امیر حاج‌رضایی
جامعه فوتبال باید اخلاقی شود؛ در این مساله شکی نیست و باشگاه‌ها نیز نمی‌توانند نافی مسؤولیت خویش در این حوزه شوند. به یقین نه تنها فوتبال بلکه کل ورزش اگر از اخلاق و هنجارهای پذیرفته شده اخلاقی و فرهنگی جامعه تهی شود، رنگ و بویی ایرانی و اسلامی نخواهد داشت.معتقدم مسائل و مشکلات فرهنگی فوتبال کشورمان با شعار حل نمی‌شود بلکه به یک عزم ملی برای حل آنها نیاز دارد.برای رفع معضلات فرهنگی ورزش فوتبال ابتدا باید این رشته ورزشی را آسیب‌شناسی کنیم زیرا فوتبال یک پدیده اجتماعی تاثیر گذار است، از این رو باید از منظر
جامعه شناسی،روانشناسی، حقوق و دیگر رشته‌های مرتبط به آن نگاه شود. بعد از آسیب شناسی نیاز داریم ناهنجاری‌ها و ریشه‌های آن را شناسایی و راهکارهای مناسب برای کاهش این مسائل را پیدا کنیم. این موضوع در یک برنامه میان‌مدت قابل اجرا نیست چرا که مسائل فرهنگی ورزش یک روزه و در ورزشگاه‌ها متولد نشده‌اند تا به شكل دستوری و یا با طرح‌های نخ نما مانند شعار و پلاکارد بتوان آنها را حل کرد. ناهنجاری‌ها در ورزش ریشه‌های اجتماعی دارد برهمین اساس سازمان‌های زیادی مانند سازمان ورزش، آموزش و پرورش، دولت و دیگر نهاد‌های مرتبط می‌توانند به رفع این مسائل کمک کنند. از طرف دیگر مسؤولان باید در انتخاب مدیران باشگاه‌های فوتبال نیز دقت فراوانی داشته باشند، مدیران باشگاه‌ها افزون بر تحصیلات عالیه باید خوشنام و صاحب پایگاه اجتماعی نیز باشند، آنها باید منافع ملی را بر منافع شخصی اولویت دهند.درحال حاضر بیش از
۸۰ باشگاه فوتبال به طور رسمی و در رده‌های سنی مختلف در سطح کشورفعال هستند که بعضا مدیران کارآمدی این باشگاه‌ها را اداره نمی‌کنند. وقتی یک مدیر باشگاه با ادبیات مستعمل و نازیبا اظهار نظر می‌کند، دیگرنمی توان از مربی و بازیکن این تیم انتظار رفتار و سخنان معقول داشت. این مسائل زنجیروار به یکدیگر وصل هستند. متاسفانه اوضاع روز به روز بدتر شده و همه سعی می‌کنند خود را از این کار کنار بکشند تا متهم نشوند. من دوست ندارم کسی را متهم کنم،چون مردم به خوبی در جریان همه اتفاقات روز فوتبال هستند و درگیری‌ها، بیانیه‌ها و فحاشی‌ها در فوتبال را می‌بینند. اما حرف من این است که اگر از ابتدا به جای کنترل به سمت تربیت پیش می‌رفتیم این مسائل به هیچ‌وجه پیش نمی‌آمد. متاسفانه سال‌ها این موضوع را رها و فرصت سوزی کرده‌ایم تا اینکه امروز وضع به این ترتیب شده است.امروز ورزشکاران از اینکه ادبیات ورزشگاهی مورد نکوهش همه گروه‌ها قرارگرفته و به یک ضرب‌المثل تبدیل شده است، بسیار ناراحت هستند. متاسفانه از آن هنگام که پول هنگفت وارد این رشته ورزشی در کشورمان شد، مشاغل کاذب نیز در کنارآن شکل گرفت. آنها که سرمایه‌ای نداشتند با دروغ، حیله، نیرنگ و تظاهر صاحب سرمایه‌های زیاد شدند و برخلاف مناطق دیگر دنیا نه تنها پول برای این ورزش در کشور ما سازندگی نداشت بلکه عامل تخریب هم شد که همین موضوع نیز برای مسائل فرهنگی یک تهدید به شمار می‌رود و باید هرچه زودتر فکری به حال آن کرد. اخلاق در فوتبال ما از ریشه خراب است
