۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۶:۴۴
گرمارودی در نشست بررسی «آن‌ها»‌:

غزل «فاضل» را برگزیده است

‌امیر سروی: جلسه نقد و بررسی کتاب شعر «آن‌ها» سروده فاضل نظری با حضور جمعی از اساتید ادبی و شاعران صاحب‌نام در کانون ادبی فرهنگسرای رازی برگزار شد. در ابتدای این مراسم، سیدعلی گرمارودی در بیان دلایل توفیق این مجموعه گفت: دلیل اول توفیق شعرهای فاضل نظری قریحه ممتاز او است و بهترین مستند آن مضمون‌های ناب و درخشان اشعار او هستند. این استاد دانشگاه افزود: دلیل دوم رضایتمندی مخاطب از این مجموعه، تمرکز فاضل نظری در قالب غزل است و اینکه تنها به یک قالب اکتفا کرده است. وی ادامه داد: از طرف دیگر از میان همه قالب‌های شعری، غزل هم فاضل نظری را برگزیده است که پری‌زاده شعر فارسی است و غزل زمانی خوشتر است که خود به سراغ شاعر برود، نه شاعر سراغ او. او با اشاره به بهترین شعرهای 3 مجموعه شعر نظری به خوانش و شرح غزل «مکاشفه در آینه» پرداخت و گفت: این شعر یکی از بهترین و غبطه‌انگیز‌‌ترین شعرهایی است که اخیرا فارسی‌زبانان شنیده‌اند. منتقد دوم این نشست، سعید حدادیان بود که به موضوع اندیشه در شعر «آن‌ها» پرداخت و گفت: ویژگی اصلی شعر فاضل از نگاه من اندیشه است؛ او هم حرف برای گفتن دارد و هم حرف‌هایش را خوب بیان می‌کند. وی افزود: یکی از عناصری که شعر او را زیبا می‌کند، حسن‌مطلع‌های برجسته است که گاه در شعر او نقش یک رباعی را بازی می‌کند. دکتر بهروز یاسمی نیز با اشاره به این موضوع که نظری توانسته اعتماد مخاطب را جلب کند، گفت: اعتماد مخاطب بسیار سخت به دست می‌آید و به همین دلیل باید شاعر از آن به سختی حفاظت کند. وی افزود: من نظری را شاعری مضمون‌یاب می‌دانم که همین مضمون‌پردازی موجب می‌شود او چند بیت را فدای یک بیت برجسته می‌کند و همین مساله غزل او را از یکدستی می‌اندازد. آخرین سخنران این مراسم یوسفعلی میرشکاک بود که با اشاره به فضای کلی اشعار فاضل نظری گفت: به عقیده من اگرچه قالب شعر نظری غزل است، اما به طور واضح و آشکاری فضای مابعد نیمایی در شعرهای او اثر گذاشته است، در واقع فضای شعر او کهنه و قدیمی نیست. نویسنده مجموعه «دیپلمات‌نامه» ادامه داد: از نگاه من بهترین شعرهای نظری آنهایی است که او در آنها به زبان «رمز» نزدیک شده است؛ اگرچه عده‌ای او را در چنین اشعاری به رعایت نکردن الگوهای زبانی متهم می‌کنند، اما شعرهای رمزی و نمادین او اوج شعرهای او است. میرشکاک در پایان با اشاره به ضعف کلی شاعران معاصر گفت: آوردن سخن نو و بدیع به تنهایی کافی نیست، بلکه بی‌شک شاعری ماندگار است که وضع فرهنگی و احتیاجات زمان خود را بشناسد و بیان کند.
ارسال نظر
captcha
پربیننده