محمدصادق امیری
رفتارهای کاریکاتور‌گونه برخی اطرافیان موسوی اخیراً موجب آن شده تا گروه‌های خودجوش مردمی درصدد مقابله با برخی رفتارهای عجیب و البته ساختارشکن برآیند. در این مسیر اخیراً برخی شعارها مانند «مرگ بر جنبش سبز اموی» ،«مرگ بر منافق»، «مرگ بر مزدوربیگانه»و ... در برخی معابر و روی برخی دیوارها و اماکن در معرض دید، مشاهده می‌شود. درباره این موضوع بیان چند مورد ضروری به نظر می‌رسد:
1ـ اصولاً دیوار نویسی و نوشتن شعار روی دیوار شایسته هیچکدام از گروه‌ها و نیز طرفداران آنان نیست. چرا که افزون بر مغایرت آن با قانون، نمایشگر نوعی ناهنجاری اجتماعی و سیاسی است و البته بدان واسطه به ناهنجاری تعبیر می‌شود که تحت یک نظام مشروع و مورد اقبال حداکثری افکار عمومی انجام می‌شود. هرچند دلیل این اقمحمدصادق امیری
دام، مقابله با رفتارهای ناشایست طرف مقابل است اما نمی‌توان یک اقدام غیرقانونی را به بهانه مقابله با یک اقدام غیرقانونی دیگر توجیه کرد.
2ـ به نظر می‌رسد مقابله به مثل با مخالفان حکومت را می‌توان نوعی قرار گرفتن در بازی رقیب قلمدادکرد. به عنوان مثال طرف مقابل مدعی داشتن یک «جنبش» است و در این سو نیز بدون توجه به این مهم، شعارهایی داده می‌شود که ناخواسته در آنها پذیرش این ادعا مستتر است.به‌عنوان مثال «مرگ بر جنبش سبز اموی» در واقع پذیرش ادعای «جنبش» بودن مخالفان است و این در حالی است که حرکت‌های کاتوره‌ای این افراد هیچ‌گونه قرابتی با مختصات یک جنبش اجتماعی ندارد.جنبش اجتماعی از عقبه مردمی غالب برخوردار است و همه اعضا حول یک هدف مشترک و در چارچوب یک نظر واحد و در مقابله با یک انحراف گردهم می‌آیند و پشت سر رهبران، مطالبات خود را دنبال می‌کنند. آیا رفتار عده‌ای موسوم به «سبزی‌ها» بر این مختصات ابتدایی انطباق دارد؟ در واقع باید گفت، در فضای هیجانی پس از انتخابات، عده‌ای با زمینه‌سازی‌های گذشته، مدعی تقلب در انتخابات شدند و به این بهانه طرفداران خود را در محدوده‌ای خاص گردهم آورده و اقدام به رفتارهای غیرقانونی کردند. اینک به فاصله 5 ماه پس از این حادثه و با فروکش کردن هیجانات و احساسات، هم «دروغ» بودن ادعا ثابت شده هم با ریزش وحشتناک طرفداران مدعی اصلی، عقبه اجتماعی واقعی وی آشکار شده است به گونه‌ای که اینک رفتارهای عجیب و غریب این افراد موجبات انزجار مردم را باعث شده است. از سوی دیگر سران این غائله در لایه‌های بالایی به دنبال رایزنی برای «بخشش» هستند.
در چنین شرایطی به نظر می‌رسد «مقابله به مثل» در برابر اقدامات پراکنده و منزجرکننده اندک طرفداران حامی ادعای کذب، چه بسا در پاره‌ای موارد موجب حصول نتیجه عکس شود.
3- به نظر می‌رسد بهترین و عاقلانه‌ترین اقدام طرفداران جمهوری‌اسلامی و ولایت‌فقیه در این برهه، به کار بستن همه تلاش‌ها در جهت فروکش کردن التهابات و حکمفرما شدن فضای عقلانیت و گفت‌و‌گو درباره حوادث اخیر و بویژه مبدأ این حوادث است. ایجاد چنین شرایطی قطعا همه سلایق سیاسی را مجاب به تفکر و کاوش در باب چرایی حوادث پس از انتخابات در تهران و در نتیجه برجسته شدن ادعای تقلب می‌کند. بنابراین شایسته و بایسته است که پیروان حقیقت و عقلانیت چنین رویدادی را در تقابل با فتنه پیشه کنند.
