همه چیز در نبود واعظی آشتیانی اتفاق افتاد. اینکه هواداران در چشمان صمد مرفاوی زل بزنند و هرچه دلشان می‌خواهد بار سرمربی کنند. در باور خودش هم نمی‌گنجید که چنین اتفاقی بیفتد. او روی بازی با راهآهن حساب ویژه‌ای باز کرده بود اما وقتی ورق سرنوشت روی زمین برگشت چیز دیگری در آن نوشته شده بود؛ باخت به راهآهن پس از 29 سال. جرقه همان موقع زده شد و خیلی از هواداران که خون به مغزشان نمی‌رسید نتوانستند جلوی خود را بگیرند. قهرمانی با امیر قلعه‌نویی توقعات آنها را بالا برده است. مخالفان برطبل انتقاد می‌کوبند و می‌خواهند به زور خواسته خود را تحمیل کنند. آنها می‌خواهند ثابت کنند رفتن قلعه‌نویی که حالا تیمش(سپاهان) در صدر جدول قرار دارد
به صلاح استقلال نبود و واعظی آشتیانی اشتباه بزرگی را در آن مقطع زمانی انجام داد. صدای انتقاد می‌آید و از همه بیشتر گوش مرفاوی را آزار می‌دهد. شکی وجود ندارد که او هرگز آن صداهای آزاردهنده پس از باخت به راهآهن را فراموش نخواهد کرد. عده‌ای نمی‌خواهند مرفاوی سرمربی تیمشان باشد. صداها همچنان شنیده می‌شوند حتی حالا که لیگ تعطیل است و استقلال در مسابقات شرکت نمی‌کند.
شرایط در نیم‌فصل اول هرگز آن‌طور که می‌خواستید نشد. در جایی گفته بودید که هیچ چیز مطابق پیش‌بینی‌های شما جلو نرفت؟
دوست ندارم چیزی را توجیه کنم یا عدم نتیجه‌گیری را به موضوعات دیگر ربط بدهم اما می‌خواهم از همان ابتدای فصل شروع کنم. ما شرایط متفاوتی نسبت به بقیه تیم‌ها داشتیم. وقتی لیست نفراتمان را به سازمان لیگ ارائه دادیم عملا 2 بازیکن خود را از دست دادیم. یکی مجتبی جباری بود و یکی هم حنیف عمران‌زاده که به دلیل منشور اخلاقی اجازه بازی کردن نداشت. 3 نفر از بازیکنان ما هم که در لیست زیر 23 ساله‌ها بودند. از همان ابتدا با 17 نفر استارت زدیم و طبیعی بود که هرچه به جلوتر حرکت می‌کردیم یا بازیکن مصدوم روی دست ما می‌ماند یا بازیکن محروم. به این شرایط باید چوب گذاشتن یکسری از افراد لای چرخ استقلال را هم اضافه کنید. آنها خیلی علاقه داشتند که تا هفته دهم از تیم اخراج شوم. اما خدا کمکم کرد و 10 هفته به همراه تیمم صدرنشین لیگ بودم، ولی در 6 هفته آخر اتفاقاتی افتاد که اجازه نداد استقلال روند رو به صعود خود را ادامه دهد. علاوه بر مصدومیت و محرومیت بازیکنان، داوران نقش بسزایی را در این زمینه ایفا کردند و چنان چرخ استقلال را متوقف کردند که انگار در گل و لای گیر کرده است.
اما شما همیشه جزو یکی از معترضان به داوری بوده‌‌اید. همیشه که نمی‌شود داوران بدون اشتباه سوت بزنند یا بهترین قضاوت را انجام دهند؟
یعنی نباید حق اعتراض کردن داشته باشم؟ من نمی‌گویم آنها همیشه باید روی فرم باشند اما اینطور نباشد که همیشه هم از حالت فرم خارج باشند. آنها در طول 8 هفته برای یک تیم 6 پنالتی می‌گیرند در حالی که در 16 هفته برای استقلال یک پنالتی هم نگرفتند. آیا این یک اتفاق مشکوک نیست؟ مربیان هرگز حق اعتراض به داوران را ندارند. ما تا لب به اعتراض باز می‌کنیم می‌گویند داوری هم جزئی از اشتباهات فوتبال است، اما اشتباه تا کی،تا چه زمانی؟ این طرز داوری‌ها با سرنوشت استقلال بازی کرد. تا حرف می‌زنیم عنایت جبهه می‌گیرد و می‌گوید به جای اعتراض تیم خود را درست کنند. آقای عنایت! ما بلدیم تیم خود را درست کنیم شما فکری به حال این قضاوت‌ها بکنید.
