گروه فرهنگوهنر: مهدی سحابی از معدود مترجمان معاصر بود که توانست در این عرصه با ترجمه «در جستوجوی زمان از دست رفته» مارسل پروست، خدمت بزرگی انجام دهد و راه را برای دیگر مترجمان آثار پروست باز کند. او علاوه بر اینکه بر حیطه ترجمه اشراف داشت نویسنده خوبی هم بود و طی سالهای گذشته موفق شد 2 رمان خود را به چاپ برساند، اما دامنه فعالیت او به این 2 ودای محدود نماند، او نقاش و مجسمهساز نیز بود، چنانچه در آخرین نمایشگاهی که در گالری آریا برگزار کرد، تعداد 30 تا 40 پرنده چوبی را به معرض نمایش گذاشت و مخاطبانش را با پرسشهای متعددی مواجه کرد. پیکر سحابی روز گذشته در قطعه هنرمندان ایران در کنار هنرمندان دیگر قرار گرفت.
یاد آر ز شمع مرده یاد آر
در این مراسم جواد مجابی شعر «ای مرغ سحر چو این شب تار» را خواند و گفت: دهخدا هنرمند را به عنوان شمع مرده در این شعر آورده است؛ شمع مردهای که هرگاه از او یاد میشود، افروخته و زنده میشود. با دیدن کارهای یک هنرمند، او دوباره در ذهن و حافظه عمومی مردم زنده میشود. او افزود: سحابی برای بسیاری از مردم ایران به عنوان یک رماننویس، نقاش، مجسمهساز، مترجم بزرگ و روزنامهنگار آشناست. برای بسیاری از ما یک روشنفکر فرهنگی است. روشنفکر فرهنگی کسی است که علاوه بر کار تخصصیاش در سرنوشت جمعی مملکت خود مؤثر است و برای جهت دادن به فکرهای نو و گشودن راههایی تازه برای مردم کوشش میکند.
مثبتاندیش و خوشبین
لیلی گلستان، مترجم و منتقد هنری نیز با اشاره به اینکه هر کاری سحابی انجام میداد درست بود، گفت: وقتی خبر رفتن سحابی را به من دادند، فکر کردم که مگر ممکن است آدمی که اینقدر مثبت، خوشبین و خوشاخلاق است و اینقدر برای متحول شدن کار کرده، رفته باشد؟!
ایستی باور نکردنی
محمود دولتآبادی، داستاننویس هم با اظهار تأثر از درگذشت مهدی سحابی، متذکر شد: نمیتوانم حرف بزنم. باید بگویم خیلی خوب بود که من زیاد با او نزدیک نبودم که اگر بیش از این نزدیک میبودم، بیش از این خرد میشدم. ایست این آدم را نمیتوانم باور کنم. من دیگر نمیتوانم مرگ رفقایم را باور کنم. دولتآبادی همچنین گفت: بدیهیترین و قطعیترین امری که انسان با آن باید عادی برخورد کند مرگ است، نمیدانم چرا برای من اینقدر دارد عجیب میشود. مگر ممکن است آن قامت استوار و شخصیت نجیب و مهربان ناگهان خبر مرگش به ما برسد؟ بله من چه آدم خوشبختی هستم که زیاد با او رفیق نبودم؛ وگرنه بیشتر از این خرد میشدم.
مجسمهساز مدرنیست
به گزارش ایسنا، همچنین ابراهیم حقیقی، گرافیست در سخنانی اظهار کرد: سحابی با دیگران یگانه از عشق میسرود. من کاری به این ندارم که مهدی سحابی مترجم توانمندی بود که بود، نقاش بزرگی بود که بود و مجسمهساز مدرنیستی بود که بود؛ او انسان شریف و دوست مهربانی بود و افتخار میکنم که ما را به دوستیاش پذیرفته بود. آثارش بر دیوارهای خانههایمان خوشبختانه فراوان است و هیچگاه فراموش نمیشود، اما یک بار در این دوستی با خبر درگذشتش، دلم را شکست و اشکم را جاری کرد، اما دوستی عظیمش برای من همچنان پایدار است.
امانت دار و با وجدان
هادي سحابي- برادر مهدي سحابي - هم در سخناني اظهار كرد: مهدي مفهوم كار را از پدرم فراگرفت؛ امانت و وجدان كار همراه با پشتكار و سماجت در آن. مهدي سحابي از پدرم شعر و خوشنويسي و بذلهگويي را آموخت. نخستین شوق نقاشي، طبق گفته خودش، در سن 3سالگي با طرحي كه پدرم برايش كشيد، در او نطفه بست.
مردی که زندگی را میفهمید
همچنین محمدابراهیم جعفری، هنرمند نقاش شعری را برای مهدی سحابی خواند و عباس مشهدیزاده دیگر هنرمند نقاش حاضر در مراسم در سخنانی گفت: او زندگی را میفهمید و زندگی هم او را میفهمید. در این مراسم، افرادی همچون علیاصغر حداد، محسن ابراهیم، داریوش شایگان، غلامحسین سالمی، عنایت سمیعی، حسین صفاریدوست، کامران فانی، سیروس علینژاد، علیمحمد حقشناس، عباس مخبر، نصرالله کسراییان، اصغر مهدیزادگان، علیرضا رئیسدانا، علیرضا رمضانی، محمد زهرایی و تعداد دیگری از اهالی فرهنگ و هنر حضور داشتند. مراسم ترحیم سحابی نیز از ساعت 10 تا 11:30 روز جمعه (29 آبانماه) در مسجد حجتابنالحسن (ع) واقع در خیابان سهروردی شمالی برگزار خواهد شد. پیکر مهدی سحابی، مترجم، نقاش و مجسمهساز تشییع شد
مردی که زندگی را میفهمید با آن وداع کرد
گروه فرهنگوهنر: مهدی سحابی از معدود مترجمان معاصر بود که توانست در این عرصه با ترجمه «در جستوجوی زمان از دست رفته» مارسل پروست، خدمت بزرگی انجام دهد و راه را برای دیگر مترجمان آثار پروست باز کند. او علاوه بر اینکه بر حیطه ترجمه اشراف داشت نویسنده خوبی هم بود و طی سالهای گذشته موفق شد 2 رمان خود را به چاپ برساند، اما دامنه فعالیت او به این 2 ودای محدود نماند، او نقاش و مجسمهساز نیز بود، چنانچه در آخرین نمایشگاهی که در گالری آریا برگزار کرد، تعداد 30 تا 40 پرنده چوبی را به معرض نمایش گذاشت و مخاطبانش را با پرسشهای متعددی مواجه کرد. پیکر سحابی روز گذشته در قطعه هنرمندان ایران در کنار هنرمندان دیگر قرار گرفت.
