شاید به دلیل سرماخوردگی و عدم آمادگی بالایش بود که قطبی ترجیح داد او را روی نیمکت بنشاند. به نظر کمی ناراحت است، اما دوست ندارد آن را بروز بدهد. بدون شک بازی نکردن آزارش می‌دهد و این همه راه از امارات نیامده که روی نیمکت بنشیند.
عقیده خیلی‌ها این بود که او جانشین شایسته‌ای برای مهدی مهدوی‌کیا می‌شود،اما بدشانسی،گاهی اوقات لجاجت با سرمربی و گاهی هم بدقلقی‌های بعضی مربیان باعث شد تا همیشه خطی قرمز روی نام کاظمیان دیده شود. او در این 8-7 سالی که در تیم ملی بوده کمتر برای ایران بازی کرده و معدود بازی‌هایش هم نتوانسته نظر مربیان را به خودش جلب کند. جواد در ادامه سریال ناکامی‌هایش در تیم ملی یک بار دیگر از خارج گود بازی دوستانش را تماشا کرد تا سهمی در شکست دادن تیم ملی اردن نداشته باشد. كاظميان به «وطن‌امروز» مي‌گويد: «این هم از نظرات قطبی است که به من بازی نمی‌رسد.
بموقع خودم را به تمرینات تیم ملی رساندم، تمرین کردم و انگیزه زیادی هم داشتم اما به گفته قطبی فعلا باید صبر کنم. صبر کنم تا ببینم چه زمانی نوبت به بازی کردن من می‌رسد.» به نظر قطبی او برای بازی کردن مقابل اردن آمادگی لازم را نداشته است. اثرات بیماری همچنان در جواد دیده می‌شود و صدای گرفته‌اش گویای همه چیز است: «به نظر خوب بشو نیستم. زیاد نمی‌توانم بدوم، نفسم می‌گیرد. داروهای زیادی مصرف کرده‌ام اما تاثیر چندانی ندارد.
به هر حال وضعم خیلی بهتر از زمانی که در امارات بودم، است.» شکی وجود ندارد که قطبی به همین دلیل کاظمیان را در دیدار با اردن بازی نداده است. هر چقدر هم که خود کاظمیان بگوید مریض نیست و کمتر سرفه می‌کند اما نظر، نظر قطبی است. با این حال جواد می‌گوید: «دارم تلاش می‌کنم تا از روزهای قبل بهتر شوم. دوست ندارم بازی مقابل مقدونیه را از دست بدهم. باید در آن بازی ثابت کنم که قطبی می‌تواند به من اعتماد کند.
در تیم ملی رقابت است و این شرایط موجب می‌شود تا انگیزه‌ها بالا رود». همه کسانی که به تمرینات تیم ملی می‌روند بخوبی می‌دانند که جواد چه تلاشی می‌کند تا چیزی از بقیه کم نداشته باشد اما به نظر طلسمی بالای سر او می‌چرخد و اجازه نمی‌دهد تا او مثل تیم‌های باشگاهی در تیم ملی نیز موفق باشد: «دقیقا طلسم است. خودم هم به این باور رسیده‌ام که طلسم شده‌ام. اما حتی این موضوع هم نمی‌تواند مرا از رسیدن به هدفم دور کند. دیگر نمی‌خواهم تیم ملی را از دست بدهم و این بار به خدا توکل کرده‌ام تا حقم را از این فوتبال بگیرم. نشستن روی نیمکت و خارج بودن از گود روی اعصاب آدم تلنگر می‌زند. نه تنها من بلکه این اتفاق برای همه بازیکنان آزاردهنده است. گاهی اوقات فکر کردن به این موارد آدم را بسیار زجر می‌دهد. دنبال یک فرصت هستم تا بتوانم خودم را از این وضع خارج کنم». واقعا وضع بدی است. 8 سال عضو تیم ملی باشی بدون اینکه حتی برای یک بار هم که شده 90 دقیقه در ترکیب اصلی قرار بگیری.
این یکی دیگر از فاکتور‌هایی است که باعث رنجش کاظمیان شده است. خودش که حسابی از این اتفاق ناراحت است و می‌گوید حداقل در یک بازی ثابت نبوده تا بتواند توانایی‌هایش را ثابت کند: «این واقعا خنده‌دار است. 8 سال در اغلب اردوها بوده‌ام و با بیشتر مربیان هم کار کرده‌ام. قبل از جام جهانی، بعدش، جام ملت‌ها، بعد از جام ملت‌ها و این همه اردو و تورنمنت دیگر؛ جوابی برایش پیدا نمی‌کنم. واقعا یک رکورد است؛ البته در نوع خودش بی‌نظیر. نمی‌دانم چه چیزی باید بگویم. یک بازیکن که خیلی هم جوان است به تیم ملی دعوت می‌شود و 90 دقیقه ثابت بازی می‌کند اما من هنوز توفیق این را پیدا نکرده‌ام که از ابتدا تا انتها در ترکیب تیم باشم. با این حال من به یک چیز اعتقاد دارم و آن قسمت است. خدا را شکر می‌کنم و اصلا دوست ندارم که بگویم ناراضی‌ام». ختم صحبت‌های کاظمیان درباره تیم ملی و نتیجه‌ای که مقابل اردن گرفتیم است. آنجا که جواد می‌گوید: «بازی بدی نبود. ما براحتی به مرحله بعد صعود می‌کنیم اما باید بگویم که اردن حریف زیاد آسانی نبود. تیم ملی دارد ترکیب جدیدی را آزمایش می‌کند و مطمئنم که رفته‌رفته شرایط بهتر از قبل می‌شود». ناراحتي جواد كاظميان از نيمكت‌نشيني
قطبي گفته صبر كنم!