در 5 هفته آخر لیگ برتر شما تنها 6 امتیاز گرفتید. این شما را کمی عقب انداخت و باعث شد تا صدر جدول را از دست بدهید. صدای اعتراض هواداران هم به همین دلیل بود. توقع آنها بسیار بالا رفته و چیزی غیر از قهرمانی راضی‌شان نمی‌کند؟
این را قبول دارم که در چند هفته اخیر افت کردیم اما بعد از تعطیلات همه چیز به شرایط طبیعی خود باز خواهد گشت. استقلال مدعی اصلی قهرمانی است و از همین جا، قرص و محکم می‌گویم که استقلال شانس اول قهرمانی است. با اتمام نیم‌فصل اول حریفان ما در کورس قهرمانی مشخص شدند. تیم‌هایی که در پایین جدول قرار دارند بعید است دیگر بتوانند قهرمان شوند. فکر می‌کنم استقلال برای قهرمانی باید با پرسپولیس، سپاهان و ذوب‌آهن بجنگد. بخوبی می‌دانیم که کارمان در نیم‌فصل دوم سخت‌تر است، چون باید در 3 جبهه با حریفان بجنگیم. لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا. نیم‌فصل اول که
نه مسابقات بین‌المللی داشتیم نه جام‌حذفی بازی‌ها اینقدر فشرده برگزار می‌شد حالا نمی‌دانم در نیم‌فصل دوم چطور می‌توانیم این فشردگی را تحمل کنیم. زیاد روی این قضیه خوش‌بین نیستم ولی به نظرم این فشردگی بازیکنان مصدوم زیادی را روی دست تیم‌ها می‌گذارد. این باعث می‌شود تا کیفیت بازی‌ها هم پایین بیاید و تماشاگران لذتی از تماشای فوتبال نبرند.
مشکلی که استقلال با آن دست و پنجه نرم می‌کند نیمکت‌نشینی بازیکنان و قهر کردن آنها از استقلال است.
مساله قهر کردن نیست. بازیکنان استقلال از این اخلاق‌ها ندارند که قهر کنند. منتها یکسری از رسانه‌ها به این مسائل دامن می‌زنند و می‌خواهند بگویند که استقلال مشکل دارد. در تیم ما رقابت وجود دارد و هرکس که بهتر باشد در ترکیب قرار می‌گیرد. مثلا در قضیه سیاوش او خودش خیلی زود متوجه شد که اشتباه کرده است. امسال استقلال باید در 3 جبهه بجنگد. ما چاره‌ای جز تقسیم کردن نیروهای خود نداریم. ملاک برای قرار گرفتن در ترکیب، آمادگی است این طور نیست که هرکس صدایش را بلند کند می‌تواند در ترکیب قرار بگیرد. این را می‌گویم تا دیگر از این اتفاقات در استقلال به وجود نیاید.
