روی هم رفته دهدکر مردی نیست که از نظر بدنی یا اخلاقی کم بیاورد اما از زمانی که با فوتبال بلژیک سر و کار پیدا کرد، چندین و چند اخطار و هشدار جدی به دستش رسید؛ اخطارهایی که باعث شدند او سخت محتاط شود. او برایم تعریف کرد: «اخطارها تقریباً جدی و خطرناک بودند. در مسیر فرودگاه تلفن ناشناسی داشتم. اگر بیایم، آنها من را خواهند کشت. نگران شدم. آنها مافیای واقعی هستند. من ترسو نیستم اما پای زندگیام در میان است».
دهدکر با وجود تهدیدهای جدیاش به مرگ در سال 2001 گزارشی را منتشر کرد که گروههای مختلفی از جنایتکاران سازمانیافته، بازیکنان فوتبال از جهان سوم را از قرار معلوم به اروپا میبردند؛ چیزی که بردهداری نوین را به یاد میآورد. آن گزارش توجه همگانی زیادی را به سوی خودکشاند، با این حال اصلاحات زیادی را با خود به همراه نداشت.
دهدکر به من گفت که بیشتر دستاندرکاران فوتبال بلژیک چیزی غیر از بخش اعظم شهروندان عادی نیستند؛ تقریباً مسن، نه چندان برجسته و در برابر فساد و رشوه بیتفاوت هستند البته تا جایی که جایگاهشان به خطر نیفتاده باشد.
این همان دنیایی است که «ژیون یه» در پاییز 2004 به عنوان «سرمایهگذاری فوتبالی» در آنجا آفتابی شد. ژیون یه و پیترو آلاتا با هم کار میکردند. آلاتا به ژیون یه کمک کرد تا با تیمهای حاضر در لیگ فوتبال بلژیک ارتباط برقرار کند. ژیون یه هم در ادامه کوشش کرد تیمها را وادار کند در بازیهایشان تبانی کنند (آلاتا هرگونه ارتباط و نقش داشتن با این موضوع را رد کرد. به نظر میرسد که مسؤولان فوتبال بلژیک هم حرفهای او را باور کردهاند).
دادستانی بلژیک از موفقیتهای «یه» در شگفت بود. یه روی هم رفته با 14 تیم حرفهای بلژیک نزدیک بود و با آنها ارتباطهای گستردهای داشت. یه از نوامبر 2004 تا نوامبر 2005 فعال بود. حتی یک کلمه هم از تیمها به میان نیامد.
خلاصه و چکیده گزار ش دادستان بلژیک به لیگ برتر انگلیس میرسد. این گزارش فاش میکند که چه چیزهایی میتواند رخ بدهد، وقتی که مالکان ثروتمند خارجی با سابقهای نامشخص
[در این لیگ] سرمایهگذاری میکنند: «آنها [باشگاههای فوتبال] وقتی چشمشان به پول میافتد، هوش از سرشان میرود. ژیون یه فرد باهوشی بود که وعده داده یک میلیون یورو سرمایهگذاری خواهد کرد. او به این ترتیب سرمایهگذار اصلی میشد و میتوانست تمام تیمها را تحت کنترل خودش در بیاورد. اگر او آرام آرام پیش رفته بود، موفق به هر کاری میشد».
«ژیون یه» البته سهام 2 تیم حاضر در رقابتهای لیگ فوتبال بلژیک را خریداری کرد. او آهسته پیش نرفت. ژیون یه به شکلی احمقانه عجله میکرد، بویژه زمانی که در لیگ فنلاند وارد شد. در تابستان 2005، پس از تبانی موفق در 12 مسابقه از لیگ بلژیک، او باشگاه فنلاندی «آلیانسی» را خریداری کرد. این باشگاه چند سال قبل تاسیس شده بود اما مالکانش در پی یافتن خریداری دیگر بودند. این تیم در وضع خوبی بسر میبرد و در یکی از مکانهای صدر جدول ایستاده بود. البته با بدهی زیادی هم دست و پنجه نرم میکرد.
ژیونیه و یارانش وعده دادند، در این باشگاه سرمایهگذاری عظیمی را انجام و اوضاع مالی این باشگاه را سر و سامان بدهند. او در یکی از نخستین بازیهای تیمش 5 فوتبالیست بلژیکی را به این تیم برد و اصرار زیادی کرد تا تمام آنها در مسابقه به میدان بروند.
