عبدالله دارابی: استقلال تهران در روزی که اختلاف سرمربی و مدیر عاملش آشکارتر شده بود، با شکست همنام خوزستانی خود به هزارمین گل زده در ادوار لیگ برتر رسید تا همچنان عنوان هجومی‌ترین تیم این رقابت‌ها را در تملک خود ببیند و جالب اینکه زننده این گل، لیدر سابق پرسپولیس و بازیکن تازه‌وارد استقلال - مهرداد محمدی- بود.
استقلال خوزستان اگرچه این بازی را به همنام تهرانی‌اش واگذار کرد اما هرگز سیمای یک تیم بازنده را نداشت و در حالی که معروف‌ترین بازیکنانش محمد طیبی و فرزین گروسیان بودند و مابقی عده‌ای جوان کم نام و نشان ولی با تلاش و دوندگی، یک بازی زیبا را به منصه ظهور رساند و میزبان خود را به زحمت انداخت. شاگردان پورموسوی در نیمه اول در خلق موقعیت، برتری محسوسی بر همنام تهرانی داشتند و ۳ بار دروازه استقلال را بشدت تهدید کردند که کم‌دقتی آقایی‌پور و واکنش‌های حسینی روی ضربات آقایی‌پور و دهقانی، آنان را از گل محروم کرد. در این نیمه میزبان فقط روی شوت مهدی‌پور که مهار گروسیان را در پی داشت، دروازه حریف را به طور جدی تهدید کرد.
نیمه دوم استقلال میزبان به خود آمد و مهرداد محمدی بعد از آنکه سانتر یامگا را دقیقه ۴۷ نتوانست به ثمر نشاند، دقیقه ۵۱ ارسال مهدی‌پور را با سر به تور دروازه حریف چسباند. آبی‌های خوزستان پس از این گل با تمرکز بر سمت چپ استقلال و با بهره‌گیری از حرکات ترکیبی زیبا، ۳ بار دیگر دروازه این تیم را تهدید کردند که کم‌دقتی بارانی، واکنش حسینی و نرسیدن بموقع کاظمی به توپ، مانع گلزنی‌شان شد. برخلاف شاگردان پورموسوی که حرکات ترکیبی متعددی از خود بروز دادند، شاگردان نکونام در معدود حرکت ترکیبی خود در دقیقه ۶۷ توپ را توسط جعفر سلمانی به دیرک افقی اهوازی‌ها زدند و دیگر اثری از این حرکات در بازی‌شان دیده نشد!
هرچند تیم نکونام به دلیل کمبود بازیکن در مضیقه است اما انتظار می‌رفت برابر تیم چهاردهم جدول که عمده بازیکنانش جوان و گمنام بودند، نمایشی به مراتب هجومی‌تر و دلپذیرتر ارائه دهد. این ایراد به نکونام بازمی‌گردد، چرا که اگر کادر خود را به جای پرتعداد بودن، پربارتر می‌کرد، استقلال نیز از نظر فنی غنی‌تر می‌شد. سوای عملکرد ضعیف مدیریت باشگاه، ضعیف بودن و یکنواخت بازی کردن مهدی‌پور، رضاوند، ارسلان، آرمان، زبیر و افت محسوس یامگا از نکاتی است که به حیطه فنی بازمی‌گردد که از اثرات آن همین بازی نه چندان مطلوب - به‌رغم کسب ۳ امتیاز - در برابر تیم چهاردهم جدول است. چرا در بازیکنان فوق اثری از تحول و پیشرفت فنی و به اصطلاح «احیا» دیده نمی‌شود؟ چرا اینان به سبک فصل قبل ضعیف ظاهر می‌شوند؟ آیا اینان نباید نسبت به قبل حداقل یک گام رشد و پیشرفت داشته باشند؟ چرا استقلال خطاهای متعدد بی‌موردی در پشت محوطه جریمه خود مرتکب می‌شود؟ چرا خط هافبک این تیم توپ‌های بسیاری لو می‌دهد؟ چرا مهاجمان قدر موقعیت‌های گلزنی را نمی‌دانند؟ کادر فنی در این بین نقش ویژه‌ای دارد که باید آن را مورد بازشناسی و توجه قرار دهد که در آن صورت بسیاری از مشکلات فنی فردی و تیمی حل خواهد شد.