امیر حاج‌رضایی
جامعه فوتبال باید اخلاقی شود؛ در این مساله شکی نیست و باشگاه‌ها نیز نمی‌توانند نافی مسؤولیت خویش در این حوزه شوند. به یقین نه تنها فوتبال بلکه کل ورزش اگر از اخلاق و هنجارهای پذیرفته شده اخلاقی و فرهنگی جامعه تهی شود، رنگ و بویی ایرانی و اسلامی نخواهد داشت.معتقدم مسائل و مشکلات فرهنگی فوتبال کشورمان با شعار حل نمی‌شود بلکه به یک عزم ملی برای حل آنها نیاز دارد.برای رفع معضلات فرهنگی ورزش فوتبال ابتدا باید این رشته ورزشی را آسیب‌شناسی کنیم زیرا فوتبال یک پدیده اجتماعی تاثیر گذار است، از این رو باید از منظر
جامعه شناسی،روانشناسی، حقوق و دیگر رشته‌های مرتبط به آن نگاه شود. بعد از آسیب شناسی نیاز داریم ناهنجاری‌ها و ریشه‌های آن را شناسایی و راهکارهای مناسب برای کاهش این مسائل را پیدا کنیم. این موضوع در یک برنامه میان‌مدت قابل اجرا نیست چرا که مسائل فرهنگی ورزش یک روزه و در ورزشگاه‌ها متولد نشده‌اند تا به شكل دستوری و یا با طرح‌های نخ نما مانند شعار و پلاکارد بتوان آنها را حل کرد. ناهنجاری‌ها در ورزش ریشه‌های اجتماعی دارد برهمین اساس سازمان‌های زیادی مانند سازمان ورزش، آموزش و پرورش، دولت و دیگر نهاد‌های مرتبط می‌توانند به رفع این مسائل کمک کنند. از طرف دیگر مسؤولان باید در انتخاب مدیران باشگاه‌های فوتبال نیز دقت فراوانی داشته باشند، مدیران باشگاه‌ها افزون بر تحصیلات عالیه باید خوشنام و صاحب پایگاه اجتماعی نیز باشند، آنها باید منافع ملی را بر منافع شخصی اولویت دهند.درحال حاضر بیش از
۸۰ باشگاه فوتبال به طور رسمی و در رده‌های سنی مختلف در سطح کشورفعال هستند که بعضا مدیران کارآمدی این باشگاه‌ها را اداره نمی‌کنند. وقتی یک مدیر باشگاه با ادبیات مستعمل و نازیبا اظهار نظر می‌کند، دیگرنمی توان از مربی و بازیکن این تیم انتظار رفتار و سخنان معقول داشت. این مسائل زنجیروار به یکدیگر وصل هستند. متاسفانه اوضاع روز به روز بدتر شده و همه سعی می‌کنند خود را از این کار کنار بکشند تا متهم نشوند. من دوست ندارم کسی را متهم کنم،چون مردم به خوبی در جریان همه اتفاقات روز فوتبال هستند و درگیری‌ها، بیانیه‌ها و فحاشی‌ها در فوتبال را می‌بینند. اما حرف من این است که اگر از ابتدا به جای کنترل به سمت تربیت پیش می‌رفتیم این مسائل به هیچ‌وجه پیش نمی‌آمد. متاسفانه سال‌ها این موضوع را رها و فرصت سوزی کرده‌ایم تا اینکه امروز وضع به این ترتیب شده است.امروز ورزشکاران از اینکه ادبیات ورزشگاهی مورد نکوهش همه گروه‌ها قرارگرفته و به یک ضرب‌المثل تبدیل شده است، بسیار ناراحت هستند. متاسفانه از آن هنگام که پول هنگفت وارد این رشته ورزشی در کشورمان شد، مشاغل کاذب نیز در کنارآن شکل گرفت. آنها که سرمایه‌ای نداشتند با دروغ، حیله، نیرنگ و تظاهر صاحب سرمایه‌های زیاد شدند و برخلاف مناطق دیگر دنیا نه تنها پول برای این ورزش در کشور ما سازندگی نداشت بلکه عامل تخریب هم شد که همین موضوع نیز برای مسائل فرهنگی یک تهدید به شمار می‌رود و باید هرچه زودتر فکری به حال آن کرد. ارسال نظر
پربیننده