شما یکی از منتقدان همیشگی تیم ملی هستید. این در حالی است که در ایران حرف از تعامل در میان است و اکثر باشگاه‌ها مدعی این اتفاق هستند اما صمد مرفاوی این فصل خیلی به این قضیه معترض است؟
چرا نباید معترض باشم؟ الان هم دارم می‌گویم که اصلا کل برنامه‌ریزی‌های لیگ برتر اشتباه است. چرا باید تعطیلات نیم‌فصل طوری برنامه‌ریزی شود که با بازی‌های تیم ملی مصادف شود؟ چرا طوری برنامه‌ریزی کرده‌اند که زمان استراحت بازیکنان باید پیش از بازی با اردن باشد؟در حال حاضر 7-6 بازیکن از استقلال در اردوی تیم ملی هستند. این در حالی است که حالا باید زمان استراحت آنها باشد. شک نکنید وقتی که بازیکنان ما به تمرینات استقلال برگردند شادابی همیشگی را ندارند و طبیعی است که نمی‌توانند مثل نیم‌فصل اول بازی کنند. ما با تیم ملی تعامل داریم اما آنها هم باید با ما تعامل داشته باشند. مرفاوی در گفت‌وگوی اختصاصی با «وطن امروز»:
چوب لای چرخم گذاشتند اما استقلال قهرمان است
همه چیز در نبود واعظی آشتیانی اتفاق افتاد. اینکه هواداران در چشمان صمد مرفاوی زل بزنند و هرچه دلشان می‌خواهد بار سرمربی کنند. در باور خودش هم نمی‌گنجید که چنین اتفاقی بیفتد. او روی بازی با راهآهن حساب ویژه‌ای باز کرده بود اما وقتی ورق سرنوشت روی زمین برگشت چیز دیگری در آن نوشته شده بود؛ باخت به راهآهن پس از 29 سال. جرقه همان موقع زده شد و خیلی از هواداران که خون به مغزشان نمی‌رسید نتوانستند جلوی خود را بگیرند. قهرمانی با امیر قلعه‌نویی توقعات آنها را بالا برده است. مخالفان برطبل انتقاد می‌کوبند و می‌خواهند به زور خواسته خود را تحمیل کنند. آنها می‌خواهند ثابت کنند رفتن قلعه‌نویی که حالا تیمش(سپاهان) در صدر جدول قرار دارد
به صلاح استقلال نبود و واعظی آشتیانی اشتباه بزرگی را در آن مقطع زمانی انجام داد. صدای انتقاد می‌آید و از همه بیشتر گوش مرفاوی را آزار می‌دهد. شکی وجود ندارد که او هرگز آن صداهای آزاردهنده پس از باخت به راهآهن را فراموش نخواهد کرد. عده‌ای نمی‌خواهند مرفاوی سرمربی تیمشان باشد. صداها همچنان شنیده می‌شوند حتی حالا که لیگ تعطیل است و استقلال در مسابقات شرکت نمی‌کند.
شرایط در نیم‌فصل اول هرگز آن‌طور که می‌خواستید نشد. در جایی گفته بودید که هیچ چیز مطابق پیش‌بینی‌های شما جلو نرفت؟
دوست ندارم چیزی را توجیه کنم یا عدم نتیجه‌گیری را به موضوعات دیگر ربط بدهم اما می‌خواهم از همان ابتدای فصل شروع کنم. ما شرایط متفاوتی نسبت به بقیه تیم‌ها داشتیم. وقتی لیست نفراتمان را به سازمان لیگ ارائه دادیم عملا 2 بازیکن خود را از دست دادیم. یکی مجتبی جباری بود و یکی هم حنیف عمران‌زاده که به دلیل منشور اخلاقی اجازه بازی کردن نداشت. 3 نفر از بازیکنان ما هم که در لیست زیر 23 ساله‌ها بودند. از همان ابتدا با 17 نفر استارت زدیم و طبیعی بود که هرچه به جلوتر حرکت می‌کردیم یا بازیکن مصدوم روی دست ما می‌ماند یا بازیکن محروم. به این شرایط باید چوب گذاشتن یکسری از افراد لای چرخ استقلال را هم اضافه کنید. آنها خیلی علاقه داشتند که تا هفته دهم از تیم اخراج شوم. اما خدا کمکم کرد و 10 هفته به همراه تیمم صدرنشین لیگ بودم، ولی در 6 هفته آخر اتفاقاتی افتاد که اجازه نداد استقلال روند رو به صعود خود را ادامه دهد. علاوه بر مصدومیت و محرومیت بازیکنان، داوران نقش بسزایی را در این زمینه ایفا کردند و چنان چرخ استقلال را متوقف کردند که انگار در گل و لای گیر کرده است.
اما شما همیشه جزو یکی از معترضان به داوری بوده‌‌اید. همیشه که نمی‌شود داوران بدون اشتباه سوت بزنند یا بهترین قضاوت را انجام دهند؟
یعنی نباید حق اعتراض کردن داشته باشم؟ من نمی‌گویم آنها همیشه باید روی فرم باشند اما اینطور نباشد که همیشه هم از حالت فرم خارج باشند. آنها در طول 8 هفته برای یک تیم 6 پنالتی می‌گیرند در حالی که در 16 هفته برای استقلال یک پنالتی هم نگرفتند. آیا این یک اتفاق مشکوک نیست؟ مربیان هرگز حق اعتراض به داوران را ندارند. ما تا لب به اعتراض باز می‌کنیم می‌گویند داوری هم جزئی از اشتباهات فوتبال است، اما اشتباه تا کی،تا چه زمانی؟ این طرز داوری‌ها با سرنوشت استقلال بازی کرد. تا حرف می‌زنیم عنایت جبهه می‌گیرد و می‌گوید به جای اعتراض تیم خود را درست کنند. آقای عنایت! ما بلدیم تیم خود را درست کنیم شما فکری به حال این قضاوت‌ها بکنید.
