هم در به است
چو فاصد که جراح و مرهم نه است
درشتی نگیرد خردمند پیش
نه سستی که ناقص کند قدر خویش
نه مر خویشتن را فزونی نهد
نه یکباره تن در مذلت دهد
گلستان سعدی
بازتاب حاشیه‌سازی رسانه‌های داخلی در خارج از کشور
رقم دستمزد بازیگران سینمای ایران سوژه «گاردین»
مناقشات اخیر در سینمای ایران درباره پرداخت دستمزدهای ده‌ها میلیونی به بازیگران صاحبنام، سوژه رسانه‌های خارجی شد. در همین راستا روزنامه «گاردین» چاپ انگلیس در شماره روز یکشنبه خود با چاپ مطلبی درباره بازیگران سینمای ایران که دستمزدهای کلان دریافت می‌کنند، عکس
«محمدرضا گلزار» را در اول گزارش خود آورد. به گزارش ایسنا، گاردین نوشت: دریافت 55هزار پوند، فقط برای 3 روز بازی در فیلم «دموکراسی در روز روشن» بسیار ایده‌آل است، اما این درآمد چشمگیر می‌تواند پیامدهایی چون تنبیه مالیاتی نیز در پی داشته باشد. گاردین بدون اشاره به تکذیب چنین راهکاری از سوی مدیرکل اداره نظارت و ارزشیابی وزارت فرهنگ و ارشاد، در ادامه گزارش خود آورده است: این اقدام احتمالی ازسوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران پس از آن صورت می‌گیرد که علنی‌شدن دستمزد محمدرضا گلزار موجب شد تا استادی از منتقدین فیلم در یک برنامه تلویزیونی پرده از نام دیگر بازیگرانی که دستمزد کلان می‌گیرند، بردارد و آنها را سرزنش کند. این روزنامه انگلیسی با ارائه تحلیل‌هایی نوشت: تهیه‌کنندگان و کارگردانان سینمای ایران از فهرست ارائه‌شده توسط یک منتقد استفاده کرده و هشدار داده‌اند که این اتفاق افزایش هزینه‌های تولید و تضعیف اعتبار صنعت فیلم را در پی خواهد داشت. گاردین در ادامه مطلب خود آورده است: برخی بازیگران سینمای ایران در واکنش به این امر مدعی شده‌اند که دستمزدهای آنها را اگر با دستمزد فوتبالیست‌های لیگ برتر مقایسه کنند و عمر کوتاه بازیگری آنها را در نظر بگیرند، توجیه‌پذیر خواهد بود. ارسال نظر
پربیننده