گروه سیاسی: سال گذشته جریانی در ایران شکل گرفت که با دامن زدن به یک دروغ و ادعایی واهی، سعی داشت ایران را در آشوب و ناامنی فروبرده و اهداف پسینی دیگری چون تجزیه و نابودی ایران را به ثمر بنشاند. این جریان آشوبگر سال گذشته قصد داشت با دامن زدن به ادعای کشته شدن یک دختر توسط پلیس، بر احساسات مردم سوار شده و با دروغ، به اهداف خود دست یابد اما در نیل به این اهداف ناکام ماند و از مردم و نظام اسلامی شکست سختی خورد. شدت این شکست برای آشوبگران و عاملان و بانیان خارجی‌شان به حدی بود که آنها را وادار به انتقام و واکنش کرد؛ واکنشی که قرار بود در سالگرد این اتفاقات دروغین، دوباره خیابان‌های ایران را دچار التهاب کرده و ناامنی را در ایران منتشر کند اما 25 شهریور، همان روز موعود ضدانقلاب، مردم به درخواست آشوبگران مبنی بر ناامنی در خیابان‌ها دست رد زد‌ند.
این پایان تقلا و دست و پا زدن‌های ضدانقلاب نبود و آنها قصد داشتند 7 مهر، زاهدان را دچار التهاب کنند اما در این مقوله نیز شکست خوردند و نتوانستند در روز جمعه همزمان با برگزاری نماز جمعه، در این شهر آشوبگری مدنظر خود را عملیاتی کنند و در نهایت شکستی دیگر بر سلسله شکست‌های متوالی آنها افزوده شد.
2 روز بعد، صبح روز یکشنبه ۹ مهر، دختر دانش‌آموزی با نام آرمیتا گراوند که از ایستگاه متروی شهدای تهران به سمت مدرسه می‌رفت، در واگن مترو تعادلش را از دست داد و بر زمین افتاد. پس از این اتفاق، این دختر ۱۶ ساله توسط 2 نفر از دوستانش از داخل واگن به بیرون منتقل شد و بلافاصله عوامل اجرایی مترو اقدامات اولیه درمانی را روی وی آغاز کردند و در نهایت نیز به بیمارستان منتقل شد.
اتفاق مذکور اما مقدمه‌ای برای بروز و ظهور جریان متوحش، آشوبگر و ضد زن «ززآ» بود تا از آب گل‌آلود ماهی گرفته و مانند پروژه‌ای که برای مهسا امینی اجرایی کرده بودند، از بیهوش شدن یک دختر 16 ساله سوءاستفاده کنند؛ سوءاستفاده‌ای که مثل همان حربه نخ‌نمای قبلی سعی داشت روی احساسات مردم موج‌سواری کرده و با ربط دادن این مساله به حجاب، مقصری خیالی بیافریند و مامور حجابی را که وجود خارجی ندارد، مسبب امر مذکور قلمداد کند. از دل این امر هم هدفی جز آشوبگری و ایجاد ناامنی نمی‌توان متصور شد.
اما مشخصا اتفاق رخ داده چیزی غیر از یک حادثه نبود؛ «فاطمه» همکلاسی، دوست صمیمی و همراه «آرمیتا گراوند» در این باره می‌گوید: «آن روز مثل همیشه که با هم قرار داشتیم، اول من به ایستگاه مترو رسیدم و بعد هم آرمیتا آمد؛ همه چیز عادی بود، آهنگ گوش کردیم، حرف زدیم و کلی خندیدیم؛ ابتدا مهلا وارد واگن شد، بعد آرمیتا و در آخر هم من وارد قطار شدم ولی «آرمیتا» در کمتر از یک ثانیه و ناگاه با پشت به زمین افتاد و سرش با زمین حاشیه سکو برخورد کرد. وقتی آرمیتا را بلند کردم دیدم دستم خونی شده و متوجه شدم سر وی زخم برداشته که در نهایت با کمک مردم، آرمیتا را به خارج قطار و کنار سکو انتقال داده و برای نجات وی تلاش کردیم».
«مهلا» دیگر همکلاسی و دوست آرمیتا نیز که در روز حادثه همراه او بود، ماجرا را اینطور تعریف می‌کند: «آن روز (یکشنبه) مثل همه روزهای دیگر با فاطمه و آرمیتا در مترو (ایستگاه شهدا) قرار داشتیم که به مدرسه برویم؛ وقتی وارد ایستگاه شدم، قطار آمده بوده و فاطمه و آرمیتا که زودتر رسیده بودند، منتظرم بودند؛ برای اینکه به قطار برسیم با سرعت حرکت کرده و داخل واگن شدیم، اول من و بعد هم آرمیتا و سپس فاطمه وارد قطار شدیم ولی در کمتر از یک ثانیه آرمیتا با پشت سر به زمین خورد.
فاطمه دست‌های آرمیتا و من پاهای او را گرفتیم و با کمک چند نفر او را به بیرون واگن قطار و حاشیه سکو منتقل کردیم؛ انگار آرمیتا مرده بود اما با تلاش ماموران مترو و یک خانم که فکر کنم پرستار بود، آرمیتا دوباره زنده (احیا) و با آمبولانس به بیمارستان انتقال داده شد».