4- مشاهده برخی شعارها و حرف‌های ساختارشکنانه که این روز‌ها توسط اندک اطرافیان کاندیدای مدعی به شکل سازماندهی شده بر برخی معابر و اماکن نوشته شده، هرچند عمق کینه آنان از اسلام و جمهوری اسلامی ـ میراث امام خمینی (ره) ـ را نشان می‌دهد اما این موضوع مانع از آن نمی‌شود که وظیفه نهاد‌های خدماتی از جمله شهرداری تهران در قبال این اقدامات غیرقانونی فراموش شود. متأسفانه شهرداری تهران تاکنون اقدامات درخوری در این‌باره نداشته و انتظار آن است كه نسبت به رفتارهای مغایر قانون و ساختارشکنانه واکنش مقتضی اتخاذ کند. به هر حال در راستای تدارک تدابیر لازم برای زیباسازی شهر، باقی ماندن فحاشی به انقلاب و امام (ره) بر دیوار‌های شهر غیرقابل پذیرش و بعضا عامل ایجاد برخی شبهات است. کدام شعار، کدام جنبش؟
محمدصادق امیری
رفتارهای کاریکاتور‌گونه برخی اطرافیان موسوی اخیراً موجب آن شده تا گروه‌های خودجوش مردمی درصدد مقابله با برخی رفتارهای عجیب و البته ساختارشکن برآیند. در این مسیر اخیراً برخی شعارها مانند «مرگ بر جنبش سبز اموی» ،«مرگ بر منافق»، «مرگ بر مزدوربیگانه»و ... در برخی معابر و روی برخی دیوارها و اماکن در معرض دید، مشاهده می‌شود. درباره این موضوع بیان چند مورد ضروری به نظر می‌رسد:
1ـ اصولاً دیوار نویسی و نوشتن شعار روی دیوار شایسته هیچکدام از گروه‌ها و نیز طرفداران آنان نیست. چرا که افزون بر مغایرت آن با قانون، نمایشگر نوعی ناهنجاری اجتماعی و سیاسی است و البته بدان واسطه به ناهنجاری تعبیر می‌شود که تحت یک نظام مشروع و مورد اقبال حداکثری افکار عمومی انجام می‌شود. هرچند دلیل این اقمحمدصادق امیری
دام، مقابله با رفتارهای ناشایست طرف مقابل است اما نمی‌توان یک اقدام غیرقانونی را به بهانه مقابله با یک اقدام غیرقانونی دیگر توجیه کرد.
2ـ به نظر می‌رسد مقابله به مثل با مخالفان حکومت را می‌توان نوعی قرار گرفتن در بازی رقیب قلمدادکرد. به عنوان مثال طرف مقابل مدعی داشتن یک «جنبش» است و در این سو نیز بدون توجه به این مهم، شعارهایی داده می‌شود که ناخواسته در آنها پذیرش این ادعا مستتر است.به‌عنوان مثال «مرگ بر جنبش سبز اموی» در واقع پذیرش ادعای «جنبش» بودن مخالفان است و این در حالی است که حرکت‌های کاتوره‌ای این افراد هیچ‌گونه قرابتی با مختصات یک جنبش اجتماعی ندارد.جنبش اجتماعی از عقبه مردمی غالب برخوردار است و همه اعضا حول یک هدف مشترک و در چارچوب یک نظر واحد و در مقابله با یک انحراف گردهم می‌آیند و پشت سر رهبران، مطالبات خود را دنبال می‌کنند. آیا رفتار عده‌ای موسوم به «سبزی‌ها» بر این مختصات ابتدایی انطباق دارد؟ در واقع باید گفت، در فضای هیجانی پس از انتخابات، عده‌ای با زمینه‌سازی‌های گذشته، مدعی تقلب در انتخابات شدند و به این بهانه طرفداران خود را در محدوده‌ای خاص گردهم آورده و اقدام به رفتارهای غیرقانونی کردند. اینک به فاصله 5 ماه پس از این حادثه و با فروکش کردن هیجانات و احساسات، هم «دروغ» بودن ادعا ثابت شده هم با ریزش وحشتناک طرفداران مدعی اصلی، عقبه اجتماعی واقعی وی آشکار شده است به گونه‌ای که اینک رفتارهای عجیب و غریب این افراد موجبات انزجار مردم را باعث شده است. از سوی دیگر سران این غائله در لایه‌های بالایی به دنبال رایزنی برای «بخشش» هستند.
در چنین شرایطی به نظر می‌رسد «مقابله به مثل» در برابر اقدامات پراکنده و منزجرکننده اندک طرفداران حامی ادعای کذب، چه بسا در پاره‌ای موارد موجب حصول نتیجه عکس شود.
3- به نظر می‌رسد بهترین و عاقلانه‌ترین اقدام طرفداران جمهوری‌اسلامی و ولایت‌فقیه در این برهه، به کار بستن همه تلاش‌ها در جهت فروکش کردن التهابات و حکمفرما شدن فضای عقلانیت و گفت‌و‌گو درباره حوادث اخیر و بویژه مبدأ این حوادث است. ایجاد چنین شرایطی قطعا همه سلایق سیاسی را مجاب به تفکر و کاوش در باب چرایی حوادث پس از انتخابات در تهران و در نتیجه برجسته شدن ادعای تقلب می‌کند. بنابراین شایسته و بایسته است که پیروان حقیقت و عقلانیت چنین رویدادی را در تقابل با فتنه پیشه کنند.
4- مشاهده برخی شعارها و حرف‌های ساختارشکنانه که این روز‌ها توسط اندک اطرافیان کاندیدای مدعی به شکل سازماندهی شده بر برخی معابر و اماکن نوشته شده، هرچند عمق کینه آنان از اسلام و جمهوری اسلامی ـ میراث امام خمینی (ره) ـ را نشان می‌دهد اما این موضوع مانع از آن نمی‌شود که وظیفه نهاد‌های خدماتی از جمله شهرداری تهران در قبال این اقدامات غیرقانونی فراموش شود. متأسفانه شهرداری تهران تاکنون اقدامات درخوری در این‌باره نداشته و انتظار آن است كه نسبت به رفتارهای مغایر قانون و ساختارشکنانه واکنش مقتضی اتخاذ کند. به هر حال در راستای تدارک تدابیر لازم برای زیباسازی شهر، باقی ماندن فحاشی به انقلاب و امام (ره) بر دیوار‌های شهر غیرقابل پذیرش و بعضا عامل ایجاد برخی شبهات است. ارسال نظر
پربیننده