
دکتر محمدمهدی ایمانیپور*: وقوع حمله تاسفبار و غیرقابل توجیه در ایالت پنجاب پاکستان به محله مسیحیان و تعرض به چند کلیسا، قطعا مصداق نوعی طغیان و عدول از ارزشهای اسلامی و دینی محسوب میشود و بانیان و عاملان این حمله نیز سنخیتی با اسلام و مسلمانی ندارند. با این حال، سوال اصلی این است: استقبال رسانههای غرب از جدال مسلمانان و مسیحیان در نقاط گوناگون دنیا چه معنایی دارد؟ استفاده از تیترهای خاص و جهتداری که القاگر شکلگیری نوعی منازعه بنیادین و ذاتی میان پیروان 2 دین آسمانی است، چرا و چگونه در دستور کار منظومه امنیتی، سیاسی و تبلیغاتی غرب قرار گرفته است؟
1- از ابتدا مسجل بود انجام پروژه اهانت به قرآن کریم در چند کشور اروپایی؛ آن هم با هدایت سرویس امنیتی موساد محدود به یک «اقدام اهانتآمیز» نیست و در ماورای آن، یک پروژه خطرناک کلید خورده است. این پروژه خطرناک، همان خلق تنشهای مزمن و عمیق میان پیروان ادیان الهی در نقاط گوناگون دنیا و تنظیم و مدیریت غیرمستقیم صحنه آشوب به سود منافع غرب و رژیم حقیر صهیونیستی است. دشمنان در این نقشه، ابتدا بحران را خلق کرده و سپس کنشها و واکنشهای طبیعی و غیرطبیعی صورت گرفته نسبت به آن را با منافع خود تنظیم میکنند، بنابراین شاهد تعریف چرخه و ساختاری دستساز و خشونتبار هستیم که ظاهری دینی اما باطنی کاملا غیردینی دارد.
2- نکته بعد، مربوط به برهمکنش جریان اسلامستیز غرب و تروریستهای تکفیری و تعلق آنها به یک مصدر واحد بازمیگردد. رژیمهای تروریست صهیونیستی و آمریکا جهت تنظیم چرخه خشونتهای بینالادیانی از طریق تحریک مستمر پیروان آنها، نیاز به عوامل تسریعکننده و کاتالیزور دارند. در این باره، غرب و تلآویو روی 2 جریان سرمایهگذاری ویژهای کردهاند: یکی جریانات نژادپرست و اسلامستیز و دیگری جریان تروریسم تکفیری. دشمنان صهیونیست و غربی تلاش میکنند از طریق تنظیم برهمکنش این 2 جریان افراطی و خطرناک که ساخته و پرداخته خود آنها هستند، امواج خشونت را در سراسر دنیا گسترده سازند. مخرج مشترک امنیتی - و حتی فکری - جریانات اسلامستیز در غرب و تروریسم تکفیری در آسیا یکسان است. داعش و جریان اسلامستیز غرب، هر دو به دنبال یک هدف هستند و آن، آسیب زدن به جریان اسلامخواهی در راستای ایجاد بیزاری از دین است. آسیب زدن به جریان اسلامخواهی یعنی آسیب زدن به عدالتخواهی و مبارزه با استکبار. جریان تکفیری و اسلامستیزان غربگرا 2 لبه یک شمشیر هستند که هر دو از «جهالت» رنج میبرند و بعضا از اینکه توسط صهیونیسم بازی میخورند بیاطلاعند. مبارزه جدی و خستگیناپذیر، راهحل مواجهه با این بحرانسازیهاست.
هر دوی این جریانات برای یارگیری و گسترش ابعاد درگیریها، از عناصر «هیجان کاذب» و «ترس» استفاده میکنند. داعش سعی دارد افراد خشونتطلبی که از جامعه طرد شدهاند را به سوی خود جذب کرده و در مقابل، جریان راست افراطی نیز تلاش میکند افرادی که دارای روحیات خشونتطلبانه و دچار ترس اجتماعی هستند را تبدیل به مهرههای بازی خود علیه مسلمانان کند. همانگونه که مشاهده میشود، مدل رفتاری این ۲ مانند مصدر و منشأ تشکیل آنها یکسان است.
3- راهکار مواجهه با این روند و در هم شکستن این چرخه خشونتآمیز چیست؟ در اینجا لازم است بر 3 مولفه اساسی یعنی «توصیف مشترک بین دینی از بحران»، «ارائه راهکارهای مشترک بر اساس توصیف صحنه» و «کنشگری مشترک در راستای بر هم زدن صحنه بازی دشمنان» متمرکز شویم. نخستین گام، توصیف دقیق صحنه و نقشه دشمن است. تشریح این چرخه طراحی شده از سوی اتاقهای فکر غرب و رژیم موقت صهیونیستی، امکان تسلط بر صحنه بازی خطرناک دشمنان را به رهبران و علمای ادیان الهی خواهد داد و آنها را به گام دوم یعنی همفکری مشترک در مواجهه با نقشه دشمنان سوق خواهد داد. قویا بر این باورم در مرحله ارائه راهکارها، زمینهها و نقاط شفاف و مشترکی در راستای مهار و شکست بازی دشمنان وجود دارد که احصای آنها توسط علما و دانشمندان دینی کاملا ممکن و در دسترس است. مرحله نهایی نیز همافزایی و همبستگی پیروان ادیان الهی براساس رهنمودها و راهکارهای مشترک ارائهشده از سوی نخبگان دینی است. در این صورت، قطعا 2 بال بازی غرب و رژیم صهیونیستی، یعنی اسلامستیزان و تروریسم تکفیری، چیده شده و کاربری تعریفشده خود را از دست داده و متعاقبا، دستگاههای امنیتی و سیاسی دشمنان نیز قدرت تنظیم برهمکنش این دو را نخواهند یافت. پس جایی برای تعلل در مواجهه مشترک و عملیاتی با نقشه خطرناک دشمنان قسم خورده ادیان و مذاهب الهی وجود ندارد.
رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی *