۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۳:۵۳
به بهانه پخش سري دوم «عملیات 125»

سخنی که به دل نمی‌نشیند

طلوع شمس:‌ عملیات 125 اگر چه سری دوم و ادامه عملیات 125 بهروز افخمی است اما نوع روایت در آن تغییر کرده و برخلاف سری قبل که شخصیت‌محور بود، قصه بر اساس حادثه پیش رفته و در خلال روایت این حادثه‌ها به داستان‌هایی درباره شخصیت‌های داستان و مشکلات خانوادگی و عاطفی و هر آنچه به عنوان زندگی شخصی یک فرد از آن نام می‌بریم، می‌پردازد. هر چند کاملا واضح است مقصود محمدرضا آهنج (کارگردان سری دوم این مجموعه) از این نوع روایت، به تصویر کشیدن زندگی افرادی است که برخلاف سر و کار دائمی‌شان با افراد اجتماع کمتر شناخته شده‌اند اما آنچه این نوع از روایت را بسیار بااهمیت می‌کند، نحوه پرداخت شخصیت‌ها و ترسیم نامناسب شرایطی است که هریک از آنها در آن قرار می‌گیرند. هرچند مدت زمان زیادی از پخش این مجموعه نمی‌گذرد، اما در همین ابتدای امر هم نکاتی که تو ذوق مخاطب می‌زند، به چشم می‌خورد. اول: هرچند ساخته آهنج جزو سریال‌های اکشن و پرحادثه محسوب می‌شود و با توجه به انتخاب موضوعی که به آن پرداخته شده، یکی از ملزومات ساخت چنین سریال‌هایی گروه جلوه‌های ویژه و بدلکاری بسیار قوی است ولی متاسفانه صحنه‌های آتش‌سوزی و انفجار که بار اصلی انتقال دلهره و هیجان داستان را به دوش می‌کشد و باید جزو باورپذیرترین صحنه‌های این سریال باشد، آنقدر مصنوعی و غیرواقعی از کار درآمده که حتی در برخی از صحنه‌ها، بیننده را به خنده وا‌می‌دارد. البته به طور حتم نمی‌توان نبود امکانات مناسب برای خلق چنین صحنه‌هایی را نادیده گرفت ولی سوالی که مطرح می‌شود این است که چرا در سینما و تلویزیونی که امکان ساخت صحنه‌های اکشن حرفه‌ای وجود ندارد اینقدر اصرار به ساخت سریال و فیلم‌هایی است که نه‌تنها نمی‌تواند حق مطلب را ادا کند که حتی در مواردی به اصل ماجرا هم ضربه می‌زند؟ دوم: کارگردانی مهم‌ترین رکن ساخت یک اثر بصری است طوری که حتی دیده شده زیباترین فیلمنامه‌ها به‌واسطه کارگردانی نامناسب افت کرده یا بالعکس. آنچه در سریال عملیات 125 بسیار خودنمایی می‌کند بازی‌های سطحی و حتی در برخی صحنه‌ها شعارگونه و غیرواقعی است؛ چیزی که ارتباط مستقیم با مهارت کارگردان در به کار گرفتن توانایی‌های یک بازیگر دارد و هرچه کارگردان در این زمینه مهارت بیشتری داشته باشد، بالطبع بازی بازیگر نیز قوی‌تر و دلنشین‌تر خواهد بود. هرچند نمی‌توان حدس زد دلیل این نوع استفاده آهنج از بازیگران سریالش چیست، ولی سرعت همیشگی تلویزیون در ساخت سریال‌ها می‌تواند یکی از موارد احتمالی برای توجیه کارگردانی نامناسب در بازی گرفتن از بازیگران این مجموعه باشد. سوم: پرداخت ضعیف شخصیت‌ها یکی دیگر از مواردی است که این روزها گریبانگیر بیشتر سریال‌های تلویزیون شده که البته عملیات 125 نیز از این موج جدا نمانده است. اگر چه مخاطب سعی می‌کند به هر نحوی که شده با شخصیت‌های مجموعه ارتباط برقرار کند ولی شخصیت‌های سطحی و بدون جذابیت عملیات 125 مانع از تحقق این امر می‌شوند. البته جای تاکید دارد که هنوز قسمت‌های زیادی از این سریال پخش نشده و نمی‌توان درباره آن با قاطعیت به اظهارنظر پرداخت، ولی پربیراه هم نیست اگر بگوییم سالی که نکوست از بهارش پیداست. چهارم: شاید یکی از مواردی که بتوان از آن به عنوان نقطه قوت این سریال نام برد، نحوه فیلمبرداری بویژه در صحنه‌های عملیات است. نوع فیلمبرداری این سریال که در صحنه‌های اکشن بیشتر به صورت فیلمبرداری روی دست انجام شده، تنها گزینه‌ای است که توانسته تا حدودی اضطراب لحظات آتش‌سوزی و تلاش آتش‌نشانان برای اطفای حریق و کمک به حادثه‌دیدگان را به تصویر بکشد. در نهایت باید امیدوار بود تا سری دوم عملیات 125 نیز مانند سری اول آن که از استقبال خوبی از سوی مخاطب مواجه شد، موفق بوده و ارتباط معقولی با مخاطبان خود برقرار کند.
ارسال نظر
captcha
پربیننده