او آنقدر آماده بود که سرانجام خودش را در مهم‌ترین میدان ملی فرانسوی‌ها به جناح چپ تیم تحمیل کرد، حتی به قیمت رفتن اریک آبیدال متزلزل از دفاع چپ به عمق دفاع. «پاتریس اورا» چه قبل و چه بعد از بازی رفت ایرلند- فرانسه در ورزشگاه کورک پارک دوبلین به شکل وسیعی از طرف رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفت، بويژه رسانه‌های انگلیسی‌زبان که طبیعتا روی مسائل تیم ملی ایرلند حساس هستند. اورا بخشی مهم از تیمی بود که شنبه‌شب در دوبلین یک پیروزی نزدیک اما مهم در خانه سبزهای ایرلند به غنیمت گرفت؛ فرانسه‌ای که نیمی از ترکیب آن را در بازی رفت پلی‌آف صعود به جام جهانی لژیونرهای شاغل در بریتانیا تشکیل می‌دادند، ازجمله خود پاتریس و همچنین نیکولاس آنلکا که ضربه کارسازش در نیمه دوم پس از برخورد به دفاع سبزها به شکلی غافلگیرکننده تنها گل بازی را شکل داد. «اورا» پس از پیروزی به همراه سایر خروس‌ها به کمپ کلرفونتن در نزدیکی پاریس بازگشتند تا خود را برای تمام کردن کار صعود در بازی امشب ورزشگاه «سن دنی» آماده نگاه دارند. این بار پس از خوابیدن التهابات بازی رفت باز هم رسانه‌ها او را هدف گرفته‌اند چرا که تجربه سال‌ها بازی در ترکیب اصلی منچستریونایتد که یکی از خاستگاه‌های اصلی استعدادهای ایرلندی بوده و هست به این مدافع فرانسوی امکان داده است که در نقش مشاور ویژه ریمون دومنک در نبرد با ایرلند، جایگاه مهمی در مسابقه شنبه‌شب و همینطور امشب داشته باشد.
اورا در دوبلین چندین‌بار با جان اوشی همبازی ایرلندی‌اش در یونایتد رو در رو شد که این برای رسانه‌ها حتی از دوئل‌های لیگ برتری گذشته و حال مثل تقابل آنری یا آنلکا با شی‌گیون هم جذاب‌تر به نظر می‌رسد. در آستانه بازی برگشت پایگاه اینترنتی فیفا با پاتریس اورا گفت‌وگویی انجام داده است:
پاتریس! فردای پیروزی بر ایرلند چه احساسی داشتی؟
بیش از هر چیز ما خسته بودیم و در حال تجدید قوا. درست از وقتی که سوت پایان بازی به صدا درآمد ما روی بازی چهارشنبه متمرکز شدیم. ما می‌دانیم که فقط یک نیمه از این رقابت حساس را پشت سر گذاشته‌ایم و نیمه دشوارتر هنوز در پیش است. وقتی مردم می‌گویند که حالا شما یک پای‌تان در آفریقای جنوبی است من جواب می‌دهم در حال حاضر هر 2 پایم همین‌جا در کلرفونتن است.
آیا مسابقه (رفت) آنطور که تصور می‌کردید پیش رفت؟
کاملا. شاید حتی بسیار فراتر از تصور ما. البته من بازی‌مان در نیمه دوم را به نیمه اول ترجیح می‌دهم. در 45 دقیقه نخست ما خیلی نگران برخوردهای فیزیکی بودیم و از نگاه داشتن توپ به اندازه کافی پرهیز می‌کردیم. حتی شنیده‌ام که بعضی‌ها می‌گفتند انتظار داشته‌اند ایرلندی‌ها ما را زیر فشار بیشتری بگذارند ولی فکر می‌کنم نیمه اول زیاد ربطی به عملکرد ما نداشت به هر حال ما انتظار برخوردهای آنچنانی را داشتیم و بخوبی از پس آنها برآمدیم.
