به مناسبت 67 سالگی «مارتین اسکورسیزی»
استاد
مارتین اسکورسیزی بزرگ نیازی به معرفی ندارد و همه افرادی که به سینما علاقه دارند او را می‌شناسند. دیروز(17 نوامبر) این کارگردان، شصت‌وهفتمین سالروز تولد خود را در حالی جشن گرفت که بسیاری از حرفه‌ای‌های سینما او را به عنوان برترین کارگردان حال حاضر دنیا به شمار می‌آورند. اسکورسیزی در فهرستی که نشریه «اینترتینمنت ویکلی» منتشر کرد در رده پنجم برترین کارگردان‌های تاریخ جای دارد و در میان 10 نام اول این فهرست او تنها فرد زنده محسوب می‌شود. وی همچنین از دید مجله بریتانیایی امپایر، رتبه سوم برترین کارگردان تاریخ را از آن خود کرده است.
اسکورسیزی در روز 17 نوامبر 1942 و در نیویورک متولد شد. وی تحصیلات خود را در زمینه فیلم و در NYU (دانشگاه نیویورک) به اتمام رساند و بعدها نیز همان دانشگاه کارگردان‌هایی چون اولیور استون و اسپایک لی را در مقام شاگردان خود دید. تحصیل در NYU موجب شد اسکورسیزی مورد توجه تهیه‌کننده‌ای سرشناس به نام راجر کورمن قرارگیرد تا این آغازی باشد بر فعالیت سینمایی کارگردانی که امروز تقریبا همه هنرپیشه‌ها با کمال میل از بازی در فیلم‌های او استقبال می‌کنند، اما ریشه این استقبال را نیز باید در موفقیت هنرپیشه‌های بی‌شماری جست‌وجو کرد که برای بازی در فیلم‌های اسکورسیزی برنده یا نامزد دریافت جوایز معتبر بین‌المللی شده‌اند. در این میان حداقل 17 هنرپیشه تحت کارگردانی اسکورسیزی نامزدی جایزه اسکار را در کارنامه خود دارند که البته 5 نفر از آنها موفق شدند این جایزه را در دستان خود ببینند. اما اسکار برای خود اسکورسیزی به آسانی به‌دست نیامد، چرا که او پس از 8 بار نامزدی این جایزه موفق شد برای فیلم «جدا مانده» اسکار را از آن خود کند. وی پیش‌تر این جایزه را به نام‌هایی چون رابرت ردفورد (کارگردان مردمان معمولی)، کلینت ایستوود (کارگردان محبوب میلیون دلاری) و کوین کاستنر (کارگردان با گرگ‌ها می‌رقصد) واگذار کرده بود، اما شکوه این جایزه زمانی بیشتر شد که 3 کارگردان اسطوره‌ای با نام‌های جورج لوکاس، فرانسیس فورد کاپولا و استیون اسپیلبرگ روی صحنه حضور یافتند تا اسکار اسکورسیزی را به او اهدا کنند. در واقع این 4 کارگردان اعضای حرکتی به نام «هالیوود نوین» بودند که در دهه 1970 مورد بحث فراوانی بود. اما خود اسکورسیزی برای زمان طولانی‌ای که برای دریافت اسکار سپری کرد ابراز خوشحالی می‌کند، چرا که به اعتقاد وی دریافت زود هنگام اسکار ممکن بود تاثیری منفی روی کارگردانی او داشته باشد.
اما مشخصه‌های آثار اسکورسیزی نیز در نوع خود جالب توجه هستند. او در فیلم‌هایش از برخی هنرپیشه‌ها مانند لئوناردو دی کاپریو و رابرت دنیرو چندین بار استفاده می‌کند، بسیاری از کارهایش را با بخش‌هایی از وسط یا انتهای داستان آغاز می‌کند، دوران کودکی کاراکترهای اصلی را به عنوان شروع فیلم‌های خود برمی‌گزیند و تاکنون موسیقی رولینگ استونز را ضمیمه بسیاری از آثار خود کرده است.
