بهار مهرنژاد: شنیده‌اید که می‌گویند: «تو این دنیا هرچی کمتر بفهمی، بیشتر به نفعته؟» اینکه این جمله را چه کسی گفته مهم نیست، مهم حقیقت و نفس جمله است که موجب شده سینه به سینه نقل و ماندگار شود. می‌توانید امتحان کنید. بنده هم از ابتدا با این جمله موافق نبودم اما گذشت زمان و تلخی‌های زندگی موجب شد بیشتر به اهمیت این جمله پی ببرم. یکی دیگر از افرادی که اعتقاد خاصی به این جمله دارد، کورت توخولسکی نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار آلمانی است. او در یکی از داستان‌هایش که در کتاب «بعضی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمن» به چاپ رسیده است، می‌نویسد: «آدم‌ها وقتی مشکل دارن(مگه آدم بی‌مشکل هم پیدا میشه؟!) هر جای دنیا هم که برن، مشکلشون رو با خودشون می‌برن و فقط با یک سری از آدم‌ها می‌تونن رابطه برقرار کنند: از اون ساعتی که بهت پودر نوزاد می‌زنن تا اون ساعتی که تو قبر کرایه‌ای می‌ذارنت، تمام وقایع عمرت فقط و فقط بین 200 نفر آدم می‌مونه.» مجموعه داستان «بعضی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمن» که زنده‌یاد دکتر محمدحسین عضدانلو آن را ترجمه کرده، مجموعه‌ای از نوشته‌های طنز و پرمایه‌ای است که توخولسکی برای افرادی نوشته که می‌خواهند بفهمند انسان‌ها واقعا چه موجوداتی هستند. او معتقد است که آدم‌ها هیچ تصور درستی از واقعیت وجودشان ندارند و به همین دلیل همیشه طوری رفتار می‌کنند که به آنها گفته‌اند. توخولسکی در این کتاب که اتفاقا حجم زیادی هم ندارد، واقعیت آدم‌ها را می‌نویسد. البته هیچ راهکار یا راه‌حلی را پیش روی خواننده نمی‌گذارد، فقط از واقعیت‌هایی که به یک نکته تلخ یا طنز تبدیل شده‌اند، صحبت می‌کند. اگر تا الان برنامه‌ای برای روز جمعه نریخته‌اید به پیشنهاد نگارنده حتما این کتاب را که انتشارات افراز به چاپ رسانده بخرید و مطمئن باشید که با خواندن این کتاب دیگر این آدمی که هستید، نخواهید بود. کتاب دیگری که نشر افراز به چاپ رسانده، مجموعه داستانی است به نام «دزد» که شاهرخ تندرو‌صالح با دستمایه قرار دادن موضوعات اجتماعی آن را نوشته و بازتابی از مجموعه مشکلات ریز و درشتی است که انسان جامعه مدرن امروزی با آن مواجه شده است. تندرو‌صالح بر آن بوده تا در مجموعه داستان دزد عرصه وسیعی از گفتمان‌های متفاوت اجتماعی را پیش روی خواننده قرار دهد. بهره‌گیری از فرم در این مجموعه به گونه‌ای است که با مضامین ریز و درشت متنوع در هر داستان سازگاری یافته و خواننده را مطابق میل نویسنده با ماجراهای کوتاه و مقطعی توصیف شده در داستان درگیر می‌کند. کتاب دیگری که خواندنش در تعطیلات آخر هفته خالی از لطف نیست، کتابی است با نام «سلام، آقای ونسان» نوشته رضا خاکی‌نژاد که در یکی، دو هفته اخیر از سوی نشر چشمه وارد بازار کتاب شده است. خاکی‌نژاد در این مجموعه داستانی با محور قرار دادن ماهیت زندگی و مرگ، داستان‌هایی را خلق کرده که ادراک فلسفی انسان‌ها از زندگی و مرگ در مواجهه با مشکلات نشان می‌دهد. دیگر کتابی که حال و هوای خاصی با این روزهای پاییزی دارد، مجموعه شعری است با عنوان «سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند» نوشته گروس عبدالملکیان که انتشارات مروارید آن را روانه بازار کتاب كرده است. عبدالملکیان در تصویرسازی شعرهای این مجموعه، نقش یک نقاش را به خوبی ایفا کرده است. این مجموعه شامل 30 شعر سپید است که به دور از هرگونه تکلفی سروده شده و فاقد بازی‌های زبانی مرسوم هستند. لحن عبدالملکیان در این مجموعه به گونه‌ای است که مخاطب در همان لایه‌های نخستین زبانی براحتی می‌تواند با شعر ارتباط برقرار کند. در واقع بیش از هر چیزی شاعر در این مجموعه می‌خواهد به شعریت شعر نزدیک شود و از هر چیزی که میان او و شعریت شعر فاصله می‌اندازد، فاصله بگیرد.
تازه‌های نشر در هفته‌ای که گذشت
وقتی جهان باز می‌ایستد...