رمز اینکه در نیمه دوم مهارت خود را در نبرد با رویکرد فیزیکی آنها به کار گرفتید چه بود؟
ما مستقیما به این تیم که جمهوری ایرلند نامیده می‌شود حمله نبردیم بلکه کیفیت بازی ما به مراتب بالاتر از آنها بود و برگ برنده ما این بود که کاملا به این نکته واقف بودیم. ضمن اینکه بازی‌سازی صرفا پاس دادن توپ و جلو کشیدن نیست. شما باید توپ را نگاه دارید و وقتی به جلو حرکت می‌کنید پاس بدهید. کل ماجرا به همین سادگی بود اما دقت کنید که ما توانایی به کار بردن چنین حربه‌ای را داشتیم.
آیا این پیروزی احتمال ریسک دست‌کم گرفتن حریف را در مسابقه برگشت افزایش نمی‌دهد؟
در این تیم تجربه به اندازه کافی وجود دارد تا از هرگونه اعتماد به نفس افراطی جلوگیری به عمل‌آید. با تجربه‌هایی که خودم از نیمه‌نهایی‌های لیگ قهرمانان دارم می‌دانم که حتی اگر بازی رفت را برده باشی در بازی برگشت همه‌چیز 50 ـ 50 است.
از نگاه تو مهم‌ترین مقطع بازی برگشت کدام خواهد بود؟
آغاز مسابقه،زمان بسیار مناسبی است تا با گلی بسیار زودهنگام روحیه آنها را کمی درهم بشکنیم.
هوگو یوریس (دروازه‌بان فرانسه) در کورک پارک نمایشی فوق‌العاده داشت. به عنوان یکی از مدافعان آیا به او تبریک نگفتی یا از او به‌خاطر اینکه مجبور شد چندین‌بار یک‌تنه دروازه را نجات دهد، معذرت نخواستی؟
ما نباید از کسی عذرخواهی کنیم. دروازه‌بان آنجاست که کارش را انجام دهد. وقتی داشتیم خودمان را گرم می‌کردیم نزدیک او رفتم تا به او بگویم: «تو این مسابقه را برای ما می‌بری». آن موقع داشتم به نمایش او در مقابل لیورپول (در بازی همین فصل لیون ـ لیورپول در لیگ قهرمانان اروپا) فکر می‌کردم. می‌دانم که او دروازه‌بان بزرگی است. هوگو، دروازه‌بان اول لیگ فرانسه است ولی شاید بزودی استیو (مانداندا) جای او را بگیرد اما به هر حال از اینکه اوضاع برای هوگو به این خوبی پیش می‌رود خوشحالم.
طی آماده‌سازی برای بازی‌های پلی‌آف حرف‌های زیادی درباره نقش بازیکنان مجرب فرانسه زده می‌شد. آیا شما چنین احساسی داريد که مسؤولیتی خاص برعهده دارید؟
روشن است که وقتی تیم به تو احتیاج دارد تو بار مسؤولیت بیشتری روی شانه‌هایت احساس کنی. هواداران فرانسوی می‌دانند که ما برای باشگاه‌های بزرگ اروپایی بازی می‌کنیم و انتظار زیادی از ما دارند. پس از نمایش‌های بد، ما جزو نخستین کسانی هستیم که به‌طور مخربی زیرنظر گرفته می‌شوند و این طبیعی است. بنابراین تیم ملی را به باشگاه‌هایمان مقدم می‌شماریم و این می‌تواند الگویی باشد برای بازیکنان جوان‌تر.
تو چند ماه پیش موقع هو شدن ریمون دومنک، سرمربی‌تان در استادوفرانس هواداران را زیر سوال بردی و خودی نشان دادی. آیا حالا بازی برگشت با ایرلند فرصتی ایده‌آل برای آشتی با هواداران خواهد بود؟
البته من بعد از آن برخورد گرم هواداران را در ورزشگاه رودورو در گنگان [جایی که فرانسه در ماه اکتبر جزایر فارو را 5-صفر شکست داد] ستودم. همچنین دلم می‌خواهد از این موقعیت استفاده کنم و از 6 هزار هوادار متعصبی که زحمت سفر به دوبلین را پذیرفتند تشکر کنم. شاید شنیدن صدای آنها در آن فضا بسیار سخت بوده باشد ولی به شما اطمینان می‌دهم حضور آنها حقیقتا بازیکنان ما را به حرکت وامی‌داشت و اینکه انتظار داشته باشیم همان حمایتی که ایرلندی‌ها در خانه‌شان می‌کردند را هواداران ما در استادوفرانس از ما انجام دهند رویا نیست. من می‌دانم که همینطور خواهد شد. این یک خواست منطقی است یا حتی یک فرمان عمومی، چون همه می‌خواهند به این جام جهانی برسند، ازجمله هواداران ما. بنابراین امیدوارم مردم فرانسه پشت سر ما باشند. یا حالا یا هیچوقت!
