مراسم نکوداشت زندهیاد «شهریار فریوسفی» 5 ماه بعد از درگذشت این هنرمند با حضور جمعی از هنرمندان در فرهنگسرای هنر برگزار شد.در این مراسم که شامگاه 25 آبانماه برپا شده بود، بعد از پخش نماهنگی از زندگی این هنرمند،«هوشنگ ظریف» نوازنده تار، گفت: «شهریار فریوسفی از 11 سالگی که به هنرستان موسیقی آمد تا آخرین روزهای مرگش به موسیقی پرداخت و این بزرگداشت به جاست، اما ایکاش قبل از فوت این هنرمندان به تجلیل آنها بپردازیم». حسین علیزاده نیز در ادامه این مراسم با اشاره به جایگاه فریوسفی مطرح کرد: «چهره زیبای شهریار نگاه به دوردست دارد و عشق و امید را در دلها زنده میکند، پس بهتر است که امروز به جای یأس و ناامیدی، از چهره او درس بگیریم و زندگی را ادامه دهیم». وی اضافه کرد:«امروز همه ما از شهریار به خاطر زنده بودن و زنده ماندنش درس میگیریم، زیرا او با بودن و نبودنش به ما زندگی میدهد. مرگش برای همه ما سخت است اما فکر کردن به خوبیهای او، موسیقی و وجود شادش به ما زندگی و انرژی میدهد و از سوی دیگر فرزندان او وقتی ساز میزنند، احساس پدرشان را به ما منتقل میکنند». علیزاده گفت: «در این مجالس احساس میکنیم که خانوادهای بزرگ دور هم جمع شدهاند، چرا که ما همگی عضو خانواده یک ملت هستیم و به همین دلیل وقتی مردم هنرمندی را از دست میدهند، گویی عضوی از خانوادهشان را از دست دادهاند. این مجالس هم قوت قلبی برای ما و مردم است تا غم و کمبود هنرمند را به تنهایی به دوش نکشیم».
نوازنده شورانگیز با قدردانی از «هوشنگ ظریف» تصریح کرد:تمام شاگردان هوشنگ ظریف موسیقیدانان وانسانهای خوبی هستند و از آنجا که در موسیقی ایران حضور شفاهی استاد و انتقال سینه به سینه آموختههای او به شاگردش همیشه بوده است اما این افراد تنها چند نت و ردیف را انتقال ندادهاند بلکه روح، منش و دل پاکشان شاگرد را میسازد و این قدردانی جامعه ما از هوشنگ ظریف است که تمام وجود و روحش در شاگردانش نهفته است. علیزاده ادامه داد: همه خوبیهای شهریار فریوسفی و دیگران شاگردان موسیقی همچون او مدیون هوشنگ ظریف است. شهریار فریوسفی متولد 1335و از استادان بنام تار و سهتارایران بود. به دلیل توانایی بالا در تکنیک نوازندگی واخلاق بسیار نیکو، یکی از بهترین انتخابها برای آهنگسازان و نوازندگان به شمار رفته و یکی از برجستهترین دوره دیدگان هنرستان ملی بود. وی همچون بسیاری از هنرجویان هنرستان، از مکتب علیاکبر خان شهنازی استفاده کرد. علیزاده در مراسم نکوداشت «شهريار فریوسفی»:
با حضور مردم غم فقدان هنرمند را تنها به دوش نمیکشیم
مراسم نکوداشت زندهیاد «شهریار فریوسفی» 5 ماه بعد از درگذشت این هنرمند با حضور جمعی از هنرمندان در فرهنگسرای هنر برگزار شد.در این مراسم که شامگاه 25 آبانماه برپا شده بود، بعد از پخش نماهنگی از زندگی این هنرمند،«هوشنگ ظریف» نوازنده تار، گفت: «شهریار فریوسفی از 11 سالگی که به هنرستان موسیقی آمد تا آخرین روزهای مرگش به موسیقی پرداخت و این بزرگداشت به جاست، اما ایکاش قبل از فوت این هنرمندان به تجلیل آنها بپردازیم». حسین علیزاده نیز در ادامه این مراسم با اشاره به جایگاه فریوسفی مطرح کرد: «چهره زیبای شهریار نگاه به دوردست دارد و عشق و امید را در دلها زنده میکند، پس بهتر است که امروز به جای یأس و ناامیدی، از چهره او درس بگیریم و زندگی را ادامه دهیم». وی اضافه کرد:«امروز همه ما از شهریار به خاطر زنده بودن و زنده ماندنش درس میگیریم، زیرا او با بودن و نبودنش به ما زندگی میدهد. مرگش برای همه ما سخت است اما فکر کردن به خوبیهای او، موسیقی و وجود شادش به ما زندگی و انرژی میدهد و از سوی دیگر فرزندان او وقتی ساز میزنند، احساس پدرشان را به ما منتقل میکنند». علیزاده گفت: «در این مجالس احساس میکنیم که خانوادهای بزرگ دور هم جمع شدهاند، چرا که ما همگی عضو خانواده یک ملت هستیم و به همین دلیل وقتی مردم هنرمندی را از دست میدهند، گویی عضوی از خانوادهشان را از دست دادهاند. این مجالس هم قوت قلبی برای ما و مردم است تا غم و کمبود هنرمند را به تنهایی به دوش نکشیم».
نوازنده شورانگیز با قدردانی از «هوشنگ ظریف» تصریح کرد:تمام شاگردان هوشنگ ظریف موسیقیدانان وانسانهای خوبی هستند و از آنجا که در موسیقی ایران حضور شفاهی استاد و انتقال سینه به سینه آموختههای او به شاگردش همیشه بوده است اما این افراد تنها چند نت و ردیف را انتقال ندادهاند بلکه روح، منش و دل پاکشان شاگرد را میسازد و این قدردانی جامعه ما از هوشنگ ظریف است که تمام وجود و روحش در شاگردانش نهفته است. علیزاده ادامه داد: همه خوبیهای شهریار فریوسفی و دیگران شاگردان موسیقی همچون او مدیون هوشنگ ظریف است. شهریار فریوسفی متولد 1335و از استادان بنام تار و سهتارایران بود. به دلیل توانایی بالا در تکنیک نوازندگی واخلاق بسیار نیکو، یکی از بهترین انتخابها برای آهنگسازان و نوازندگان به شمار رفته و یکی از برجستهترین دوره دیدگان هنرستان ملی بود. وی همچون بسیاری از هنرجویان هنرستان، از مکتب علیاکبر خان شهنازی استفاده کرد. ارسال نظر
پربیننده