ايستگاه آخر

گروه اجتماعي: مترو ویترین مشکلات 4 سال گذشته شهرداری و دولت است. اما هنگامی که مترو در روزهای اخیر به مشکل جدی برخورد و مشکلات عدیده‌ای را هم برای تهراني‌ها درست کرد، رئیس‌جمهور با اختصاص 11 میلیارد تومان سعی کرد این مشکل را برطرف کند اما علاج این دردسر پول نبود و انگار رد پای سیاست را نه تنها در مترو بلکه در همه مشکلات شهر هم می‌‌توان دید. اصرار دولت بر اختصاص بودجه در حوزه‌های مختلف به شهرداری و انکار از سوی مدیران شهری پس از گذشت 4 سال حل نشد تا اینکه این معضل رئیس قوه مجریه را وادار کرد برای حل آن خود به میدان بیاید و برای همیشه کار را یکسره کرده و توپی را که بار‌ها از سوی شهرداری به زمین دولت فرستاده شده چنان به زمین مدیریت شهری شوت کند که برگشت ناپذیر شود.با گذشت بیش از 4 سال از این ماجرا اختلافات شهرداری و دولت نه تنها تمام نشده بلکه روز به روز پررنگ‌تر می‌شود و این موضوع کار را به جایی رساند که رئیس‌جمهور در برنامه زنده «تهران 20 » بسیاری از تعارفات را کنار گذاشته و آب پاکی روی دستانی بریزد که در همه این سال‌ها فریاد طلبکاری از دولت سر می‌دادند. پس از این مصاحبه 2 عضو شورای شهر که مشاوران قالیباف هستند موضع شهرداری را اعلام و مغایرت واگذاری مترو به دولت با قانون اساسی و اصل 44 را مطرح کردند.این واکنش شتابزده در حالی شکل گرفت که رئیس‌جمهور حرفی از واگذاری مترو به دولت به میان نیاورد بلکه آشکارا گفت، «ما مترو را می‌سازیم و به مدیریت شهری تحویل می‌دهیم».رویکرد توزیع خدمات در کل کشور برای جلوگیری از مهاجرت به تهران که مشکلات حاشیه‌نشینی را برطرف مي‌کند، ضرورت برنامه‌ریزی برای آینده مدیریت ترافیک، تاکید بر حمل و نقل عمومی، راهکار‌های کاهش ترافیک، حل مشکلات خود ساخته تهرانی‌ها، مشورت با مدیریت شهری و شورای شهر مهم‌ترین موضوعاتی بود که احمدی‌نژاد به آن اشاره کرد. نکته‌ای که در این مصاحبه بیش از هر چیز دیگری به چشم خورد موضع‌گیری شفاف رئیس‌جمهور درباره مشکلات تهران بویژه مترو بود به‌طوری که اعلام کرد برای مسائل تهران راهکار دارد و بزودی وارد عرصه می‌شود.او وارد عرصه شدن را با پایان دادن جدی به کش و قوس‌های حمل و نقل عمومی در تهران بویژه مترو نمایان کرد.«آیا امور تهران که محل تلاقی عقاید مختلف سیاسی است دستخوش این عقاید قرار می‌گیرد یا نه؟‌» این سوال مجری برنامه سکوت 4ساله احمدی‌نژاد را شکست: «عقاید سیاسی در همه کشور وجود دارد، گرچه اتفاقاتی که در مرکز می‌افتد اگر سایر نقاط درآن دخالت نداشته باشند به طور طبیعی ممکن است سایر نقاط را تحت تأثیر قرار دهد. نمی‌توانم این را نفی کنم، بالاخره تصمیم‌گیری‌هایی که در سطح کشور می‌شود تحت تأثیر مسائل سیاسی است اما همه تلاش دولت این است که عرصه خدمتگزاری را از عرصه مسائل سیاسی به طور کامل جدا کند. آنچه می‌ماند خدمتگزاری است چرا که مسائل سیاسی همیشه بوده است. البته حق همه آحاد ملت ایران است که دیدگاه‌ها و اندیشه‌های خود را داشته باشند اما اگر بحث‌ها بخواهد مسائل را متوقف یا منحرف کند یا به مردم صدمه بزند، حتماً مضر است. دولت چه در دوره نهم و چه در دوره دهم تلاش می‌کند خود را از مسائلی که آسیب می‌زند، کنار بکشد و اجازه ندهد این مسائل در تصمیمات دولت دخالت کند. در تهران هم همین‌طور بوده است، دولت بدون توجه به مباحثی که وجود دارد و فارغ از سلایق و گفت‌وگوهای مختلف آنچه را که وظیفه‌اش بوده، انجام داده است. دولت با وجود سلایق گوناگون در مدیریت شهر تهران در دوره‌های مختلف، به وظیفه‌اش عمل کرده است».این پاسخ احمدی‌نژاد رویکرد دولت دهم را در مدیریت مسائل تهران تا حدودی آشکار کرد اما سوالات دیگر باعث شد سیاست‌های نادرست مدیریت شهری گذشته واشکافی شود: «مسائل تهران در مسائل کشور تأثیر دارد و مسائل کشور هم بلافاصله در تهران منعکس می‌شود و بسیاری از مسائلی که امروز در تهران داریم به معنای مشکلاتی که مردم لمس می‌کنند، مشکل خود تهران نیست، مشکل جای دیگری است که به تهران منعکس شده است».