کاظم برآبادی: اگر چه مدیرکل حقوقی شهرداری تهران می‌گوید که ساخت و ساز غیرمجاز در مناطق شمالی تهران متوقف شده است اما ناگفته پیداست که چنین ادعایی نه در سطح نادر نوروزی و اختیارات اجرایی او است و نه از توان مدیران شهری کشورمان بر می‌آید که اگر اینطور بود از این دست قانون‌ها بسیارند و دامنه رسیدن به نتایج آن در حد همین خبرهای صفحه‌پر‌کن روزنامه‌های طرفدار و یا در نهایت دلخوشی اهالی فن است از اینکه بالاخره بعد از گذشت 20 سال از توفان ساخت‌و‌ساز در پایتخت، کسی هم به فکر حریم عمودی تهران افتاده! در افتتاحیه کنگره معماران که در سال 84 برگزار شد بسیاری از معماران و شهرسازان عارضه وخیم پایتخت را رشد عمودی آن توصیف کردند اما رئیس سندیکای انبوه‌سازان در همان نشست اقرار کرد که پایتخت راهی جز صعود به بالای 4 طبقه ندارد، چرا که ارزش زمین در این شهر 72 ملت و مهاجرپذیر چند برابر قیمت واقعی آن است. بنابراین در این 4 سال که از آن بحث مهم گذشته است فضاهای علمی و تحقیقاتی مراکز معماری و شهرسازی کشور دنبال راهی برای حل این معضل بودند؛ سوالی که در دستور کار این افراد قرار گرفته ساده است: «با توجه به وضع ساخت و ساز در تهران مسیر توسعه شهری باید عمودی باشد یا افقی؟» اما جالب اینجاست که پاسخ گفتن به این سوال تا به حال نتیجه مشخصی نداشته است، چرا که به اعتقاد مهندس مسیح اعلایی سیاست‌های ساخت و ساز در تهران نه به دست حرفه‌مندان این حوزه و نه در دست مدیران است، سیاست‌های اینچنینی پایتخت را بساز و بفروش‌ها و بنگاه‌های معاملات ملکی تعیین می‌کنند. بنابراین آیا هنوز هم شهرداری می‌تواند با چنین قطعیتی از متوقف شدن رشد عمودی در مناطق شمال شهر خبر بدهد؟ سوال دیگری که در این میان مطرح می‌شود بحث جایگزین است. اگر بپذیریم که پایتخت به علت نیاز وافری که به ساختمان و مسکن دارد در حال عمودی شدن است و شهرداری قصد دارد با کمک ارگان‌های دیگری چون دادستانی، دادگستری و دیوان عدالت اداری مقابل این حریم‌شکنی بایستد چه روشی برای توسعه شهر جایگزین شده است؟ نوروزی در این گفت‌وگو اعلام کرده که به افرادی که قصد ساخت و ساز عمودی در شمال شهر داشته باشند زمین جایگزین می‌دهد پس فلش توسعه رو به سمت دیگری خواهد شد. نگاهی دوباره و موشکافانه‌تر به این موضوع حکایت از حذف صورت مساله به جای حل آن دارد. با این راهکار، شهرداری توسعه عمودی شهر را به بخش‌های دیگری چون جنوب پایتخت یا حاشیه آن خواهد کشاند که قطعا با بی‌علاقگی مجریان و در نتیجه پایین آمدن سطح تولید مسکن در تهران همراه خواهد بود اما اگر این وعده هم عملی شود باز هم شاهد رشد عمودی شهر در این بخش‌ها خواهیم بود. مناطقی که به لحاظ آلودگی در شرایط بحرانی‌تری نسبت به شمال شهر قرار دارند و از ابتدایی‌ترین زیرساخت‌های رفاهی مانند فاضلاب، مسیرهای دسترسی، حمل و نقل عمومی و... محرومند. مناطقی که یا در بخش ویژه محیط‌زیستی تهرانند مانند جنگل خرگوش دره یا در مناطق بی امکانات پایتختند مانند ملارد و شهرک اندیشه. با این حساب اگر روزگاری کارشناسان و شهرسازان نگران از بین رفتن افق دید پایتخت در شمال آن بودند و می‌ترسیدند که دیگر نشود سلسله جبال البرز را از لا‌به‌لای ساختمان‌های سر به فلک کشیده تشخیص داد امروز باید این نگرانی را در همه اضلاع پایتخت داشته باشند، چرا که مدیران شهری به فکر افتاده‌اند صورت مساله را از یک نقطه به همه نقاط پایتخت ارجاع دهند! به بهانه تصمیم شهرداری مبنی بر توقف عمودی‌سازی در شمال تهران