در 5 هفته آخر لیگ برتر شما تنها 6 امتیاز گرفتید. این شما را کمی عقب انداخت و باعث شد تا صدر جدول را از دست بدهید. صدای اعتراض هواداران هم به همین دلیل بود. توقع آنها بسیار بالا رفته و چیزی غیر از قهرمانی راضی‌شان نمی‌کند؟
این را قبول دارم که در چند هفته اخیر افت کردیم اما بعد از تعطیلات همه چیز به شرایط طبیعی خود باز خواهد گشت. استقلال مدعی اصلی قهرمانی است و از همین جا، قرص و محکم می‌گویم که استقلال شانس اول قهرمانی است. با اتمام نیم‌فصل اول حریفان ما در کورس قهرمانی مشخص شدند. تیم‌هایی که در پایین جدول قرار دارند بعید است دیگر بتوانند قهرمان شوند. فکر می‌کنم استقلال برای قهرمانی باید با پرسپولیس، سپاهان و ذوب‌آهن بجنگد. بخوبی می‌دانیم که کارمان در نیم‌فصل دوم سخت‌تر است، چون باید در 3 جبهه با حریفان بجنگیم. لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا. نیم‌فصل اول که
نه مسابقات بین‌المللی داشتیم نه جام‌حذفی بازی‌ها اینقدر فشرده برگزار می‌شد حالا نمی‌دانم در نیم‌فصل دوم چطور می‌توانیم این فشردگی را تحمل کنیم. زیاد روی این قضیه خوش‌بین نیستم ولی به نظرم این فشردگی بازیکنان مصدوم زیادی را روی دست تیم‌ها می‌گذارد. این باعث می‌شود تا کیفیت بازی‌ها هم پایین بیاید و تماشاگران لذتی از تماشای فوتبال نبرند.
مشکلی که استقلال با آن دست و پنجه نرم می‌کند نیمکت‌نشینی بازیکنان و قهر کردن آنها از استقلال است.
مساله قهر کردن نیست. بازیکنان استقلال از این اخلاق‌ها ندارند که قهر کنند. منتها یکسری از رسانه‌ها به این مسائل دامن می‌زنند و می‌خواهند بگویند که استقلال مشکل دارد. در تیم ما رقابت وجود دارد و هرکس که بهتر باشد در ترکیب قرار می‌گیرد. مثلا در قضیه سیاوش او خودش خیلی زود متوجه شد که اشتباه کرده است. امسال استقلال باید در 3 جبهه بجنگد. ما چاره‌ای جز تقسیم کردن نیروهای خود نداریم. ملاک برای قرار گرفتن در ترکیب، آمادگی است این طور نیست که هرکس صدایش را بلند کند می‌تواند در ترکیب قرار بگیرد. این را می‌گویم تا دیگر از این اتفاقات در استقلال به وجود نیاید.
شما یکی از منتقدان همیشگی تیم ملی هستید. این در حالی است که در ایران حرف از تعامل در میان است و اکثر باشگاه‌ها مدعی این اتفاق هستند اما صمد مرفاوی این فصل خیلی به این قضیه معترض است؟
چرا نباید معترض باشم؟ الان هم دارم می‌گویم که اصلا کل برنامه‌ریزی‌های لیگ برتر اشتباه است. چرا باید تعطیلات نیم‌فصل طوری برنامه‌ریزی شود که با بازی‌های تیم ملی مصادف شود؟ چرا طوری برنامه‌ریزی کرده‌اند که زمان استراحت بازیکنان باید پیش از بازی با اردن باشد؟در حال حاضر 7-6 بازیکن از استقلال در اردوی تیم ملی هستند. این در حالی است که حالا باید زمان استراحت آنها باشد. شک نکنید وقتی که بازیکنان ما به تمرینات استقلال برگردند شادابی همیشگی را ندارند و طبیعی است که نمی‌توانند مثل نیم‌فصل اول بازی کنند. ما با تیم ملی تعامل داریم اما آنها هم باید با ما تعامل داشته باشند. ارسال نظر
پربیننده