به عقیده او یکسری از مشکلات هم وجود دارد که متعلق به خود تهران و جغرافیای این استان و شرایط آن است. دولت به دلایل گوناگون به استان تهران و شهر تهران حساس است، قطعاً کارهایی که در محدوده وظایف دولت است به‌طور مستمر پیگیری می‌شود اما در کنار این، دولت کار بزرگی را آغاز کرد.حاشیه‌نشینی‌های اطراف تهران یکی از مصادیق همین مسائل است به همین دلیل این سوال از سوی مجری برنامه مطرح شد و رئیس‌جمهور به بیان سیاست‌های نادرست گذشته پرداخت: «در حال حاضر 8 هزار نفر حاشیه‌نشین در استان تهران وجود دارند، آن حاشیه نشینی حاصل جریان آن مهاجرت سنگین است و طبیعی است. در حال حاضر جریان غیرطبیعی مهاجرت به تهران مهار شده است. بخشی هم کارهایی است که باید در استان تهران انجام شود که در این راستا 2 سفر به استان تهران انجام دادیم، غیراز کارهای جاری که انجام می‌شود مصوباتی داشتیم که در حال پیگیری است و دارد کار می‌شود».مجری برنامه که برای به میدان کشیدن احمدی‌نژاد در بحث ترافیک عجله داشت، او را با این سوال روبه‌رو کرد که دولت برای حل مشکل ترافیک تهران چه کار کرده است و رئیس‌جمهور آشکارا اعلام کرد، مشکل ترافیک پایتخت حاد شده اما برای آن راه‌حل ارائه داد: «حل مشکل ترافیک تهران قطعاً راه‌حل دارد اما باید پذیرفت که این ترافیک برای مردم مشکل‌زا شده است. ترافیک تهران را کاملاً حس می‌کنم و از نظر آلودگی ناشی از ترافیک نیز در مرکز آلودگی هستم. یکی از راه‌های مهار کردن ترافیک تهران جلوگیری از مهاجرت به این شهر است. برای کاهش ترافیک تهران باید در 3‌سطح برنامه‌ریزی کرد ؛ در گام نخست باید ظرفیت جابه‌جایی عمومی به سرعت گسترش یابد که این موضوع راه‌حل اثبات شده و دوای درد است». احمدي‌نژاد حرف‌هایش را با یادآوری راهکار معروف ترافیکی خود پیش برد: «در یک دوره‌ای، یک دوربرگردان ساده برخی مشکلات ترافیک تهران را حل می‌کرد و اکنون نیز با بهسازی و برخی اصلاحات می‌توان گام‌های مفیدی برداشت. هر اقدامی در ترافیک، وضع را بهتر می‌کند اما به نقطه کمال نمی‌رساند زیرا عوامل موثر در ترافیک روزانه در حال تغییر است به این ترتیب که تعداد خودروها افزایش می‌یابد و تقاضای خودرو نیز روز به روز بیشتر می‌شود. ترافیک تهران را می‌توان مدیریت کرد. اگر امروز شهروند تهرانی در هر سفر شهری نیم ساعت تاخیر دارد باید آن را بتدریج کاهش داد و این به معنای موفقیت است. اقداماتی از قبیل بهسازی و مدیریت تقاضا از دیگر راه‌های مهار کردن ترافیک تهران است. روزانه 14 تا 15 میلیون سفر در تهران انجام می‌شود که این آمار زیادی است و با اقداماتی چون دولت الکترونیک می‌توان از میزان آن کاست. تغییر ساعت، طرح زوج و فرد خودروها و کاربری‌های شهری از دیگر راهکارهای کاهش ترافیک در تهران است. اگر کاربری‌های گوناگون در نقاط مختلف شهر تهران بدون برنامه باشد و دسترسی‌ها مناسب نباشد، تهرانی‌ها مجبور می‌شوند از وسیله نقلیه شخصی استفاده کنند و سفرهای سواری افزایش یابد». او ماهرانه این بحث را به مترو گره زد، موضوعی که رو یا زیر زمین بودنش آنقدر سیاسی شد که معیاری برای تشخیص اصولگرایان از اصلاح‌طلبان قرار گرفت طوری که هر فردی با مترو موافقت می‌کرد او را اصلاح‌طلب می‌دانستند و موافقت با منوریل به منزله اصولگرایی بود!رئیس‌جمهور گفت: « از 40- 35سال قبل، تهران به دنبال کارهای کلان بوده و مطالعات فراوانی صورت گرفته است. شبکه بزرگراهی طراحی شده که خوشبختانه بخش زیادی از آن اجرا شده است و اکنون هم اجرا می‌شود. یک بخش مهم، حمل و نقل ریلی است که بتواند جمعیت انبوه را جابه‌جا کند و دیگری اتوبوسرانی؛ اگر این 2 خوب و درست کار کنند، بخش عمده‌ای از نیاز شهر تهران برطرف می‌شود. باید عالمانه کار کرد؛ از نظر علم و دانش همه اینها را در داخل کشور داریم؛ شاید فناوری را نداشته باشیم اما در عمل هم باید علم و دانش را به کار بیندازیم تا سرعت ایجاد شبکه‌های ریلی ما از سرعت تقاضا برای جابه‌جایی بیشتر شود. این شبکه ریلی می‌تواند شامل متروی زیرزمینی، روزمینی یا بالا زمینی باشد؛ منوریل هم یکی از این سیستم‌هاست. مترو یعنی وسیله نقلیه بدون مزاحمت یا برخورد با تقاطع که قادر است انبوه جمعیت را با سرعت بالا جابه‌جا کند؛ این راه‌حل اصلی است که باید برای تهران دنبال کنیم».احمدی‌نژاد درباره ‌دولت الکترونیک هم صحبت کرد و گفت: «دولت الکترونیک معجزه نمی‌کند. دولت الکترونیک ممکن است سرانه سفر روزانه افراد را یک دهم کاهش دهد، این طور نیست که یکدفعه به صفر برساند یا 8/1 را به یک برساند؛ زیرا افراد وقتی وقت دارند در خانه نمی‌نشینند، به دیدار دوستانشان می‌روند یا برای خرید و تفریح بیرون می‌روند که البته اشکالی هم ندارد. دولت الکترونیک یکی از مجموعه اقداماتی است که مثال زدم؛ جمیع اقدامات است که می‌تواند تاثیر درخور توجهی بگذارد».راهکار دیگر ترافیکی احمدی‌نژاد اینطور مطرح شد و او در این مجال پشتوانه طرح تغییر ساعات کاری را بیان کرد: «درباره طرح تغییر ساعات شروع به کار در اوج ترددها، 17 سال تحقیق و مطالعه و تجزیه و تحلیل انجام گرفته بود که در آن به این نتیجه رسیدیم كه ساعات شروع کار بانک‌ها در ساعت اوج ترافیک بیشترین تاثیر را دارد؛ اگر این ساعت را جابه‌جا کنیم، 13 درصد تقاضا و تردد در ساعت اوج کاهش می‌یابد. این کار خیلی بزرگی بود، اما رفت و مسائلی پیش آمد و تبدیل به قانون و سرانجام متوقف شد. به همین دلیل است که می‌گویم مجموعه کار باید دست به دست هم بدهد تا اتفاقی بیفتد. استان تهران برای دولت بسیار مهم است. همه جای کشور برای دولت مهم است. باورم این است که مردم استان تهران نیز دوست دارند شهر تهران آباد باشد؛ بالاخره عرق ملی و دلبستگی به سرزمین مقدس است». البته دولت به تهران توجه جدی دارد و تاکنون هم به مسائل آن توجه کرده است. مجموعه اتوبوسی که از سال 80 تا 83 به تهران اختصاص داده شد 915 دستگاه بود در حالی که از سال 84 تا 87، 3900 دستگاه اتوبوس با یارانه 5/82 درصد به تهران اختصاص یافت که نشان دهنده توجه دولت به تهران است. متروی تهران با جهش مواجه بوده است.احمدی‌نژاد در ادامه حرف‌هایش به چالش 4ساله دولت و شهرداری اشاره کرد و لزوم تنظیم قوانین رابطه شورا، دولت و شهرداری را پیش کشید: «یک ناهماهنگی در تهران وجود دارد که بخشی از آن مربوط به قوانین است. حد و مرز روابط بین شورای شهر و شهرداری تهران و دولت درست تنظیم نشده است؛ دولت بودجه را می‌دهد ولی نمی‌تواند خودش تصمیمی بگیرد یا نظارتی بکند که این بودجه در کجا هزینه بشود. ما سعی کردیم دخالت نکنیم، بودجه را دادیم و گفتیم که مدیریت شهری قطعاً‌ کارها را انجام می‌دهد».او در این‌باره چنین اعلام نظر کرد: «دولت در این‌باره نظر تخصصی دارد. بالاخره پاسخگوی تهران، واقعاً کیست؟ این نکته مهمی است. دولت به‌طور کلان خود را مسؤول می‌داند اما وقتی در ساز‌و‌کار اجرایی مقداری مشکلات پیدا می‌شود ما فکر می‌کنیم مدیریت شهر تهران باید متمرکز باشد و کار کند و پاسخ دهد و دولت هم کمک و جهت‌گیری کلان را مشخص کند. در همین جهت سعی کردیم حرکت کنیم و هر نیازی مطرح شده سعی دولت این بوده است که در اسرع وقت تأمین کند. تلاش دولت این بوده است که هر موضوعی از تهران که در کمیسیون دولت و هر بخشی از دولت مطرح است معطل نشود و سعی شده است بیشترین توجه ممکن انجام شود و تصمیم‌گیری صورت گیرد».رئیس‌جمهور در این حال مستقیم به موضوع مترو پرداخت تا بسیاری از ابهامات شهروندان روشن شود. او با انتقاد از نحوه تخصیص بودجه گفت: «درباره خط متروی تهران، در این 4 سال 3 بخش افتتاح شده که مجموع آن 15- 14کیلومتر است و بیشتر نمی‌تواند باشد، این در حالی است که واگن و تجهیزات اضافه نشده است.