همه اضلاع پایتخت در خطر قرار می‌گیرد
کاظم برآبادی: اگر چه مدیرکل حقوقی شهرداری تهران می‌گوید که ساخت و ساز غیرمجاز در مناطق شمالی تهران متوقف شده است اما ناگفته پیداست که چنین ادعایی نه در سطح نادر نوروزی و اختیارات اجرایی او است و نه از توان مدیران شهری کشورمان بر می‌آید که اگر اینطور بود از این دست قانون‌ها بسیارند و دامنه رسیدن به نتایج آن در حد همین خبرهای صفحه‌پر‌کن روزنامه‌های طرفدار و یا در نهایت دلخوشی اهالی فن است از اینکه بالاخره بعد از گذشت 20 سال از توفان ساخت‌و‌ساز در پایتخت، کسی هم به فکر حریم عمودی تهران افتاده! در افتتاحیه کنگره معماران که در سال 84 برگزار شد بسیاری از معماران و شهرسازان عارضه وخیم پایتخت را رشد عمودی آن توصیف کردند اما رئیس سندیکای انبوه‌سازان در همان نشست اقرار کرد که پایتخت راهی جز صعود به بالای 4 طبقه ندارد، چرا که ارزش زمین در این شهر 72 ملت و مهاجرپذیر چند برابر قیمت واقعی آن است. بنابراین در این 4 سال که از آن بحث مهم گذشته است فضاهای علمی و تحقیقاتی مراکز معماری و شهرسازی کشور دنبال راهی برای حل این معضل بودند؛ سوالی که در دستور کار این افراد قرار گرفته ساده است: «با توجه به وضع ساخت و ساز در تهران مسیر توسعه شهری باید عمودی باشد یا افقی؟» اما جالب اینجاست که پاسخ گفتن به این سوال تا به حال نتیجه مشخصی نداشته است، چرا که به اعتقاد مهندس مسیح اعلایی سیاست‌های ساخت و ساز در تهران نه به دست حرفه‌مندان این حوزه و نه در دست مدیران است، سیاست‌های اینچنینی پایتخت را بساز و بفروش‌ها و بنگاه‌های معاملات ملکی تعیین می‌کنند. بنابراین آیا هنوز هم شهرداری می‌تواند با چنین قطعیتی از متوقف شدن رشد عمودی در مناطق شمال شهر خبر بدهد؟ سوال دیگری که در این میان مطرح می‌شود بحث جایگزین است. اگر بپذیریم که پایتخت به علت نیاز وافری که به ساختمان و مسکن دارد در حال عمودی شدن است و شهرداری قصد دارد با کمک ارگان‌های دیگری چون دادستانی، دادگستری و دیوان عدالت اداری مقابل این حریم‌شکنی بایستد چه روشی برای توسعه شهر جایگزین شده است؟ نوروزی در این گفت‌وگو اعلام کرده که به افرادی که قصد ساخت و ساز عمودی در شمال شهر داشته باشند زمین جایگزین می‌دهد پس فلش توسعه رو به سمت دیگری خواهد شد. نگاهی دوباره و موشکافانه‌تر به این موضوع حکایت از حذف صورت مساله به جای حل آن دارد. با این راهکار، شهرداری توسعه عمودی شهر را به بخش‌های دیگری چون جنوب پایتخت یا حاشیه آن خواهد کشاند که قطعا با بی‌علاقگی مجریان و در نتیجه پایین آمدن سطح تولید مسکن در تهران همراه خواهد بود اما اگر این وعده هم عملی شود باز هم شاهد رشد عمودی شهر در این بخش‌ها خواهیم بود. مناطقی که به لحاظ آلودگی در شرایط بحرانی‌تری نسبت به شمال شهر قرار دارند و از ابتدایی‌ترین زیرساخت‌های رفاهی مانند فاضلاب، مسیرهای دسترسی، حمل و نقل عمومی و... محرومند. مناطقی که یا در بخش ویژه محیط‌زیستی تهرانند مانند جنگل خرگوش دره یا در مناطق بی امکانات پایتختند مانند ملارد و شهرک اندیشه. با این حساب اگر روزگاری کارشناسان و شهرسازان نگران از بین رفتن افق دید پایتخت در شمال آن بودند و می‌ترسیدند که دیگر نشود سلسله جبال البرز را از لا‌به‌لای ساختمان‌های سر به فلک کشیده تشخیص داد امروز باید این نگرانی را در همه اضلاع پایتخت داشته باشند، چرا که مدیران شهری به فکر افتاده‌اند صورت مساله را از یک نقطه به همه نقاط پایتخت ارجاع دهند! ارسال نظر
پربیننده