اما اسکورسیزی تنها یک کارگردان نیست، او یک هنرپیشه، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس نیز به شمار می‌آید و شاید نکته جالب درباره هنرپیشگی او در این است که وی در برابر دوربین چندان احساس راحتی نمی‌کند. این هنرمند در طول فعالیت حرفه‌ای خود بیش از 80 جایزه معتبر بین‌المللی دریافت کرده که جوایز نخل طلای جشنواره بین‌المللی فیلم کن، جایزه اسکار بهترین کارگردانی، جوایز مختلفی از بفتا، گلدن گلاب و جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز، تنها بخش کوچکی از این قدردانی‌ها را شامل می‌شود. همچنین ستاره‌ای نیز به نام این چهره مطرح سینمایی در راهروی مشاهیر هالیوود جای دارد. نکته جالب توجه دیگر درباره اسکورسیزی این است که او برخی از برترین آثار سینمایی تاریخ را به عنوان کارگردان در کارنامه خود دارد که در این میان می‌توان به خیابان اشرار (1973)، راننده تاکسی (1976)، گاو خشمگین (1980)، سلطان کمدی (1982)، رفقای خوب (1990) و جدا مانده (2006) اشاره کرد که همگی در فهرست فیلم‌هایی هستند که باید پیش از مرگ آنها را دید. از دیگر فیلم‌های مطرح او می‌توان از دار و دسته نیویورکی‌ها (2002) و هوانورد (2004) نیز نام برد. با این وجود فیلم هوانورد نخستین فیلم از اسکورسیزی بود که فروشی بیش از 100 میلیون دلار را در آمریکا تجربه کرد و در کنار فیلم جدا مانده (پرفروش‌ترین فیلم اسکورسیزی) از نظر اقتصادی از موفق‌ترین آثار او به شمار می‌رود. همچنین از فیلم‌های مورد علاقه او می‌توان به آثار کلاسیکی چون همشهری کین (1941)، کفش‌های قرمز (1948) و پلنگ (1968) اشاره کرد. اما بسیاری از کارگردان‌ها نیز بودند که تحسین اسکورسیزی را برانگیختند که در این میان می‌توان جان فورد، اینگمار برگمان و استنلی کوبریک را نام برد. اما شاید برای ایرانی‌ها جمله او درباره عباس کیارستمی بیش از هرچیز دیگری جلب توجه کند. این کارگردان نامدار درباره خالق «طعم گیلاس»می‌گوید: «کیارستمی بالاترین سطح از هنر در سینما را ارائه می‌کند.» به‌علاوه این اسکورسیزی بود که جایزه یک عمر دستاورد هنری را در جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش به کیارستمی اهدا کرد، اما شاید در این میان هیچ چیز نتواند برای طرفداران اسکورسیزی تا این اندازه خوشحال کننده باشد که این کارگردان بزرگ در 67 سالگی نیز همچنان به فعالیت سینمایی خود ادامه می‌دهد و حدود 5 فیلم را برای سال‌های 2010 و 2011 در دست تولید دارد.
مشاهیر
به مناسبت 67 سالگی «مارتین اسکورسیزی»
استاد
مارتین اسکورسیزی بزرگ نیازی به معرفی ندارد و همه افرادی که به سینما علاقه دارند او را می‌شناسند. دیروز(17 نوامبر) این کارگردان، شصت‌وهفتمین سالروز تولد خود را در حالی جشن گرفت که بسیاری از حرفه‌ای‌های سینما او را به عنوان برترین کارگردان حال حاضر دنیا به شمار می‌آورند. اسکورسیزی در فهرستی که نشریه «اینترتینمنت ویکلی» منتشر کرد در رده پنجم برترین کارگردان‌های تاریخ جای دارد و در میان 10 نام اول این فهرست او تنها فرد زنده محسوب می‌شود. وی همچنین از دید مجله بریتانیایی امپایر، رتبه سوم برترین کارگردان تاریخ را از آن خود کرده است.
اسکورسیزی در روز 17 نوامبر 1942 و در نیویورک متولد شد. وی تحصیلات خود را در زمینه فیلم و در NYU (دانشگاه نیویورک) به اتمام رساند و بعدها نیز همان دانشگاه کارگردان‌هایی چون اولیور استون و اسپایک لی را در مقام شاگردان خود دید. تحصیل در NYU موجب شد اسکورسیزی مورد توجه تهیه‌کننده‌ای سرشناس به نام راجر کورمن قرارگیرد تا این آغازی باشد بر فعالیت سینمایی کارگردانی که امروز تقریبا همه هنرپیشه‌ها با کمال میل از بازی در فیلم‌های او استقبال می‌کنند، اما ریشه این استقبال را نیز باید در موفقیت هنرپیشه‌های بی‌شماری جست‌وجو کرد که برای بازی در فیلم‌های اسکورسیزی برنده یا نامزد دریافت جوایز معتبر بین‌المللی شده‌اند. در این میان حداقل 17 هنرپیشه تحت کارگردانی اسکورسیزی نامزدی جایزه اسکار را در کارنامه خود دارند که البته 5 نفر از آنها موفق شدند این جایزه را در دستان خود ببینند. اما اسکار برای خود اسکورسیزی به آسانی به‌دست نیامد، چرا که او پس از 8 بار نامزدی این جایزه موفق شد برای فیلم «جدا مانده» اسکار را از آن خود کند. وی پیش‌تر این جایزه را به نام‌هایی چون رابرت ردفورد (کارگردان مردمان معمولی)، کلینت ایستوود (کارگردان محبوب میلیون دلاری) و کوین کاستنر (کارگردان با گرگ‌ها می‌رقصد) واگذار کرده بود، اما شکوه این جایزه زمانی بیشتر شد که 3 کارگردان اسطوره‌ای با نام‌های جورج لوکاس، فرانسیس فورد کاپولا و استیون اسپیلبرگ روی صحنه حضور یافتند تا اسکار اسکورسیزی را به او اهدا کنند. در واقع این 4 کارگردان اعضای حرکتی به نام «هالیوود نوین» بودند که در دهه 1970 مورد بحث فراوانی بود. اما خود اسکورسیزی برای زمان طولانی‌ای که برای دریافت اسکار سپری کرد ابراز خوشحالی می‌کند، چرا که به اعتقاد وی دریافت زود هنگام اسکار ممکن بود تاثیری منفی روی کارگردانی او داشته باشد.