مدیریت باید طوری برنامه‌های خود را تنظیم کند که هر مقدار که تونل آماده شد قطار آن نیز آماده باشد تا بتواند از آن بهره‌برداری کند و این بهتر از آن است که 100 کیلومتر تونل بزنیم اما قطار نداشته باشیم؛ چرا که اگر همین امروز قطار سفارش بدهیم حداقل 2 سال دیگر آماده می‌شود در حالی که ما پول خود را در تونل صرف می‌کنیم. به نظر می‌رسد بهتر از این می‌توان از منابع در تهران استفاده کرد». نظر دولت درباره متروی تهران و اینکه گفته می‌شود دولت بودجه لازم را در بخش عمرانی مترو اختصاص نداده است چیست؟ سوالی بود که از سوی مجری طرح شد و احمدی‌نژاد چنین پاسخ داد: بودجه در اختیار دولت نیست، بودجه در اختیار قانون بودجه است و عددی نوشته و فرضاً اعلام می‌شود 100 میلیارد تومان به متروی تهران اختصاص داده شود و 50 میلیارد به جای دیگر و همین‌طور بودجه تقسیم می‌شود و ما نیز موظف هستیم براساس آن برنامه یکصد میلیارد به مترو اختصاص دهیم.او تاکید کرد: «اینکه 100 میلیارد به مترو بدهیم مشروط به تأمین درآمدهای دولت است و متناسب با درآمد دولت بودجه را اختصاص می‌دهند و پایان سال همیشه یک نسبتی از بودجه کل اختصاص می‌یابد چون درآمدها در بودجه غیرواقعی پیش‌بینی می‌شود و محقق نمی‌شود؛ 70 درصد، 80 درصد و 60 درصد. در این 4 سال همواره آن درصدی که به کل کشور داده‌ایم پایین‌تر از آن درصدی بوده است که به متروی تهران داده‌ایم».رئیس‌جمهور که برای نخستین‌بار درباره مسائل تهران صریح صحبت می‌کرد، گفت: «همین امسال تاکنون به کلانشهرها 59 درصد از بودجه را اختصاص داده‌ایم اما به تهران 70 درصد داده‌ایم و دولت این توجه را داشته است؛ ضمن اینکه ما نمی‌توانیم جاهای دیگر را متوقف کنیم چون آنها نیز مسؤول دارند، نماینده دارند، حسابرس است و دیوان محاسبات است و پرسیده می‌شود شما بر چه اساسی این کار را کرده‌اید؟ من خیلی متاسفم در حالی که بحث‌ها باید علمی مطرح شود به بحث‌های در سطح خیلی پایین کشیده می‌شود و اعلام می‌کنند ما طلبکار هستیم و دولت پول نداده است، در حالی که اگر کسی از دولت طلب داشته باشد مگر دولت می‌تواند آن را نپردازد؟!». رئيس‌جمهور در پاسخ به سوال مجری برنامه درباره بودجه‌های معوق گفت: «یک معوقه داریم و آن اینکه مترو و شهرداری تهران اقساط بانک‌ها را به آنها برنگردانده‌اند. درباره یارانه بلیت، یارانه بلیت واقعاً رقمی نیست. مثلاً در کل کشور 70 میلیارد تومان یارانه حمل و نقل برای اتوبوس و مترو است و ما 20 میلیارد تومان آن را برای تهران گذاشته‌ایم و این را هم وقتی که درآمد بیاید می‌دهیم. اگر ما به کل کشور 70 درصد بودجه‌شان را داده‌ایم حتماً به تهران به علت توجه دولت بیش از 70 درصد را پرداخت کرده‌ایم و چیزی پیش دولت نیست و این رقم در بودجه است و قانون آن نیز معلوم است».صحبت که به اینجا رسید، احمدی‌نژاد علت اصلی حضورش در این برنامه را غیرمستقیم بیان کرد: «بالاخره ما برای تهران راه‌حل دادیم و من فکر می‌کنم که بزودی باید در مسائل تهران دخالت کنم چون می‌بینم با بگو‌مگوهای بی‌جهت مردم در ترافیک عذاب می‌کشند. بنده به عنوان یک کارشناس ترافیک معتقدم که مترو قطعاً برای تهران لازم است اما در کنارش معتقدم باید در زمینه مترو سرمایه‌گذاری کنیم. ساخت مترو در زمین تهران بتدریج انجام می‌شود و این، زمان طولانی می‌برد مگر اینکه با سرعت انجام بدهند».او در ادامه حرف‌هایش با انتقاد به روش ساخت و ساز مترو برای به عهده گرفتن این مسؤولیت گفت: «30 سال است که کارهای مترو در تهران انجام می‌شود، اما بالاخره ما چند کیلومتر مترو داریم و در چند کیلومتر آن قطار حرکت می‌کند؟ زمین تهران سست است و شما از هر زمین‌شناس و تونل‌سازی بپرسید می‌گوید کار سخت است و گران درمی‌آید. این را ما باید انجام بدهیم و این زیرساخت لازم است و 7 خط برای آن تصویب شده است. دولت هم طبق معمول بودجه‌ها را خواهد داد اما هیچ وقت سرعت ساخت مترو نمی‌تواند از سرعت رشد تقاضا جلو بزند. تقاضا جلو زده است و ما عقب هستیم. باید از روش‌هایی استفاده کنیم که سریع‌تر به ما نتیجه بدهد».