حضور مربی بلغاری در تیم ملی امید، خبری تازه‌ای بود که روز گذشته یکی از مطبوعات پرتیراژ ورزشی آن را تیتر یک خود کرد تا باز هم آتش اختلاف بین کادر فنی تیم امید و کمیته ملی المپیک به خروجی خبرگزاری‌ها و صفحات روزنامه‌ها زبانه بکشد.
همه چیز از زمانی آغاز شد که افشارزاده بر خلاف فدراسیون فوتبال روی مربی ایرانی نظر مثبتی نداشت و با توجه به شکست دایی در تیم ملی، دیوار این بی‌اعتمادی بیشتر از قبل قد کشید. وقتی بهرام افشارزاده برای تماشای بازی تدارکاتی تیم امید با پاس به کمپ رفت به نظر می‌رسید قصد دارد به کادرفنی تیم امید و تصمیمی که فدراسیون فوتبال گرفته است اعتماد کند اما حضور او در برنامه تلویزیونی توپ طلایی و صحبت‌ها و ایرادهایش از برنامه‌های تیم امید که به دغدغه‌های تکراری دبیر کمیته ملی المپیک تبدیل شده است، نشان داد اختلاف نظر او با فدراسیون فوتبال همچنان ادامه دارد.
آنها می‌خواهند به هر قیمتی یک تمرین دهنده خارجی به تیم اضافه کنند اما مصاحبه روز گذشته برادران پیروانی، بویژه غلامحسین حاکی از آن بود که اگر یکی از طرفین از مواضع خود عقب نشینی نکند چه بسا یک المپیک دیگر را به بهای این اختلاف از کف بدهیم. غلامحسین پیروانی درباره شایعه حضور این مربی بلغاری گفت: «کدام مربی؟ اینها شایعه است و قرار نیست کسی به کادر فنی تیم ملی اضافه شود». او در پاسخ به این سوال که کمیته ملی المپیک و فدراسیون فوتبال با یک مربی تمرین‌دهنده بلغاری به توافق رسیده‌اند، جواب داد: «اصلا چنین چیزی صحت ندارد چون من درخواست و برنامه‌ای برای اضافه شدن یک مربی جدید به کادر فنی نداده بودم که کمیته ملی المپیک و فدراسیون بخواهند مربی خارجی بیاورند».
البته وقتی به پیروانی مصاحبه‌های سال قبلش را یاد آور شدیم که در آن خواستار حضور یک مربی خارجی شده بود، ناگهان تغییر موضع داد وبا اتخاذ تاکتیک دیگری گفت: «اولا آن یک سال پیش بود ثانیا من خواستم یک مربی بدنساز خارجی به کادر فنی تیم ملی امید اضافه شود. می‌خواستیم کار بدنسازی بازیکنان به بهترین شکل ممکن و با آخرین روش‌های روز دنیا انجام شود. الان یک سال از آن درخواست گذشته و دوره بدنسازی تمام شده است و دیگر آوردن این فرد هیچ فایده‌ای برای ما ندارد».
البته پیروانی حضور این فرد بدنساز را منوط به یک شرط کرد آن هم نه حالا بلکه نزدیک مسابقات گوانگ‌جو که سال بعد برگزار خواهد شد: «مربی بدنساز در مقطع فعلی کاری نمی‌تواند بکند مگر اینکه در فاصله 3 ماه مانده به آغاز مسابقات دوباره کار بدنسازی کنیم». البته از سوی دیگر، امیر حسین پیروانی مصاحبه مفصل‌تری را با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) انجام داد و ضمن تکرار مواضع برادر بزرگ‌ترش با جزئیات بیشتری به کارهای انجام شده کادر فنی تیم امید پرداخت. امیرحسین پیروانی با تکذیب حضور هر مربی خارجی‌ای در کادر فعلی گفت: «هیچ اختلافی بین ما و کمیته ملی المپیک نیست اما نمی‌دانم چرا بعضی‌ها سعی دارند چوب لای چرخ تیم امید بگذارند. ما در 8 ماه گذشته 101 جلسه تمرینی برگزار کردیم و نتایج درخشانی هم گرفته‌ایم که این برنامه‌ها با در نظر گرفتن محدودیت در اختیارگیری بازیکنان حرفه‌ای از تیم‌های‌شان، راندمان بدی برای آماده‌سازی تیم امید نیست». امیرحسین در لابه‌لای مصاحبه خود اشاره‌ای کوتاه اما تامل‌برانگیز درباره استخدام مربی خارجی هم کرد: «بعید می‌دانم برادرم با حضور این مربی بلغاری موافقت کند». یک سال تا بازی‌های آسیایی گوانگ جو باقی مانده و تقریبا 2 سال‌و نیم دیگر تا المپیک لندن اما با توجه به این اختلافات که به هیچ‌وجه نمی‌توان آن را به مطبوعات بسط داد بعید به نظر می‌رسد آینده چندان آرامی در انتظار برادران پیروانی و بهرام افشارزاده باشد. مربی بلغاری محل مناقشه افشارزاده و برادران پیروانی
راه المپیک دور‌تر می‌شود
حضور مربی بلغاری در تیم ملی امید، خبری تازه‌ای بود که روز گذشته یکی از مطبوعات پرتیراژ ورزشی آن را تیتر یک خود کرد تا باز هم آتش اختلاف بین کادر فنی تیم امید و کمیته ملی المپیک به خروجی خبرگزاری‌ها و صفحات روزنامه‌ها زبانه بکشد.