اما مشخصه‌های آثار اسکورسیزی نیز در نوع خود جالب توجه هستند. او در فیلم‌هایش از برخی هنرپیشه‌ها مانند لئوناردو دی کاپریو و رابرت دنیرو چندین بار استفاده می‌کند، بسیاری از کارهایش را با بخش‌هایی از وسط یا انتهای داستان آغاز می‌کند، دوران کودکی کاراکترهای اصلی را به عنوان شروع فیلم‌های خود برمی‌گزیند و تاکنون موسیقی رولینگ استونز را ضمیمه بسیاری از آثار خود کرده است.
اما اسکورسیزی تنها یک کارگردان نیست، او یک هنرپیشه، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس نیز به شمار می‌آید و شاید نکته جالب درباره هنرپیشگی او در این است که وی در برابر دوربین چندان احساس راحتی نمی‌کند. این هنرمند در طول فعالیت حرفه‌ای خود بیش از 80 جایزه معتبر بین‌المللی دریافت کرده که جوایز نخل طلای جشنواره بین‌المللی فیلم کن، جایزه اسکار بهترین کارگردانی، جوایز مختلفی از بفتا، گلدن گلاب و جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز، تنها بخش کوچکی از این قدردانی‌ها را شامل می‌شود. همچنین ستاره‌ای نیز به نام این چهره مطرح سینمایی در راهروی مشاهیر هالیوود جای دارد. نکته جالب توجه دیگر درباره اسکورسیزی این است که او برخی از برترین آثار سینمایی تاریخ را به عنوان کارگردان در کارنامه خود دارد که در این میان می‌توان به خیابان اشرار (1973)، راننده تاکسی (1976)، گاو خشمگین (1980)، سلطان کمدی (1982)، رفقای خوب (1990) و جدا مانده (2006) اشاره کرد که همگی در فهرست فیلم‌هایی هستند که باید پیش از مرگ آنها را دید. از دیگر فیلم‌های مطرح او می‌توان از دار و دسته نیویورکی‌ها (2002) و هوانورد (2004) نیز نام برد. با این وجود فیلم هوانورد نخستین فیلم از اسکورسیزی بود که فروشی بیش از 100 میلیون دلار را در آمریکا تجربه کرد و در کنار فیلم جدا مانده (پرفروش‌ترین فیلم اسکورسیزی) از نظر اقتصادی از موفق‌ترین آثار او به شمار می‌رود. همچنین از فیلم‌های مورد علاقه او می‌توان به آثار کلاسیکی چون همشهری کین (1941)، کفش‌های قرمز (1948) و پلنگ (1968) اشاره کرد. اما بسیاری از کارگردان‌ها نیز بودند که تحسین اسکورسیزی را برانگیختند که در این میان می‌توان جان فورد، اینگمار برگمان و استنلی کوبریک را نام برد. اما شاید برای ایرانی‌ها جمله او درباره عباس کیارستمی بیش از هرچیز دیگری جلب توجه کند. این کارگردان نامدار درباره خالق «طعم گیلاس»می‌گوید: «کیارستمی بالاترین سطح از هنر در سینما را ارائه می‌کند.» به‌علاوه این اسکورسیزی بود که جایزه یک عمر دستاورد هنری را در جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش به کیارستمی اهدا کرد، اما شاید در این میان هیچ چیز نتواند برای طرفداران اسکورسیزی تا این اندازه خوشحال کننده باشد که این کارگردان بزرگ در 67 سالگی نیز همچنان به فعالیت سینمایی خود ادامه می‌دهد و حدود 5 فیلم را برای سال‌های 2010 و 2011 در دست تولید دارد.
ارسال نظر
پربیننده