او سپس اعلام کرد: «دولت خود مدیریت مترو را بر عهده می‌گیرد، بودجه‌اش را می‌گذارد و می‌سازد و مدت آن نیز تا 10، 15 سال بيشتر نخواهد بود و به سرعت هم آن را تمام خواهد کرد. من حتماً این تصمیم را گرفته‌ام و حتماً مدیر تعیین می‌کنم و قطار هوایی را هم خواهیم کشید. اما خواهشم از شورای شهر و شهرداری این است که همکاری کنند، ما هیچ نمی‌خواهیم، یک ریال هم نمی‌خواهیم. بالاخره 4 سال دولت پول می‌دهد و از آن طرف با یک سری حرف‌هایی که واقعیت ندارد مواجه است». احمدي‌نژاد ادامه داد: «ما در موضعی نیستیم که الان جواب بدهیم، دولت باید سؤال کند و بگوید این پولی که داده است شما چطور خرج کرده‌اید. بیش از 850 میلیارد تومان هم اقساط است که باید به بانک‌ها می‌دادند و بانک‌ها پرداخت کرده‌اند ولی برنگشته است. به بانک‌ها گفتیم مراعات کنید و این جدا از وام‌هایی است که شهرداری تهران در این سال‌ها گرفته است و ما هیچ محدودیتی ایجاد نکردیم». رئیس‌جمهور در ادامه با دفاع مستدل از منوریل، گفت: «قطار هوایی در دنیا شناخته شده است، از برخی تعجب می‌کنم که بین قطار هوایی و متروی زیرزمینی دعوا درست می‌کنند. این دو سیستم جابه‌جایی است که می‌توانند با هم کار کنند. بین اینها نیز باید اتوبوس باشد و ارتباط‌ها را برقرار و تنظیم کند و ایستگاه‌های این دو سیستم نیز می‌تواند همدیگر را پوشش دهد و تغذیه کند و این از نظر علمی شناخته شده است.»رئيس جمهور برای این موضع خود دلیل هم داشت: «هزینه قطار هوایی قطعاً کمتر از مترو است یعنی قابل اثبات است که به ازای هر نفر جابه‌جایی کمتر از نصف مترو است و این بدان معناست که ما می‌توانیم از پول خود 2 برابر استفاده کنیم. 2 سال و نیم قبل با یکی از کشورهای اروپایی که سازنده سیستم‌های قطار است و جزو پیشرفته‌ترین‌هاست مذاکره کردیم و 4 شرکت ذی‌ربط این کشور با هم مجموعه‌ای را تشکیل و پیشنهاد دادند که قطار هوایی تهران را بسازند و خودشان بودجه آن را بیاورند و بعداً بگیرند».او گفت: «ما این موضوع را به مدیریت شهری تهران پیشنهاد دادیم و قرارداد آن نیز آماده است حتی گفتیم بودجه‌اش را دولت تأمین می‌کند و شما لازم نیست بودجه بدهید ولی باز این موضوع در همین حرف‌ها افتاد. این در حالی بود که شورای شهرسازی و شورایعالی ترافیک نیز آن را تصویب کرد و ما هم گفتیم خودمان حاضریم جلو بیاییم. وقتی خود بنده شهردار بودم در شورای شهر تصویب شد. در این سیستم ما 2 حلقه مرکزی و بیرونی داریم که مجموعاً 95، 96 کیلومتر می‌شود، این را می‌شود ظرف 2، 3 سال ساخت و در کنار آن مترو هم ساخته شود».او بار دیگر اما به شکلی متفاوت مشکل مترو را واشکافی کرد: «واقعاً بین مترو و منوریل دعوایی نیست ولی خاصیت مترو همین است که مثلاً یکهزار و 500 میلیارد تومان پول می‌دهیم اما الان می‌بینید تونل داریم اما قطارش نیست. می‌شد تونل کمتر می‌ساختیم، قطارش را می‌خریدیم که هرقدر ساختیم مردم زود استفاده کنند. اینها بحث‌های فنی است و بحث‌های دعوایی نیست که یکی بیاید این را متهم کند و دیگری آن را متهم کند». مجری برنامه در ادامه بحث سیاسی بودن منوریل و مترو را پیش کشید اما رئیس‌جمهور با حرف‌هایش عکس این نظر را به شهروندان منتقل کرد: «سیاسی اصلاً، ما چه دعوایی داریم. من خودم، فرزندم، همسرم و خانواده‌ام در این شهر زندگی می‌کنیم و در ترافیک هستیم، واقعاً ترافیک تهران مشکل است اما آدم دلش می‌سوزد که راه‌حل دارد ولی به محض اینکه راه‌حلی ارائه می‌کنیم آن را در حرف‌های بسیار سطح پایین می‌اندازند. ما نمی‌خواهیم از پول مردم تهران برای مترو گذاشته شود چون مردم تهران گران‌ترین هزینه زندگی را می‌دهند. بخشی از مشکلات تهران مشکلات کشور است و چون مرکز سیاسی کشور اینجاست مردم تهران هزینه آن را می‌دهند به همین دلیل در دولت تصمیم گرفتیم که این هزینه حمل و نقل را از دوش مردم تهران برداریم». احمدي‌نژاد در حالی که اعلام کرد مترو را دولت می‌سازد با سپردن اختیارات دولتی به شهرداری موافقت کرد: «ما این بار را حتماً باید از روی دوش تهران برداریم؛ تهران کارهای بسیاری دارد؛ خود فضای سبز و نظافت تهران کارهای زیادی است. بخش‌های دیگری هست که قابل واگذاری است، مسکن، میراث فرهنگی، آب، برق و فاضلاب در تهران قابل واگذاری است و ما آمادگی داریم همه اینها را واگذار کنیم تا این مدیریت بخشی در تهران در اختیار شهردار محترم یا در اختیار شورای شهر، هماهنگ و متمرکز شود. اما مترو یک موضوع ویژه است، ما داریم پول می‌دهیم و از طرفی هم تحت فشار و متهم هستیم؛ چرا این کار را کنیم؟ خودمان با سرعت می‌سازیم، ان‌شاء‌الله در اختیار مردم هم قرار می‌دهیم».او در لابه‌لای حرف‌هایش تاکید داشت مترو را دولت تنها می‌سازد نه اینکه تصدی آن را بر عهده بگیرد، البته با این کار هم موافق نیست: «ما فکر می‌کنیم دولت باید به مسائل کلان‌تری برسد و مترو را که من گفتم از روی لاعلاجی است».او بار دیگر تاکید کرد: «ما مترو را می‌سازیم و به مدیریت شهری می‌دهیم؛ ما نمی‌خواهیم آن را مدیریت کنیم. این بحث‌ها در بخش‌های دیگری چون اتوبوسرانی هم هست؛ بالاخره در اتوبوسرانی الان باید ببینیم چند دستگاه اتوبوس داریم و چند نفر جابه‌جا می‌کنند».او در ادامه حرف‌هایش از شهرداری حمایت کرد، خطوط ویژه اتوبوسرانی را مثبت ارزیابی کرد و مدیریت واحد شهری را حق شهرداری دانست: «خط ویژه یک راه‌حل است، خط ویژه یعنی فرصت را به اتوبوس دادن. حتی می‌توان همه چراغ‌ها را برای اتوبوس سبز کنیم و اینها شدنی است منتها در جایی که خط ویژه می‌زنیم باید به بهبود جابه‌جایی منجر شود نه اینکه هر خط ویژه‌ای درست است. الان خط ویژه‌ای در تهران داریم که مطلقا علمی نیست اما زده شده است. مردم چاره‌ای ندارند و می‌خواهند جابه‌جا شوند، متوسط تاخیر اضافه شده؛ در حالی که ما حمل و نقل عمومی می‌آوریم، خط ویژه می‌زنیم تا سرعت بالا برود و متوسط تاخیر پایین بیاید. همه مردم برای ما محترم هستند. ما می‌خواهیم متوسط تاخیر کل پایین بیاید یعنی هر شهروندی در تهران جابه‌جا می‌شود با سرعت بیشتری جابه جا شود. ما می‌خواهیم ترجیحا آنهایی که با حمل و نقل عمومی جابه‌جا می‌شوند با سرعت بیشتری بروند اما کل ترافیک بهتر شود نه اینکه بگوییم 10 درصد با سرعت 80 کیلومتر و 90 درصد با سرعت 2‌کیلومتر در ساعت جابه‌جا شوند، اینکه کار علمی نیست».او ادامه داد: «من از شورای شهر تهران بارها خواسته‌ام که شما برای مدیریت واحد چه چیزی کم دارید؟ اگر نقص قانونی است بگویید ما لایحه می‌دهیم و اگر مصوبه دولت لازم است، بگویید باز آن را هم رفع می‌کنیم. از مدیریت شهر تهران بارها خواسته‌ام که بگویند چه چیزی برای مدیریت واحد کم دارند؛ اگر نقص قانون باشد لایحه می‌دهیم و اگر نیاز به مصوبه دولت باشد، همکاری می‌کنیم. مدیریت شهر تهران باید واحد شود، البته برخی موارد مانند پلیس راهنمایی و رانندگی دست ما نیست». او در ادامه این مصاحبه زمانی که با سوال دیگر مجری برنامه درباره بافت فرسوده روبه‌رو شد، تاکید کرد نباید در آموزش زلزله در تهران تعلل شود و افزود: «رسانه ملی باید آموزش‌هایی مرتب داشته باشد و روزی نباشد که آموزش درباره زلزله بویژه در تهران تعطیل شود چون نمی‌دانیم کی می‌آید. از مردم می‌خواهم دعا کنند که زلزله نیاید. آموزش‌های رسانه ملی صرفاً نباید درباره محل خواب یا تهیه کیف کمک‌های اولیه باشد بلکه باید ضرورت مقاوم‌سازی را آموزش دهد و در این‌باره فرهنگ سازی کند. ساماندهی چندین هزار هکتار بافت فرسوده در تهران برای دولت غیرممکن است اما خود مردم با تخفیف‌های شهرداری و کمک‌های دولت می‌توانند تک تک بافت‌های فرسوده محل زندگی‌شان را مقاوم سازی کنند». رئیس‌جمهور درباره موضوعی که در جلسه هفته گذشته شورا بحث‌برانگیز بود هم توضیح داد: «ما فشار آوردیم و بودجه سنگینی را برای فاضلاب تهران در دولت نهم تصویب کردیم، این بودجه 30 برابر شده است و به لحاظ ساختاری نیمی از آن تمام شده و نیم بعدی شروع شده است که باید انجام دهیم. این کار خیلی بزرگی است و برای آلودگی هوای تهران نیز معاون محیط‌زیست خود را مأمور کردم همه راهکارهای ممکن را پیدا کند و 3 ماه به آنان فرصت دادم که همه کارشناسان را دعوت و سطح جهان را نیز مطالعه کنند و با حفظ تردد موجود، برای این وضع راهکار بیندیشند و یک اتفاقی بیفتد که آلودگی را کاهش دهیم».