حتی اگر بگویند که پاهایتان هنوز در کلرفونتن محکم و استوار است آیا مطمئن‌تر نیست اگر آفریقای جنوبی 2010 را همچنان در پس‌زمینه ذهنتان نگاه دارید؟
البته، ولی این فقط تا آغاز مسابقه دوام می‌آورد و بیش از آن به چنین ذهنیتی نیازی نیست. ما می‌خواهیم فقط و فقط ببریم نه اینکه تنها نتیجه‌ای برای صعود بگیریم. ما به هیچ‌وجه نمی‌خواهیم چنین رویداد بزرگی را از دست بدهیم.
می‌دانیم که نخستین جام جهانی در آفریقا چه معنایی می‌تواند داشته باشد... بویژه برای بسیاری از ملی‌پوشان فرانسه که اصالتا به این قاره تعلق دارند. برای من موضوع از بازی با لیتوانی شروع شد [فرانسه آن مسابقه و بلافاصله بازی برگشت در خاک خود را با نتیجه مشابه 1- صفر از لیتوانی برد]. این بار هم کمتر کسی فکر می‌کرد ما قابلیت پیروزی در دوبلین را داشته باشیم. ایرلند تیمی بود که در مرحله گروهی شکست نخورده بود ولی ما کاری را کردیم که باید می‌کردیم اما تکرار می‌کنم نیمه سخت‌تر هنوز در پیش است.
منبع: soccernet خروس‌ها کار ایرلند را امشب تمام می‌کنند
پاتریس اورا: صعود، یا حالا یا هیچ وقت!
او آنقدر آماده بود که سرانجام خودش را در مهم‌ترین میدان ملی فرانسوی‌ها به جناح چپ تیم تحمیل کرد، حتی به قیمت رفتن اریک آبیدال متزلزل از دفاع چپ به عمق دفاع. «پاتریس اورا» چه قبل و چه بعد از بازی رفت ایرلند- فرانسه در ورزشگاه کورک پارک دوبلین به شکل وسیعی از طرف رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفت، بويژه رسانه‌های انگلیسی‌زبان که طبیعتا روی مسائل تیم ملی ایرلند حساس هستند. اورا بخشی مهم از تیمی بود که شنبه‌شب در دوبلین یک پیروزی نزدیک اما مهم در خانه سبزهای ایرلند به غنیمت گرفت؛ فرانسه‌ای که نیمی از ترکیب آن را در بازی رفت پلی‌آف صعود به جام جهانی لژیونرهای شاغل در بریتانیا تشکیل می‌دادند، ازجمله خود پاتریس و همچنین نیکولاس آنلکا که ضربه کارسازش در نیمه دوم پس از برخورد به دفاع سبزها به شکلی غافلگیرکننده تنها گل بازی را شکل داد. «اورا» پس از پیروزی به همراه سایر خروس‌ها به کمپ کلرفونتن در نزدیکی پاریس بازگشتند تا خود را برای تمام کردن کار صعود در بازی امشب ورزشگاه «سن دنی» آماده نگاه دارند. این بار پس از خوابیدن التهابات بازی رفت باز هم رسانه‌ها او را هدف گرفته‌اند چرا که تجربه سال‌ها بازی در ترکیب اصلی منچستریونایتد که یکی از خاستگاه‌های اصلی استعدادهای ایرلندی بوده و هست به این مدافع فرانسوی امکان داده است که در نقش مشاور ویژه ریمون دومنک در نبرد با ایرلند، جایگاه مهمی در مسابقه شنبه‌شب و همینطور امشب داشته باشد.