همه چیز از زمانی آغاز شد که افشارزاده بر خلاف فدراسیون فوتبال روی مربی ایرانی نظر مثبتی نداشت و با توجه به شکست دایی در تیم ملی، دیوار این بی‌اعتمادی بیشتر از قبل قد کشید. وقتی بهرام افشارزاده برای تماشای بازی تدارکاتی تیم امید با پاس به کمپ رفت به نظر می‌رسید قصد دارد به کادرفنی تیم امید و تصمیمی که فدراسیون فوتبال گرفته است اعتماد کند اما حضور او در برنامه تلویزیونی توپ طلایی و صحبت‌ها و ایرادهایش از برنامه‌های تیم امید که به دغدغه‌های تکراری دبیر کمیته ملی المپیک تبدیل شده است، نشان داد اختلاف نظر او با فدراسیون فوتبال همچنان ادامه دارد.
آنها می‌خواهند به هر قیمتی یک تمرین دهنده خارجی به تیم اضافه کنند اما مصاحبه روز گذشته برادران پیروانی، بویژه غلامحسین حاکی از آن بود که اگر یکی از طرفین از مواضع خود عقب نشینی نکند چه بسا یک المپیک دیگر را به بهای این اختلاف از کف بدهیم. غلامحسین پیروانی درباره شایعه حضور این مربی بلغاری گفت: «کدام مربی؟ اینها شایعه است و قرار نیست کسی به کادر فنی تیم ملی اضافه شود». او در پاسخ به این سوال که کمیته ملی المپیک و فدراسیون فوتبال با یک مربی تمرین‌دهنده بلغاری به توافق رسیده‌اند، جواب داد: «اصلا چنین چیزی صحت ندارد چون من درخواست و برنامه‌ای برای اضافه شدن یک مربی جدید به کادر فنی نداده بودم که کمیته ملی المپیک و فدراسیون بخواهند مربی خارجی بیاورند».
البته وقتی به پیروانی مصاحبه‌های سال قبلش را یاد آور شدیم که در آن خواستار حضور یک مربی خارجی شده بود، ناگهان تغییر موضع داد وبا اتخاذ تاکتیک دیگری گفت: «اولا آن یک سال پیش بود ثانیا من خواستم یک مربی بدنساز خارجی به کادر فنی تیم ملی امید اضافه شود. می‌خواستیم کار بدنسازی بازیکنان به بهترین شکل ممکن و با آخرین روش‌های روز دنیا انجام شود. الان یک سال از آن درخواست گذشته و دوره بدنسازی تمام شده است و دیگر آوردن این فرد هیچ فایده‌ای برای ما ندارد».
البته پیروانی حضور این فرد بدنساز را منوط به یک شرط کرد آن هم نه حالا بلکه نزدیک مسابقات گوانگ‌جو که سال بعد برگزار خواهد شد: «مربی بدنساز در مقطع فعلی کاری نمی‌تواند بکند مگر اینکه در فاصله 3 ماه مانده به آغاز مسابقات دوباره کار بدنسازی کنیم». البته از سوی دیگر، امیر حسین پیروانی مصاحبه مفصل‌تری را با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) انجام داد و ضمن تکرار مواضع برادر بزرگ‌ترش با جزئیات بیشتری به کارهای انجام شده کادر فنی تیم امید پرداخت. امیرحسین پیروانی با تکذیب حضور هر مربی خارجی‌ای در کادر فعلی گفت: «هیچ اختلافی بین ما و کمیته ملی المپیک نیست اما نمی‌دانم چرا بعضی‌ها سعی دارند چوب لای چرخ تیم امید بگذارند. ما در 8 ماه گذشته 101 جلسه تمرینی برگزار کردیم و نتایج درخشانی هم گرفته‌ایم که این برنامه‌ها با در نظر گرفتن محدودیت در اختیارگیری بازیکنان حرفه‌ای از تیم‌های‌شان، راندمان بدی برای آماده‌سازی تیم امید نیست». امیرحسین در لابه‌لای مصاحبه خود اشاره‌ای کوتاه اما تامل‌برانگیز درباره استخدام مربی خارجی هم کرد: «بعید می‌دانم برادرم با حضور این مربی بلغاری موافقت کند». یک سال تا بازی‌های آسیایی گوانگ جو باقی مانده و تقریبا 2 سال‌و نیم دیگر تا المپیک لندن اما با توجه به این اختلافات که به هیچ‌وجه نمی‌توان آن را به مطبوعات بسط داد بعید به نظر می‌رسد آینده چندان آرامی در انتظار برادران پیروانی و بهرام افشارزاده باشد. ارسال نظر
پربیننده