او در ادامه حرف‌هایش به خانه سازی‌های جدید و سبكي که در معماری آنها به کار گرفته می‌شود، ایراد گرفت: «باید الگوی مسکن و زندگی در تهران را عوض کنیم البته برای کسانی که الان ساکنند نمی‌توانیم اما برای رشد جمعیت می‌توانیم این کار را انجام دهیم. من با زندگی در خانه‌های 40 و 50 متری مخالفم، فکری که برای شهرسازی است، ایرانی نیست. فکر زندگی با این واحدهای مسکونی کوچک، فرهنگ و اندیشه ایرانی نیست. در حالی که ما یک کشور گسترده هستیم چرا مردم نباید در خانه‌ای زندگی کنند که حیاط و باغچه‌ای داشته باشد و این امکان در تهران نیز برای ساکنانی که الان هستند امکان‌پذیر نیست اما باید به مرور به وجود آید، برای رشد جمعیت واقعاً این کار شدنی است، امکاناتی داریم در همین اطراف تهران و این امکانات در همه شهرهای بزرگ وجود دارد. در کشورهایی که وسعتشان یک پنجم ایران است، مردم اینطور فشرده در واحدهای 60- 50 متری زندگی نمی‌کنند. با این وضع اعصاب همه مردم خرد و یکی، دو ساعت در ترافیک و وقتی به خانه می‌روند نیز در واحدهای 60- 50 متری زندگی می‌کنند که خسته کننده است».او در میان حرف‌های جدی و کلان، توجه به تفریحگاه را هم فراموش نکرد: «استان تهران و بویژه شهر تهران به تفریحگاه‌های بزرگ نیاز دارد، اگر یک خانواده تهرانی بخواهد سالی 2 بار از تهران بیرون برود هزینه زیادی دارد به‌طوری که بیشتر مردم تهران قادر به پرداخت آن نیستند. باید هزینه‌ها را کاهش دهیم و راه‌های دسترسی را تسهیل کنیم. ساخت بزرگراه تهران‌- شمال را که تقریباً متوقف شده بود جلو انداخته‌ایم و در شمال و مناطق زیارتی نیز طرح‌های بزرگراهی و طرح‌های گردشگری و اقامتی در دست اجرا داریم. مردم از صبح تا شب زحمت می‌کشند و این فشارهای تبلیغاتی و سیاسی را نیز بدون اینکه در آن نقشی داشته باشند، باید تحمل کنند. مردم تهران باید بار مرکزیت کشور و ترافیک را تحمل کنند پس باید حداقل فضاهایی داشته باشیم که خانواده‌ها بتوانند در روزهای تعطیل نفسی بکشند».او موضوع گورستان‌های تهران را هم خودش پیش کشید تا شهروندان را از ترافیک و تحمل راه زیاد تا بهشت زهرا نجات دهد: «الان اگر کسی در شمیران ساکن باشد و بخواهد برای دفن عزیزش به بهشت زهرا برود زمان زیادی می‌برد، به هر حال این فرهنگ در ایران وجود دارد که با رفتگان خود در ارتباطند. تهران باید حداقل 4 قبرستان بزرگ داشته باشد و دسترسی‌ها کوتاه شود که این امر باعث کاهش رفت و آمدها و کاهش ترافیک و فشارهای عصبی می‌شود. در داخل شهر چندین امامزاده وجود دارد که باید اینها را فعال کنیم تا مردم بتوانند عزیزان از دست رفته خود را در همان جا دفن کنند. برخی گفتند این مساله خلاف بهداشت است در صورتی که در همه شهرهای دنیا قبرستان‌ها در محلات است و این مساله آثار فرهنگی مثبتی دارد و روح را لطیف می‌کند».احمدی‌نژاد درباره استان البرز هم چنین پاسخ داد: «تفکیک استان البرز از استان تهران که اکنون کارهای مطالعاتی آن به پایان رسیده و در حال بررسی جزئیات است باعث می‌شود که مدیریت‌های تفکیک شده، عملکرد بهتری داشته باشند. امیدواریم پس از نهایی شدن این طرح و ارسال و تصویب آن در مجلس، شاهد ایجاد فرصت‌های جدیدی در استان‌های تهران و البرز باشیم و سرمایه‌گذاری‌ها سریع‌تر و بیشتر انجام شود. در دولت دهم مجریان وقت بیشتری برای استان تهران می‌گذارند و با مشورت با مدیران شهری بویژه شورای شهر تهران می‌توانیم مشکلات را برطرف کنیم. مصمم هستیم که زندگی در تهران راحت‌تر شود». رئیس‌جمهور در پایان برنامه درباره طرح هدفمند کردن یارانه‌ها توضیح داد و سعی کرد با بیان عامیانه، ابهامات مردم را درباره این طرح برطرف کند.