اورا در دوبلین چندین‌بار با جان اوشی همبازی ایرلندی‌اش در یونایتد رو در رو شد که این برای رسانه‌ها حتی از دوئل‌های لیگ برتری گذشته و حال مثل تقابل آنری یا آنلکا با شی‌گیون هم جذاب‌تر به نظر می‌رسد. در آستانه بازی برگشت پایگاه اینترنتی فیفا با پاتریس اورا گفت‌وگویی انجام داده است:
پاتریس! فردای پیروزی بر ایرلند چه احساسی داشتی؟
بیش از هر چیز ما خسته بودیم و در حال تجدید قوا. درست از وقتی که سوت پایان بازی به صدا درآمد ما روی بازی چهارشنبه متمرکز شدیم. ما می‌دانیم که فقط یک نیمه از این رقابت حساس را پشت سر گذاشته‌ایم و نیمه دشوارتر هنوز در پیش است. وقتی مردم می‌گویند که حالا شما یک پای‌تان در آفریقای جنوبی است من جواب می‌دهم در حال حاضر هر 2 پایم همین‌جا در کلرفونتن است.
آیا مسابقه (رفت) آنطور که تصور می‌کردید پیش رفت؟
کاملا. شاید حتی بسیار فراتر از تصور ما. البته من بازی‌مان در نیمه دوم را به نیمه اول ترجیح می‌دهم. در 45 دقیقه نخست ما خیلی نگران برخوردهای فیزیکی بودیم و از نگاه داشتن توپ به اندازه کافی پرهیز می‌کردیم. حتی شنیده‌ام که بعضی‌ها می‌گفتند انتظار داشته‌اند ایرلندی‌ها ما را زیر فشار بیشتری بگذارند ولی فکر می‌کنم نیمه اول زیاد ربطی به عملکرد ما نداشت به هر حال ما انتظار برخوردهای آنچنانی را داشتیم و بخوبی از پس آنها برآمدیم.
رمز اینکه در نیمه دوم مهارت خود را در نبرد با رویکرد فیزیکی آنها به کار گرفتید چه بود؟
ما مستقیما به این تیم که جمهوری ایرلند نامیده می‌شود حمله نبردیم بلکه کیفیت بازی ما به مراتب بالاتر از آنها بود و برگ برنده ما این بود که کاملا به این نکته واقف بودیم. ضمن اینکه بازی‌سازی صرفا پاس دادن توپ و جلو کشیدن نیست. شما باید توپ را نگاه دارید و وقتی به جلو حرکت می‌کنید پاس بدهید. کل ماجرا به همین سادگی بود اما دقت کنید که ما توانایی به کار بردن چنین حربه‌ای را داشتیم.
آیا این پیروزی احتمال ریسک دست‌کم گرفتن حریف را در مسابقه برگشت افزایش نمی‌دهد؟
در این تیم تجربه به اندازه کافی وجود دارد تا از هرگونه اعتماد به نفس افراطی جلوگیری به عمل‌آید. با تجربه‌هایی که خودم از نیمه‌نهایی‌های لیگ قهرمانان دارم می‌دانم که حتی اگر بازی رفت را برده باشی در بازی برگشت همه‌چیز 50 ـ 50 است.
از نگاه تو مهم‌ترین مقطع بازی برگشت کدام خواهد بود؟
آغاز مسابقه،زمان بسیار مناسبی است تا با گلی بسیار زودهنگام روحیه آنها را کمی درهم بشکنیم.
هوگو یوریس (دروازه‌بان فرانسه) در کورک پارک نمایشی فوق‌العاده داشت. به عنوان یکی از مدافعان آیا به او تبریک نگفتی یا از او به‌خاطر اینکه مجبور شد چندین‌بار یک‌تنه دروازه را نجات دهد، معذرت نخواستی؟
ما نباید از کسی عذرخواهی کنیم. دروازه‌بان آنجاست که کارش را انجام دهد. وقتی داشتیم خودمان را گرم می‌کردیم نزدیک او رفتم تا به او بگویم: «تو این مسابقه را برای ما می‌بری». آن موقع داشتم به نمایش او در مقابل لیورپول (در بازی همین فصل لیون ـ لیورپول در لیگ قهرمانان اروپا) فکر می‌کردم. می‌دانم که او دروازه‌بان بزرگی است. هوگو، دروازه‌بان اول لیگ فرانسه است ولی شاید بزودی استیو (مانداندا) جای او را بگیرد اما به هر حال از اینکه اوضاع برای هوگو به این خوبی پیش می‌رود خوشحالم.
