«عامه پسند» با نام اصلی «Pulp» عنوان ششمین و آخرین رمانی است که چارلز بوکوفسکی، نویسنده پیشروی ادبیات داستانی آمریکا در سال 1994 نوشته است و به اعتقاد بسیاری، بهترین و پخته‌ترین داستان او و البته دومین اثری است که از این نویسنده و با ترجمه پیمان خاکسار در ایران به چاپ می‌رسد.
عامه پسند ماجرای کارآگاهی خصوصی به نام «نیک بلان» است که کمترین شباهتی به لحاظ توانایی و زیرکی به دیگر کارآگاه‌ها ندارد. او پیرمردی کم‌توان است که فقط به کمک شانس و دیگران موفق به انجام وظیفه خود می‌شود. گرچه این رمان ماجرایی پلیسی دارد و می‌توان آن را در گروه ادبیات پلیسی قرار داد، اما هیچ شباهتی با الگوهای پیش از خود ندارد و اصلا جنایتی در آن اتفاق نمی‌افتد. ماجرای کتاب از اینجا شروع می‌شود که زنی با نام بانوی مرگ نزد بلان می‌آید و از او می‌خواهد که «لویی فردینان سلین»، نویسنده فرانسوی را برایش پیدا کند.
ماجرا با این پرونده آغاز می شود و با 3 پرونده دیگر ادامه پیدا می‌کند. بلان بعد از اینکه فهمید سلین واقعا مرده یا نه باید شر موجودی فضایی به نام «جینی نیترو» را از سر «گراورز» کم کند، گنجشک قرمزی را که اصلا نمی‌داند چیست برای «جان بارتون» پیدا کرده و سندی برای خیانت «سیندی» همسر «جک باس» رو کند. همه‌چیز در این رمان حول و حوش ذهنیت شخصیتی شکل گرفته که در تضاد زندگی می‌کند.
آثار بوکوفسکی معمولا آیینه زندگی خود او است، همچنانکه در این اثر شخصیتی را خلق کرده که چون دیگر قهرمانان داستان‌هایش بسیار به خودش نزدیک است؛ کارآگاهی الکلی، بی‌بندوبار و تنها که عاشق اسبدوانی است و خواننده حین خواندن کتاب می‌فهمد که از مالیخولیا هم بی‌بهره نیست. چارلز بوکوفسکی که برخی معتقدند در نوشته‌هایش به نوعی از جامعه مدرن و روشنفکران آمریکا انتقاد می‌کند، نویسنده‌ای ماندگار است که تصور خیلی‌ها را از ادبیات عوض کرده است. بیش از همه لحن نوشتاری او مورد توجه منتقدان آن دوران قرار گرفت؛ لحن او در عین سادگی و روانی بسیار گزنده و تلخ است و تصاویری که او در رما‌ن‌هایش خلق می‌کند، تصاویری است خاص جامعه آمریکایی؛ خشن و زننده.
او با خلق شخصیت‌هایی وام گرفته از محیط اطرافش این واقعیت را به مخاطب می‌فهماند که جامعه و اجتماع بی‌رحم است، همانطور که مارتین اسکورسیزی در فیلم «خیابان‌های پایین شهر» با به تصویر کشیدن بدبختی و بی‌خانمانی آمریکایی‌های ساکن منطقه «ایتالیا کوچولو» به مخاطبانش القا می‌کند؛ باید این واقعیت تلخ که همیشه ضعیف‌تر نابود می‌شود را پذیرفت و البته به خاطر سپرد. درباره رمان «عامه پسند»
مردی که زیاد می‌دانست
«عامه پسند» با نام اصلی «Pulp» عنوان ششمین و آخرین رمانی است که چارلز بوکوفسکی، نویسنده پیشروی ادبیات داستانی آمریکا در سال 1994 نوشته است و به اعتقاد بسیاری، بهترین و پخته‌ترین داستان او و البته دومین اثری است که از این نویسنده و با ترجمه پیمان خاکسار در ایران به چاپ می‌رسد.
عامه پسند ماجرای کارآگاهی خصوصی به نام «نیک بلان» است که کمترین شباهتی به لحاظ توانایی و زیرکی به دیگر کارآگاه‌ها ندارد. او پیرمردی کم‌توان است که فقط به کمک شانس و دیگران موفق به انجام وظیفه خود می‌شود. گرچه این رمان ماجرایی پلیسی دارد و می‌توان آن را در گروه ادبیات پلیسی قرار داد، اما هیچ شباهتی با الگوهای پیش از خود ندارد و اصلا جنایتی در آن اتفاق نمی‌افتد. ماجرای کتاب از اینجا شروع می‌شود که زنی با نام بانوی مرگ نزد بلان می‌آید و از او می‌خواهد که «لویی فردینان سلین»، نویسنده فرانسوی را برایش پیدا کند.
ماجرا با این پرونده آغاز می شود و با 3 پرونده دیگر ادامه پیدا می‌کند. بلان بعد از اینکه فهمید سلین واقعا مرده یا نه باید شر موجودی فضایی به نام «جینی نیترو» را از سر «گراورز» کم کند، گنجشک قرمزی را که اصلا نمی‌داند چیست برای «جان بارتون» پیدا کرده و سندی برای خیانت «سیندی» همسر «جک باس» رو کند. همه‌چیز در این رمان حول و حوش ذهنیت شخصیتی شکل گرفته که در تضاد زندگی می‌کند.
آثار بوکوفسکی معمولا آیینه زندگی خود او است، همچنانکه در این اثر شخصیتی را خلق کرده که چون دیگر قهرمانان داستان‌هایش بسیار به خودش نزدیک است؛ کارآگاهی الکلی، بی‌بندوبار و تنها که عاشق اسبدوانی است و خواننده حین خواندن کتاب می‌فهمد که از مالیخولیا هم بی‌بهره نیست. چارلز بوکوفسکی که برخی معتقدند در نوشته‌هایش به نوعی از جامعه مدرن و روشنفکران آمریکا انتقاد می‌کند، نویسنده‌ای ماندگار است که تصور خیلی‌ها را از ادبیات عوض کرده است. بیش از همه لحن نوشتاری او مورد توجه منتقدان آن دوران قرار گرفت؛ لحن او در عین سادگی و روانی بسیار گزنده و تلخ است و تصاویری که او در رما‌ن‌هایش خلق می‌کند، تصاویری است خاص جامعه آمریکایی؛ خشن و زننده.
او با خلق شخصیت‌هایی وام گرفته از محیط اطرافش این واقعیت را به مخاطب می‌فهماند که جامعه و اجتماع بی‌رحم است، همانطور که مارتین اسکورسیزی در فیلم «خیابان‌های پایین شهر» با به تصویر کشیدن بدبختی و بی‌خانمانی آمریکایی‌های ساکن منطقه «ایتالیا کوچولو» به مخاطبانش القا می‌کند؛ باید این واقعیت تلخ که همیشه ضعیف‌تر نابود می‌شود را پذیرفت و البته به خاطر سپرد. ارسال نظر
پربیننده