مسابقه دشواری با «هاکا» رقیب سرسخت
«آلیانسی» در پیش بود. اگر هواداران چشمبه راه مسابقهای پرهیجان بودند در عوض با شگفتی بزرگی رو به رو شدند. نهتنها تیم آنها بازنده از میدان خارج شد، که همانند بازی سنگاپور برابر ساراواک آنها با نتیجه سنگین و دور از انتظار 8 بر صفر مسابقه را واگذار کردند. برای نتیجه 8 بر صفر نسبتها در اداره شرطبندی دولتی به 8787 در مقابل یک رسید. مربی و بازیکنان گفتند که این یک حادثه بود. درست همانند بلژیک این نخستین رخداد از این دست نبود. چندین ماه بعد روزنامه جنجالی «Ilta-Sanomat» فاش کرد که گروهی از بازیکنان یا درباره تبانی مخاطب قرار گرفتهاند یا آنکه در طول سالیان پولی را هم از این بابت به جیب زدهاند برای آنکه در رقابتهای فوتبال در لیگ فنلاند تبانی کنند. یکی از این بازیکنان گفت: «برای چند بازی پول گرفتم. از سالها پیش اوضاع به این شکل بود. من تنها فرد از این دست نبودم. دستکم 2بازیکن دیگر از تیمهای دیگر را به اسم میشناسم».
باورکردنش سخت است اما هرگز از سوی یک مقام در فنلاند تایید نشد که مسابقه آلیانسی و هاکا دستخوش تبانی شده است. از قرار معلوم بررسیهای پلیس فنلاند با ریخت و پاش فراوان آغاز شد و دست آخر هم به جایی نرسید. حتی یک متهم یا دستگیری هم در کار نبود. این شکل از بیاعتنایی زمانی مورد توجه خاص قرار گرفت که Betfair ـ شرکت شرطبندی اینترنتی بریتانیایی- در پاییز 2005 به فدراسیون فوتبال بلژیک اطلاع داد، در چندین مسابقه فوتبال لیگ بلژیک تعداد زیادی شرطبندی باورنکردنی و بیسابقه وجود داشته است. فدراسیون فوتبال بلژیک هم مدعی شد هیچگاه نامههایی هشدار دهنده از این دست را دریافت نکرده است. دستاندرکاران فوتبال هرگز تبهکاریهای ژیون یه را متوقف نکردند، اما ماجرایی عشقی این کار را کرد. یه با دختری 18 ساله اهل بلژیک آشنا شد.
ترجمه محمد علیجانی بائی پیروزیهای مطمئن(36)
روی هم رفته دهدکر مردی نیست که از نظر بدنی یا اخلاقی کم بیاورد اما از زمانی که با فوتبال بلژیک سر و کار پیدا کرد، چندین و چند اخطار و هشدار جدی به دستش رسید؛ اخطارهایی که باعث شدند او سخت محتاط شود. او برایم تعریف کرد: «اخطارها تقریباً جدی و خطرناک بودند. در مسیر فرودگاه تلفن ناشناسی داشتم. اگر بیایم، آنها من را خواهند کشت. نگران شدم. آنها مافیای واقعی هستند. من ترسو نیستم اما پای زندگیام در میان است».
دهدکر با وجود تهدیدهای جدیاش به مرگ در سال 2001 گزارشی را منتشر کرد که گروههای مختلفی از جنایتکاران سازمانیافته، بازیکنان فوتبال از جهان سوم را از قرار معلوم به اروپا میبردند؛ چیزی که بردهداری نوین را به یاد میآورد. آن گزارش توجه همگانی زیادی را به سوی خودکشاند، با این حال اصلاحات زیادی را با خود به همراه نداشت.
دهدکر به من گفت که بیشتر دستاندرکاران فوتبال بلژیک چیزی غیر از بخش اعظم شهروندان عادی نیستند؛ تقریباً مسن، نه چندان برجسته و در برابر فساد و رشوه بیتفاوت هستند البته تا جایی که جایگاهشان به خطر نیفتاده باشد.
این همان دنیایی است که «ژیون یه» در پاییز 2004 به عنوان «سرمایهگذاری فوتبالی» در آنجا آفتابی شد. ژیون یه و پیترو آلاتا با هم کار میکردند. آلاتا به ژیون یه کمک کرد تا با تیمهای حاضر در لیگ فوتبال بلژیک ارتباط برقرار کند. ژیون یه هم در ادامه کوشش کرد تیمها را وادار کند در بازیهایشان تبانی کنند (آلاتا هرگونه ارتباط و نقش داشتن با این موضوع را رد کرد. به نظر میرسد که مسؤولان فوتبال بلژیک هم حرفهای او را باور کردهاند).
