پپه اسکوبار*: ایران سه‌شنبه هفته گذشته در بیست‌وسومین اجلاس مجازی سازمان همکاری شانگهای (SCO) که به میزبانی هند برگزار شد، به عضویت کامل این پیمان دست یافت و به نهمین عضو یک ائتلاف امنیتی- تجاری تاثیرگذار تبدیل شد که شامل چین، روسیه، هند، پاکستان، ازبکستان، قرقیزستان، قزاقستان و تاجیکستان می‌شود.
همان‌طور که همه می‌دانند آمریکا برای جلوگیری از عضویت ایران در شانگهای بیش از 4 دهه با هر آزار و اذیت و با اعمال انواع تحریم‌ها تلاش کرد و این روند با فشار حداکثری - سیاست هر 2 دولت ترامپ و بایدن- به اوج رسید.
همه شما «تهدید به بمباران، بمباران و بمباران ایران» در دوران رژیم چنی (معاون بوش پسر، رئیس‌جمهور اسبق آمریکا) در دهه 2000 در ایالات متحده را به یاد دارید.
حالا اما همه چیز به پایان رسیده است. پیوستن رسمی و تاریخی ایران به سازمان همکاری شانگهای (SCO) به عنوان یک عضو کامل، نشان‌دهنده غلبه بر چند دهه تلاش برای انسداد اقتصادی و نظامی توسط ایالات متحده است.
اکنون ما وارد پارادایم جدیدی می‌شویم و ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین گره‌های همگرایی اوراسیا، درست در صدر در کنار جایگاه مناسب خود به عنوان یکی از مهم‌ترین کشورهای جنوب جهانی است.
قرار است ایران حتی در ساختار سیاسی - اقتصادی جهان جایگاه برجسته‌تری داشته باشد و همین حالا عضویت بالقوه جمهوری اسلامی در بریکس در برنامه قرار دارد؛ گروهی متشکل از 5 اقتصاد نوظهور شامل برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی که حدود نیمی از جمعیت کره خاکی و 30 درصد مساحت خشکی‌های دنیا را تشکیل می‌دهد.
بزودی ایران به عضویت رسمی بریکس پلاس درمی‌آید. اعضای بریکس ماه آگوست(مرداد) در آفریقای‌جنوبی اجلاسی خواهند داشت. این هفته در آفریقای‌جنوبی آنها از قبل درباره روش‌های توسعه این اتحادیه بحث می‌کنند و ایران یکی از نامزدهای اصلی است.
به سوی دلارزدایی
یکی از اثرات عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای و پیوستن احتمالی آن به بریکس، دلارزدایی خواهد بود، یعنی حذف دلار آمریکا در تجارت دوجانبه میان اعضای سازمان‌های مورد اشاره.
بزودی ایران را به عنوان یکی از اعضای کلیدی سازمان همکاری شانگهای و بریکس با روابط بسیار نزدیک با اتحادیه اقتصادی اوراسیا - شامل روسیه، بلاروس، ارمنستان، قزاقستان و قرقیزستان - خواهیم دید.
بنابراین زمانی که ما درباره موضوع شماره یک مطلق همه این قدرت‌های جهانی جنوب صحبت می‌کنیم، همه چیز به اظهارات اخیر پرزیدنت رئیسی ختم می‌شود که بدرستی به دلارزدایی اشاره کرد. رئیس‌جمهور ایران دور شدن از دلار را یک ضرورت اساسی برای تشکیل یک نظام بین‌المللی عادلانه دانست.
پیشرفت در تجارت دوجانبه با ارزهای ملی را می‌توان به عنوان گامی ارزیابی کرد که می‌تواند دلارزدایی را تسریع بخشد.
این همان چیزی است که در حال حاضر در تجارت حوزه اوراسیا با همه کشورهای دیگر خارج از این جغرافیا شامل آمریکای لاتین و آفریقا اتفاق می‌افتد.
* تحلیلگر برجسته ژئوپلیتیک برزیلی در شبکه آرتی و روزنامه اشین‌تایمز