طی آماده‌سازی برای بازی‌های پلی‌آف حرف‌های زیادی درباره نقش بازیکنان مجرب فرانسه زده می‌شد. آیا شما چنین احساسی داريد که مسؤولیتی خاص برعهده دارید؟
روشن است که وقتی تیم به تو احتیاج دارد تو بار مسؤولیت بیشتری روی شانه‌هایت احساس کنی. هواداران فرانسوی می‌دانند که ما برای باشگاه‌های بزرگ اروپایی بازی می‌کنیم و انتظار زیادی از ما دارند. پس از نمایش‌های بد، ما جزو نخستین کسانی هستیم که به‌طور مخربی زیرنظر گرفته می‌شوند و این طبیعی است. بنابراین تیم ملی را به باشگاه‌هایمان مقدم می‌شماریم و این می‌تواند الگویی باشد برای بازیکنان جوان‌تر.
تو چند ماه پیش موقع هو شدن ریمون دومنک، سرمربی‌تان در استادوفرانس هواداران را زیر سوال بردی و خودی نشان دادی. آیا حالا بازی برگشت با ایرلند فرصتی ایده‌آل برای آشتی با هواداران خواهد بود؟
البته من بعد از آن برخورد گرم هواداران را در ورزشگاه رودورو در گنگان [جایی که فرانسه در ماه اکتبر جزایر فارو را 5-صفر شکست داد] ستودم. همچنین دلم می‌خواهد از این موقعیت استفاده کنم و از 6 هزار هوادار متعصبی که زحمت سفر به دوبلین را پذیرفتند تشکر کنم. شاید شنیدن صدای آنها در آن فضا بسیار سخت بوده باشد ولی به شما اطمینان می‌دهم حضور آنها حقیقتا بازیکنان ما را به حرکت وامی‌داشت و اینکه انتظار داشته باشیم همان حمایتی که ایرلندی‌ها در خانه‌شان می‌کردند را هواداران ما در استادوفرانس از ما انجام دهند رویا نیست. من می‌دانم که همینطور خواهد شد. این یک خواست منطقی است یا حتی یک فرمان عمومی، چون همه می‌خواهند به این جام جهانی برسند، ازجمله هواداران ما. بنابراین امیدوارم مردم فرانسه پشت سر ما باشند. یا حالا یا هیچوقت!
حتی اگر بگویند که پاهایتان هنوز در کلرفونتن محکم و استوار است آیا مطمئن‌تر نیست اگر آفریقای جنوبی 2010 را همچنان در پس‌زمینه ذهنتان نگاه دارید؟
البته، ولی این فقط تا آغاز مسابقه دوام می‌آورد و بیش از آن به چنین ذهنیتی نیازی نیست. ما می‌خواهیم فقط و فقط ببریم نه اینکه تنها نتیجه‌ای برای صعود بگیریم. ما به هیچ‌وجه نمی‌خواهیم چنین رویداد بزرگی را از دست بدهیم.
می‌دانیم که نخستین جام جهانی در آفریقا چه معنایی می‌تواند داشته باشد... بویژه برای بسیاری از ملی‌پوشان فرانسه که اصالتا به این قاره تعلق دارند. برای من موضوع از بازی با لیتوانی شروع شد [فرانسه آن مسابقه و بلافاصله بازی برگشت در خاک خود را با نتیجه مشابه 1- صفر از لیتوانی برد]. این بار هم کمتر کسی فکر می‌کرد ما قابلیت پیروزی در دوبلین را داشته باشیم. ایرلند تیمی بود که در مرحله گروهی شکست نخورده بود ولی ما کاری را کردیم که باید می‌کردیم اما تکرار می‌کنم نیمه سخت‌تر هنوز در پیش است.
منبع: soccernet ارسال نظر
پربیننده