دادستانی بلژیک از موفقیتهای «یه» در شگفت بود. یه روی هم رفته با 14 تیم حرفهای بلژیک نزدیک بود و با آنها ارتباطهای گستردهای داشت. یه از نوامبر 2004 تا نوامبر 2005 فعال بود. حتی یک کلمه هم از تیمها به میان نیامد.
خلاصه و چکیده گزار ش دادستان بلژیک به لیگ برتر انگلیس میرسد. این گزارش فاش میکند که چه چیزهایی میتواند رخ بدهد، وقتی که مالکان ثروتمند خارجی با سابقهای نامشخص
[در این لیگ] سرمایهگذاری میکنند: «آنها [باشگاههای فوتبال] وقتی چشمشان به پول میافتد، هوش از سرشان میرود. ژیون یه فرد باهوشی بود که وعده داده یک میلیون یورو سرمایهگذاری خواهد کرد. او به این ترتیب سرمایهگذار اصلی میشد و میتوانست تمام تیمها را تحت کنترل خودش در بیاورد. اگر او آرام آرام پیش رفته بود، موفق به هر کاری میشد».
«ژیون یه» البته سهام 2 تیم حاضر در رقابتهای لیگ فوتبال بلژیک را خریداری کرد. او آهسته پیش نرفت. ژیون یه به شکلی احمقانه عجله میکرد، بویژه زمانی که در لیگ فنلاند وارد شد. در تابستان 2005، پس از تبانی موفق در 12 مسابقه از لیگ بلژیک، او باشگاه فنلاندی «آلیانسی» را خریداری کرد. این باشگاه چند سال قبل تاسیس شده بود اما مالکانش در پی یافتن خریداری دیگر بودند. این تیم در وضع خوبی بسر میبرد و در یکی از مکانهای صدر جدول ایستاده بود. البته با بدهی زیادی هم دست و پنجه نرم میکرد.
ژیونیه و یارانش وعده دادند، در این باشگاه سرمایهگذاری عظیمی را انجام و اوضاع مالی این باشگاه را سر و سامان بدهند. او در یکی از نخستین بازیهای تیمش 5 فوتبالیست بلژیکی را به این تیم برد و اصرار زیادی کرد تا تمام آنها در مسابقه به میدان بروند.
مسابقه دشواری با «هاکا» رقیب سرسخت
«آلیانسی» در پیش بود. اگر هواداران چشمبه راه مسابقهای پرهیجان بودند در عوض با شگفتی بزرگی رو به رو شدند. نهتنها تیم آنها بازنده از میدان خارج شد، که همانند بازی سنگاپور برابر ساراواک آنها با نتیجه سنگین و دور از انتظار 8 بر صفر مسابقه را واگذار کردند. برای نتیجه 8 بر صفر نسبتها در اداره شرطبندی دولتی به 8787 در مقابل یک رسید. مربی و بازیکنان گفتند که این یک حادثه بود. درست همانند بلژیک این نخستین رخداد از این دست نبود. چندین ماه بعد روزنامه جنجالی «Ilta-Sanomat» فاش کرد که گروهی از بازیکنان یا درباره تبانی مخاطب قرار گرفتهاند یا آنکه در طول سالیان پولی را هم از این بابت به جیب زدهاند برای آنکه در رقابتهای فوتبال در لیگ فنلاند تبانی کنند. یکی از این بازیکنان گفت: «برای چند بازی پول گرفتم. از سالها پیش اوضاع به این شکل بود. من تنها فرد از این دست نبودم. دستکم 2بازیکن دیگر از تیمهای دیگر را به اسم میشناسم».
باورکردنش سخت است اما هرگز از سوی یک مقام در فنلاند تایید نشد که مسابقه آلیانسی و هاکا دستخوش تبانی شده است. از قرار معلوم بررسیهای پلیس فنلاند با ریخت و پاش فراوان آغاز شد و دست آخر هم به جایی نرسید. حتی یک متهم یا دستگیری هم در کار نبود. این شکل از بیاعتنایی زمانی مورد توجه خاص قرار گرفت که Betfair ـ شرکت شرطبندی اینترنتی بریتانیایی- در پاییز 2005 به فدراسیون فوتبال بلژیک اطلاع داد، در چندین مسابقه فوتبال لیگ بلژیک تعداد زیادی شرطبندی باورنکردنی و بیسابقه وجود داشته است. فدراسیون فوتبال بلژیک هم مدعی شد هیچگاه نامههایی هشدار دهنده از این دست را دریافت نکرده است. دستاندرکاران فوتبال هرگز تبهکاریهای ژیون یه را متوقف نکردند، اما ماجرایی عشقی این کار را کرد. یه با دختری 18 ساله اهل بلژیک آشنا شد.
ترجمه محمد علیجانی بائی ارسال نظر
پربیننده