بهار مهرنژاد: شنیده‌اید که می‌گویند: «تو این دنیا هرچی کمتر بفهمی، بیشتر به نفعته؟» اینکه این جمله را چه کسی گفته مهم نیست، مهم حقیقت و نفس جمله است که موجب شده سینه به سینه نقل و ماندگار شود. می‌توانید امتحان کنید. بنده هم از ابتدا با این جمله موافق نبودم اما گذشت زمان و تلخی‌های زندگی موجب شد بیشتر به اهمیت این جمله پی ببرم. یکی دیگر از افرادی که اعتقاد خاصی به این جمله دارد، کورت توخولسکی نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار آلمانی است. او در یکی از داستان‌هایش که در کتاب «بعضی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمن» به چاپ رسیده است، می‌نویسد: «آدم‌ها وقتی مشکل دارن(مگه آدم بی‌مشکل هم پیدا میشه؟!) هر جای دنیا هم که برن، مشکلشون رو با خودشون می‌برن و فقط با یک سری از آدم‌ها می‌تونن رابطه برقرار کنند: از اون ساعتی که بهت پودر نوزاد می‌زنن تا اون ساعتی که تو قبر کرایه‌ای می‌ذارنت، تمام وقایع عمرت فقط و فقط بین 200 نفر آدم می‌مونه.» مجموعه داستان «بعضی‌ها هیچ‌وقت نمی‌فهمن» که زنده‌یاد دکتر محمدحسین عضدانلو آن را ترجمه کرده، مجموعه‌ای از نوشته‌های طنز و پرمایه‌ای است که توخولسکی برای افرادی نوشته که می‌خواهند بفهمند انسان‌ها واقعا چه موجوداتی هستند. او معتقد است که آدم‌ها هیچ تصور درستی از واقعیت وجودشان ندارند و به همین دلیل همیشه طوری رفتار می‌کنند که به آنها گفته‌اند. توخولسکی در این کتاب که اتفاقا حجم زیادی هم ندارد، واقعیت آدم‌ها را می‌نویسد. البته هیچ راهکار یا راه‌حلی را پیش روی خواننده نمی‌گذارد، فقط از واقعیت‌هایی که به یک نکته تلخ یا طنز تبدیل شده‌اند، صحبت می‌کند. اگر تا الان برنامه‌ای برای روز جمعه نریخته‌اید به پیشنهاد نگارنده حتما این کتاب را که انتشارات افراز به چاپ رسانده بخرید و مطمئن باشید که با خواندن این کتاب دیگر این آدمی که هستید، نخواهید بود. کتاب دیگری که نشر افراز به چاپ رسانده، مجموعه داستانی است به نام «دزد» که شاهرخ تندرو‌صالح با دستمایه قرار دادن موضوعات اجتماعی آن را نوشته و بازتابی از مجموعه مشکلات ریز و درشتی است که انسان جامعه مدرن امروزی با آن مواجه شده است. تندرو‌صالح بر آن بوده تا در مجموعه داستان دزد عرصه وسیعی از گفتمان‌های متفاوت اجتماعی را پیش روی خواننده قرار دهد. بهره‌گیری از فرم در این مجموعه به گونه‌ای است که با مضامین ریز و درشت متنوع در هر داستان سازگاری یافته و خواننده را مطابق میل نویسنده با ماجراهای کوتاه و مقطعی توصیف شده در داستان درگیر می‌کند. کتاب دیگری که خواندنش در تعطیلات آخر هفته خالی از لطف نیست، کتابی است با نام «سلام، آقای ونسان» نوشته رضا خاکی‌نژاد که در یکی، دو هفته اخیر از سوی نشر چشمه وارد بازار کتاب شده است. خاکی‌نژاد در این مجموعه داستانی با محور قرار دادن ماهیت زندگی و مرگ، داستان‌هایی را خلق کرده که ادراک فلسفی انسان‌ها از زندگی و مرگ در مواجهه با مشکلات نشان می‌دهد. دیگر کتابی که حال و هوای خاصی با این روزهای پاییزی دارد، مجموعه شعری است با عنوان «سطرها در تاریکی جا عوض می‌کنند» نوشته گروس عبدالملکیان که انتشارات مروارید آن را روانه بازار کتاب كرده است. عبدالملکیان در تصویرسازی شعرهای این مجموعه، نقش یک نقاش را به خوبی ایفا کرده است. این مجموعه شامل 30 شعر سپید است که به دور از هرگونه تکلفی سروده شده و فاقد بازی‌های زبانی مرسوم هستند. لحن عبدالملکیان در این مجموعه به گونه‌ای است که مخاطب در همان لایه‌های نخستین زبانی براحتی می‌تواند با شعر ارتباط برقرار کند. در واقع بیش از هر چیزی شاعر در این مجموعه می‌خواهد به شعریت شعر نزدیک شود و از هر چیزی که میان او و شعریت شعر فاصله می‌اندازد، فاصله بگیرد.
ارسال نظر
پربیننده