شاید به دلیل سرماخوردگی و عدم آمادگی بالایش بود که قطبی ترجیح داد او را روی نیمکت بنشاند. به نظر کمی ناراحت است، اما دوست ندارد آن را بروز بدهد. بدون شک بازی نکردن آزارش می‌دهد و این همه راه از امارات نیامده که روی نیمکت بنشیند.
عقیده خیلی‌ها این بود که او جانشین شایسته‌ای برای مهدی مهدوی‌کیا می‌شود،اما بدشانسی،گاهی اوقات لجاجت با سرمربی و گاهی هم بدقلقی‌های بعضی مربیان باعث شد تا همیشه خطی قرمز روی نام کاظمیان دیده شود. او در این 8-7 سالی که در تیم ملی بوده کمتر برای ایران بازی کرده و معدود بازی‌هایش هم نتوانسته نظر مربیان را به خودش جلب کند. جواد در ادامه سریال ناکامی‌هایش در تیم ملی یک بار دیگر از خارج گود بازی دوستانش را تماشا کرد تا سهمی در شکست دادن تیم ملی اردن نداشته باشد. كاظميان به «وطن‌امروز» مي‌گويد: «این هم از نظرات قطبی است که به من بازی نمی‌رسد.
بموقع خودم را به تمرینات تیم ملی رساندم، تمرین کردم و انگیزه زیادی هم داشتم اما به گفته قطبی فعلا باید صبر کنم. صبر کنم تا ببینم چه زمانی نوبت به بازی کردن من می‌رسد.» به نظر قطبی او برای بازی کردن مقابل اردن آمادگی لازم را نداشته است. اثرات بیماری همچنان در جواد دیده می‌شود و صدای گرفته‌اش گویای همه چیز است: «به نظر خوب بشو نیستم. زیاد نمی‌توانم بدوم، نفسم می‌گیرد. داروهای زیادی مصرف کرده‌ام اما تاثیر چندانی ندارد.
به هر حال وضعم خیلی بهتر از زمانی که در امارات بودم، است.» شکی وجود ندارد که قطبی به همین دلیل کاظمیان را در دیدار با اردن بازی نداده است. هر چقدر هم که خود کاظمیان بگوید مریض نیست و کمتر سرفه می‌کند اما نظر، نظر قطبی است. با این حال جواد می‌گوید: «دارم تلاش می‌کنم تا از روزهای قبل بهتر شوم. دوست ندارم بازی مقابل مقدونیه را از دست بدهم. باید در آن بازی ثابت کنم که قطبی می‌تواند به من اعتماد کند.
در تیم ملی رقابت است و این شرایط موجب می‌شود تا انگیزه‌ها بالا رود». همه کسانی که به تمرینات تیم ملی می‌روند بخوبی می‌دانند که جواد چه تلاشی می‌کند تا چیزی از بقیه کم نداشته باشد اما به نظر طلسمی بالای سر او می‌چرخد و اجازه نمی‌دهد تا او مثل تیم‌های باشگاهی در تیم ملی نیز موفق باشد: «دقیقا طلسم است. خودم هم به این باور رسیده‌ام که طلسم شده‌ام. اما حتی این موضوع هم نمی‌تواند مرا از رسیدن به هدفم دور کند. دیگر نمی‌خواهم تیم ملی را از دست بدهم و این بار به خدا توکل کرده‌ام تا حقم را از این فوتبال بگیرم. نشستن روی نیمکت و خارج بودن از گود روی اعصاب آدم تلنگر می‌زند. نه تنها من بلکه این اتفاق برای همه بازیکنان آزاردهنده است. گاهی اوقات فکر کردن به این موارد آدم را بسیار زجر می‌دهد. دنبال یک فرصت هستم تا بتوانم خودم را از این وضع خارج کنم». واقعا وضع بدی است. 8 سال عضو تیم ملی باشی بدون اینکه حتی برای یک بار هم که شده 90 دقیقه در ترکیب اصلی قرار بگیری.
این یکی دیگر از فاکتور‌هایی است که باعث رنجش کاظمیان شده است. خودش که حسابی از این اتفاق ناراحت است و می‌گوید حداقل در یک بازی ثابت نبوده تا بتواند توانایی‌هایش را ثابت کند: «این واقعا خنده‌دار است. 8 سال در اغلب اردوها بوده‌ام و با بیشتر مربیان هم کار کرده‌ام. قبل از جام جهانی، بعدش، جام ملت‌ها، بعد از جام ملت‌ها و این همه اردو و تورنمنت دیگر؛ جوابی برایش پیدا نمی‌کنم. واقعا یک رکورد است؛ البته در نوع خودش بی‌نظیر. نمی‌دانم چه چیزی باید بگویم. یک بازیکن که خیلی هم جوان است به تیم ملی دعوت می‌شود و 90 دقیقه ثابت بازی می‌کند اما من هنوز توفیق این را پیدا نکرده‌ام که از ابتدا تا انتها در ترکیب تیم باشم. با این حال من به یک چیز اعتقاد دارم و آن قسمت است. خدا را شکر می‌کنم و اصلا دوست ندارم که بگویم ناراضی‌ام». ختم صحبت‌های کاظمیان درباره تیم ملی و نتیجه‌ای که مقابل اردن گرفتیم است. آنجا که جواد می‌گوید: «بازی بدی نبود. ما براحتی به مرحله بعد صعود می‌کنیم اما باید بگویم که اردن حریف زیاد آسانی نبود. تیم ملی دارد ترکیب جدیدی را آزمایش می‌کند و مطمئنم که رفته‌رفته شرایط بهتر از قبل می‌شود». ارسال نظر
پربیننده