او همچنین به بحث انتقال پایتخت سیاسی کشور هم در چند کلمه پاسخ داد: «این در حد مطالعه است». هرچند رئیس‌جمهور در این مصاحبه درباره مسائل مختلف تهران حرف زد اما نکته کلیدی حرف‌های او پایان دادن به کش‌و‌قوس‌های دولت و شهرداری بود که به بزرگ‌ترین مشکل پایتخت تبدیل شده است. معصومه ‌آباد و مرتضی طلایی به‌عنوان 2 عضو شورای شهر که مشاور شهردار تهران هم هستند روز گذشته بشدت نسبت به این موضع احمدی‌نژاد واکنش نشان دادند اما به نظر می‌رسد حرف آنها نظر شورای شهر نیست، چون مهدی چمران در پشت صحنه این مصاحبه حضور داشت و بسیاری از این طرح‌ها با مشورت او اعلام شد.از سوی دیگر رسول خادم، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران نیز در این‌باره گفت: «با ورود دولت به مدیریت مترو، انتظار می‌رود که دولت از منابع ملی، پروژه‌های زیرساختی شهر تهران را تامین کند».وی با اشاره به اینکه طرح این موضوع تکلیف را بر دوش مسؤولان مربوط قرار می‌دهد تا از امسال به‌طور جدی در برنامه‌های خود منابع لازم را جهت تامین نیازهای مالی و مدیریتی توسعه شبکه‌های مترو تهران در نظر بگیرند، افزود: «در جهت تحقق نظر رئیس‌جمهوری و رسیدن به تامین حقوق بحق مردم تهران در این‌باره، امیدواریم در لایحه بودجه سال 89 به وضوح و روشنی شاهد پیگیری این موضوع از سوی دست‌اندرکاران دولتی باشیم».خادم ادامه داد: «امیدوارم با نظر مثبت رئیس‌جمهوری تغییر جدی را در مصوبات مجلس و قانون حمل و نقل ویژه شهر تهران که در سال 86 به تصویب رسیده و همچنین تغییر رویه‌ای جدی را در بودجه سال 89 شاهد باشیم». در کنار موافقت 2 نفر از اعضای شورای اسلامی شهر تهران، این طرح رئیس‌جمهور موافقان ‌‌پروپا قرصی هم در مجلس دارد.محمداسماعیل کوثری، نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی، در این‌باره معتقد است: «نمایندگان تنها خواستار سرعت عمل و افزایش کیفیت در احداث مترو هستند تا در نهایت به نفع مردم باشد و مشکلاتشان در متروی تهران مرتفع شود، بنابراین تفاوتی ندارد که مدیریت مترو برعهده شهرداری باشد یا اینکه دولت عهده‌دار مدیریت مترو شود».کوثری درباره واگذاری مدیریت مترو به دولت، تصریح کرد: در اصل کارهای کشور در 3‌قسمت دنبال می‌شود. بخش دولتی، تعاونی‌ها که مردم هستند و بخش خصوصی، بنابراین کار شهرداری هم دولتی است. یعنی در اصل سخنان رئیس‌جمهوری فقط جابه‌جایی نظارتی و مدیریتی است و چیزی نیست که بگوییم یک تغییر است، بلکه یک تغییر مدیریتی است که اگر نهایی شود مشکل چندانی وجود نخواهد داشت.به گفته عضو هیات رئیسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی اما در صورت نهایی شدن شاید بالاخره بحث‌ها و اظهارنظرهای دو طرفه تقریبا جمع ‌شود و آن چیزی که به نفع مردم است انجام شود، یعنی به نتیجه رسیدن مترو. لذا برای نمایندگان که به دنبال حل مشکلات مردم هستند زیاد تفاوتی ندارد که دولت، مدیر مترو باشد یا شهرداری آن را مدیریت کند. البته نایب‌رئیس کمیسیون عمران مجلس هم چنین نظری دارد. علی‌اکبر آقایی، در این‌باره گفت: «نظام یکپارچه است چه در مسائل شهرداری و چه در دولت. به هر حال باید هر نهادی به کمک نهاد دیگر بیاید تا بتوانیم اهداف توسعه را که در چشم‌انداز به تایید مقام معظم رهبری رسیده است، محقق کنیم». عضو هیات رئیسه کمیسیون عمران خاطرنشان کرد: «اگرچه در سال‌های مختلف کمک بودجه‌ای در قانون بودجه سالانه برای شهرداری و قطار شهری در نظر گرفته شده است که شاید کافی نبوده یا در چارچوب بودجه، تخصیص‌ها کافی نبوده است اما در مجموع از این موضوع که رئیس‌جمهوری تصمیم دارد این بخش از حمل و نقل عمومی درون‌شهری را تقویت کند، استقبال می‌کنیم».به هر ترتیب دولت برای انتقاد 2 عضو شورای شهر نسبت به مغایرت تصمیم دولت با اصل 44 قانون اساسی و برنامه‌های 5 ساله توسعه پاسخ دارد، چون مترو با مصوبه هیات وزیران به شهرداری تهران واگذار شده و می‌تواند باز هم با مصوبه دولت به وزارت کشور یا همان سرزمین مادری‌اش بازگردد.در چنین شرایطی انتظار می‌رود هم‌اکنون که رئیس‌جمهور برای سامان دادن به اوضاع پایتخت پا به میدان گذاشته است اختلافات سیاسی کنار رود تا چشم شهروندان از دود این اختلافات در امان بماند.