یکی از شاهدان حاضر نیز در صفحه مجازی خود با اشاره به مشخصات خود که لباس سفید بر تن داشته و در تصاویر منتشرشده توسط مترو نیز مشخص است، اظهار داشت: «وجدانم اجازه نمی‌دهد سکوت کنم. لحظه‌ای که آرمیتا از حال رفت، کنارش بودم. راستش اون تایم صبح گشت ارشادی تو واگن خانوما نبود». پیرامون این مساله، برخلاف اتفاقات مشابه سال گذشته، خیلی زود تصاویر مربوط به حادثه توسط مترو منتشر و همان ابتدا به بسیاری از شائبه‌ها و نگرانی‌ها پایان داده شد. تصاویر منتشر شده با گفته‌های دوستان آرمیتا گراوند و شاهدان عینی، منطبق بود و همین مساله نیز منجر به بی‌آبرویی ضدانقلاب شد.
مسعود درستی، مدیرعامل مترو نیز در زمان مناسب، پاسخگوی سؤالات اولیه درباره علت حادثه برای آرمیتا گراوند بود و با اشاره به اینکه شرکت مترو پروتکل‌هایی را درباره مواجهه با حوادث مسافری دارد، گفت: در همین حادثه اخیر و بیهوش شدن آرمیتا گراوند در ایستگاه متروی میدان شهدا، همکاران بنده در سکو قبل از رسیدن نیر‌وهای اورژانس تمام تلاش خود را بر اساس پروتکل‌‌ها و آموزش‌هایی که دیده‌اند، انجام دادند. طبق تصاویر دوربین‌های ایستگاه مترو نیز فاصله رفتن آرمیتا به واگن مترو تا خروج او به دلیل بدحالی تنها چند لحظه است که هرگونه شائبه درگیری را رد می‌کند.
پیرامون دوربین‌های داخل واگن نیز نکات و شائبه‌هایی از سوی ضدانقلاب مطرح شد. آنها که خود نیز به اتفاقی بودن حادثه مذکور پی برده بودند، در باتلاقی که برای خود ایجاد کرده بودند، دست و پا زده و خواستار انتشار تصاویر دوربین‌های داخل واگن قطار شدند. این در حالی بود که قطارهای سری 134 در داخل واگن، فاقد دوربین بوده و عملا امکان انتشار تصویر از دوربینی که وجود خارجی ندارد، ممکن نخواهد بود.
در کنار تمام این حواشی و خبرسازی‌ها، پدر و مادر آرمیتا نیز که از این حجم از خبرسازی درباره دخترشان شوکه و شگفت‌زده شده بودند، ادعای هرگونه برخورد فیزیکی با آرمیتا را رد کرده و از حاشیه‌سازان خواستند به جای حاشیه‌سازی، برای آرمیتا دعا کنند.
جالب آنکه ضدانقلاب در اشاعه دروغ پا را فراتر از این گذاشته و شایعه بازداشت مادر آرمیتا گراوند را به شکلی گسترده در فضای مجازی منتشر کردند. در این باره اما مادر آرمیتا طی گفت‌وگویی، این حاشیه دروغین را تکذیب کرده و گفت: «هر روز به همراه همسرم بدون هیچ محدودیتی با دخترمان ملاقات می‌کنیم. خبر بازداشت شدنم صحت ندارد و دوست ندارم هیچ عکس و فیلمی از دخترم در فضای مجازی منتشر شود».
* زن، ابزاری برای سوءاستفاده جریان ضدایرانی ززآ
اتفاقاتی که سال پیش رخ داد؛ از مهسا امینی که دروغگویان بعد از یک سال به نبودن اثر ضربه به جمجمهاش اعتراف کردند، تا آرمیتا گراوند که آش شور دروغ‌شان، خانواده این دختر 16 ساله و مردم ایران را نیز کلافه کرد، جملگی بر سوءاستفاده و فرصت‌طلب بودن جریان ضدانقلاب آشوبگر صحه می‌گذارد. جریانی که با مدعای زن و آزادی‌اش، یک‌سال کشور را دچار ناامنی و آشوب کرد، آنچنان به فضاحت و دریوزگی افتاده که در چنین باتلاقی که بوی دروغش تا فرسنگ‌ها دورتر نیز استشمام می‌شود، گرفتار شده است؛ جریانی که به زن جز به عنوان یک پله و ابزار برای ناامنی نگاه نمی‌کند و اصلا جایگاه و شخصیت والای زن برایش فاقد هرگونه اهمیت است.
در جریان اتفاقی که برای آرمیتا گراوند رخ داده، با وجود اینکه تمام ابعاد قضیه واضح و مبرهن است، جریان ضد انقلاب به دنبال استفاده از موقعیت به‌وجود آمده است تا جایگاه خود را اندکی پیش اربابان غربی خود ارتقا دهد. البته از این جریان که خود از این اتفاقات نفع می‌برد، توقعی نیست، چرا که آنها برای دریافت یک سنت کمک نیز شرافت خود را فروخته و نان خود را در خون خواهند زد؛ از اصلاح‌طلبانی که زیر پرچم ایران و داخل مرزهای این کشور زندگی می‌کنند هم دیگر توقعی نیست، چرا که آنها نیز همسو با ضدانقلاب، سعی دارند از هر اتفاق، بحرانی برای جمهوری اسلامی خلق کرده و ناامنی ایجاد کنند.