هنری چارلز بوکوفسکی فقط یک نویسنده تاثیرگذار نیست. او شاعری است که به لحاظ نوع لحن و سبک نگارش که از تفاوت نگرش او به موضوعات اجتماعی ناشی میشود، توانسته جایگاه خوبی در میان دوستدارانش کسب کند. نخستین مجموعه شعر بوکوفسکی که در ایران منتشر شد، «سوختن در آب، غرق شدن در آتش» نام دارد که پیمان خاکسار آن را ترجمه کرده و نشر چشمه نیز به چاپ رسانده است.
اشعار بوکوفسکی ساده، روان، قابل لمس و تا حدودی غیرشاعرانه است و دقیقا همین ویژگیها موجب شده مخاطبان اشعار عاشقانه و سانتیمانتالیسم چندان ارتباط خوبی با آن برقرار نکنند. مضمون اشعار بوکوفسکی غالبا اجتماعی و دربرگیرنده کنشها و واکنشهای افراد در برابر مسائل روزمره جامعه مدرن امروز است، به بیانی دیگر شعر او آیینه زندگی مردم جامعه فرودست آمریکاست.
او که سراسر زندگی خود را همانگونه که در بیوگرافیاش مینویسد در نکبت و بدبختی گذرانده، زندگی کارگران، فقرا، دزدان، روسپیها و معتادان را با لحنی سخت، خشن و غیرپاستوریزه همانند یک فیلم مستند در برابر دیدگان مخاطب به تصویر میکشد. بوکوفسکی علاقه خاصی به بیان واقعیت وجود آدمها دارد و میکوشد با نوشتن روزمرهترین وقایع زندگی، از سرکار رفتن کارگران کارخانه تا بازگشتن زنان کارگر به خانه که از فرط خستگی حتی توان خوابیدن را هم ندارند، آن سوی زندگی در آمریکا را که در لفافه بورژوازی و سرمایهداری پنهان شده، آشکار سازد. بسیاری از منتقدان او را به دلیل توصیف دنیایی برخلاف آنچه آنها تصور میکنند، به باد انتقاد گرفته و توصیفات شعری او را تنها محدود به دنیای شخصی وی عنوان میکنند. البته برخی از منتقدان معتدل با قبول جامعهای که بوکوفسکی در اشعارش به توصیف آن میپردازد معتقدند که اگر او در جامعهای زندگی میکرد که سرمایهداری نقش محوری در آن نداشت، تا این حد در زندگی و نوشتههایش به پوچی نمیگرایید. نفرت، بیهودگی و پوچی همانطور که در آثار داستانی بوکوفسکی وجود دارد در اشعارش نیز به چشم میخورد. او از لذتها و ماجراهای پوچی که انسان قرن بیستم را به خود سرگرم کرده به عنوان هجویهای یاد میکند که در مارکتینگ دنیای امروز خوشبختی و سعادت نام گرفته است.
چیزهایی هست خیلی بدتر از تنهایی/ اما سالها طول میکشد تا این را بفهمی/ وقتی هم که آخر سر میفهمیاش/ دیگر خیلی دیر شده/ و هیچ چیز بدتر از/ خیلی دیر نیست. نگاهی به ترجمه نخستین مجموعه شعر چارلز بوکوفسکی در ایران
سوختن درآب، غرق شدن درآتش
هنری چارلز بوکوفسکی فقط یک نویسنده تاثیرگذار نیست. او شاعری است که به لحاظ نوع لحن و سبک نگارش که از تفاوت نگرش او به موضوعات اجتماعی ناشی میشود، توانسته جایگاه خوبی در میان دوستدارانش کسب کند. نخستین مجموعه شعر بوکوفسکی که در ایران منتشر شد، «سوختن در آب، غرق شدن در آتش» نام دارد که پیمان خاکسار آن را ترجمه کرده و نشر چشمه نیز به چاپ رسانده است.
اشعار بوکوفسکی ساده، روان، قابل لمس و تا حدودی غیرشاعرانه است و دقیقا همین ویژگیها موجب شده مخاطبان اشعار عاشقانه و سانتیمانتالیسم چندان ارتباط خوبی با آن برقرار نکنند. مضمون اشعار بوکوفسکی غالبا اجتماعی و دربرگیرنده کنشها و واکنشهای افراد در برابر مسائل روزمره جامعه مدرن امروز است، به بیانی دیگر شعر او آیینه زندگی مردم جامعه فرودست آمریکاست.
او که سراسر زندگی خود را همانگونه که در بیوگرافیاش مینویسد در نکبت و بدبختی گذرانده، زندگی کارگران، فقرا، دزدان، روسپیها و معتادان را با لحنی سخت، خشن و غیرپاستوریزه همانند یک فیلم مستند در برابر دیدگان مخاطب به تصویر میکشد. بوکوفسکی علاقه خاصی به بیان واقعیت وجود آدمها دارد و میکوشد با نوشتن روزمرهترین وقایع زندگی، از سرکار رفتن کارگران کارخانه تا بازگشتن زنان کارگر به خانه که از فرط خستگی حتی توان خوابیدن را هم ندارند، آن سوی زندگی در آمریکا را که در لفافه بورژوازی و سرمایهداری پنهان شده، آشکار سازد. بسیاری از منتقدان او را به دلیل توصیف دنیایی برخلاف آنچه آنها تصور میکنند، به باد انتقاد گرفته و توصیفات شعری او را تنها محدود به دنیای شخصی وی عنوان میکنند. البته برخی از منتقدان معتدل با قبول جامعهای که بوکوفسکی در اشعارش به توصیف آن میپردازد معتقدند که اگر او در جامعهای زندگی میکرد که سرمایهداری نقش محوری در آن نداشت، تا این حد در زندگی و نوشتههایش به پوچی نمیگرایید. نفرت، بیهودگی و پوچی همانطور که در آثار داستانی بوکوفسکی وجود دارد در اشعارش نیز به چشم میخورد. او از لذتها و ماجراهای پوچی که انسان قرن بیستم را به خود سرگرم کرده به عنوان هجویهای یاد میکند که در مارکتینگ دنیای امروز خوشبختی و سعادت نام گرفته است.
چیزهایی هست خیلی بدتر از تنهایی/ اما سالها طول میکشد تا این را بفهمی/ وقتی هم که آخر سر میفهمیاش/ دیگر خیلی دیر شده/ و هیچ چیز بدتر از/ خیلی دیر نیست. ارسال نظر
پربیننده