یاد آر ز شمع مرده یاد آر
در این مراسم جواد مجابی شعر «ای مرغ سحر چو این شب تار» را خواند و گفت: دهخدا هنرمند را به عنوان شمع مرده در این شعر آورده است؛ شمع مردهای که هرگاه از او یاد میشود، افروخته و زنده میشود. با دیدن کارهای یک هنرمند، او دوباره در ذهن و حافظه عمومی مردم زنده میشود. او افزود: سحابی برای بسیاری از مردم ایران به عنوان یک رماننویس، نقاش، مجسمهساز، مترجم بزرگ و روزنامهنگار آشناست. برای بسیاری از ما یک روشنفکر فرهنگی است. روشنفکر فرهنگی کسی است که علاوه بر کار تخصصیاش در سرنوشت جمعی مملکت خود مؤثر است و برای جهت دادن به فکرهای نو و گشودن راههایی تازه برای مردم کوشش میکند.
مثبتاندیش و خوشبین
لیلی گلستان، مترجم و منتقد هنری نیز با اشاره به اینکه هر کاری سحابی انجام میداد درست بود، گفت: وقتی خبر رفتن سحابی را به من دادند، فکر کردم که مگر ممکن است آدمی که اینقدر مثبت، خوشبین و خوشاخلاق است و اینقدر برای متحول شدن کار کرده، رفته باشد؟!
ایستی باور نکردنی
محمود دولتآبادی، داستاننویس هم با اظهار تأثر از درگذشت مهدی سحابی، متذکر شد: نمیتوانم حرف بزنم. باید بگویم خیلی خوب بود که من زیاد با او نزدیک نبودم که اگر بیش از این نزدیک میبودم، بیش از این خرد میشدم. ایست این آدم را نمیتوانم باور کنم. من دیگر نمیتوانم مرگ رفقایم را باور کنم. دولتآبادی همچنین گفت: بدیهیترین و قطعیترین امری که انسان با آن باید عادی برخورد کند مرگ است، نمیدانم چرا برای من اینقدر دارد عجیب میشود. مگر ممکن است آن قامت استوار و شخصیت نجیب و مهربان ناگهان خبر مرگش به ما برسد؟ بله من چه آدم خوشبختی هستم که زیاد با او رفیق نبودم؛ وگرنه بیشتر از این خرد میشدم.
مجسمهساز مدرنیست
به گزارش ایسنا، همچنین ابراهیم حقیقی، گرافیست در سخنانی اظهار کرد: سحابی با دیگران یگانه از عشق میسرود. من کاری به این ندارم که مهدی سحابی مترجم توانمندی بود که بود، نقاش بزرگی بود که بود و مجسمهساز مدرنیستی بود که بود؛ او انسان شریف و دوست مهربانی بود و افتخار میکنم که ما را به دوستیاش پذیرفته بود. آثارش بر دیوارهای خانههایمان خوشبختانه فراوان است و هیچگاه فراموش نمیشود، اما یک بار در این دوستی با خبر درگذشتش، دلم را شکست و اشکم را جاری کرد، اما دوستی عظیمش برای من همچنان پایدار است.
امانت دار و با وجدان
هادي سحابي- برادر مهدي سحابي - هم در سخناني اظهار كرد: مهدي مفهوم كار را از پدرم فراگرفت؛ امانت و وجدان كار همراه با پشتكار و سماجت در آن. مهدي سحابي از پدرم شعر و خوشنويسي و بذلهگويي را آموخت. نخستین شوق نقاشي، طبق گفته خودش، در سن 3سالگي با طرحي كه پدرم برايش كشيد، در او نطفه بست.
مردی که زندگی را میفهمید
همچنین محمدابراهیم جعفری، هنرمند نقاش شعری را برای مهدی سحابی خواند و عباس مشهدیزاده دیگر هنرمند نقاش حاضر در مراسم در سخنانی گفت: او زندگی را میفهمید و زندگی هم او را میفهمید. در این مراسم، افرادی همچون علیاصغر حداد، محسن ابراهیم، داریوش شایگان، غلامحسین سالمی، عنایت سمیعی، حسین صفاریدوست، کامران فانی، سیروس علینژاد، علیمحمد حقشناس، عباس مخبر، نصرالله کسراییان، اصغر مهدیزادگان، علیرضا رئیسدانا، علیرضا رمضانی، محمد زهرایی و تعداد دیگری از اهالی فرهنگ و هنر حضور داشتند. مراسم ترحیم سحابی نیز از ساعت 10 تا 11:30 روز جمعه (29 آبانماه) در مسجد حجتابنالحسن (ع) واقع در خیابان سهروردی شمالی برگزار خواهد شد. ارسال نظر
پربیننده